Кіріспе

Өсімдіктерде пайда болатын сары органикалық пигмент.

Лютеин (лат. luteus – "сары") – ксантофил және 600 белгілі табиғи каротиноидтың бірі. Лютеин тек өсімдіктерде синтезделеді, және басқа ксантофилдер сияқты, жасыл жапырақты көкөністерде, мысалы, шпинат, кейл және сары сәбізде көп мөлшерде кездеседі. Жасыл өсімдіктерде ксантофилдер жарық энергиясын реттейді және фотохимиялық емес сөндіру агенттері ретінде фотосинтез кезінде жарық деңгейі өте жоғары болғанда хлорофиллдің қозған түрін – хлорофиллдің үштік түрін бейтараптандыруға көмектеседі. Бұл тақырып бойынша ксантофил цикліне қараңыз. Жануарлар лютеинды өсімдіктерді жеу арқылы алады. Адамның торлы қабығында лютеин қаннан, әсіресе сары макулаға сіңіріледі, бірақ оның организмдегі нақты қызметі белгісіз. Лютеиннің негізгі табиғи стереоизомері – (3R,3R,6R) бета, эпсилон каротин 3,3 диол. Лютеин липофильді молекула болып табылады және суда ерімейді. Конъюгацияланған екі байланыстың (полиендік тізбектің) ұзын хромофоры ерекше жарық сіңіру қасиеттерін қамтамасыз етеді. Полиендік тізбек жарық немесе жылу әсерінен тотығуға бейім және қышқылдарда химиялық тұрақсыз. Лютеин өсімдіктерде май қышқылдарының эфирлері түрінде кездеседі, екі гидроксилдік топқа бір немесе екі май қышқылы байланысқан. Сондықтан, лютеин эфирлерін сапунификациялау (эстерификациялау) арқылы еркін лютеин алу, сапунификациялаушы май қышқылымен 1:1 және 1:2 молярлық қатынаста кез келген аралық қатынаста лютеиндің түзілуіне әкелуі мүмкін.

Пигмент ретінде

Бұл ксантофилл, оның бауырлас қосылысы зеаксантин сияқты, негізінен тамақ және қосымша өндірісінде сары-қызыл түсіне байланысты бояғыш ретінде қолданылады. Лютеин көк жарықты сіңіреді, сондықтан төмен концентрацияда сары, ал жоғары концентрацияда қызғылт-сары түске көрінеді. Көптеген әнші құстар (мысалы, алтын ориол, кешкі грусбик, сары сойқы, қарапайым сары мойын және Яван жасыл сойқылары, бірақ американдық алтынқұс немесе сары канарейка емес) диетадан алынған лютеинді өсіп келе жатқан тіндеріне сіңіріп, қауырсындарын бояйды.

Адамның көзіндегі рөлі

Лютеин макулада шоғырланған болса да – үш түсті көруге жауапты торшақтың кішкентай аймағы – торшадағы лютеиннің нақты функционалдық рөлі анықталмаған. Алайда, лютеин мен зеаксантиннің АДС-ның (жасқа байланысты макулярлық дегенерацияның) алдын алуға жалпы әсері болған жоқ, керісінше, "зерттеудің басында лютеин мен зеаксантинді аз мөлшерде тұтынған, бірақ зерттеу барысында лютеин мен зеаксантині қосылған AREDS формуласын қабылдаған қатысушылардың, лютеин мен зеаксантинді қабылдамаған, сондай-ақ диеталық жағдайы ұқсас қатысушылармен салыстырғанда, АДС-ның прогрессивті формасына шалдығу ықтималдығы 25 пайызға төмен болды". Бірақ, бірнеше елден алынған 26 зерттеудің 2023 жылғы жаңартылған Кокран шолуында зеаксантин мен лютеиннен тұратын диеталық қосымшалардың плацебомен салыстырғанда АДМ (жасқа байланысты макулярлық дегенерация) прогрессиясына тиімді әсері шамалы екендігі анықталды. Жалпы алғанда, диеталық немесе қосымша зеаксантин немесе лютеиннің ерте АДМ-ны емдеу немесе алдын алудағы тиімділігін бағалау үшін жеткілікті мәліметтер жоқ. Бір зерттеуде 13-15 жыл ішінде жиналған деректерге сәйкес, тағам мен қосымшалардан күніне 2,4 мг-дан астам лютеин/зеаксантин тұтыну, ядролық линзаның көкденеңдеуінің (катаракта) азаюымен айқын байланысты болды. Екі мета-талдау жоғары диеталық мөлшерде немесе лютеин мен зеаксантиннің жоғары сарысу концентрациясы мен катаракта қаупінің төмендеуі арасындағы байланысты растайды. Лютеин мен зеаксантинді қосымша қабылдаутың катарактаға тигізетін әсерін бағалау үшін жасалған жарияланған клиникалық зерттеу тек біреу ғана бар. AREDS2 зерттеуіне жасқа байланысты макулярлық дегенерацияның прогрессиясына ұшырау қаупі бар адамдар қатысты. Жалпы алғанда, лютеин (10 мг) және зеаксантин (2 мг) алған топ катаракта операциясына жататын жағдайға түсу мүмкіндігі жағынан ешқандай артықшылыққа ие болған жоқ. Авторлар лютеин мен зеаксантинді аз мөлшерде тұтынатын адамдарда катарактаның алдын алуға пайдасы болуы мүмкін екенін болжады, бірақ осы мәселені зерттеуді жалғастыруды ұсынды.