Кіріспе
Америкалық суперцентеран (1894-2006) Мозес Харди (6 қаңтар 1894 - 7 желтоқсан 2006) 112 жасында Бірінші дүниежүзілік соғыстың соңғы тірі қара ардагері және сол соғыстың соңғы тірі американдық ардагерлерінің бірі болды. Бұрынғы құлдардың ұлы Харди 1894 жылы дүниеге келді және 1918 жылдың шілдесінде Бірінші дүниежүзілік соғыста шетелде қызмет етуге қол қойғанға дейін діни және шаруашылық өмірді өткізді. Джим Кроу дәуірі кезінде афроамерикан ретінде ол 805-ші Пионерлік жаяу әскерінде қызмет етті, оған түрлі қол еңбегі мен қолдау жұмыстары тағайындалды. Харди өзі керек болған кезде майдан шебіндегі әскерлерді қамтамасыз етіп, барлаушы болып қызмет етті. Харди шайқаста сыналғанмен, ол ешқашан ауыр жарақат алған емес және шайқаста болған оқиғалар туралы сирек сөйлейтін. Оның орнына ол тамақ, сарбаздардың ерлігі және Францияның ауа райы туралы әңгімелерді айтуды жөн көрді. Соғыстан кейін ол мектеп автобусының жүргізушісі, фермер, дьякон және косметика сатушысы сияқты әртүрлі жұмыс істеді, соңғысы 100 жасқа толғаннан кейін жақсы жұмыс істеді. Ол Жеңіс медалімен марапатталды, бұл Миссисипи Ұлттық гвардиясының және француздық Легион д'оньордың арнайы медалі. 1999 жылы Миссисипи заң шығарушы органы оны Миссисипидің ерекше азаматы деп таныған қаулы қабылдады. 112 жасында қайтыс болған кезде ол бұрын-соңды ең қарт әскери ардагер, Миссисипиде тіркелген ең қарт ер адам және әлемдегі екінші ең қарт адам және Бірінші дүниежүзілік соғыс ардагері ретінде танылды.
Moses Hardy (January 6, 1894 – December 7, 2006) was, at age 112, the last surviving black veteran of World War I and one of the last surviving American veterans of that war. The son of former slaves, Hardy was born in 1894 and lived a religious and farming life until he signed up to serve overseas in World War I in July 1918. As an African American during the Jim Crow era, he served in the segregated 805th Pioneer Infantry, which was assigned a variety of manual labor and support tasks. Hardy himself served as a scout, supplying the front line troops when necessary. Though Hardy did experience combat, he was never seriously injured and rarely discussed his experiences concerning the fighting. Instead, he preferred to recount stories about the food, the bravery of the soldiers and the weather in France. After the war, he took on a variety of jobs including school bus driver, farmer, deacon and cosmetics salesman, the latter of which he performed well past his 100th birthday. He received the Victory Medal, a special medal from the Mississippi National Guard and the French Légion d'honneur. In 1999, the Mississippi Legislature adopted a resolution recognizing him as an outstanding citizen of Mississippi. At the time of his death, aged 112, he was recognized as the oldest combat veteran ever, the oldest male ever recorded in Mississippi and the second oldest man and World War I veteran in the world.
Ерте өмір
Харди 1894 жылы Миссисипи штатының Абердин қаласында дүниеге келген. Ол 1893 жылы туылған деп мәлімдегенмен, халық санағы деректері 1894 жылы туғанын көрсетеді. Хардидің ата-анасы, Моррис Харди 1840 жылы туған және Нэнси Харди, азаматтық соғыстан кейін Миссисипидегі жерді Чикасо түпкүллі америкалықтарынан бір долларға сатып алған бұрынғы құлдар болды. Хардидің отбасы дінге қатты құлшыныс танытқан, әрі Мұса кейіннен ата-анасын құрметтеуге қатысты Мұсаның жазған Мысырдан шығу 20:12 тармағы оның ең сүйікті әрі өмірінде басшылыққа алатын тармағы болғанын айтып береді. Харди бірде Фанни Маршалл есімді әйелге тұрмысқа шыққан, олардың сегіз баласы болды.