Кіріспе

1994 жылы Рон Говардтың американдық комедиялық драмалық фильмі, қатаң қаржылық қиындықтарға тап болған газеттің иесі Генридің немезисі, басқарушы редактор Алисия Кларкқа халыққа танымал емес қысқартуларды енгізеді. Ол сондай-ақ жүкті әйелі Мартамен, "Сан" газеті журналисімен, баласын тәрбиелеуге көмектеспейді деп қорқады. Ол оны Нью-Йорк Sentinel газетінің редакторы болуға шақырады, бұл көбірек ақша, құрмет және аз жұмыс уақытын білдіреді. Сол күні таңертең Бруклиндегі Уильямсбургте екі ақ нәсілді кәсіпкердің өлтірілуі туралы жаңалық жарияланады. Екі афроамерикалық жасөспірім қылмыс жасағаны үшін тұтқындалады, бірақ Генри мен колумнист Майкл Макдугал полиция қызметкерлерінің бас редакциясында тұтқындауды сынға алғандарын естігеннен кейін күмәнмен қарайды. Генри іске қатты қызығады, ол өз қызметкерлерін оқиғаның мән-жайын зерттеуге итермелейді. Бұл оны "Сентинель" газетіндегі мүмкіндіктерін жоғалтуға итермелейді, өйткені ол "Сентинель" газетінің редакциясында жұмыс сұхбатында болған кезде істің мәліметіне қол сұғып алудан бас тарта алмайды. Осы арада бір дереккөз Мартаға бизнесмендер Нью-Йорктегі белгілі мафиозиден ақша ұрлаған банкирлер екенін айтады, бұл Генриді Бруклиндегі жастардың қате тұтқындалғанына одан әрі сендіреді. Генри оқиғаның аяқталуына уақыт табу үшін мерзімді ұзартуға тырысады, бірақ Алисия бас тартады, бұл үшін баспасөз қызметкерлері мен жүк көліктерінің жүргізушілері қосымша жұмыс уақытын төлеуге мәжбүр болады. Уақыт бітіп бара жатқанда, Генри мен Макдугал күдіктілердің кінәсіз екенін растайтын полиция детективін алады, және олар тек дұрыс емес уақытта дұрыс емес жерде болды. Күнге оралғанда Генри Алисиямен кездеседі, ол баспаларды тоқтатып, дұрыс оқиғаны жариялауға рұқсат беруден бас тартады. Олар Алисияның жеңіске жетуінен бұрын, ұрыс-керіс жасайды, содан кейін Генриді жұмыстан шығарады. Макдугалмен журналистердің суару орнында ішіп болғаннан кейін Алисияның жүрегі өзгерді. Бірақ ол баспасөз бөлмесіне телефон арқылы жетуден бұрын, оған мас қалалық қызметкердің аяғына атқан қасқыр ұрады. Ол барға Макдугалға қарсы шабуыл жасаған бағаналар үшін барды. Осы арада Генри Мартаны жедел кесареуіш кесу үшін ауруханаға апарып жатқанда үйге келеді. Дәрігерлер Мартаны аурухананың басқа бөлігінде операцияға дайындап жатқанда, Алисия дәрігерлерге емделуге рұқсат берместен бұрын "The Sun" газетіне бірінші бетті өзгертуді талап етеді. Келесі күні таңертең Алисия ауруханадағы төсегінде "The Sun" газетінің "Олар мұны істеген жоқ" деген тақырыпты көшірмесін оқып жатыр. Генри жаңа туған ұлын көру үшін балабақшаға келіп, содан кейін Мартаның бөлмесіне барады. Ол қызбен бірге жатқанда, радионың жаңалық жүргізушісі жастардың Sun-тің эксклюзивті жаңалығының арқасында босатылғанын хабарлайды.

Өндіріс

Сценарий авторы, Time журналының аға редакторы Стивен Коепп, ағасы Дэвидпен сценарийде жұмыс істеді және олар бастапқыда "Қағаз өміріндегі күн" деген тақырыпты ойлап тапты. "Біз тұрақты күнді қаладық, бірақ бұл тұрақты емес", - деді Дейвид. Олар "қалайша қаржылай қысымға ұшырап, газеттің көшеге шығып, ақиқатты айта алатынын" көргісі келді. Хауард олардың сценарийін оқып, "Мені басты тақырыптардың көшбасшысымен айналысқаны ұнады. Бірақ мен кейіпкерлердің осы 24 сағаттық кезеңді жеңуге тырысқан, өткен және қазіргі өмірлерінде осы тепе-теңдікті табуға тырысқан кейіпкерлерімен де байланыста болдым". Фильмге дайындалу үшін Говард Нью-Йорк Пост пен Daily News газеттеріне бірнеше рет барды (фильмдегі ойдан шығарылған газеттің илхам көзі болды). Ол былай деп есіне алады: "Сіз журналистер мен журналистерден олармен жұмыс істеген бір ақымақ туралы естідіңіз. Мен бір жігіттің басқа біреумен ойнағанын білгенде оның аяқ астына ыстық кофе құйған қарапайым әйел журналист туралы естідім". Осы оқиғалар Говардты кейінірек Гленн Клоуз ойнайтын редактордың жынысын өзгертуге талпындырды. Хауард Коепптердің сценарийде ерлер басым болатын редакция бар деп ойлады. Жазушылар келісіп, кейіпкердің атын Аланнан Алисияға өзгертті, бірақ диалогты өзгертпей қалдырды. Дэвид Коепптің айтуынша, "басқа нәрселер "Биліктегі әйел қалай әрекет етеді?" деп ойлауға тырысады. Бұл туралы айтылмайды. Ол биліктегі адамның мінез-құлқы туралы болуы керек, ал егер мінез-құлық еркек болса, бір жағынан бағаланатын болса, әйел болса, неге басқаша бағалансын?" Хауардтың мақсаттарының бірі - газет бизнесі туралы мүмкіндігінше көп ақпаратты 24 сағаттық жұмыс күніне толтыру. Ол: "Мен мүмкіндігінше көп бөлшектерді дұрыс жазамын: бір жігіт оқиғаны қайталап жазады, ол оны қатты ренжітеді, басқа жігіт телефонмен сөйлесіп, "Бұл Уотергейт емес, құдай үшін" дейді. Кішкентай, кішкентай, тіпті оларды қосалқы сюжеттер деп атауға болмайды, бірінші көрсетілімде көпшілік тіпті байқамайды. Бұл тек редакциядағы фоны.

Кассалық жинақ

1994 жылы 18 наурызда "The Paper" бес кинотеатрда шектеулі релизге шығарылды, онда ол алғашқы демалыс күндері 175 507 доллар жинады. Келесі демалыс күні 1092 кинотеатрға шығарылды, онда ол 7 миллион доллар жинады. Фильм АҚШ пен Канадада 38,8 миллион доллар, ал қалған әлемде 9,6 миллион доллар жинады, барлығы әлем бойынша 48,4 миллион доллар.

Сыни жауап

The Paper сыншылардан оң пікірлер алды және 35 пікірге негізделген Rotten Tomatoes-та 89% рейтингке ие болды; орташа рейтинг 7.00/10 . "Жұмысқа жылдам әрі шапшаңдықпен қатысқан "The Paper" киносы өзінің актерлік құрамы мен режиссері арқылы редакцияның энергиясын толықтай қамтиды". Metacritic-те фильм 30 сыншыдан 100 баллдан 70 балл жинады, бұл "жалпысынан жағымды пікірлерді" көрсетеді. CinemaScore сауалнамасы бойынша фильмге "B+" деген орташа баға берді. The Boston Globe журналына берген шолуында Джей Карр былай деп жазды: "Өзінің жойылуының үнемі қатерлі екенін газет комедиясының салтына қосу үшін белгілі бір панаша қажет, бірақ The Paper оны шығарады. Бұл жағдайда мен объективтімін деп ойлаудың қажеті жоқ. Мен "Азамат Кейн" емес екенін білемін, бірақ ол мені қатты ашуландырады". Сан-Франциско хроникалы Питер Стэк былай деп жазды: "Соңында, The Paper күнделікті газеттің өзіне ұқсас ойын-сауық ұсынады. Entertainment Weekly фильмге "B" бағасын берді, Оуэн Глейберман Майкл Китонның өнерін мақтады: "Китон мұнда ең шұғыл және жеңімпаз. Оның тез үзілуі, невротикалық стилі соуылдай қарауы, мотор аузы жұмысының қарқыны үшін өмір сүретін компульсивті жаңалықтар маманының рөліне өте жақсы", бірақ фильм "Генри мен көрермендерге сабақ беру үшін жасалған сияқты". The New York Times журналына жазған рецензиясында Джанет Маслин фильмді сынға алды. "Әр директордың бір күндік интермедия кезінде ыңғайлы түрде шешілетін проблемасы бар, бұл сценарий (Дэвид Коепп пен Стивен Коепптің) арқасында комитет жұмысына ұқсайды. Фильмнің негізгі мақсаты - бұл адамдарды қызу бастаудан бастап, кейінірек өмірдің ішкі мәнін ашып, оқиғаның шешімін табуға мүмкіндік беру". Рита Кемпли The Washington Post газетінде жазған пікірінде: "Рон Ховард әлі де әйелдердің редакция орнына балабақшаға жататынын ойлайды. Сценарий авторлары Дэвид Коепп Юрский парк және оның ағасы Стивен (Time журналының) мінез-құлқы жағынан тапқыр және мақсатты, бірақ олардың ерлер мен әйелдер арасындағы қарым-қатынас туралы хабары тарихқа дейінгі". Нью-Йорк журналисі және жазушысы Роберт Каро сұхбатында "The Paper" фильмін "Ұлы газет фильмі" деп мақтаған.