Кіріспе

Классикалық музыка тізбегі. An die Jugend (BV 254) – Ферруччо Бусонидің жеке фортепианоға арналған классикалық музыка туындыларының тізбегі (немесе жинағы).

Жұмыс жоспары

Жинақ 1909 жылдың маусым-тамыз айларында жазылған және төрт томнан тұрады, соңғысы эпилогпен аяқталады. Сол жылы Лейпцигтегі Циммерманн баспасы оны төрт бөлек каталог нөмірімен (Z 4755, Z 4756, Z 4757 және Z 4781) жариялады. Әр кітапты орындауға шамамен бес минут уақыт кетеді, оларды жеке-жеке немесе цикл ретінде біріктіріп ойнауға болады. Бусонидің көптеген туындыларындағыдай, бұл жинақ транскрипцияланған, еркін бейімделген және жаңадан құрастырылған музыкадан тұрады. 1-том: Прелюдиетто, Фугетта және Эсерчицио – бұл бөлім Клод Дебюссидің музыкасын еске түсіретін импрессионистік гармонияларды қолданады. «Эсерчицио» бөлімінде сол қолдағы A мажорлық аккордтары, оң қолдағы тұтас тондық шкалаға негізделген өрнектермен үйлеседі. 2-том: Прелюдио, Фуга және Фигуралы Фуга (Иоганн Себастьян Бахтың «Жақсы темперленген клавир» бойынша зерттеу) – «Прелюдио» мен «Фуга» Бахтың «Жақсы темперленген клавир» атты туындысының бірінші кітабынан алынған D мажорлық прелюдия мен фуганың дерлік өзгертпеген көшірмелері болып табылады. «Фигуралы Фуга» прелюдия мен фуга элементтерін бір уақытта ұсынады. 3-том: Гига, Болеро және Вариация (Моцарт бойынша зерттеу) – «Гига» Вольфганг Амадей Моцарттың K. 574 нөмірімен белгіленген «Eine kleine Gigue» шығармасына негізделген, «Болеро» – «Фигароның үйленуі» операсының үшінші актісінің финалындағы фандангоға, ал «Вариация» – «Гиганың» вариациясы. 4-том: Introduzione e Capriccio (Paganinesco) & Epilogo – «Introduzione» Никколо Паганинидің жеке скрипкаға арналған 11-каприсінің басын транскрипциялаған нұсқасы, ал «Capriccio» – оның 15-каприсінің өңделіп алынған нұсқасы. Содан кейін «Introduzione» бөлімінің материалдары өзгертілген және сәндік стильде қайта орындалады. Бусони түпнұсқаларды безендіріп, Франц Листің Паганинидің транскрипцияларының күрделі, ерте нұсқаларын еске түсіретін қиын туынды жасайды. Эпилогта 1-томнан музыка қайта оралады. Бұрынғыдай, гармониялық тіл импрессионистік болып табылады және тональдық орталықтар нақты емес, бірақ шығарма C мажорлық каденциямен аяқталады. (Егер кітаптар цикл ретінде ойналмаса, эпилог жіберіліп қалады.)

Бірінші қойылым

2, 3 және 4-кітаптардың («Эпилогсыз») алғашқы орындалысы 1909 жылғы 16 қазанда Лондон қаласындағы Бехштейн залында, Бузони пианинода орындаушы ретінде қатысты.

Бірінші сонатина

1-кітаптың материалдары мен «Эпилог», өте байланысты және түпнұсқа туындылар, және Elegien (BV 249) еңбегінде алғаш зерттелген жаңа стильде жазылған, кейіннен қайта жөнделіп, жаңа кіріспемен және шығармалардың тақырыптық негізін ашатын, оларды біртұтас жұмысқа біріктіретін қысқа аралық бөлімдермен толықтырылды. Бұл туынды, тақырыбы жоқ вариациялар жинағына ұқсас, Бусони оны Sonatina (BV 257) деп атады. Бұл одан әрі дамыған және болашаққа бағытталған композиция 20 ғасырдың басындағы ең ерекше және түпнұсқа фортепиано музыкасын қамтитын алты «сонатинаның» біріншісі болды.