Кіріспе
Рабденце 1670 жылдан 1814 жылға дейін Сикким Корольдігінің екінші астанасы болды. Елорданы Гурка әскері қиратты, қазір мұнда сарай мен қорғанның қираған жерлері ғана бар. Алайда, бұл қаланың қираған жерлері Пеллингке жақын және қазіргі Сикким штатының солтүстік-шығысындағы Батыс Сикким ауданында көрінеді; Пемаянгце монастыры - Сиккимдегі ең көне монастырлардың бірі, ол қираған жерлерге жақын. Бұрынғы астананың биіктен Ханчендзонга тауларының керемет көрінісі көрінеді. Бұл ескерткіш Үндістанның археологиялық зерттеулер департаментімен ұлттық маңызы бар деп жарияланды. Ол алғаш рет 1670 жылы 1-ші Чогьял Пхунцог Намгьялдың ұлы 2-ші Чогьял Тенсунг Намгьял 1642 жылы бағышталған Юксомның алғашқы астанасынан ауыстырып, құрды. Рабденце қираған жерлері Будданың діни зыяраттық схемасының бөлігі болып табылады. Бұл Дубди монастыры деп аталатын Юксомдағы алғашқы монастырьден басталады, содан кейін Норбуганг Чортен, Ташидинг монастыры, Пемаянгце монастыры, Санга Чоелинг монастыры және Кечеопалри көлі.
Тарих
Фунтсог Намгьял, Сиккимнің алғашқы шогылы немесе патшасы, Сиккимнің патшасы ретінде Юксомда тағайындалды және 1670 жылы оның ұлы Тенсунг Намгьял билікке келді. Шогьялдың билігі бейбіт болды және астанасы Юксомнан Рабденцеге ауысты. Намгьялдың үш әйелі болды: тибет, бутан және лимбу қыздары. Лимбу қыз, Лимбу бас Йо Йо Ханның қызы, өзінің отбасындағы жеті қызды қабылдады, олардың барлығы Сиккимнің асыл отбасыларына үйленді. Олардың көбісі патшаның кеңесшісі болды және оларға үлкен билік пен артықшылықтар берген Кази атағы берілді. 1700 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін Сиккимде биліктің тізгінін патшаның екінші әйелі Чаддор Намгьял ұлы өз қолына алды. Ол кезде ол кәмелетке толмаған еді. Бұл оның аға жарты қарындасы Пендионгмуға (Тенсунг Намгьялдың бірінші әйелінің қызы), Бутаннан шыққан, мұрагерлікке қарсы шыққан және Бутанның көмегімен Чаддорды қуып шығарған. Чадор Тибетке қашып кетеді (Юнгтинг Еше, адал министр кіші патшаны Лхасаға алып барды), ол он жыл бойы елден тыс жерде болды, кейін тибеттердің көмегімен жоғалтқан аумағын қайтарып алды.
Құрылыстар
Рабденце сарайы, Сикким, Үндістан. Қазіргі уақытта Рабденцеде көрінетін қирандар негізінен "бұталы қабырғалардың" қазбаларынан тұрады, олардың мұралық құндылығы жоғарғы Пеллингке жақын жердегі жотада орналасқандығымен ерекшеленеді. Бұл жерге Пеллинг-Гейшинг жолының маңында орнатылған сары қақпадан кіруге болады. Одан көл мен орманды төбелер арқылы 15 минутқа жуық қашықтықта жүруге болады. Қақпадан басталатын жол бойымен, қаштан ағаштарынан тұратын, көгерген шыбықпен салынған даңғыл "Намфоганг" деп аталатын үш тік тастан тұратын тас таққа әкеледі. Бұл судьялар амбулаториясы болды. Алдымыздағы "Тапхап хортені" жартылай қираған күйінде көруге болады. Бұл сарайға кіретін жол болатын. Сарайға кіргісі келетіндер аттарынан түсіп, патшаға деген құрмет белгісі ретінде шапанын шешіп алулары керек еді. Сарайдың қираған жерлері төртінші ауланың ортасында орналасқан.
The ruins seen now in Rabdentse consist mainly of "chunky wall stubs" whose heritage value is accentuated by its location on a ridge, near upper Pelling ( away) from where commanding views of the Kanchendzong hill ranges and surroundings on one side and the mountains and valleys on the other side are visible. The approach to this location is from an ornamental yellow gate near the Pelling–Geyshing road, from where it is a walking distance of about 15 minutes through a lake and forested hills. Along the trek path from the gate, an avenue of chestnut trees with sodden moss leads to a stone throne comprising three standing stones called "Namphogang", which was the pulpit of the judges from where judgments were pronounced during the active days of the king's reign from Rabdentse. Further ahead, the 'Taphap Chorten' is seen in the semi ruined condition. This was the entry point to the palace and people seeking access to the palace had to dismount from their horses and remove their hat as a mark of respect to the King here. The palace ruins are at the center of the fourth courtyard.