1973 ж. түсірілген «Қорқыныш» фильмі – Джерри Шацбергтың жол драмасы. Джин Хэкман мен Аль Пачино басты рөлдерде. Бизнес құру үшін жолға шыққан екі сергелдеңісшінің тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1973 жылғы фильм
1973 film
"Қорқытқыш" – Джерри Шацберг режиссерлік еткен, Гин Хакман мен Аль Пачино бас рөлдерде ойнаған 1973 жылғы американдық жол драмасы. Фильм Питтсбургте бизнес ашу мақсатымен Калифорниядан саяхатқа шыққан екі адамның арақатынасын баяндайды. 1973 жылғы Канн кинофестивалінде фильм ең жоғары награда – «Гран-при» сыйлығын бөлісіп жеңіп алды. Кассалық табысы нашар болғанымен, "Қорқытқыш" кейіннен культтік мәртебеге ие болды.
Scarecrow is a 1973 American road drama film directed by Jerry Schatzberg and starring Gene Hackman and Al Pacino. The story involves the relationship between two men who travel from California seeking to start a business in Pittsburgh. At the 1973 Cannes Film Festival, the film tied for the Grand Prix du Festival International du Film, the highest honor. While it fared poorly commercially, Scarecrow later gained cult status.
Сюжет
Екі босқын, Макс Миллан, ашулы бұрынғы сотталған адам және Фрэнсис Лайонел "Арыстан" Дельбучи, бала сияқты бұрынғы теңізші, Калифорниядағы жолда кездеседі және Питтсбургке жеткеннен кейін автокөлік жуу бизнесіне серіктес болуға келіседі. Лайон Детройтке ешқашан кездеспеген баланы көруге барады және теңізде жүріп тапқан барлық ақшасын жіберген әйелі Эннимен қарым-қатынасын түзетуге барады. Макс өзінің барлық бастапқы ақшасын жіберіп отырған банктің орналасқан жеріне, Питтсбургке бара жатқанда, айналып өтуді мақұлдайды. Денвердегі Макстың әпкесіне барған кезде, жұптың әзіл-қасіреті оларды бір айға түрме фермасына әкеледі. Макс олардың тұтқындалуы үшін Лайнды кінәлайды және одан бас тартады. Лайон Райли есімді қуатты тұтқынмен дос болады, ол кейін Лайонға жыныстық қатынас жасауға тырысады және оны физикалық жағынан құртады; Райли оны ұрады, тістерін сындырады, бір көзіне соқыр етеді және Лайонды зорлайды, бұл оны эмоционалды күйзеліске ұшыратады. Макс Лайонмен достығын қайта жандырып, оның қорғаушысы болады, ақырында Райлимен күресу арқылы кек алады. Бостандыққа шыққаннан кейін Макс пен Лайон бір-біріне терең әсер етуді жалғастырады, бірақ екеуі де жеке өзгерістерге ұшырап, олардың рөлдері ауысқан. Арыстан әлі де жарақаттанып, енді алаңсыз немесе күлімсіре алмайды, ал Макс өзінің жоғары агрессиясын босатып, бардағы ұрыс-керісті жою және Арыстанды қайтадан күлдіру үшін шынайы стриптиз жасайды. Макс пен Лайон ақыры Детройтке келгенде, Лайон телефонды тауып, Энниге қоңырау шалады, ол енді қайтадан тұрмысқа шығып, бес жасар ұлын тәрбиелеп жатыр. Энни әлі де Лайонға ашулы, өйткені ол оны тастап кетті және баласын құрсақта қалдырды деп өтірік айтады. Арыстан күйзеліске ұшырап, бірақ Макспен ұлы бар деп қуанғандай әрекет етеді. Көп ұзамай Лайон қаладағы саябақта балалармен ойнап жүргенде күйзеліске ұшырап, кейіннен кататонияға ұшырайды. Макс қазір психиатриялық ауруханада жатқан Лайонға көмектесу үшін бәрін жасайтынын уәде етеді және Питтсбургке баратын пойызға round-trip билетпен түседі.
Two vagabonds, Max Millan, a short tempered ex convict, and Francis Lionel "Lion" Delbuchi, a childlike former sailor, meet on the road in California and agree to become partners in a car wash business once they reach Pittsburgh. Lion is traveling to Detroit to see a child whom he has never met and make amends with his wife, Annie, to whom he has sent all of the money that he had earned while at sea. Max agrees to take a detour on his way to Pittsburgh, where the bank to which Max has been sending all his seed money is located. While visiting Max's sister in Denver, the pair's antics land them in a prison farm for a month. Max blames Lion for their incarceration and shuns him. Lion is befriended by a powerful inmate named Riley, who later tries to sexually assault Lion and physically ravages him; Riley beats him, breaks his teeth, blinds him in one eye, and rapes Lion, which emotionally traumatizes him. Max rekindles his friendship with Lion and becomes his protector, eventually exacting revenge by fighting Riley. After their release, Max and Lion continue to have a profound effect on each other, although they have both undergone personal transformations, and their roles have shifted. Lion is still traumatized and no longer carefree or able to smile, and Max loosens his high strung aggression, performing a mock striptease to defuse a fight at a bar and make Lion laugh again. When Max and Lion finally arrive in Detroit, Lion finds a payphone and calls Annie, now remarried and raising their five year old son. Annie is still furious with Lion for having abandoned her and lies that she miscarried their son. Lion is devastated but feigns joy with Max about having a son. Shortly afterward, Lion experiences a breakdown while playing with children in a city park and later becomes catatonic. Max promises Lion, now in a psychiatric hospital, that he will do anything to help him and boards a train to Pittsburgh with a round trip ticket.
Өндіріс
Warner Bros. компаниясы жобаны мақұлдады, өйткені басшылар ірі жобалардың табысына сенімдерін жоғалтқаннан кейін төмен бюджетті фильм іздеді. Режиссер Джерри Шацберг Макс және Арыстан рөлдеріне Джин Хакман мен Аль Пачиноны қалаған, себебі Шацберг Пачиномен «Идл паркідегі паника» (1971) фильмінде жұмыс істеген. Пачино мен Хакман өз кейіпкерлерін жақсырақ түсіну үшін Сан-Францискода қайыршыларға ұқсап киініп, көшеде сураныш жасады. Бұл фильм 1974 жылы Даниядағы Bodil сыйлығында «Еуропа емес үздік фильм» аталымын жеңіп алды. АҚШ-та «Қорқытқыш» кассада сәтсіздікке ұшырады. Роджер Эберт фильмге үш жұлдыз берді, оның сюжетін «Егеуқыр мен адам» және «Түндегі ковбой» шығармаларымен салыстырып, Пачино мен Хакманның актерлік шеберлігін, сценарийді және тұрмысты жағымды бағалады. The New York Times газетінде Винсент Канби Макс пен Лайонды «классикалық саяхатшылар» және «тамаша сомдалған кейіпкерлер» деп сипаттады. The Guardian газетінен Питер Брэдшоу 2013 жылы қайта экранға шыққан «Қорқытқыш» фильміне жазған рецензиясында оны «еркін шедевр» деп атады, ал Хакман мен Пачиноны «өмірлік рөлдерін сомдаған» деп бағалады. Питер Бискинд өзінің «Easy Riders, Raging Bulls» кітабында бұл фильмді «екінші дәрежелі» маңызға ие деп сипаттады. 2012 жылға қарай «Қорқытқыш» Шацбергтің мансабындағы ең жақсы рецензия алған фильмдердің қатарына кірді. Ол культты фильмге айналғаннан кейін,
Warner Bros. approved the project, looking for a small budget film after executives became less confident in the success of larger projects. Director Jerry Schatzberg's preference for the roles of Max and Lion were Gene Hackman and Al Pacino, as Schatzberg had worked with Pacino on The Panic in Needle Park (1971). To understand their characters, Pacino and Hackman donned costumes and posed as beggars in San Francisco. It also won Best Non European Film at Denmark's 1974 Bodil Awards. In the U. S., Scarecrow proved to be a box office bomb. Roger Ebert awarded the film three stars, comparing the story to those of Of Mice and Men and Midnight Cowboy, and positively reviewed the performances of Pacino and Hackman, the writing and setting. In The New York Times, Vincent Canby called Max and Lion "classic drifters" and "marvelously realized characters." In a review of Scarecrow upon its 2013 rerelease, Peter Bradshaw of The Guardian described the film as "a freewheeling masterpiece," describing Hackman and Pacino as giving "the performances of their lives." Peter Biskind has described the film as of "secondary" significance in his book Easy Riders, Raging Bulls. By 2012, Scarecrow was among the best reviewed films in Schatzberg's career. After gaining a cult following,