Кіріспе

1640 жылдары Бермудадан Багам аралдарына кеткен ағылшын пуритандар тобы – Элютерлік авантюристтер 1640 жылдардың соңында Багам аралдарындағы Элютера аралына қоныстану үшін Бермудадан кеткен ағылшын пуритандары мен діни тәуелсіздер тобы. Уильям Сейл басқарған пуритан қоныс салушылардың шағын тобы короне адалдық серт беруден бас тарғандары үшін Бермудадан қуылды және өз дінін еркін өркендетуге болатын жер іздеп кетті. Бұл топ Багам аралдарын отарлауға жасалған еуропалықтардың алғашқы ұйымдасқан әрекеті болды.

Өмірбаян

XVII ғасырдың ортасы Англияда қирату мен алабұрлыстың кезеңі болды, оның шешімі Англия азамат соғысы болды. Соғыстың бірінші кезеңі король Чарльз I мен Англия Парламенті арасында жүрді және нәтижесінде пуритан генерал Оливер Кромвельдің басшылығы орнатылды. Бұл қақтығыс Бермудаға дейін жетті, онда азаматтық дау-дамай кезеңі роялистер, яғни кавалерия жақтастарының жеңісімен аяқталды. Күрес нәтижесінде колонияның пуритандықтары мен тәуелсіздері Багам аралдарына қуылды, ағылшындар 1629 жылы осы аралдарға құқық таласқанмен, онда тұрақты орналасқан жоқ. Ал 1644 жылы Бермуданың тәуелсіз пуритандықтары осы жаңа аралдарды зерттеу үшін экспедиция ұйымдастырды.

Колонияның құрылуы

1646 жылдың көктемі мен 1648 жылдың күзі аралығында Сэйл 70 адамды Багам аралдарына қоныстандырды. Олар Сигатео деп аталатын аралға қоныс тепкенде, оны грекше "бостандық" деген сөзден алынған Элеутерия деп атады, бірақ кейін бұл атау Элеутера болып өзгерді. Аралдың түпкі тұрғындары, лукайялықтар, испандықтардың құлдыққа салуы мен одан кейін тараған еуропалық аурулар, әсіресе шешек, салдарынан қырылды. Сейл мен оның көмекшісі капитан Батлер екі кемемен Багам аралдарына сапар бастады. Сэйлдің кемесі "Уильям" деп аталды. Саяхат барысында Батлер мен Сэйл діни бостандықтың мәні туралы пікір келіспеді. Осы мәселені шешу үшін Сэйл Батлерден айырылып, Багам аралдарына жеткенше жолын жалғастырды. Қоныс аударушылар тіпті жағаға жетпес бұрын қиындыққа тап болды – дауылға ілігіп, кемелері "Шайтанның омыртқасы" деп кейін аталған, Spanish Wells-тен солтүстікке қарайғы жартастарға тіреліп қалды. Олар жағаға шығып, кейін Preacher's Cave деп аталған үңгірде паналады, онда олар аман қалғандары үшін алғыс айтып, келесі 100 жыл бойы жыл сайын діни қызмет өткізді. Бірақ, паналағанмен, қоныс аударушылар азық-түлігін жоғалтқандықтан ашаршылыққа тап болды. Сейл сегіз адамды шағын қайыққа мінгізіп, Вирджинияға көмек сұрауға барды, онда ол кеме мен жабдықтар алып, қалғандарын құтқаруға оралды. 1649 жылы Бермудадан қуылған тағы бір топ отаршылар келді, олар да азық-түлік жетіспеушілігіне тап болды. Бұл жолы Жаңа Англияның инабатты пуритандықтары оларға көмектесіп, қажетті жабдықтар үшін 800 фунт стерлинг жинады, осылайша колонияның тірі қалуына көмектесті. Элеутера тұрғындары алғыстарын білдіру үшін Бразилетто ағашымен толы кемені Бостонға қайтарып жіберді, оны сатуға және түскен ақшаны Гарвард университетіне беруге бұйрық берді. Колония үшін тағы бір мәселе – басынан бастап қалыптасқан келіспеушіліктер. Жағаға түспей тұрып, Батлер билікті мойындаудан бас тартып, көптеген проблемалар тудырды, сондықтан Сэйл мен басқалары басқа арал іздеуге мәжбүр болды. Олар көшіп келген аралды Сэйл аралы деп атады, кейін ол Нью-Провиденс деп өзгертілді. Колония экономикалық жағынан бірден табысқа жете алмады. Топырағы өнімді болмағандықтан, қоныс аударушылар алғашқы жылдары қиындықпен күресіп, кемелердің құлауынан қалған нәрсені жинап өмір сүрді. Сэйл материктегі колониялардан жабдықтар алуға қол жеткізді. Дегенмен, келесі жылдары колония жағдайы жақсармады, соңында бастапқы Элеутерадан бірнеше бекем қоныс аударушылар ғана қалды. Сейл кейін Оңтүстік Каролинаның губернаторы болды, бірақ ол Элеутераға жеке қызығушылығын сақтап қалды. Ол осы ықпалын арал үшін сауда жасауға пайдаланып, қауымдастықтың даму кезеңінде көмектесті. Осы оқиға Эндрю Марвеллдің "Бермуда" поэмасының тарихи көзі болып саналады, ол Жаңа әлемнің пуритандық қоныстаушыларын мадақтау үшін жазылған және "Американдық арман" деп аталатын алғашқы тұжырымдардың бірі. "Ағылшын әдебиетінің Нортон антологиясы" (7-ші басылым, 1686 ж.) бойынша: "Шығарма, бәлкім, 1653 жылдан кейін жазылған, ол кезде Марвелл Бермудаға екі рет келген Джон Оксенбридждің үйіне қоныстанған".

1647 жылғы баптар

Колонияны Сайл жасаған 1647 жылғы Ережелер мен Нұсқаулар басқарды. Ережелер сол кездегі кавалериялықтар мен парламентшілер арасындағы Англия азаматтық соғысының беймаздығын көрсетеді. Сондықтан, кіріспеде біздің Егемен Лорд Чарльздың, Құдайдың құрметімен Англия, Шотландия, Франция және Ирландия королі, Иман қорғаушысы және т.б. билігі туралы айтылса да, ережелер жаңа бекіністің тиімді түрде тәуелсіз екенін нақты көрсетеді, енді Тақтың аты аталмайды. Керісінше, ережелер Республика мүшелерін және Республиканың билік органдарын немесе лауазым иелерін басқаратын ережелер туралы айтады. Ережелер дін мен ой-пікір еркіндігін, әрбір қоныс салушыға үш жүз акр жер, губернатормен және алғашқы 100 қоныс салушыдан құралған сенаттан сайланған он екі кеңесшімен басқаруды, сондай-ақ аралда қалған кез келген жергілікті халыққа гуманитарлық қарым-қатынас жасауды белгіледі. Егер Сайлдің бекінісі сәтті болғанда, ол Багам аралдарында Америка революциясынан 130 жыл бұрын "Жаңа әлемдегі алғашқы демократиялық мемлекетті" құрған болар еді.