Кіріспе

Солтүстік-Батыс территориялар либералды-консервативтік партиясы, 1903 жылға дейін Либералды-консервативтік қауымдастық және 1903 жылдан кейін аумақтық консервативтік қауымдастық деп те аталатын, Канаданың Солтүстік-Батыс аймақтарындағы қысқа өмір сүрген саяси партия. 1897 жылдан 1905 жылға дейін. Ол Канада консервативтік партиясының филиалы болды.

Партияның құрылуы

Либералды консерваторлар 1897 жылы қазанда үкімет құрды, сол кезде губернатор-лейтенанты Чарльз Х. Маккинтош Солтүстік-Батыс аумақтарына Солтүстік-Батыс аумақтары туралы заңда аумақтарға жаңа өкілеттіктер берген жаңа заңдарды жүзеге асыру үшін оралды. Роберт Бретт Солтүстік-Батыс территориялар заң шығарушы ассамблеясындағы көпшілік коалициямен қолданатын консервативті үкімет құруға ниетті болды деп болжалды. Бұған жауап берген депутаттар бұқаралық ақпарат құралдарында ешқандай да сөз болғанын жоққа шығарды. Маккинтош өзінің алғашқы жоспарын ұстанып, атқарушы комитеттің төрағасы болған Фредерик Хоултеннен үкіметті құруды сұрайды, Роберт Бретт Солтүстік-Батыс аумақтары либералды партиясының ресми оппозициясын құрып, 1891 жылдан бері Хаултен әкімшілігіне қарсылық білдірді. Премьер-министр Хольтеннің ықпалы мен танымалдығы оған заң шығарушы қауымдастықтағы коалициясын құруға көмектесті. Партия 1870 жылдан бері өткізіліп келе жатқан вице-губернатордан сайланған мүшелерге атқарушы билік берілуінің салдарынан құрылды. Аумақтардағы партиялық саясаттың басталуы дау тудырды және ешқандай жасыл түбірлер қозғалысы арқылы жасалмады немесе дәстүрлі идеологиялық желілерде құрылмады, және ол Хаультенмен жасалды, бұл көпшілікке көп жылдан кейін партиялық жүйе жетіле бастағанға дейін аз көрінеді. Ол өзінің атқарушы кеңесінде Джеймс Гамильтон Росс деген либералды бірінші болып тағайындады. 1898 жылы 4-ші Солтүстік-Батыс территориялардағы жалпы сайлауда Холтен үлкен кабинетті басқарды. Тек Холтен мен Росс портфельдермен айналысты, ал қалған министрлер жоқ. Бұл үкімет Хаултен Росс үкіметі ретінде кеңінен танылды.

4-ші жалпы сайлау

Партия 1898 жылғы жалпы сайлауда үлкен басымдықпен жеңіске жетті.

Бесінші жалпы сайлау

Ол 1902 жылғы сайлауда жеңіске жетті. Партияның өзі аз көрініс тапты, өйткені Хольтен Доминион партиясының желілерін жек көреді және оны насихаттағысы келмеді. Ол консенсустық басқару үлгісіне сенді және оны барлық провинциялар мен аумақтарда қолданғысы келді. 1898 жылғы сайлаудан кейін Хоултен өзінің кабинетіне екі либерал және бір консервативті тағайындады. Либералды-консервативтік партия мүшелері Хоултеннің үкіметін "Грит-кошер" деп айыптады. Партияның жақтастарын қанағаттандыру үшін ол кейіннен екі консервативті және бір либералды тағайындады.

1903 жылғы Моус-Жау конвенциясы

1903 жылы 26 наурызда Моуз-Джо қаласында үлкен конгресс өтті. Конгресс Солтүстік-Батыс аумақтарының барлық бөліктерінен делегаттарды тартты, кейбіреулері саяхатқа 700 мильден астам жол жүрді. Конвенцияға консервативті федералды парламенттің мүшелері мен консервативті сенаторлар көп келді. Конвент партияның ресми құрылымын алғаш рет белгіледі, сондай-ақ саясат кітабын құруды және заң шығарушы органнан тыс жұмыс істейтін атқарушы кеңес құруды белгіледі. Партияның басты мақсаты партияның бұрын болмаған және либералды-консервативтік үкіметке орынның төмендеуіне әкелген бірізді саясатты құру болды. Ұсынылған және қабылданған саяси шешімдердің арасында провинциялық құқықтар, қоныстанушылар үшін жақсы жағдайлар және санақтан өткен сайлаушылар тізімін құрудағы сайлау реформасы болды. Делегаттар келесі аймақтық сайлауда партияның жалауын шығаруға дауыс берді, оған даулы кандидатуралар кіреді. Бір делегат Calgary Herald газетіне берген сұхбатында, егер либералдылар провинциялық автономияға қатысты мәселелерді шешкісі келмесе, Роберт Борденді Канаданың премьер-министрі лауазымына үміткер федералды консервативті партияның жетекшісі болуына байланысты да құттықтады. Либералды партияға да конвенция кезінде қатты шабуыл жасалды, екі түрлі ұсыныстар оларды сыбайлас жемқорлық сайлау практикасы үшін айыптап, провинциялық өкілеттіктер мен территориялар үшін еңбек заңдары мәселесі бойынша Канаданың федералды Либералды партиясының саясатын ұстанды. Премьер-министр Хольтен конвенцияға таң қалды және заң шығарушы органда саяси бағыттарды айқындауға қарсы шықты. Конференцияны ұйымдастырушылар Хаультеннің білмеушілігімен офицерлерді сайлауды жоспарлады. "Моуз-Жау" конгресі Солтүстік-Батыс аймақтарындағы ең ірі саяси жиын ретінде бүгінгі күнге дейін сақталған.

Бесінші заң шығару кезеңі

1903 жылдан 1905 жылға дейін Заң шығарушы Ассамблеяда үш қысқа отырыс болды. Либералды-консервативті үкімет енгізген заңдардың басым бөлігі аз болды және олар ұйымдар мен қауымдастықтарды біріктірумен және муниципалды заңдармен келісе отырып жасалды. Қалған уақытын федералды үкіметке қоныс аударушылардың аумақтарға ағып келуіне байланысты көбірек қаражат алу үшін үгіт-насихат жасауға жұмсады. Ол провинциялық құқық мәселесін шешу үшін Вильфрид Лориермен жеке қақтығысты. Заң шығарушы органның соңғы сессиясы 1904 жылдың қазан айында аяқталды және 1921 жылға дейін аумақтарда қайтадан өткізілмеді. Премьер-министр Хольтен 1905 жылдың алғашқы бөлігін федералды үкіметпен провинциялық автономияны реттеу туралы келісім жасау үшін өткізді. Альберта мен Саскачеванды құру туралы келісім федералды парламентте қабылданғаннан кейін. Партия өзінің соңғы айларында кандидатураларды ұсынды және Саскачеван мен Альбертадағы жаңа сайлауға дайындық жоспарларын әзірлеуге кірісті. 1905 жылы 31 тамызда 5-ші Солтүстік-Батыс заң шығарушы ассамблеясы Ассоциациямен бірге таратылды және территориялардағы партиялық саясат аяқталды. 1905 жылдың қыркүйегінде Альберта және Саскачеван провинциялары Солтүстік-Батыс аумақтарының оңтүстік аймақтарынан құрылды. Партия мүшелері кейін Альберта консервативтік партиясына және Саскачеван провинциялық құқықтары партиясына қосылды. Көптеген мүшелер, соның ішінде кейбір заң шығарушы ассамблея мүшелері (МКК) Альберта либералды партиясы мен Саскачеван либералды партиясына көшті, бұл консервативті партияларды адам күші мен тәжірибелі саясаткерлерден айырды. Консерваторлар арасында сэр Уилфрид Лориер мен либералдарға Хаултенді тастап, либералдық мүшелерді екі провинцияда да үкімет құруға тағайындағаны үшін үлкен ашу-ыза болды. Лаурие сондай-ақ Либералды партияның жақтастарын жаңа сайлау шекараларын жасауға тағайындады, сондықтан олар Либералды кандидаттарға жағымды болды.