Того саяхатшысы: Гилкрист Олимпионың өмірі мен саяси жолы
Gilchrist Olympio
Гилькрист Олимпио – тоголезский политик, оппонент Эйадемы, лидер оппозиции UFC (1990-2013). Сын первого президента Того. Образование в США и Великобритании.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гилхрист Олимпио (26 желтоқсан 1936 жылы туған) – тоголық саясаткер, Гнассингбе Эядема режиміне ұзақ жылдар бойы қарсылас болған және 1990-шы жылдардан 2013 жылға дейін Тогоның басты оппозициялық партиясы – Өзгеріс күштері одағының (UFC) президенті болды. Олимпио – Тогоның тұңғыш президенті Сильван Олимпионың ұлы, ол 1963 жылы жасалған төңкерісте қаза тауыпты. Қазір ол қайтыс болған президенттің ұлы Фауре Гнассингбе режимінің одақтасы.
Gilchrist Olympio (born 26 December 1936) is a Togolese politician who was a long time opponent of the regime of Gnassingbé Eyadéma and was President of the Union of Forces for Change (UFC), Togo's main opposition party from the 1990s til 2013. Olympio is the son of Sylvanus Olympio, Togo's first President, who was assassinated in a 1963 coup. He is now an ally of the current regime of Faure Gnassingbe, the son of the late President.
Жас шағы, іскерлік мансап және саяси мансабының алғашқы жылдары
Олимпио Ломе қаласында еве, йоруба және афро-бразилиялық текті отбасында дүниеге келді. Ол АҚШ-та, ал Ұлыбританияда Лондон экономика мектебі мен Оксфорд университетінде математика және философияны оқыды, сонда экономика ғылымдары бойынша докторлық диссертациясын қорғады.
Olympio was born in Lomé to a family of Ewe, Yoruba and Afro Brazilian descent. He studied mathematics and philosophy in the United States, and in the United Kingdom at the London School of Economics and Oxford University, where he received a doctorate in economics.
Саяси мансап: 1991-2009
1991 жылдың шілдесінде Олимпио Тогоға оралды және Егемендік Ұлттық Конференцияға (Conférence Nationale Souveraine) қатысты. Халықаралық Адам Құқықтары Федерациясының (FIDH) жүргізген тергеуі Эядеманың ұлы Эрнест Гнассингбе шабуыл жасаған коммандостар тобының басшысы екенін анықтады. Дегенмен, ол медициналық анықтамаларға сәйкес келмегендіктен сайлауға қатысудан шеттетілді. Олай болса да, Олимпио 1998 жылғы сайлауда жеңіске жеткенін мәлімдеді және сайлаудың қайта өткізілуін талап етті; сондай-ақ, оппозиция бойкоттаған 1999 жылғы наурыздағы парламенттік сайлаудың да қайта өткізілуін қалады. 1999 жылдың ортасында қауіпсіздік алаңдауларына байланысты Ломеде өткен Тогоаралық диалогқа қатысудан бас тартқан, бірақ 1999 жылдың 26 шілдесінде Ганадан Ломеге келіп, оған қатысты. Диалогқа көптеген саяси партиялар қатысқанмен, Олимпио UFC мен Эядеманың партиясы – Того халқының Бірлестігі (RPT) арасында 1998 жылғы сайлау бойынша эксклюзивті және тікелей келіссөздерді талап етті. Бұл орындалмады, ал басқа оппозициялық партиялар UFC мен RPT арасындағы мұндай келіссөздер оларды шеттетуі мүмкін деп шағымданады. Олимпио Тогода бірнеше сағат болғаннан кейін Ганаға оралды. 2002 жылғы конституциялық түзетуге сәйкес, барлық президенттік үміткерлер сайлауға дейін кем дегенде бір жыл Тогода тұруы тиіс болды. Бұл Олимпионың 1992 жылдан бері Тогодан тыс жерде тұрғандықтан, келесі сайлауға үміткер болуына заңдық кедергі келтірді. UFC-тің бірінші вице-президенті Эммануэль Боб Акитани Олимпионың орнына қатысты; Эядема сайлауда жеңіске жетті. 2005 жылғы ақпанда Эядема қайтыс болғаннан кейін, Олимпио 2005 жылғы 3 наурызда Эядеманың қайтысынан кейін өтетін мерзімінен бұрынғы президенттік сайлауда UFC-тің кандидаттығына таңдалғанын мәлімдеді. Оның сайлауалды науқанына 9 қазанда Эядеманың туған жері Караға жасаған сапары да кірді, бұл бұрын-соңды болмаған жағдай деп есептелді. Сайлау күні (14 қазан) ол шаршағандықтан денсаулығына байланысты дауыс бере алмады, сондықтан оның орнына басқа біреу дауыс берді. Олимпио 2008 жылдың 19 шілдесінде UFC-тің Ұлттық президенті болып қайта сайланды; сонымен қатар ол 2010 жылғы президенттік сайлауға партияның кандидаттығына бірауыздан таңдалды. Ол осы кезде Тоголықтарды жеңіске жеткізу жауапкершілігін қабылдағанын айтты және RPT режимін төрт онжылдық бойындағы дұрыс емес басқару мен репрессиялар арқылы Тогоны қиратқаны үшін айыптады. Ақырында ол денсаулығына байланысты кандидаттығын қайтарып алды және оның орнына Жан-Пьер Фабр UFC-тің кандидаттығына ие болды.
Olympio returned to Togo in July 1991 and participated in the Sovereign National Conference (Conférence Nationale Souveraine), An investigation by the International Federation of Human Rights (FIDH) found that Eyadéma's son Ernest Gnassingbé was in charge of the commandos who perpetrated the attack. He was, however, disqualified from the election for non compliance with medical certificates. Olympio claimed to have won the 1998 election, however, and demanded that the election be held over again; he also wanted the March 1999 parliamentary election, which was boycotted by the opposition, to be held over again. He initially refused to attend the Inter Togolese Dialogue held in Lomé in mid 1999 due to security concerns, but on 26 July 1999 he arrived in Lomé from Ghana to participate. Although the dialogue involved many political parties, Olympio demanded exclusive and direct talks between the UFC and Eyadéma's party, the Rally of the Togolese People (RPT), regarding the 1998 election. This did not happen, and other opposition parties complained that they would be marginalized by such talks between the UFC and the RPT. Olympio consequently returned to Ghana after spending only hours in Togo. Under the terms of a 2002 constitutional amendment, all presidential candidates were required to have lived in Togo for at least one year prior to the election. This created a legal barrier to Olympio's candidacy in subsequent elections, since he had been living outside of Togo since 1992. Emmanuel Bob Akitani, the First Vice President of the UFC, ran in place of Olympio; Eyadéma won the election. After Eyadéma died in office in February 2005, Olympio said on 3 March 2005 that he had been chosen as the UFC candidate for the early presidential election that would be held as a result of Eyadéma's death. his campaigning including a visit to Kara, Eyadéma's native area, on 9 October, which was considered unprecedented. On election day (14 October) he was reportedly exhausted and unable to vote for health reasons, leaving another to vote for him. Olympio was re elected as National President of the UFC on 19 July 2008; he was also unanimously chosen as the party's candidate for the 2010 presidential election. Olympio said on this occasion that he accepted the "responsibility to lead the Togolese people to victory", and he denounced the RPT regime, saying that it had brought Togo to ruin through four decades of mismanagement and repression. He ultimately withdrew his candidacy, citing health reasons, and was replaced by Jean Pierre Fabre as the UFC candidate.
2010 жылғы билік партиясымен келісім
2010 жылы президенттік сайлаудан кейін FRAC басшылары мен белсенділері бірнеше апта бойы Жан-Пьер Фабрдің жеңісін жариялау үшін наразылық білдірген кезде, Гилхрист Олимпио билік партиясымен билікті бөлісу ниетімен ұлттық жаңару үкіметіне қатысу туралы саяси келісімге қол қойды. UFC-ге жеті министрлік лауазым берген бұл келісім UFC белсенділерінің наразылығын тудырды, олар мұны сатқындық деп есептеді. Партияның ұлттық кеңесімен ақылдаспай қабылданған бұл бір жақты шешім партияда ауыр дағдарыс тудырды. Фабр мен оның жақтастарының Олимпионы UFC-ден қууға жасаған сәтсіз әрекетінен кейін, Жан Пьер Фабр мен оның серіктері басқаратын Ұлттық өзгеріс альянсы (ANC) 2010 жылдың қазан айында құрылды.
In 2010, in the aftermath of the presidential election, while the FRAC leaders and activists demonstrated for several weeks to claim victory for Jean Pierre Fabre, Gilchrist Olympio signed a political agreement for participation in a government of national recovery in a spirit of power sharing with the ruling party. This agreement, which granted seven ministerial portfolios to the UFC, caused an outcry among UFC activists, who considered it treachery. This unilateral decision taken without consultation with the national office of the party caused a severe crisis in the party. After an unsuccessful attempt by Fabre and allies to eject Olympio from UFC, the National Alliance for Change (ANC) led by Jean Pierre Fabre and his companions was created in October 2010.
Саяси беделдің соңы
2013 жылғы заң шығарушы сайлаудан кейін Фабрдің АНК партиясы оның коалициясы (Sauvons le Togo) Ұлттық Ассамблеяда 19 орын жеңіп алған соң, басты оппозициялық партия болып қалыптасты. Олимпионың UFC партиясы сайлаушылардың сенімін жойып, үш орын ғана жеңіп алды. Олимпио UFC президенті лауазымында қала береді, бірақ Того саясатындағы оның беделі күңкіреңіп, 2015 жылғы президенттік сайлауда ол ешқандай кандидатты қолдамады.
In the aftermath of 2013 legislative election, Fabre's ANC emerged as the main opposition party when its coalition (Sauvons le Togo) won 19 seats in the National Assembly. Olympio's UFC lost the electorate and won just three seats. Olympio remains President of the UFC but his standing in Togo's politics has become ambiguous, as he endorsed neither candidate in the 2015 presidential election.