Кіріспе

] "А" мажорлы поляк әні, оп. 53 (, Heroic Polonaise; Heroiczny) соло фортепиано үшін, Фредерик Шопен 1842 жылы жазған. Бұл шығарманы жоғары деңгейде орындау үшін ерекше фортепиано шеберлігі мен үлкен виртуозность қажет. Ол сондай-ақ физикалық жағынан өте талапшыл, оның шәкірті Адольф Гутманның айтуынша, Шопен оны көптеген орындаушылардан гөрі жұмсақ ойнады. Полонез Шопеннің досы және неміс банкиріне арналған. Бұл еңбектің қолжазбасы Морган кітапханасы мен мұражайында сақталған.

"Батыр" деген атаудың пайда болуы

Шопеннің ұзақ уақыт бойы сүйіктісі және серігі Джордж Сэнд сол кездегі көптеген зиялы адамдар сияқты 1848 жылғы төңкеріске белсене жауап берді. 1848 жылы Францияда төңкеріс басталғанда әйелдердің құқықтары ерлерге қарағанда аз болды. Санд әйелдердің құқықтары прогресс үшін қажет деп сенді. Сол кезде Сэнд жұмысшылар кооперативінде шығатын өз газетін шығарады. Бұл оған өзінің нық сенімі туралы саяси эсселерді жариялауға мүмкіндік берді. Мысалы, бірінде ол: "Мен революцияны өз пролетариатын өлтіру арқылы бастаған республикаға сене алмаймын" деп жазды. Шопеннің "Полонезасын" естігенде, Сэндке Шопенмен жеке хат алмасуында білдірген терең символикалық әсер қалды. Бір хатында ол: "Л'инспирация! Ла Форс ! Жағдай ! Француз төңкерісіне осындай рухтың қатысы бар екені даусыз. Қазір бұл поляк әйелінің символы, ерлік символы болуы керек! ("Адамның рухына! Қарулы күш! Қуаныш! Мұндай рухтың Француз революциясында болуы керектігі сөзсіз. Бұдан былай бұл полянез - символы, батырлық символы болуы керек"). Шопен өзінің музыкасына сипаттамалық атау беруден тартынғанына қарамастан, музыка ғалымдары мен концерттік пианиношылар музыканың ұлы архитектурасын осы "Батырлық" деген атпен байланыстырды.

Құрылымы

Әннің темпі Alla polacca e maestoso ("полонез сияқты және салтанатты") болып табылады. Форманы үштік (А Б А) мен рондо (А Б А С А) арасындағы аралық ретінде қарастыруға болады, өйткені бірінші интерлюдия екіншісіне қарағанда әлдеқайда қысқа (16 қарсы 74 баттар). Негізгі тақырыптың алдында отыз секундқа жуық кіріспе сөз болады. Бұл шығарманың екі қолында да жылдам өсіп келе жатқан хроматикалық ноталар бар, бұл шығарманың көңіл-күйін қалыптастырады; сонымен қатар, Шопен өнерінің батырлық жағын көрсетеді. Бірінші тақырып - билік сияқты тақырып, А мажордың тоник кілті. Бұл - әуеннің танымал бөлігі, сол қолдың сегіздіктермен қозғалуы. Тақырыбының бірнеше аудио-сақтық нүктелерін толтыратын қысқа трилдермен октаваға дейін қайталанады. Бірінші интерлюдияда сол қол сүйемелдеуімен пайдаланылатын поляназ ырғағы бар дәстүрлі поляназ әуенінің қайта айтылуына әкелетін аккордтық прогрессиялар сериясы ұсынылады. Осыдан кейін негізгі тақырып қайталанады. Екінші, негізгі интерлюдия (немесе трио бөлімі) алты қатты арпеджио аккордтарымен ашылады, содан кейін алдымен Ми мажордың бас кілтімен, содан кейін Ми мажордың бас кілтімен (Д мажор ретінде жазылады) төменгі октавалардың өте жұмсақ бас остинатосына ауысады. Октавалардың төмендеуіне еріп, екі рет жүретін, содан кейін ұзақ лирикалық интерлюдия, алдымен гармониялық хордтар прогрессиясы мен жиі модуляциялар. Бұл негізгі тақырып қайтадан ойналғанға дейін төмендеуімен аяқталады. Басты тақырып қаттырақ және күрт ойналады және негізгі тақырыптан алынған материалды қамтитын кодамен аяқталады. Полонездің әдеттегі орындалуы алты жарым минутқа созылады. Бұл шығарма уақыт бойынша жазылған, бірақ бұл метрға қатысты көптеген жасырын ауытқулар бар.

Ықпал

Полонеза Мориц Мозковскийдің Антон Нотенквечер фортепианолық композициясында келтірілген.