Кіріспе

Джозеф Паркер:Жозеф Паркер (; 9 сәуір 1830 - 28 қараша 1902) - ағылшын қауымдық дін қызметкері.

Өмір

Паркер Нортумберленд штатының Хексем қаласында туған. Паркер тас қалаушы Тисдейл Паркердің және Элизабеттің (туған есімі Додд) ұлы. Ол әділ білім алып, кейіннен оны үнемі толықтырды. 1845 жылдан 1850 жылға дейінгі революциялық жылдары жас Паркер жергілікті уағыздаушы және ұстамдылық ораторы ретінде күшті сөйлеуімен танымал болды. Ол Чартист Томас Купердің және Азат етуші Эдвард Миаллдың ықпалына ие болды және кейін Ньюкасл-апон-Тайн депутаты Джозеф Коуэнмен көп байланыста болды. Сол кезде ол жергілікті қызға - Энн Несбитті, Уильям Несбиттің қызы, Хорсли-он-Тайн шаруасының қызымен кездесті. Ол оны "Анни, мен сүйген жан, мені құтқарған, мені еркекке айналдырған қыз" деп атады. Хорсли Хексемнен он шақырымдай қашықтықта болды, ол Несбиттермен сол жерде уағыздау арқылы танысты, ал Хорсли қауымдық шіркеуінің сенімді және дияконы мырза Несбитт жас уағыздаушыға ерекше қызығушылық танытты, ол жексенбі күндері кешке оларға қала туралы жаңалықтар әкеліп, ескі фермадағы "кішкентай бөлмеде" ұйықтады. Энн мен Джозеф 1851 жылы 15 қарашада Хорсли қауымдық шіркеуінде үйленді, бірақ Джозеф тек жиырма бір жаста еді, және олар он екі жыл бақытты некеде өмір сүрді. Ол алты ай Хорслиде, бір-екі жыл Лондонда, бес жыл Банбериде және бес жыл Манчестерде болды. Алайда Хорсли қауымдық шіркеуі қайта салынғанда, доктор Паркер мына жазуы бар көркем шыны терезе ұсынды: "Бұл терезе он екі жыл бойы Лондонның Сити-темпл шіркеуінің дін қызметкері Джозеф Паркердің адал әйелі Энн Несбиттің мәңгілік махаббатпен сақталған естелігіне арналып, оның өмірін қалыптастыруға көп еңбек сіңірген адам құрметпен және ризашылықпен орнатты". Сол кезде қайырылған еменнен жасалған ауыздық берілді және оған: "Хорсли Хиллздің Уильям Несбиттің ризашылықпен естелігіне, оған осы жерде жиналған шіркеу ұзақ уақыт бойы жалғасқан және баға жетпес қызмет үшін өте қарыздар, бұл ауыздықты оның күйеу баласы Джозеф Паркер сүйіспеншілікпен тұрғызды". Хорсли қауымдық шіркеуінде әлі күнге дейін боялған шыны терезе мен амнатаны көруге болады. Сайтты қазір The Hearth Centre (Horsley) Ltd басқарады, жергілікті The Hearth деп аталады. жүрек. Ұлыбританияда әлі күнге дейін шіркеуде тұрақты түрде ғибадат ету жалғасуда. 1852 жылдың көктемінде ол Лондонның Мурфилдс қаласында орналасқан Уайтфилд шатырының дін қызметкері доктор Джон Кэмпбеллге қауымдық қызметке кірісу туралы кеңес сұрап хат жазды. Қысқа сынақтан кейін ол Кэмпбеллдің көмекшісі болды. Ол сондай-ақ Лондон университетінің колледжінде логика және философия бойынша дәрістер оқыды. 1853 жылдан 1858 жылға дейін Банберидегі пастор болды. Оның келесі міндеті Манчестердегі Кавендиш көшесінде болды, онда ол өзін ағылшындық конформизмнің күшті тұлғасы ретінде тез сезінді. Бұл жерде ол "Church Questions" атты лекциялардың жинағын және Силидің "Ecce Homo" еңбегімен танымал болған "Ecce Deus" (1868) атты еңбегін жариялады. Чикаго университеті оған Д. Д. дәрежесін берді. 1869 жылы ол Томас Гудвин құрған Құс шіркеуінің министрі ретінде Лондонға оралды. Ол бірден-ақ Холборн виадуктасындағы үлкен Қалалық ғибадатхананы салуды бастады. Оның құны 70 000 фунт стерлинг болды және 1874 жылы 19 мамырда ашылды. Осыдан бастап оның ықпалы кең тарады. Оның ағылшын тілін жақсы меңгерген, әсерлі әрі ерекше уағыздары сол кездегі ең танымал адамдардың біріне айналды. Доктор Паркер Сперджонмен бірнеше достық хат алмасты, және Сперджонның елуінші туған күніне сөйлеуге шақырылды. Сперджонның өмірбаянын жазғандардың бірі А. Каннингэм Берли Сперджон мен доктор Паркерді кеңінен салыстырады; Берли былай деп жазды: "Көрнектісі, бұл екі адам [Сперджон мен Паркер], таңғаларлықтай, уақыт өте келе бір-біріне жақындай түсті. Олар (Мәсіхтің мектебінде) бір-бірінің талантын мадақтап, бір-бірінің жетістіктеріне қуана білуге үйренді". Доктор Паркер екі рет Лондон қауымдық кеңесінің және екі рет Англия мен Уэльстің қауымдық одағының төрағасы болды. 1887 жылы ол Америка Құрама Штаттарына барып, Генри Уорд Бичерге арналған мақтау сөз айтты, ол өте жақын қарым-қатынаста болды. Паркерді 1907 жылы қарашада Шығыс Сассекс штатының Кроуборо қаласында ашылған Паркер мемориалдық қауымдық шіркеу еске алды. Қызыл кірпіштен салынған шіркеу 2000 фунттан тұрды, қазір ол Біріккен шіркеу деп аталады және оны қаланың Біріккен реформа және методист қауымдары қолданады. Ол қайтыс болғаннан кейін (Лондонда) оның орнын Реджинальд Джон Кэмпбелл алды.

Уағыздау

Паркердің уағыздауы Сперджон мен Александр Макларен сияқты замандастарынан айтарлықтай ерекшеленді. Ол өз ойларын бір-біріне тізбелеп, бір-біріне қарама-қарсы сөйлеген жоқ, қайта, Киелі жазбалардың рухы мен көзқарасына сай, өз ойын бірден айтты. Ол өзін ашық, сенімді әрі құлшыныспен білдірді. Оның көшірмешісі оның ең жақсысы оның бос контурларынан ең алыс кеткен кезде екенін айтты. Ол мәтіндік немесе сын пікірлерге жиі кіріспейді. Оның уағыздауы жүйелі теология да, түсініктеме де емес, оның жеке ойлануы сияқты. Сол кездегі жазушылар оның баяндамасын энергикалық, театралды және әсерлі деп сипаттап, әр түрлі уақытта Уильям Гладстон сияқты танымал адамдар мен саясаткерлерді тартты.

Ықпал

Джозеф Паркердің басты мұрасы оның теологиясы емес, сөйлеу қабілеті. Чарльз Сперджон оның түпнұсқалығын мақтап, "Др. Паркердің жолы - оның өз жолы, ал оның жүріс-тұрысында құлап жатқан асыл тастар - оның өзінің қорабынан". Александр Уайт Джозеф Паркер туралы былай деп жазды: "Ол ағылшын тілді кафедрада тұрып жатқан ең қабілетті адам. Ол Томас Гудвиннің "Тәуелсіздік атласы" атты кітапшасында тұр. Ал доктор Паркер осы ұлы Апостолдық пуританның шынайы және лайықты мұрагері". Маргарет Байвотер оның өмірбаянын жазған кісілердің бірі оны "өз заманының ең көрнекті уағыздаушысы" деп атады, ал Ангус Уотсон "ондай сөйлеген ешкім болған емес" деп жазды. Тағы бір жазушы әрі пастор Иан Макларен былай деп мақтау айтты: "Др. Оның уағыздаушылар арасындағы орны қарапайым әдебиетшілер арасындағы ақындардың орнын алады".