Тұрақты дұға (Laus Perennis) – христиан дініндегі үзіліссіз дұға дәстүрі. Аcoemetae монахтарының бастауымен, тәулік бойы дұға ету, рухани өмірдің маңызды бөлігі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тұрақты дұға (лат. laus perennis) – бір топтың үздіксіз оқып отыруымен жүзеге асырылатын христиан дініндегі дұға амалы.
Perpetual prayer (Latin: laus perennis) is the Christian practice of continuous prayer carried out by a group.
Тарих
Мәңгілік дұға дәстүрін архимандрит Александр (шамамен 430 жылы қайтыс болды), "ұйқыны сақтаушылар" деп аталған Акоемет монастырының негізін қалаушы бастады. Лаус перенис Батыс Еуропаға Агауномдағы Сент-Морис аббаттығы арқылы жеткізілді, онда бірнеше хорлар немесе турмалар күндіз-түні оны жалғастырды, бірінен соң бірі қадамға басқан, осылайша дұға тоқтамайтын болды. Өздерін Акоиметой ("Ұйқысыз") деп атаған бұл монахтар "күннің әр сағатын толтыру үшін жиырма төрт дұғадан тұратын монастырлық цикл" оқыды. Лаус перенистің шамамен 515 жылы Агаунумда салтанатты рәсім мен киелі Авиттың сөзімен ашылуы болды. "Агаунум салты" деп аталған бұл дәстүр Галлияға, Лионға, Шалонға, Сен-Денис аббаттығына, Люксейге, Париждегі Сен-Жерменге, Соссондағы Сен-Медарға, Сен-Рикьеге тарады және Ремиремонт және Лаон аббаттығының монахтары қабылдады, бірақ Агаунум аббаттығы тоғызыншы ғасырдың басынан бастап оны орындауын тоқтатты.
The practice of perpetual prayer was inaugurated by the archimandrite Alexander (died about 430), the founder of the monastic Acoemetae or "vigil keepers". Laus perennis was imported to Western Europe at St. Maurice's Abbey in Agaunum, where it was carried on, day and night, by several choirs, or turmae, who succeeded each other in the recitation of the divine office, so that prayer went on without cessation. Called the Akoimetoi ("Sleepless Ones"), these monks prayed "a monastic round of twenty four offices to fill every hour." The inauguration of laus perennis at Agaunum c. 515 was the occasion of a solemn ceremony, and of a sermon by St. Avitus which survives. The "custom of Agaunum", as it came to be called, spread over Gaul, to Lyons, Châlons, the Abbey of Saint Denis, to Luxeuil, Saint Germain at Paris, Saint Medard at Soissons, to Saint Riquier, and was taken up by the monks of Remiremont Abbey and Laon Abbey, though the Abbey of Agaunum had ceased to practice it from the beginning of the ninth century.
Мәңгілік құлшылық ету
Қасиетті Тағалаға мәңгілік құлшылық етуге арналған түрлі Рим католик әйелдер монастырлық ордендерін осы тақырыптың қазіргі заманғы түрі деп қарастыруға болады, себебі олар әдеттегідей күнделікті Евхаристия мен Құдай қызметінің толық литургиялық тойлануына қоса, Қасиетті Тағалаға үздірілмейтін құлшылықты да сақтайды. Бұл құлшылық әдетте монастырь қауымының кем дегенде екі мүшесінің әрдайым алтарьдағы мострацияда көрсетілген Қасиетті Тағалаға (яғни киеленген нанға) құрметпен, үнсіз ойланып дұға жасауларымен жүзеге асырылады. Осы монастырь қауымдары өздерінің ерекше шақыруын үлкен, дәстүрлі монастырь орденінің бір бөлігі деп санауы мүмкін, мысалы, Миссури штатының Клайд қаласындағы Мәңгілік Құлшылық Бенедикт қарындастары.
The various Roman Catholic orders of nuns dedicated to the perpetual adoration of the Blessed Sacrament may be seen as a modern variation on this theme, because in addition to the usual complete daily liturgical celebration of the Eucharist and Divine Office, these monastic communities also observe a perpetual adoration of the Blessed Sacrament, which usually involves having at least two members of the monastic community always being present in prayerful, silent contemplation of the Blessed Sacrament (i. e., a consecrated Host) exposed to view in a monstrance on the altar of the principal chapel. These monastic communities may themselves see their particular vocation as a part of a larger, more traditional monastic order, such as the Benedictine Sisters of Perpetual Adoration in Clyde, Missouri.
Қазіргі күн
Протестанттардың алғашқы үздіксіз дұғасы Саксонияның Хернхут қаласындағы Моравиялық бауырластардың "Сағаттық тілектері" болды. 1727 жылдан бастап, бұл дұға 100 жылдан астам уақыт бойы күніне 24 сағат үзіліссіз жалғасты. Моравиялық Бірлік 1957 жылы 500 жылдығын тойлау аясында осы үздіксіз дұғалық тілекті қайта жаңғыртты. Бүгінде мәңгілік дұға көптеген шіркеулерде кең таралған. Көбінесе дұғаның тәулігіне 24 сағат, аптасына 7 күн жалғасатынын білдіретін "24/7 дұға" термині қолданылады. Қазіргі кездегі мәңгілік дұғаның көрнекті мысалы – Иерусалим дұға үйі, Канзас-Ситидегі Халықаралық дұға үйі, сондай-ақ осы миссиядан шабыт алған Әділет дұға үйі және басқа да дұға үйлері. Көптеген шіркеулер бір немесе бірнеше аптаға созылатын 24/7 дұға апталарын ұйымдастырады. Сонымен қатар, Cursillo, Еммаусқа қадам басу және басқа да осы сияқты Үш күндік және 4-күндік қозғалыстар, іс-шараларға қатысқан 4-күндік мүшелердің әрбір қауымның әрбір рет кезінде жаңа қатысушы немесе паломник үшін белгілі дұғаларды оқу арқылы үздіксіз дұға сағатын ұйымдастырып, жалғастыру үшін ұқсас laus perennis үлгісін қолданады.
The first known Protestant continuous prayer was the "Hourly Intercession" of the Moravian Brethren in Herrnhut, Saxony. Beginning in 1727, the prayer continued 24 hours a day every day uninterrupted for over 100 years. The Moravian Unity began this continuous prayer vigil anew in 1957 as part of their 500th anniversary observance. Today, perpetual prayer is a common practice in many churches. Often the term 24 7 prayer is used to express that the prayer continues 24 hours 7 days a week. A notable example of current day perpetual prayer is the Jerusalem House of Prayer, International House of Prayer in Kansas City as well as other prayer houses such as the Justice House of Prayer that were inspired by this ministry. Many churches organize 24 7 prayer weeks that last for one or several weeks. Also, many of the Cursillo, Walk to Emmaus and other similar Three Day and 4th Day Movements employ a similar laus perennis model during the actual retreats as 4th Day members who have already attended the events sign up for and maintain a continuous prayer clock throughout each retreat of each community with specific prayers for each new participant, or pilgrim.