Калифорниядағы табиғат тарихы мұражайы

Кіріспе

Санта-Барбара табиғи тарих мұражайы – Санта-Барбара, Калифорния штатындағы табиғи тарих мұражайы. Жыл сайын 150 000-нан астам адамды (оның ішінде 5700 мүшесін) табиғатпен ішкі және сыртқы ортада байланыстырады. Табиғаттың арасында орналасқан мұражай Миссия каньоны аймағындағы Миссия өзенінің жанында орналасқан. Мұражайда астрономия, құстар, жәндіктер, геология, сүтқоректілер, теңіз жануарлары, палеонтология, өсімдіктер және Чумаш үндістері сияқты аймақтық табиғи тарихқа арналған он жабық көрме залы бар. Мұражайда ғылыми-зерттеу кітапханасы, Джон және Пегги Максимус өнер галереясы бар, сондай-ақ Орталық жағалауда толық күмбезді планетарийі бар жалғыз мұражай.

Тарих

Музейдің тамыры 1880-жылдарға дейін жетеді, сол кезде Кэролайн Бингем сияқты кәсіби және әуесқой ғалымдар тобы Санта-Барбара табиғи тарих қоғамын және 1226 State Street мекенжайындағы оған қосатын мұражайды құрды. Ғасыр соңында бұл бастама әлсірегенімен, Огайодан келген орнитолог Уильям Леон Доусон оны қайта жандандырды. Доусон және Санта-Барбараның көрнекті азаматтарынан құралған топ салыстырмалы оология мұражайын құрды, ол алғаш Mission Canyon-дағы Puesta del Sol Road-тағы оның меншігіндегі екі шағын ғимаратта орналасқан. Мұражайдың алғашқы жинағы өзінің құс жұмыртқаларының мол коллекциясынан, сондай-ақ қауымдастықтың басқа мүшелерінен алынған жинақтардан құралды. Музейдің веб-сайтында айтылғандай, Доусон оологияның – құс жұмыртқаларын зерттеудің – «өмірдің өзіне жарық шашуға» және «өмірдің бастауы мен тағдырының құпиясын ашуға» мүмкіндік беретініне сенді.

Құс жұмыртқалары коллекциясынан басталып, мұражайдың жинағы жақын арада директорлар кеңесі тарапынан басқа салаларға да кеңейтілді. Уильям Доусоннан кейін директорлық қызметке Гарвардта білім алған педагог, ботаник және орнитолог Ральф Хоффман келді. Келесі директор Пол Маршалл Риа болды, ол Америка музейлер қауымдастығының президенті, Кливленд табиғи тарих мұражайының директоры және Вашингтондағы Карнеги қорының директоры қызметтерін атқарған. Мұражайдың маңызды демеушілерінің қатарында сол кезде Велсли колледжінің президенті болған доктор Каролина Хазард бар: ол Миссия Каньонындағы өзінің мүлігінің бір бөлігін жаңа мұражай ғимаратын салу үшін сыйға тартты. Бұл ғимарат оның қайтыс болған күйеуінің естелігіне арнап миссис Роуленд Г. Хазардтың қаржысымен салынды және 1923 жылы ашылды. Архитекторы – Карлтон Уинслоу. 1937 жылы Артур Стерри Коггешолл Санта-Барбараға келді және мұражай директоры лауазымын иеленді, ол осы қызметте 21 жыл бойы тұрды. Ол бұрын Нью-Йорктегі Америка табиғи тарих мұражайы және Питтсбургтегі Карнеги табиғи тарих мұражайы сияқты беделді мұражайларда жұмыс істеген. Ол келген соң, Флейшманн ашытқысының мұрагері Макс Флейшманнды жұмысына шарт ретінде Флейшманн аудиториясын салуға көндірді. Кейін Коггешолл Калифорния музейлер қауымдастығы мен Батыс музейлер қауымдастығын құруда маңызды рөл атқарды. Коггешоллдан кейін Калифорния университетінің (Беркли) зерттеуші геологы доктор Вертресс Л. Вандерхоф директор болып тағайындалды. 1965 жылы доктор Фредерик Х. Поф директор болды; ол американдық табиғи тарих мұражайының вулканологы және минералогы болды. Соңғы екі директордың қызмет етуі аралығында уақытша директорлар штаттан тағайындалды, ал бірі қысқа ғана уақытқа ғана жұмыс істеді. 1972 жылы мұражай доктор Денис Пауэрді, эволюциялық биолог және аралдардағы құстарға маманданған ғалымды жұмысқа алды. Пауэр сол кезде Торонтодағы Корольдік Онтарио мұражайында ассоциацияланған куратор болған калифорниялық еді. Ол 1994 жылға дейін қызмет етті, содан кейін Калифорнияның Оукленд мұражайының атқарушы директоры болып тағайындалды, 22 жыл мұражай жетекшілерінің ең ұзақ қызмет ету мерзімі болды. 1960-жылдардан 1990-жылдарға дейін мұражай экологиялық іс-қимыл саласында маңызды рөл атқарды. Мұражай ғалымдары киттердің жағаға тірелу желісін құруға көмектесті және Калифорниялық кондор жобасына қатысты. Мұражай қызметкерлері сондай-ақ келісімшарт бойынша биологиялық және антропологиялық зерттеулер жүргізді, олардың ең маңыздысы Ұлттық парк қызметі үшін жасалған алғашқы зерттеулер болды, олар ақырында Канал аралдары ұлттық паркін құруға әкелді. 1931 жылы әйелімен бірге мұражайға келген Альберт Эйнштейн: «Мен бұл мұражай махаббатпен салынғанын көре аламын», - деді.

Though it began from a collection of bird eggs, the holdings of the museum were soon expanded into other realms by its board of directors. The successor to William Dawson as director was Ralph Hoffmann, a Harvard trained educator, botanist, and ornithologist. The next director was Paul Marshall Rea, who had been president of the American Association of Museums, director of the Cleveland Museum of Natural History, and director of the Carnegie Foundation in Washington, D. C. Some notable benefactors of the museum included Dr. Caroline Hazard, who was president of Wellesley College at the time: she donated part of her estate in Mission Canyon for a new museum building. This building was built with funds donated by Mrs. Rowland G. Hazard in memory of her late husband and opened in 1923. The architect was Carleton Winslow. In 1937, Arthur Sterry Coggeshall came to Santa Barbara, and took the position of director of the museum, a title he held for 21 years. He had also worked at various prestigious museums, such as the American Museum of Natural History in New York City and the Carnegie Museum of Natural History in Pittsburgh. Upon coming, he convinced Max Fleischmann, heir to the Fleischmann Yeast fortune, to build Fleischmann Auditorium as a condition of his employment. Coggeshall was later a key player in the foundation of the California Association of Museums and the Western Museum Association. Following Coggeshall, Dr. Vertress L. VanderHoof, a research geologist from the University of California, Berkeley, was hired as director. In 1965, Dr. Frederick H. Pough became director; he was a vulcanologist and mineralogist from the American Museum of Natural History. In between the tenure of these last two directors, interim directors were recruited from staff and an outsider who lasted only a short time. In 1972, the museum hired Dr. Dennis Power, an evolutionary biologist specializing in birds on islands. Power was a native Californian who at the time was an Associate Curator at the Royal Ontario Museum in Toronto. He stayed until 1994 when he was recruited to be the executive director of the Oakland Museum of California, 22 years being the longest tenure of any of the museum's leaders. From the 1960s through the 1990s, the museum had a large role in the field of environmental action. Museum scientists helped establish the whale stranding network and participated in the California Condor Project. Museum staff also undertook contracted biological and anthropological surveys, among the most significant being the initial studies for the National Park Service that eventually led to the creation of Channel Islands National Park. Albert Einstein, who was visiting the museum with his wife in 1931, remarked, "I can see that this museum has been built by the work of love."

Көрмелер

Музей құстар, сүтқоректілер және Оңтүстік Калифорнияның табиғи орталарының көркем диорамаларымен әйгілі. Бұл диорамалар 1930 және 1960 жылдары Калифорния мектебінің ашық ауа суретшілерінің белгілі суретшілерімен салынған. Олардың ең танымалдарының бірі – құстар мекендейтін залы, онда мұражай қызметкерлері Эгмонт Ретт пен Уолдо Эбботтың дайындаған үлгілері және Рей Стронгтың фондық суреттері қойылған. Мұражайда теңіз жануарлары, геология және Чумаш үндістерінің өміріне арналған залдар, сондай-ақ көне табиғат тарихы суреттерінің көрме галереясы бар. Мұражайда 3 миллионнан астам экспонаттар жинақталған және теңіз биологиясы, құрлықтағы омыртқалы жануарлар, жәндіктер, антропология, геологиялық карта жасау және табиғат тарихы өнеріне бағытталған белсенді зерттеу жұмыстары жүргізілуде. Мұражайдың және Санта-Барбараның символына айналған 72 фут (22 метр) көк киттің қайта құрастырылған қаңқасы кіреберістің жанында келушілерді қарсы алады. Уақытша көрмелер динозаврлар, акулалар, көне табиғат тарихы өнері, «Тірі көбелектер» және «Кондорларды үйге қайтару» сияқты табиғат тарихының барлық тақырыптарын қамтиды, соңғысы Калифорния кондорының құлдырауы мен жаңаруының басталуы туралы айтады. Мұражайдың Гладвин планетарийі 2005 жылдың басында жаңартылып, алыс планеталар, жұлдыздар мен галактикаларды көрсетуге арналған технологиямен жабдықталды. Музей 2016 жылдың күзінде 30 миллион долларлық реконструкцияны бастайды, бастапқыда көбелек павильоны жаңартылады. Санта-Барбара табиғи тарих мұражайының теңіз орталығы, бұрын «Тай Уорнер теңіз орталығы» деп аталған, Санта-Барбараның тарихи Стернс-Уорф портында орналасқан және Табиғи тарих мұражайына тиесілі және басқарылатын нысан. Ол 1986 жылы ашылып, 2005 жылы кеңейтіліп, жаңартылды. Теңіз орталығының көрмелерінде сұр кит пен оның баласының толық көлемді моделі, әр 60 секунд сайын толқындар келіп тоқтайтын толқын бассейні, төменгі суға тікелей қол жеткізетін «ылғал палуба», «Канал театры», «Шеберхана», киттерге арналған караоке станциясы және пластикацияланған дельфин бар. Мұражайда Чумаш тоқымашыларының жасаған тарихи американдық тоқыма коллекцияларының бірі сақталған.

The museum is renowned for fine dioramas of birds, mammals, and southern California habitats. These were illustrated in the 1930s and 1960s by famous artists of the California school of plein aire painters. Among the most notable of these is the Bird Habitat Hall featuring mounted specimens by staff members Egmont Rett and Waldo Abbott and background paintings by Ray Strong. The museum also has halls of marine life, geology, and Chumash Indian life, as well as an art gallery dedicated to antique natural history prints. It has collections of over 3 million specimens and an active research program with a focus on marine biology, terrestrial vertebrates, insects, anthropology, geological mapping, and natural history art. Greeting visitors near the front entrance is what has become an iconic display for the museum and Santa Barbara: a rearticulated skeleton of a 72 feet (22 m) blue whale. Temporary exhibits cover the whole range of natural history topics such as dinosaurs, sharks, antique natural history art, "Butterflies Alive" and “Bringing the Condors Home” telling the story of the decline and beginning of recovery of the California condor. The museum’s Gladwin Planetarium was renovated in early 2005 and equipped with technology to display distant planets, stars, and galaxies. The museum will launch a $30 million remodel in fall 2016, starting with the butterfly pavilion. The Santa Barbara Museum of Natural History Sea Center, formerly known as the "Ty Warner Sea Center", is an off site facility owned and operated by the Museum of Natural History and is located on Santa Barbara’s historic Stearns Wharf. It originally opened in 1986 and was expanded and renovated in 2005. Among the exhibits of the Sea Center are a life size model of a gray whale and calf, tide pool with waves rushing into it every 60 seconds, the Wet Deck featuring direct access to the water below, the Channel Theater, the Workshop, the Whale Karaoke station, and the plastinated dolphin. The museum has one of the largest extant collections of historical Native American basketry by Chumash basket weaver artists.