Гин Дринкерс Линиясы: Гонконг шайқасы мен қорғаныс желісі
Gin Drinkers Line
Гонконг шайқасы: «Джин ішушілер шебі» – 1941-дегі жапон шабуылына қарсы британдық қорғаныс желісі. Әлсіздігіне қарамастан, «Шығыс Мажино желісі» деп аталды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джин-ауызшылар желісі немесе Джин-ауызшылар желісі – 1941 жылғы желтоқсанда Гонконг шайқасында Гонконгқа жасалған жапон шабуылына қарсы британдық әскери қорғаныс желісі. Бұл идея Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін салынған Францияның Мажино желісінен туындаған. Британдықтар бұл желінің колонияны кем дегенде алты айға жапон шабуылынан қорғай алады деп сенді және тіпті оны "Шығыс Мажино желісі" деп атады. Жапондық генералдар да бұл желі олардың ілгерілеуін тоқтатады деп ойлады, бірақ барлаушылар оның өте әлсіз екенін анықтады. Мысалы, Гонконг шайқасында Шиң Мун бекінісін бар болғаны 30 әскер қорғады. Оның сыйымдылығы 120 адамды құрады.
The Gin Drinkers Line, or Gin Drinkers' Line, was a British military defensive line against the Japanese invasion of Hong Kong during the Battle of Hong Kong in December 1941, part of the Pacific War. The concept came from France's Maginot Line, built after World War I. The British believed the line could protect the colony from Japanese invasion for at least six months and even called it the "Oriental Maginot Line" The Japanese generals also believed the line would stop their advance until the scouts found out the line was very weak. For example, only 30 soldiers defended Shing Mun Redoubt in the Battle of Hong Kong. It had a capacity of 120 men.
Географиялық орналасуы
Желі атауы жақын орналасқан Квай Чунг, Жаңа территориялардың (қазір қайта құрылып, Квай Фонгтың бір бөлігі болған) бұрынғы Джин Дринкерс шығанағынан шыққан. Ол Кам Шан, Шинг Мун суқоймасы, Бикон төбесі, Арыстан тасы және Тейттің тасы арқылы өтіп, Сай Кунг ауданындағы Порт-Шелтерде аяқталды. Оның жалпы ұзындығы 18 шақырымды құрады. Желінің маңызды бөліктері Бикон төбесі мен Ша Тин асуы арасындағы учаске және Шинг Мун бекінісі болды, соңғысында желінің бас штабы орналасқан. Бұл желі Коулун түбегінің солтүстігіндегі тауларды пайдаланып салынды және Жаңа территориялардан оңтүстікке бағытталған жауаптық шабуылдарды болдырмау үшін стратегиялық маңызға ие болды. Әртүрлі кіреберістер, өткелдер мен шығуларға Орталық Лондон көшелерінің атаулары берілді, мысалы "Оксфорд көшесі", "Регент көшесі", "Чарринг Кросс", "Хеймаркет", "Пикадилли" және "Шафтесбери авенюі" – олар кіреберістер мен шығулардың үстіне жазылған. Шинг Мун бекінісі "Странд Палас" қонақ үйі деп белгілі болды.
The Line's name originated from Gin Drinkers Bay, a former bay in nearby Kwai Chung, New Territories (now reclaimed and part of Kwai Fong). It passed through Kam Shan, the Shing Mun Reservoir, Beacon Hill, Lion Rock, and Tate's Cairn, ending at Port Shelter in Sai Kung District. Its total length was 18 kilometers. Its key points were the stretch between Beacon Hill and Sha Tin Pass, and the Shing Mun Redoubt, the latter of which also housed command HQ for the Line. The Line made use of the mountains north of the Kowloon Peninsula and was strategically important in preventing any southward invasion from the New Territories. Names for the various entrances, passages, and exits were drawn from street names in Central London, such as "Oxford Street", "Regent Street", "Charing Cross", "Haymarket", "Piccadilly", and "Shaftesbury Avenue", which are inscribed over entrances and exits. The Shing Mun Redoubt was known as the "Strand Palace Hotel".
Құрылыс
Құрылыс 1936 жылдан 1938 жылға дейін жалғасты. Бұл желі үздіксіз қорғаныс сызығы емес, жолдармен байланыстырылған қорғаныс позицияларының тізбегі болды. Желі бойында бункерлер, бетонмен нығайтылған пулемет орындары, окоптар және артиллериялық батареялар салынды, алайда бұл артиллериялық қолдау жеткіліксіз болуы мүмкін. Миддлсекс полкінің британдық әскерлеріне көмектесу үшін, Чэринг Кросс сияқты Лондон көшелерінің аттарымен аталатын 1,5 метр тереңдіктегі қорғаныс арналары немесе траншеялар жасалған.
Construction lasted from 1936 to 1938. The Line was not a solid defensive line, but rather a series of defensive positions linked together by paths. Bunkers, concrete fortified machine gun posts, trenches, and artillery batteries were built along the line: however, this artillery support may have been insufficient. There were 1.5 metre deep defensive channels or trenches, named after the roads of London such as Charing Cross, to aid the British soldiers of the Middlesex Regiment.
8 желтоқсан 1941 жыл: алғашқы байланыс
1941 жылғы 8 желтоқсан күні таңертең жапон әскерлері Кай Так әуежайын бомбалады, осылайша британдықтардан әуе кеңістігін тартып алып, Гонконг шайқасын бастарды. Түскі уақытта жапондықтар Шэньчжэнь өзенінен өтіп, Жаңа аумақтарға шабуыл жасады. Солтүстік гарнизон Джин-Дрикерлер желісіне қайта шегініп, жолдағы жолдар мен көпірлерді қиратып, жаулап алушыларға қиындық туғызды. Күн батқанға дейін жапондықтар Тай По қаласын басып алды. Джин-Дрикерлер желісін қорғау үшін британдық әскердің үш батальоны ғана болды: батыста Корольдік шотландтардың 2-ші батальоны, ортада Пенджаб полкінің 2/14-ші батальоны және шығыста Раджпут полкінің 5/7-ші батальоны. Олар кем дегенде үш апта бойы тұруға және жапондықтарға зиян келтіруге үміттенді.
On the morning of 8 December 1941, Japanese forces bombed Kai Tak Airport, wresting control of the skies from the British and initiating the Battle of Hong Kong. At noon, the Japanese advance guard crossed the Shenzhen River to invade the New Territories. The northern garrison fell back to the Gin Drinkers Line, destroying roads and bridges on the way to make it more difficult for the invaders. By dusk, the Japanese had taken Tai Po. There were only three British Army battalions manning the Gin Drinkers Line: the 2nd Battalion, Royal Scots in the west, the 2/14th Battalion, Punjab Regiment in the centre and the 5/7th Battalion, Rajput Regiment in the east. It was hoped that they could hold for at least three weeks and inflict casualties on the Japanese.
9 желтоқсан: Жапондықтардың жасырын шабуылдары
9 желтоқсанда 228-ші полктің жапондық барлаушылары Тай Мо Шанға қарай бағытталды және Шин Мун редуты мен Шин Мун су қоймасының жанындағы "225 биік жерде" британдық қорғаныстың нашар екенін анықтады. Бұл биік жер желінің батыс бөлігіндегі барлық бекіністерге басымдық жасады. Сондықтан жапондықтар жасырын шабуылға көшті. Сол күні сағат 21:00-де командир лейтенант және он ерекше сарбаз жасырын шабуылды бастады. Оқушы инженерлер тікенді сымдарды қиратып, бункерлерді жойды. 10 желтоқсанда сағат 07:00-ге қарай олар биік жерді басып алып, 27 әскери тұтқынды қолға түсірді, соның нәтижесінде желіде жарық пайда болды. Бұл жетістік жапондық қолбасшыларын таңқалдырды, олар британдық қорғанысты бұзуға кем дегенде бір ай уақыт керек деп есептеген және осылайша Қытайдан қосымша күштер жіберіп, әскер санын арттырды. Олар ертерек шабуылдың нәтижесінде тыл күштері мен артиллерия бөлімдерінің қалып қоятынын ойлады, бірақ соңында жалпы шабуылға келісті.
On 9 December, Japanese advance scouts of the 228th Regiment headed towards Tai Mo Shan, and discovered that British defences were weak at "225 High Ground" near Shing Mun Redoubt and Shing Mun Reservoir. The high ground dominated all positions of the western portion of the Line. Therefore, the Japanese advanced a sneak attack. At 21:00 that evening, the lieutenant in charge and ten elite soldiers began the sneak attack. Combat engineers successfully breached the barbed wire and destroyed bunkers. By 07:00 on 10 December, they had taken the high ground and 27 POWs, opening a breach in the Line. The success surprised Japanese commanders who had thought at least a month was required to break the British defences, and thereby diverted more forces from mainland China to boost manpower. They also thought that a premature breakthrough would lead to rear forces and artillery troops falling behind, but ultimately agreed to launch a general assault.
10 желтоқсан: жалпы шабуыл
Жапон әскерлері содан кейін Джин-Дрикерлер желісіне екі бағыттан шабуыл жасады. Келесі күні олар Кам-Шан және Тейт тауларын басып алды. Генерал-майор Кристофер Малтби позицияның ұстауға келмейтінін біліп, түскі уақытта гарнизонды Гонконг аралына күшін сақтап қалу үшін қайтарып алуға шешім қабылдады, бұл желінің жеңілісін білдірді. Желінің батысындағы қорғаушылар 20:00-де аралға қарай шегінуді бастады. Раджпут батальоны арттан қорғау үшін қалды, тек 13 желтоқсан күні таңертең Девилс Пик және Лей Ю Мун бағытында Гонконг аралына қарай шегінді. Бұл Коулун түбегінен британдық әскерлердің соңғы шегінуі болды. Соңында Шинг Мун бекінісіндегі 43 адамның 3-і қаза тапты, 27-сі тұтқынға алынды, ал 13-і қашып кетті.
Japanese forces then opened a two pronged assault on the Gin Drinkers Line. By the next day, they had already claimed Kam Shan and Tate's Cairn. Major General Christopher Maltby knew that the position was untenable and at noon decided to withdraw the garrison to Hong Kong Island to preserve its strength, signalling the defeat of the Line. Defenders to the west of the Line began retreating towards the island at 20:00. The Rajput Battalion stayed behind as a rear guard, only retreating on the morning of 13 December towards Devil's Peak and Lei Yue Mun towards Hong Kong Island. This was also the final retreat of British forces from the Kowloon Peninsula. At the end, out of the 43 men stationed at the Shing Mun Redoubt, 3 were killed, 27 captured, and 13 fled.
Жарамсыздық себептері
"Джин ішушілер" желісі қазірге дейін толық сәтсіздікке ұшыраған деп есептеледі. Британдық әскерлер екі күннің ішінде бүкіл Коулунды тастап кетті. Мұның үш негізгі себебі бар деуге болады:
The Gin Drinkers Line was and still is considered to be a complete failure. The line and the whole of Kowloon were abandoned by the British troops in just two days. There can be said to be three main reasons:
Әскердің жеткіліксіздігі: қару-жарақтары жақсы болғанымен, желінің мүмкіндіктерін толық пайдалану үшін британдық сарбаздар жетіспеді. Мысалы, Шинг Мун бекінісі 120-дан астам адамға гарнизондық орын болғанымен, тек 43 сарбазбен ғана қамтылды, себебі көптеген сарбаздар безгекке шалдықты, өйткені бекіністің маңында көптеген масалар бар екені белгілі болды. Жапондықтарды төмен бағалау: британдықтар жапондықтар түнгі шайқастар өткізбейді деп ойлады және қауіпсіздік шараларын әлсіретті. Олар сондай-ақ желінің қабілеттеріне артық сенім артты және жапондықтарды оңай кері қайтаруға болатынына сенді.
Insufficient troops: although their weaponry was sound, there were not enough British soldiers to maximise the Line's potential. For example, the Shing Mun Redoubt could have garrisoned over 120 men, but was garrisoned by just 43 troops, because many of the troops suffered from malaria, since the area around the redoubt was known to contain a lot of mosquitos. Underestimation of the Japanese: the British assumed that the Japanese did not wage night battles and relaxed their guard. They were also overconfident in the Line's capabilities and believed that the Japanese could be easily repulsed.
Джин ішушілердің желісі мен Шинг Мун шатқалы
Шинг Мун бекінісінің көп бөлігі табылды. Дегенмен, қорғаныс шебінің көп бөлігі табылмады. Шинг Мун бекінісіндегі қалған қорғаныс құрылыстары, сондай-ақ Арыстан тасы, Тейттің қақпасы және Порт-Шелтердегі пулеметтік қақпалар британдықтар мен жапондықтардың оқтары мен гранаталарынан зақымдалған. Бұл нысандар күтімсіз және ішке кіру қауіпті.
Most of the Shing Mun Redoubt’s remains can be found. However, most of the Line's remains cannot be found. The defensive structures left at Shing Mun Redoubt; and pillboxes at Lion Rock, Tate's Cairn, and Port Shelter have been damaged by gunshots and grenades by the British and the Japanese. These facilities are not maintained and are dangerous to enter.
Джин-ауызшы желісі маңындағы көгал
Жас ағаштар Жин Дринкер желісі тасталып қалғаннан бері бойымен өсіп келеді, ол салынған кездегі шөлейт жерлерге керісінше.
Young trees have been growing around Gin Drinker’s line since the time it was abandoned, contrary to the barren lands around the line when it was built.