Кіріспе

Санникова жері (Земля Санникова) - Солтүстік Мұзды мұхиттағы фантомды арал. Оның болжамдық болуы XIX ғасырдағы Ресейде аңызға айналды.

Тарих

Яков Санников пен Матвей Геденштром 1809-1810 жылдары Жаңа Сібір аралдарына картографиялық экспедиция кезінде құрлық массасын көргенін мәлімдеді. Санников 1811 жылы Котельный аралының солтүстігіндегі "жаңа жерді" байқағаны туралы алғаш рет хабарлаған (осыдан Санников жері деген ат шыққан). 1886 жылы ресейлік қызметте болған Балтықтық Германиясының зерттеушісі Эдуард фон Толль барон Жаңа Сібір аралдарына экспедиция кезінде бұл жерді байқағаны туралы хабарлады. 1901 жылдың тамызында, сондай-ақ Толл бастаған Ресейлік полярлық экспедиция кезінде, Ресейдің "Заря" кемесі лаптев теңізінен өтіп, аңыз Санников жерін іздеді. Көп ұзамай жаңа Сибирь аралдарында орналасқан мұздықтар оны басып қалды. Санников жеріне жету үшін де Лонг аралдарынан тыс деп саналатын әрекеттер 1902 жылы "Заря" жылдам мұзда тұтқындалған кезде жалғасты. Қараша айында Толл мен оның үш серігі "Зарядан" шығып, Беннетт аралынан алыс, тегіс мұздықтар арқылы оңтүстікке қарай сапар шегіп, мәңгілікке жоғалып кетті. 1936 жылы Кеңес Одағының "Садко" мұзқұйғышы іздестіру жұмыстарын жариялады, ал 1937 жылы олар жүргізілді, бірақ құрлықтан ешқандай із табылмады. Кейбір тарихшылар мен географтар Санниковтың басқа табыстары мен Санников жерінің картада көрсетілген жерінде жайнаған құм шоқтардың болуынан қарай, ол бір кезде болған, бірақ жағалау эрозиясымен жойылып, су астында қалған құм шоқ болып кетті деп болжайды. көптеген басқа аралдар сияқты, ол қазбаланған мұздан немесе мәңгі тоңнан пайда болды. Арктикалық аралдардың жоғалуы процессі Жаңа Сібір аралдары архипелагында жалғасуда. Басқа тарихшылар мен географтар Санников жері Беннетт аралының көмескі суреті болуы мүмкін деп болжайды. Мұндай көзқарас Арктика аймағында жиі кездеседі.

Танымал мәдениетте

Ресей геологы және ғылыми фантастика жазушысы Владимир Обручев өзінің Санников жері (роман) романында осы арман аралын ойдан шығарған. Бұл аралдың тарихында онкилондар тайпасы үшін соңғы құтылу орны ретінде қызмет еткен. Онкилон - Чукчи халықтарының аңыздарынан белгілі гипотетикалық жойылған халық. Кейбір зерттеушілер онкилонгтар юит тайпасының бір бөлігі болуы мүмкін деп болжайды. Романда онкилондар аралды іздеген шағын экспедициямен ашылып, ақырында қалады. Обручев сипатталған заттар мен оқиғалардың болуы мүмкіндігін дәлелдейді. Аралдың ішінде жанартаудың кальдерасы бар екені анықталды, бұл аралды жылы және қоныстануға жарамды орын етті. Сонымен қатар, онда неандертальдықтар (оларды "Вампу" деп атайды) және мамонттар тұрып жатқан. Әңгіменің соңында жанартау жарылып, жерді қиратады. 1973 жылы Кеңес Одағында Обручевтің кітабына негізделген Санниковтың елі атты ғылыми-фантастикалық фильм жарық көрді. Санников жері британдық қорқынышты подкасттағы Магнус мұрағаттары 101-ші эпизодта "Тағы бір бұрылыс" ретінде пайдаланылады. Бұл жердің ешқашан болмаған және жоқ екендігі, "Спираль" деп аталатын, алдамшы және алдамшы тұлғамен байланысы бар екендігі айтылады.