Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Британдық Үндістан баронеті (1879–1962)
British Indian Baronet (1879–1962)
Сер Ковасжи Джехангир, 2-ші баронет, (16 ақпан 1879 – 17 қазан 1962) Бомбей парсы қауымының көрнекті өкілі болды. Ол 1-ші баронет Сер Жәңгір Ковасжи Жәңгір Редюмонийдің (1853–1934) ұлы және Сер Ковасжи Джехангир Редюмонийдің (1812–1878) шөбересі еді. Ол Кембридж университетінің Сент-Джон колледжінде білім алған. Ковасжи Джехангир тәуелсіз Үндістанда парсы зороастриялық қауымының маңызды рөл атқаруы үшін күш салды. 1919 жылы құрылған «Батыс Үндістанның Ұлттық азаттық федерациясының» мүшесі болды және 1936 және 1937 жылдары оның президенті болып сайланды. Ол сондай-ақ Дадабай Наороджи және Ферозеша Мехта сияқты конгресс парсилерін сынаған реакциялық «Парси орталық комитетінде» де белсенділік танытты. 1930–1932 жылдары Лондонда өткен екінші «дөңгелек үстел» конференциясында, Үндістанның саяси және конституциялық болашағының негізі қаланған кезде, ол парсы қауымын өкілдік еткен үш саяси «либералдың» бірі болды. Азшылықтар комитеті мен Франчайзинг комитеті алдында білім деңгейіне негізделген градациялық сайлау құқығын жақтады, бұл парсилерге болашақ сайлауларда пропорционалсыз үлкен өкілдік беруі мүмкін еді. Алайда, бұл ұсыныс талқылаулар барысында ешбір тараптан қабылданбады. 1939 жылдан кейін, тәуелсіздіктің жақын арада болатыны анық болған соң, көптеген парсилер «Батыс Үндістанның Ұлттық азаттық федерациясында» белсенділікке кірісті, оның отырыстары көбінесе оның үйінде өткізілді. Тәуелсіздік алдынан, 1945 жылы, соңғы әрекет ретінде ол вице-корольге телеграмма жолдап, парсилердің талаптарын ұмытпауын өтінді. «Парси орталық қауымдастығының» президенті ретінде жасалған бұл үндеу, өзін «Азаттық тобы» деп атаған парсилер тобының телеграммасымен күшін жойды, олар парсилерге кез келген артық құқық беруге қарсы болды.
Sir Cowasji Jehangir, 2nd Baronet, (16 February 1879 – 17 October 1962) was a prominent member of the Bombay Parsi community. He was the son of Sir Jehangir Cowasji Jehangir Readymoney, 1st Bt. (1853–1934) and grand nephew of Sir Cowasji Jehangir Readymoney (1812–1878). He was educated at St John's College, Cambridge. Cowasji Jehangir campaigned for a prominent role for the Parsi Zoroastrian community in independent India. He had become a member of the "Western India National Liberation Federation", at its founding in 1919, and was elected its president in 1936 and 1937. He was also active in the reactionary "Parsee Central Committee", which was critical of Congress Parsis like Dadabhai Naoroji and Pherozeshah Mehta. At the second "Round Table Conference" in London during 1930–1932, where the framework for the political and constitutional future of India was laid down, he was one of the three political "liberals" to represent the Parsi community. To the Minorities Committee and the Franchise Committee he advocated a graded franchise based on the standard of education which would have given the Parsis an immense over representation in future elections. Such a scheme was never taken seriously by any other party in the discussions. After 1939, when it was apparent that independence was to come in a short while, a large number of Parsis became active in the "Western India National Liberation Federation", whose meetings were often held at his home. As a last ditch effort, on the eve of independence in 1945, he pleaded to the Viceroy in a telegram not to forget the claims of the Parsis. This appeal, made as the president of the "Parsee Central Association" was nullified by a telegram from a group of Parsis calling themselves the "Freedom Group" which rejected any special privilege for the Parsis.
Мұра
1952 жылы оның қайтыс болған ұлының естелігіне "Жехангир" өнер галереясы құрылды. "Ковасжи Джехангир" залы мен "Жехангир" психиатрия институты оның құрметіне аталды. Пунадағы Readymoney медбикелер үйі (қазіргі "Жехангир" ауруханасы) Сэр Ковасжи мен оның әйелі Леди Хирабайдың сыйға берген жерімен салынған. Бұл үй бастапқыда Readymoney Villa деп аталған, бірақ 1944 жылы сол жылы апатта қаза тапқан ұлдары Джехангир Ковасжи Джехангирдің есімімен қайта аталды.
The Jehangir Art Gallery was established in 1952 in memory of his late son, the Cowasji Jehangir Hall and Jehangir Institute of Psychiatry are named after him. The Readymoney Nursing Home (now Jehangir Hospital) in Pune was founded on property donated by Sir Cowasji and his wife Lady Hirabai. Originally named Readymoney Villa, it was renamed in 1944 after their son Jehangir Cowasji Jehangir, who died in an accident that year.