Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Charnwood Forest Canal, кейде "Лестер навигациясының ормандық желісі" деп аталады, 1794 жылы Thringstone мен Nanpantan арасында ашылды, сондай-ақ Уортингтонның жанындағы Барроу Хиллге қосымша байланыс болды. Бұл теміржолдардың каналдарды толықтырып, кейіннен оларды басып оздырып, нәтижесінде Мидленд округтері теміржолының құрылуына әкелген тарихи кезеңнің басталуын көрсетеді. Бұл сонымен қатар вагондар жолы үшін шеттік рельстерді алғаш рет қолданудың бірі болды. (Бұл Charnwood Forest Railway теміржолымен шатастырылмауы керек.)
The Charnwood Forest Canal, sometimes known as the "Forest Line of the Leicester Navigation", was opened between Thringstone and Nanpantan, with a further connection to Barrow Hill, near Worthington, in 1794
It marks the beginning of a period of history that saw the introduction of railways to supplement canals and, in the end, superseding them, leading eventually to the Midland Counties Railway. It was also one of the first uses of edge rails for a wagonway. (This should not be confused with the Charnwood Forest Railway.)
Шығу тегі
XVIII ғасырдың соңына дейін Лестер қаласы көмірін жүк аттарымен Сваннингтон маңындағы Чарнвуд Орман көмір кендерінен тасыған. Бірақ 1778 жылы Лафборо каналы Тренттен Лафбороға дейінгі Соар өзенін ашты, ал келесі жылы Ереваш каналының ашылуы Ноттингемширдің көмір кендерінен Лестерширге арзан бағамен көмір жеткізуге мүмкіндік берді. 1785 жылы Лафборо каналын Лафбородан Лестерге оңтүстікке қарай ұзарту туралы ұсыныстарға Лестерширдегі ықпалды көмір кеншілері қарсылық көрсетті, тіпті кен өндіру аймағын Лафборо каналымен байланыстыратын канал да ұсынылды. Дегенмен, олар біртіндеп бұл идеяға көндігіп, тіпті Лофбороға немесе ұсынылған Эшби каналына қосылатын өздерінің каналын салуды қарастырды. Бірақ Гриффин айтқандай, каналмен қызмет көрсететін көмір кендеріндегі техникалық, қаржылық және құқықтық мәселелер көмір тасымалының көлемін экономикалық тұрғыдан тиімсіз деңгейге дейін төмендетті. 1808 жылы компания "Forest Line" (Орман желісі) каналынан бас тартуға тырысты, бірақ бұл үшін парламент актісі қажет екенін естіп, бас тартты, ал пайдаланылмаған канал қирап қалды. 1830 жылы Лестер мен Сваннингтон темір жолына рұқсат берілді, бұл аймақтағы көлік жағдайын күрт өзгертті. Канал компаниясы Стэмфорд графының "Forest Line" каналын әк тас тасымалдау үшін жақсы күйге келтіру туралы ресми өтінішін алып, алаңдады. Каналды вагон жолына немесе темір жолға айналдыру туралы ұсыныс жасалып, заң жобасы парламентке ұсынылды, бірақ ол қарсылыққа ұшырап, қабылданбады. Компания канал жерін бөлік-бөлік етіп сатуға тырысты, бірақ бұл парламент актісіз заңсыз деп танылды. Соңында, жердің бір бөлігін сатып алуға ниеттенген жер иесі жеке заң жобасын қаржыландыруға келісті және 1846 жылы "Forest Line" каналы ресми түрде жабылды.
Until the end of the eighteenth century the City of Leicester had received its supplies of coal by packhorse from the Charnwood Forest coal mines around Swannington. However, in 1778, the Loughborough Canal opened up the River Soar from the Trent to Loughborough, and the opening of the Erewash Canal the following year allowed a ready supply of coal from the Nottinghamshire coalfields into Leicestershire at reduced prices. In 1785, proposals to extend the Loughborough Canal south from Loughborough to Leicester were opposed by the influential Leicestershire coalmasters, even when a canal linking the mining area to the canal at Loughborough was also proposed. Gradually, however, they warmed to the idea and even came to consider a canal of their own linked to either Loughborough or the proposed Ashby Canal. By 1790 serious opposition to a branch canal from Loughborough to the coal field, known as the "Forest Line", had been won over and the following year the Leicester Navigation Company obtained an act of parliament to extend the Soar Navigation from Loughborough to Leicester, and to build the Forest Line. However, note that Griffin has suggested that technical, financial and legal problems at the coal mines served by the canal caused the amount of coal to be carried to be reduced to uneconomic levels. In 1808 the company sought to abandon the Forest Line but were advised that this would require a costly act of parliament, so they turned this down, and the unused canal became derelict. In 1830 the Leicester and Swannington Railway was authorised, which greatly affected the transport situation in the area. The canal company was dismayed to receive a formal request by the Earl of Stamford that the Forest Line be put into good order to carry limestone. A proposal was drawn up to convert the canal to a wagonway or railway throughout and a bill was presented to parliament but was opposed and was not passed. The company tried to sell off the land of the canal piecemeal but this was deemed to be illegal without an act of parliament. In the end a landowner who wanted to buy some of the land agreed to pay for a private bill and the Forest Line was officially abandoned in 1846.