Конаங்கி (Илангован) – тамыл жазушысы, драматург Мадуракави Баскарадосс немересі. Отбасы мүшелері де жазушылар. Өмірі мен шығармашылығы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Конанги (1 қараша 1956 жылы туған) – тамил жазушысы Илангованның псевдонимі. Ол тамил драматургі, лирик, жазушы және тәуелсіздік күрескері Мадуракави Баскарадостың немересі. Оның әкесі – тамил жазушысы Шанмугам, анасы – Сарасвати. Ағасы – тамил әңгімешісі Тамилселван, ал кіші інісі – қазіргі заманғы тамил драматургі Муругабопати. Ол Нагалапурам, Бодинайаканур және Ненмени Меттупаттиде өсті, қазір Тамил Надудағы Ковилпаттиде тұрады. Пудумайпитаннан бергі ең маңызды тамил дауысы деп есептелетін Конанги алты әңгіме жинағы мен үш роман жариялаған. Оның туындылары тамил әдебиетіндегі сирек кездесетін, терең мағыналы жанрға жатады, көбінесе әдеби журналдарда, ал кейде ғана кең таралған басылымдарда жарық көреді. Конангидің алғашқы әңгімесі «Вейчу» (வீச்சு) 1980 жылы тамил журналы «Тамарайда» жарияланды, содан бері ол тамил тіліндегі ең өзгеше әңгімелердің авторы атанды. Оның әңгімелері өте тығыз бейнелермен, ерекше стильмен және ешкімге ұқсамайтын сөздік қорымен сипатталады, тамил тілінің қолданылуына ритуалдық мән береді. Оның туындылары тамил әдебиетінде сюжет пен кейіпкерлерді құрудың қағидаларын бұзу арқылы көркем әдебиеттің шектерін кеңейтеді. Конанги 1988 жылдың наурызында жұмысынан кетіп, 1988 жылдың қазан айында Калрайан тауларында «Кал Кудхирай» атты жеке журналын құрды, ол бүгінге дейін заманауи тамил көркем әдебиетінен, поэзиядан, сын-ескертпелерден және аудармалардан материалдар жариялап келеді. Конангидің ерте әңгімелері шеттеу, ауылдардағы қалаланудың салдарынан шаруалардың өміріне қанағатсыздық әкелуі, балалық шақ естеліктері, ауылдық оқиғалар және метафизикалық тақырыптарға арналған. Кейін ол фантастикада, мысалы, сюрреалистік және түс көрулер туралы сиқырлы әңгімелер сияқты әртүрлі жанрларды зерттеді. Оның бұрынғы романдары «Паази» джайнизмді, ал «Пидхира» бес ежелгі Сангам ландшафтарын негізге ала отырып, көптеген мәселелерді қарастырды. Оның соңғы романы «Тха» 2013 жылдың қаңтар айында жарық көрді. Әдеби еңбектері үшін зор құрметке ие болғанына қарамастан, Конанги бұқаралық ақпарат құралдарынан қашып жүреді.
Konangi (born 1 November 1956) is the pen name of the Tamil writer Ilangovan. He is the maternal grandson of the Tamil playwright, lyricist, writer and Freedom fighter Madurakavi Baskaradoss. His father is the Tamil writer Shanmugam and his mother is Saraswathi. His elder brother is the Tamil short story writer Tamilselvan and his younger brother is Murugaboopathy a contemporary Tamil playwright. He grew up in Naagalapuram, bodinayakanur and Nenmeni Mettupatti and he currently lives in Kovilpatti, Tamil Nadu. Described as the most important Tamil voice since Pudumaipithan, Konangi has published six short story collections and three novels. His works belongs to the less popular serious literature genre in Tamil which is mostly published in literary magazines and only occasionally in magazines and newspapers with wider circulation. Konangi's first short story veechu (வீச்சு) was published in Thaamarai a Tamil magazine in 1980 and from then on he went to create some of the most original short stories in the Tamil language. His stories are characterised by very dense images, a tight narrative style with a vocabulary like no other bringing a ritualistic shade to the use of the Tamil language. His works often pushes and breaks the limits of fiction in Tamil literature by abandonment of the conventions of plot and character construction. Konangi quit his job in March 1988 and started his own little magazine Kal Kudhirai in October 1988 in the Kalrayan Hills which continues to publish serious contemporary Tamil fiction, poetry, reviews and translations. Konangi's earlier short stories dealt with the issues of Alienation, effects of Urbanisation in villages leading to farmer suicides, Childhood memories, Rural tales and other metaphysical themes. He later experimented in fiction writing a wide range of genres including Surrealistic and Magical stories of dreamscapes. His previous novels Paazhi dealt with Jainism and Pidhiraa dealt with a wide range of subjects using the reference of the five ancient Sangam landscapes. His latest novel Tha was published in January 2013. Despite receiving enormous acknowledgements for his literary outputs, Konangi stays away from the media .
முதல் சில சிறுகதைдар
Қараңғылық – Сикрам – 1980 жылғы қазан. Қара поезд – іздеу – 1981 жылғы қазан. "Мәдениет қайраткерлерінің әңгімесі" – жаңғыру – 1982 жыл.
இருட்டு – சிகரம் – October 1980. கருப்பு ரயில் – தேடல் – October 1981. மதினிமார்கள் கதை – மீட்சி – 1982.
Бетті
Пидхира 2004 жылы жарық көрді және бұрынғы «Паажи» романынан гөрі көбінесе жеңіл, оқуға ыңғайлы туынды. Оның бөлімдері тамил сангамының бес ландшафты негізінде құрылған. Алғашқы «Муллай» бөлімі Андхра-Прадеш саяхаттары негізінде жазылған көркем әңгіме.
Pidhira was released in 2004 and is largely a novel that was less denser and more accessible than the earlier work paazhi. It had its sections based on the five Tamil sangam landscapes The first part 'mullai' was written as a fiction based on the travels in Andhra Pradesh.
Та (т)
Tha 2013 жылдың қаңтарында жарық көрген (Данушкодиде жарық көрген) – лирикалық прозаның үлкен, ойдан туған шығармасы. Онда солтүстік-шығыс үндістердің көшіп кетуі, самаритяндар, Вейнаи Дханаммал, "Силаппатикарамнан" алынған әңгімелер, "Оның иесінің дауысының музыкасы", ежелгі тамил музыкасы, Сарасвати Махал кітапханасы, Алипур түрмесі, самаритяндардың мифологиясы, Сократтың еңбектері, Нагапатинам аймағының ландшафты, Равана туралы мифтік әңгімелер, HMS Blake, Зен, Каламкари суреттері және тағы да басқа элементтер кездеседі. Бұл шығармада аллегориялар, халық ертегілері, ауыз әдебиеті, рәсімдер, архетиптер, нақылдар, әңгімелер, теңеулер, аңыз әңгімелер, жұмбақтар мен әуесқойлар туралы әңгімелер де бар, осылайша ол әртүрлі мазмұнды туынды болып табылады.
Tha published in January 2013 (released in Dhanushkodi) is an enormous piece of imaginary work of lyrical prose which deals with the displacement of the north east Indians, Samaritans, Veenai Dhanammal,Tales from the Silappatikaram, The Music of His Master's Voice, Ancient Tamil music, Saraswathi Mahal Library, the Alipore Jail, the mythology of the Samaritans, the works of Socrates, the landscape of Nagapattinam, the mythological stories of Ravana, HMS Blake, Zen, Kalamkari paintings and other elements in a fictional universe called Tha. The novel also contains allegories, folk tales, oral histories, ritual details, archetypes, fables, anecdotes, parables, tall tales, legends and ghost stories making it a diverse work.
Роман туралы
Әдебиеттегі басқа романдардан өзгеше, Конангидің романдарды құрудың барлық жағынан өзіне тән ережелері бар. Оның туындылары көбінесе шашыраңқы бөліктерден тұрады, және ол басты кейіпкерлердің өмірлік тәжірибесін қиыстырады, оқиғаларды уақыт ретімен дұрыс емес көрсетеді, сондай-ақ біртұтас және тұрақты мінезді кейіпкерлер туралы түсініктерді күйретуге тырысады. Онда айқын сюжеттің болмауы, кейіпкерлердің азын-ау дамуы, уақыт тізбегіндегі өзгерістер, лексика мен синтаксиспен тәжірибелер, сондай-ақ балама аяқталулар мен басталулар сияқты ерекшеліктері де бар. Осы ерекшеліктерінің арқасында оның шығармалары көбінесе түсініксіз және хаотикалық деп есептеледі, бірақ олардың мәнісі керісінше болғанымен.
Opposed to other novels in literature, Konangi has his own conventions in all aspects of the building of a novel. His works are usually made up of fragments and it distorts the experience of its main characters, presenting events outside of chronological order and attempts to disrupt the idea of characters with unified and stable personalities. It also has the characteristics of lack of an obvious plot, minimal development of character, variations in time sequence, experiments with vocabulary and syntax, and alternative endings and beginnings. Due to these aspects his works are often thought to be incomprehensible and chaotic despite being implied the other way.
Қызықты деректер
Субрамания Бхаратхидің өлеңінен псевдоним алған. Санчи, Видиша, Ажанта және Эллора үңгірлеріндегі "Пази" кітабына кіріспе жазды. Моцарттың қосылу рәсімін, Пол Гоген мен Рембрандттың туындыларын әңгімелерде көркемдеп суреттеді. Моуни, На. Мутусами ( "Ванди" әңгімесі), Пумани, Раджендра Чожан және Ваннанилаваның оның алғашқы ықпалы болғанын айтады. Накуланды роман жазу өнерінде маңызды тұлға деп санайды. Кейін ағылшын тіліне аударылған Накулан туралы ойша тудырған әңгіме жазған. Көбінесе импровизациялық түрде шебер сөз сөйлейді, бірақ әдеби жиналыстарға сирек қатысады. Театрлық қойылымдарда ойнаған. Белгілі пьесаларының бірі – "Жапти". Сурет салуды жақсы көреді. Бұрын суретші болған. Отбасы құрмаған.
Took his pen name from a poetry line by Subramanya Bharathi. Wrote the introduction to பாழி at Sanchi, Vidisha, Ajanta and Ellora caves. Fictionalized Mozart's funeral, the works of Paul Gauguin and Rembrandt in short stories. Cites Mouni, Na. Muthusamy (the short story called Vandi), poomani, Rajendra Chozhan and Vannanilavan as early influences. Calls Nakulan as a major influence in the craft of novels. Has written an inventive short story about nakulan which was later translated into English. An orator par excellence (mostly on Ex tempore) but rarely attends any public literary meetings. Have acted in plays. Known plays include Japthi. Can Paint. Was in earlier days a painter. Never Married.
Жұмыстарға қатысты пікірлер:
Барокко стиліне сын. Көркемдік сезімі жоғары стилист. Сюжетті түйіндеудегі қиындықтар. Тіл арқылы сюжетті әдейі жасыру. Ақыл-ойдайды қиялға толыққанды беріп, ақылдан бас тарту. Поэзия сияқты, бір уақытта бірнеше, көбінесе қайшы нәрселерді білдіретін сөздер мен суреттерді қолдану. Сюжетті ашудан гөрі жасыру үшін құрылған, тығыз тілдік өрнек. Ескі және сирек қолданылатын тамил сөздерінің қорын пайдалану. Тамил әдебиетіне жаңа келген оқырмандар Конангидің туындыларына бұқаралық ақпарат құралдарының пікірлеріне сүйене отырып, жеңіл қолжетімді емес, түсініксіз және дұрыс емес деп ойлауға итермеленді. Осы себепті Конангидің кейбір шығармалары (романдары) әдемі суреттермен толы, шешілуді күтіп тұрған үлкен сөздік лабиринт ретінде қалып қояды.
Criticism on the overtly Baroque style. A stylist with high sense of the visual. Difficulties in plot summary. Deliberately obscuring the plot using language. Total abandonment of reason for imagination. Like poetry, uses words and images which can mean several, often contradictory, things at once. Dense weave of a language designed as much to shield the plot summary than to reveal them. Usage of a lexicon of old and obscure Tamil words. New readers who enter the Tamil literary landscape have often been made to believe about the works of Konangi as unapproachable, chaotic and incomprehensible by the general opinions of the media. Due to this some of Konangi's works (novels) often remain as a vast verbal labyrinth of extraordinary images waiting to be deciphered.
Дәйексөздер
Төменде келтірілген сөздер журналдарда, оның өзінің еңбектерінде және сұхбаттарында кездеседі. Ағашты түсіну үшін құсқа айналу керек. Өнердің саналы интеллектпен ешқандай қатысы жоқ. Ол өзінің табиғаты бойынша нәзік нәрсе. Оның бастауы белгісіз, ал ортасында суық қараңғылықтың бұлттары бар. Эстетикалық тәжірибе өзінің шыңында көрінбейді және оқырмандардың оны түсінуге тырысуын қиындатады. [Ашылудың жақындығы, бірақ оның орын алмауы.] Менің кейіпкерлерім жоғары инстинктивті болғанымен, менің әңгімелерім санастың астынан туады және көбінесе бейсаналық әлемге ауысады. Менің әңгімелерім соқырлықтан және алшақ көре алмаудан туады. Мүсін жасау менің кейінгі әңгімелерімнің тілінің дамуымен тікелей байланысты. Сюжет туралы дәстүрлі ұғым, негізінен, барлық көркем әдебиеттің мүмкіндіктерін шектейді. Өнер – тоқу процесі сияқты. Саяхатта, музыка сияқты, арман елі ештен пайда болып, бізді қуалайды. Өнердің даналықпен немесе түсінумен еш қатысы жоқ. Оның мақсаты да, ниеті де жоқ. Ол өздігінен болады. Көркемдік пейзаждар жалпы суреттерге ұқсайды және көркем әдебиет оның ішінде өмір сүретін екі белгісіз жаратылыстың қосылуы орын алатын сәтте туады. Әңгімелер – тірі нәрселер, олардың ішінде жандар бар. Сұлулықты тапқанда, көбінесе қорқыныш сезімімен бірге келеді. Мен көбелектер ән салғысы келетін, пілдер билегісі келетін, алхимиктер, соқырлар мен колдовствошылар тым көп жұмыс істегісі келетін дәстүрді мұра еттім, ал әңгімеші кез келген қаламен, қаламен немесе елмен байланысы жоқ, бірақ жат емес пейзаждар жасайды.
Sayings quoted below appeared in magazines and from his own works and interviews. You have to become a bird in order to understand a tree. Art has no relation with conscious intelligence. It is inherently a fragile thing. Its origins are unknown and at its center are clouds of cold blackness. The aesthetic experience at its summit becomes invisible and disrupts the readers perseverance in understanding it. [See: The imminence of a revelation that does not occur.] While my characters are highly instinctive, my stories take birth from the sub conscious and often oscillate into the world of unconscious. My stories are born out of blindness and not seeing too far ahead. Sculpting has a direct relation with the evolution of the language of my later stories. The traditional idea of Plot essentially limits the possibilities of all fiction. Art is like the process of weaving. In travel, like music the land of dreams appear out of nowhere and follows us. Art has nothing to do with either wisdom or understanding. It doesn't have purpose nor intention. Its on its own. Fictional landscapes resembles waterscapes in general and fiction is born at the moment, the fusion of two unknown creatures that lives inside it occurs. Stories are living things and they have souls residing inside them. Beauty when found is often accompanied with a feeling of sense of terror. I’ve inherited a tradition where butterflies want to sing, elephants want to dance, alchemists, sorcerers and witches want to overwork, and the storyteller creates landscapes which have no association to any town, city or country, and is yet not alien.