Пилсбери А Милл – Миннеаполистегі бұрынғы ұн тартатын фабрика. 40 жыл бойы әлемдегі ең ірі фабрика болды. Тарихы, қуаты және маңыздылығы туралы біліңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пиллсбери А-Милл – Миннеаполис қаласындағы Миссисипи өзенінің шығыс жағалауында орналасқан бұрынғы ұн диірмені. Ол 40 жыл бойы әлемдегі ең ірі ұн диірмені болды. 1881 жылы құрылысы аяқталған диірмен Пиллсбери компаниясына тиесілі болды және ең қуатты екі тікелей жетекті су дөңгелегін пайдаланды, олардың әрқайсысы 1200 ат күші (895 кВт) қуат өндіре алды. 1901 жылы бір турбина 2500 ат күші бар турбинамен ауыстырылды. Диірмен мен оның бастапқы су жолының туннелі Сент-Антони Фолс тарихи ауданының құрамына кіреді, ол Ұлттық тарихи орындар тізіміне енген. Диірмен NRHP тізімінде жекелеген нысан ретінде де тіркелген. 1966 жылы диірмен Ұлттық тарихи ескерткіш деп жарияланды және содан бері А-Милл суретшілер үйіне айналдырылды.
The Pillsbury A Mill is a former flour mill located on the east bank of the Mississippi River in Minneapolis, Minnesota. It was the world's largest flour mill for 40 years. Completed in 1881, it was owned by the Pillsbury Company and operated two of the most powerful direct drive waterwheels ever built, each capable of generating 1,200 horsepower (895 kW). In 1901 one of the turbines was replaced with a 2,500 horsepower one. Both the mill and its headrace tunnel are contributing resources to the St. Anthony Falls Historic District, which is on the National Register of Historic Places. The mill is also independently on the NRHP. The mill was named a National Historic Landmark in 1966 and has since been converted into the A Mill Artist Lofts.
Тарих
1879 жылы бес жыл бойы құпия жоспарлағаннан кейін Чарльз Альфред Пиллсбери әлемде бұрын-соңды болмаған ең үлкен және ең озық ұн диірменін салуға ниеттенгенін хабарлады. Ол әлемнің түкпір-түкпіріндегі диірмендерді аралап, ұнды ірі көлемде өңдеудің ең тиімді тәсілін іздеді. Сол заманғы қалыпты практикаға қарамастан, Пиллсбери жаңа диірменін сәулетшіге жобалау тапсыруды шешті, осылайша ғимараттың сыртқы келбетін әдемі етуді көздеді. Архитектор Лерой С. Буффингтон бірнеше инженерлердің кеңесімен жобаны жүзеге асырды. Құрылыс 1880 жылы басталып, 1881 жылы Джордж МакМаллен атты мердігердің басшылығымен аяқталды. Диірмен күніне 5000 баррель өнім шығаруға арналған, ал сол кезде 500 баррельдік диірмен үлкен саналатын. Кейін өндіріс қуаты күніне 17 500 баррельге дейін артты. Дегенмен, қаржылық қиындықтарға байланысты бұл кеңейту жоспары іске аспады. 2011 жылы Ұлттық тарихи сақтау қоры диірменді ең қауіпті 11 орынның тізіміне енгізді. 2013 жылы Твин-Ситиде орналасқан Dominium компаниясы А-Миллді 251 тұрғынға арналған, жұмыс істейтін суретшілер үйіне айналдыруға бағытталған 100 миллион долларлық қайта жаңарту жоспарына рұқсат алды. Ғимараттың тарихи архитектурасын сақтау мақсатында диірменнің сыртқы бөлігі сақталды. Бірақ диірменнің ішкі кеңістігі мен оның артындағы аулаға елеулі өзгерістер енгізілді. Жобаның жалпы құны, кешендегі басқа ғимараттарды да қамти отырып, 175 миллион долларды құрады. Ғимарат 1966 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді және Ұлттық тарихи ескерткіш мәртебесіне ие.
In 1879, after five years of secret planning, Charles Alfred Pillsbury announced to the public that he would build the largest and most advanced flour mill the world had ever seen. He had traveled to mills all over the world, searching for the best technique for milling flour on a large scale. Despite the convention of the time, Pillsbury decided that he wanted his new mill to be designed by an architect in order to make the building visually appealing. Architect LeRoy S. Buffington, with the loose advice of several engineers, carried out the design. Construction started in 1880 and was finished in 1881 under a contractor named George McMullen. The mill was built to put out 5,000 barrels a day at a time when a 500 barrel mill was considered large. Eventually the capacity increased to 17,500 barrels a day. However, this redevelopment plan fell through due to financial matters. In 2011, the National Trust for Historic Preservation included the mill on its annual list of 11 Most Endangered Places. In 2013, Twin Cities based developer Dominium gained approval for a $100 million renovation plan to transform the A Mill into 251 affordable live/work artist lofts. The exterior of the mill was conserved in order to preserve the historical architecture of the building. However, major changes were made to the interior of the mill and the courtyard behind it. The overall project, which included other buildings within the complex, cost a total $175 million. The building was added to the National Register of Historic Places in 1966 and is a National Historic Landmark.
Сәулет және инженерлік
Сырт жағынан Пиллсбери А-Милл – 175 фут (53 м) ұзындығы және 115 фут (35 м) ені бар төртбұрышты құрылым. Негізі Платтвильдің әктасынан тұрғызылған. Сыртқы қабырғаның қалыңдығы, жертөледе 8'0" (2,4 м) болса, ғимараттың жоғарғы жағында 2'0" (0,6 м) дейін азаяды. Сыртқы қабырғалары жүк көтергіш тастан, ал ішкі жағы ауыр ағаш каркасымен нығайтылған (ағаш ғимарат салынғаннан кейін қосылған). Ғимараттың жалпақ, шағыл төбесінде алты мұржа бар. 1905 жылы диірмен, ұнтақтау машиналарынның дірілі мен нашар жобалау салдарынан нығайтылды, соның ішінде кейбір бөлімдері қайта салынды. Күні бүгінге дейін қабырғалардың жоғарғы бөлігі ішке қарай иілген. Аймақтағы басқа да осындай ірі диірмендерден, әсіресе Уошберн А-Милл диірменінен ерекшеленеді, себебі Пиллсбери А-Милл ешқашан жарылмаған және өртенбеген. Осының нәтижесінде, оның бастапқы ағаш каркасы сақталған. Жаңарту жобасы барысында, кешеннің астындағы туннельге жаңа гидроэлектрлік турбина орнатылды. Бұл туннель бастапқыда өзен суымен жұмыс істейтін ұнтақтау жабдықтарын қуаттандыру үшін пайдаланылған. Гидроэлектрлік турбина және ғимараттың энергия қажеттілігінің 75% -ын қамтамасыз ететін гидротермальдық жүйе сияқты тұрақты мүмкіндіктерге жасалған маңызды инвестициялардың арқасында, жоба 2017 жылы LEED алтын сертификатын алды.
On the outside, the Pillsbury A Mill is a rectangular structure measuring 175 feet (53 m) by 115 feet (35 m). The foundations are of Platteville limestone. The exterior wall thickness varies from 8' 0" (2.4 m) thick at the basement to 2' 0" (0.6 m) thick at the top of the building. The outside walls are of load bearing stone with heavy timber framing on the interior (the timber was added after the completion of the building). There are six chimneys on the flat, gravel roof of the building. Due to vibrations of milling machines and poor design, the mill was fortified in 1905. Certain sections were rebuilt in the process. To this day, the walls bow inward on the top. Unlike other similarly large mills in the area, most notably the Washburn A Mill, the Pillsbury A Mill never exploded or caught fire. As a result, it still contains its original wood frame. During the renovation project, a new hydroelectric turbine was installed in a tunnel below the complex. The same tunnel was originally used to mechanically power milling equipment with diverted river water. Due to the significant investment made in sustainable features such as the hydro electric turbine and a hydrothermal system providing 75% of the building's energy needs, the project achieved LEED Gold Certification in 2017.