Кіріспе

Парагвай президенті (1851–1912)

Хуан Гуальберто Гонсалес (12 шілде 1851 – 30 шілде 1912) – Парагвай президенті, 1890 жылдан 1894 жылы мәжбүр түрде отставкаға кеткенге дейін қызмет еткен.

Өмір

Хуан Гуальберто Гонсалес 1851 жылдың 12 шілдесінде Асунсьонда дүниеге келген. Росарио Гуанес пен Мануэль Педро Пеньенің қызы, мұғалім Роза Пенья Гуанеске үйленді. Үштік одақ соғысы басталғанда, ол өз қызметін ұсынды және армияның Денсаулық сақтау бөліміне қосылды. Ол Хуан Баутиста Гильмен бірге тұтқынға алынып, одақтастар армиясына қосылды. 1869 жылы Асунсьонға оралды, екі жылдан кейін Парагвай одағының №30 ложасына қосылды. Біраз уақыттан соң ол 33-ші дәрежелі Жоғарғы Кеңестің негізін қалаушылардың бірі болды, бұл мекеме оны 1895 жылдың 8 шілдесінде Элеутерио Коррео, Антонио Табоада және Сесилио Баэскеңістігімен бірге осы лауазымға көтерді. 1912 жылдың 30 шілдесінде Асунсьонда қайтыс болды.

Төрағалық

Ол республика президенті болды 25 қараша 1890 және 9 маусым 1894 жылдары аралығында. Вице-президент Маркос Мориньиго болды және оның кабинетінде: Хосе Томас Соса, Ішкі істер министрлігінің министрі ретінде, Венансио В. Лопес (Карлос Антонио Лопестің немересі және Маршал Лопестің сіңілі баласы) Сыртқы істер министрлігінде, Хосе Сегундо Декуд қазынашылықта; Бенжамин Асеваль Әділет министрлігінде және генерал Хуан Б. Эгускиза соғыс және теңіз күштері министрлігінде. Оның үкімділік кезеңінде бұрынғы әкімдік жариялаған банк дағдарысы одан әрі ушықты. Тікелей салықтар (жеке меншік салығы) басқармасы құрылды, сондай-ақ Асунсьон қалалық әкімдігі құрылды. Епископ Педро Хуан Апонте қайтыс болды. Американың ашылуының төртінші ғасырына арналған үлкен көрмемен бірге Ауыл шаруашылығы практикалық мектебі мен Үкімет сарайы ашылды; Ұлттық түрме ғимараты аяқталды, сондай-ақ Каридад ауруханасы мен Коммерциялық банк құрылды. 1891 жылдың 18 қазанында оның үкіметіне қарсы жасалған төңкеріс сәтсіз аяқталды, бірақ ол Парагвай тарихында үлгі қалдырды. 1891 жылы ол экс-канцлер полковник Хуан Крисостомо Сентурионды Ұлыбритания, Франция және Испания үкіметтері алдында толық өкілеттікпен қалдырды; сол жылы Боливия өкілі Мариано Баптистаның дипломатиялық миссиясы сәтсіз аяқталды. 1892 жылы алғашқы әскери стипендиялар тағайындалды және Ауыл шаруашылығы практикалық мектебі құрылды. Сол жылдың қазан айында сол кезде өте маңызды болған орта және жоғары білім туралы заң күшіне енді. 1893 жылдың мамыр айында нотариустар мен сот кеңсесінің қызметкерлері факультеті құрылды. 16 шілдеде алғашқы заң және әлеуметтік ғылымдар докторлары салтанатты түрде бітірді, олар: Эметерио Гонсалес, Сесилио Баэс және Гаспар Ж. Вилламайор, демеушісі Рамон Зубизаррета болды. 1891 жылдың 2 сәуірінде Факундо Инсфран Бенжамин Асевальдың орнына Әділет министрлігінің министрі болып тағайындалды. Парагвайда Аргентинаның сауда кодексі қабылданды, Лопес сарайы жөнделді, көптеген жаңа елді мекендер құрылды және 1723 иммигрант келді. 1891 жылдың тамызында пойыз жолдары Ютиге жақын Пирапоға жетті, ал мемлекеттік шығындар шамамен 314 615,23 песоны құрады. 292 мектепте 18 944 оқушы оқыды. 1893 жылға арналған ұлттық бюджет 1 226 000 песоға бекітілді. Хосе Сегундо Декуд Парагвайдың Уругвай мен Бразилиядағы өкілі, Сесар Гондра Ватикан алдындағы және Хуан Дуран и Куерво Испаниядағы өкілі болып тағайындалды. "La Democracia" (Демократия) және "El Independiente" (Тәуелсіз) газеттері 1891 жылы құрылды, сондай-ақ "La República" (Республика), "La Libertad" (Азаттық), "El Pueblo" (Халық), "El Centinela" (Қорғаушы) және "La Patria" (Отан) газеттері де құрылды.

Депозит беру

Гонсалес билікті күйеуінің інісі Хосе Сегунд Декодқа беруге тиіс еді, бірақ 1894 жылдың 9 маусымында саяси келіспеушіліктерге байланысты Руфино Мазо, Эусебио Монгелос және Руфино Кареагадан құралған делегация оның кеңсесіне келіп, генерал Эгускиза атынан отставкаға кетуін талап етті. Гонсалес бас тартқаннан кейін, оны әскер казармасына алып кетті, онда Эгускиза мен генерал Кабальеро күтіп отырды. Гонсалес тағы да отставкаға кешуден бас тартты, бірақ Конгресс президенттік лауазымды вице-президент Маркос Моринигоға берді.

Саяси мансап

Парагвай соғысы кезінде Үштік одаққа қарсы Денсаулық сақтау министрлігінде адъютант қызметін атқарды. Ол сот судьясы және Депутаттар палатасының төрағасы болды. 1869 жылдың 26 маусымында "Club del Pueblo" клубының негізін қалаушы мүшесі атанды. 1872 жылы коммерция саласында емтихан тапсырып, судьялық мансапқа ие болды. 1873 жылы ол Халық қорғаушысы болып тағайындалды. 1887 жылы "Asociación Nacional Republicana" (Республикалық ұлттық қауымдастық) құрылтайшы мүшесі болды. Ол Мемлекеттік несиелер кеңесінің төрағасы болды және Әділет министрлігіне басшылық етті.