Кіріспе
Хорват журналисі Отокар Кершовани (23 ақпан 1902 жыл – 9 шілде 1941 жыл) – хорват және югослав журналисі, әдеби сыншы, публицист және коммунистік саясаткер. Ол сол кезде Австрия-Мажарстан құрамында болған Триест қаласында дүниеге келген. Габсбург империясының құлауы оны Истриядағы Пазин қаласында шалқалатты, оны көп ұзамай итальяндық әскерлер басып алды және хорват мектебі жабылды. Осы себепті Кершовани Югославияға эмиграциялап, Загреб университетінде орман шаруашылығын оқуға түсті. 1924 жылы ол Zagreb Press Bureau-да жұмыс істеп, Zagreb газеті Novosti-ге материалдар жазу арқылы толық уақытты журналист болып жұмыс істеді. Сонымен қатар, ол коммунизммен байланысын күшейтіп, Югославия Коммунистік партиясының мүшесі болды. 1928 жылы ол тұтқындалып, бір жыл түрмеде отырды. Бостандыққа шыққаннан кейін Сербияға барып, СКОЙ-дың жергілікті ұяларын ұйымдастыруға тырысты. 1930 жылы ол қайта тұтқындалып, партия мүшелігін мойындағаннан кейін он жылға бас бостандығынан айырылды. Ол жазасын Сремска Митровица түрмесінде өтеді, онда ол саяси белсенділікпен айналыса берді. Ол түрмедегі басқа коммунистерге марксистік идеологияны оқытып, басқа тұтқындарға журналистиканы үйретті және "Ударник" түрме газетін құрды. 1940 жылдың ақпанында босатылып, түрлі солшыл журналдарда жұмыс істей бастады. 1941 жылдың наурыз айында, Югославияға Оккупациялық әскерлер шабуыл жасауға азықалғанда, ол қайта тұтқындалып, Керестинец түрмесіне қамалды. Түрмеде ол Божо Черовскийді, Хорватияның ішкі істер және қауіпсіздік жөніндегі усташ комиссарын кездестірді, оны Лепоглава түрмесінен білген, онда екеуі де жазасын өтеген. Усташ режимі оны Звонимир Рихтман, Божидар Аджия және Огнен Прицамен бірге партизандық қызметіне жауап ретінде атып тастады. Соғыстан кейін Опатиядағы баспа компаниясы, сондай-ақ Хорват журналистер қауымдастығының өмір бойына жетістіктері үшін марапаты оның құрметіне аталды.
Otokar Keršovani (23 February 1902 – 9 July 1941) was a Croatian and Yugoslav journalist, literary critic, publicist and communist politician. He was born in Trieste, which was part of Austria Hungary at the time. The collapse of the Habsburg Empire caught him in the Istrian town of Pazin, which was soon occupied by Italian forces and its Croatian school closed. Because of that Keršovani emigrated to Yugoslavia and began to study forest management at the University of Zagreb. In 1924, he became a full time journalist, working for Zagreb Press Bureau and contributing to the Zagreb daily Novosti. At the same time, he also began to associate himself with Communism and he formally became a member of the Communist Party of Yugoslavia. In 1928, he was arrested and spent a year in prison. Upon his release he went to Serbia where he tried to organise local branches of SKOJ. In 1930, he was arrested once more and sentenced to ten years of prison, after admitting his Party membership to the court. He served his sentence in Sremska Mitrovica prison, where he remained politically active. He served as Marxist ideology teacher for other incarcerated Communists. He also tutored other inmates in journalism and founded the prison newspaper Udarnik. He was released in February 1940 and continued to work in various left wing magazines. In March 1941, at the very eve of the Axis invasion of Yugoslavia, he was arrested and put in Kerestinec prison. During his stay in prison he was visited by Božo Cerovski, an Ustaše commissioner for internal affairs and security of Croatia whom he know from prison in Lepoglava where both of them served their sentence. The Ustasha regime had him shot together with Zvonimir Richtmann, Božidar Adžija and Ognjen Prica as retaliation for Partisan activities. After the war, a publishing company in Opatija, as well as the Lifetime Achievement Award by the Croatian Journalists' Association, were named after him.
Ескертпелер мен сілтемелер
Ивекович, Младен, Хорватияның солшыл зиялылары 1918–1945, Загреб, Наприед, 1970. Кершовани, Отокар lzmk.hr сайтында.