Кіріспе
Американдық эколог Реймонд Езекия Торри (15 шілде 1880 – 15 шілде 1938) 1920 және 1930 жылдары «Нью-Йорк Evening Post» газетінде «Outings» және «The Long Brown Path» атты апталық бағандардың авторы болды. Бұл баған 2100 миль (3380 км) ұзындығындағы Аппалачиан жолының, Ұзын жолдың дамуына және жалпы жаяу жүрудің танымалдылығына зор үлес қосты. Ол Нью-Йорк – Нью-Джерси жол конференциясының негіс қалаушы мүшесі және «Нью-Йорк жол кітабының» бірінші басылымын жазған авторлардың бірі болды. Ол ғылыми білімімен көзге түскендіктен, қысқа мүңкілікті батпақ құсынан бастап, теңіз қазбалары мен лишайниктерге дейін түрлі тақырыптарда жазды; ол 700-ден астам өсімдікті анықтай білді. Ол Адирондакс тауларын сақтау қауымдастығының хатшысы, сондай-ақ Американың көрнекті және тарихи ескерткіштерін сақтау қоғамының хатшысы қызметін атқарды.
Raymond Hezekiah Torrey (July 15, 1880 – July 15, 1938) was the author of weekly columns, Outings and The Long Brown Path in the New York Evening Post in the 1920s and 1930s. The column played a major role in the development of the 2100 mile (3380 km) Appalachian Trail, the Long Path and the popularity of hiking generally. He was a founding member of the New York–New Jersey Trail Conference and one of the authors of the first edition of the New York Walk Book. He had extensive scientific knowledge, writing about everything from the short billed marsh wren to marine fossils and lichens; he could identify over 700 plants. He was secretary of the Association for the Preservation of the Adirondacks, and also secretary of the American Scenic and Historic Preservation Society.
Ерте өмір
Джорджтаун қаласында, Массачусетс штатында, әкесі теңіз капитаны болған жерде дүниеге келген ол, журналистік мансабын алдымен Беркшир аймағындағы газеттерде бастады, бірақ көп ұзамай Нью-Йорк қаласына көшіп кетті. 1903 жылы «Нью-Йорк Американ» газетінде жұмыс істеуін бастады, содан кейін «Трибьюнға», ал 1918 жылы «Evening Post» (қазіргі «New York Post») газетіне ауысты. Ол Хадсон таулы аймағының ормандары мен таулары осы уақытқа дейін көпке белгісіз болған, бірақ табиғатқа деген қызығушылық артып, қалалық жаяу жүру клубтары құрыла бастаған кезде Нью-Йорктегі жаяу серуендеу қозғалысына қатысты.
Ұзын қоңыр жол
1920-ші жылдардың басында Торри газет үшін апта сайынғы ашық ауадағы мақалалар циклын жазды, оны Уолт Уитменнің "Ашық жол әні" өлеңінен алынған бір жолмен – "Ұзын қоңыр жол" деп атады. Palisades Interstate Park Commission бас директоры, майор Уильям А. Уэлч, Bear Mountain және Harriman State Parks-тарында жаяу жүруге арналған жолдар жасауға қызығушылық танытты, бірақ қаражаты жетпеді. Уэлч Торриге оның ықпалды мақалаларын пайдаланып, Нью-Йорк аймағындағы жаяу жүру клубтарын еріктілер күшімен жол салу жөніндегі бірлестікке біріктіруге көмектесуді ұсынды; осының нәтижесінде NY/NJTC-нің алдасты болған Palisades Interstate Park Trail Conference құрылды. Торри тек мақалалар ғана жазбады, сонымен қатар осы жобаға қатысқан еріктілерді ұйымдастырып, үйлестірді, көптеген маршруттарды зерттеді және жол салуға өзі де қатысты. Мақалалар өте танымал болды: клубтар мен олардың жолдары туралы жаңалықтармен қатар, әр апта сайын 20-30 шамасындағы жаяу серуендер тізімі де жарияланды. Ол сондай-ақ бұл мақалаларды "әсерлі трибуна" ретінде пайдаланып, қоқысқа қарсы күресті, қоршаған ортаны қорғауды қолдады, Нью-Йорк және Нью-Джерсидегі болашақ табиғатты қорғау заңдары туралы хабарлады, орманды қайта өсіру шараларын және жаңа саябақтар құру ұсыныстарын қолдау үшін хат жазу кампанияларын ұйымдастырды.
Аппалач жолы
1922 жылы Торри орманшы Бенттон МакКейдің Мэйннен Джорджияға дейінгі 2100 мильдік (3380 км) жол салу туралы ұсынысын жариялады (кейіннен Апалачиан жолы немесе АТ деп аталды), толық беттік тақырыппен мақала жариялады: "Мэйннен Джорджияға дейінгі ұлы жол!". Бұл идея жаңа Жол конференциясы тарапынан негізгі жоба ретінде тез қабылдады. Жол конференциясының Ж. Эштон Аллис ұйымдастырған еріктілермен жұмыс істеп, Торри Рамапо өзенінен Фингерборд тауына дейінгі АТ-ның алғашқы 6 миль (10 км) бөлігін белгіледі. 1924 жылдың 4 қаңтарында Гудзон өзенінен Рамапо өзеніне дейінгі 20 мильдік (32 км) бөлік аяқталды. Сол жылдың 18 қарашасында ол "Трамп және Трейл клубымен" бірлесіп, "Жылдамдатуға арналған арнайы топтама" деп атаған жұмысты жүзеге асырды, Нью-Йорк штатындағы Стерлинг орман арқылы 20 мильдік (32 км) бөлікті тазалап, белгіледі. Бұл жұмыс жолдарды салу және белгілеудің физикалық еңбегінен әлдеқайда көп нәрсені қамтыды – меншік иелерімен күрделі келіссөздер де қажет болды, әсіресе Гудзон өзенінің шығысында, онда жаяу жүру жолдарының белгілі бір жүйесі болмады. 1929 жылға қарай, Нью-Джерси штатының саябақ басқармасының көмегімен Делавэр өзенінен Киттатини жотасы бойындағы Хай-Пойнтқа дейінгі 43 мильдік (69 км) бөлік аяқталды. Екі жылдан кейін Делавэр өзенінен Коннектикут штатының Кент қаласына дейінгі 160 мильдік (257 км) АТ бөлігі салынды.
Роберт Мозеспен бетпе-бет келу
Сол жылы ол бұрынғы одақтасы болған Роберт Мозеспен қарым-қатынасқа түсті, ол оны қазіргі Нью-Йорк штатының саябақтар, рекреация және тарихи ескерткіштерді сақтау басқармасының алдағысы – Нью-Йорк штатының саябақтар кеңесінің хатшысы етіп тағайындаған, бұл Летчворт штаты саябағын құруға көмектесу үшін жасалған. Торри Лонг-Айлендтің орталық мұздық моренасы арқылы Солтүстік мемлекеттік саябақ жолының бағытына қарсы болды. Ол осы көзқарасты қолдайтын мақаланың ASHPS бюллетенінде қайта жариялануын ұйымдастырды, бұл Мозесті ашуландырды. Шерер, Гленн Д., Көріністер және көре білу: Нью-Йорк-Нью-Джерси жол конференциясының тарихы. Нью-Йорк-Нью-Джерси жол конференциясы, Нью-Йорк, Нью-Йорк, 1995 жыл. Майлс, Уильям Дж., Харриман жолдары, Нұсқаулық және тарих. Нью-Йорк-Нью-Джерси жол конференциясы, Нью-Йорк, Нью-Йорк, 1999 жыл. Уотерман, Гай және Лаура, Орман және жар: Солтүстік-Шығыс тауларындағы жаяу жүру, жол салу және оқиғалар тарихы, Аппалачи тау клубы, Бостон, Массачусетс, 1989 жыл. Core, Earl L. (1939), "Реймонд Х. Торри", Castanea, 4:6 7.