Кіріспе
Томас Джефферсон мен Салли Хемингстің (1808–1856) ұлы Эстон Хемингс Джефферсон (21 мамыр 1808 – 3 қаңтар 1856) Монтичеллода құлдықта дүниеге келді. Ол аралас нәсілді құл әйел Салли Хемингстің кіші ұлы. Бұл мәселені қарастырған тарихшылардың көпшілігі оның әкесі АҚШ-тың үшінші президенті Томас Джефферсон деп санайды. 1998 жылғы ДНК-тестінің нәтижелері Эстонның ұрпағының Джефферсон әулетінің еркек желісімен сәйкес келетінін көрсетті, ал тарихи деректер де Томас Джефферсонның Эстонның әкесі болуы мүмкін деген тұжырымды қолдайды. Көптеген тарихшылар Джефферсон мен Салли Хемингстің алты баласы болғанын, олардың төртеуі ересекке дейін жеткенін айтады. Бірақ басқа тарихшылар оған келіспейді. Джефферсон өсиетімен Эстон мен оның ағасы Мэдисон Хемингсті босатып, олардың өлімі кезінде кәмелетке толмағанын ескерді. Олар үйленіп, 1835 жылы қайтыс болған анасы Саллимен және отбасыларымен Вирджиния штатының Шарлоттсвилл қаласында тұрды. Екі бауыр да жас отбасыларымен Огайо штатының Чиликоте қаласына көшіп, еркін штатқа қоныстанды. Эстон Хемингс музыкант және ойын-сауықшы болып жұмыс істеп, күнкөрісін тапты. 1852 жылы Эстон әйелі мен үш баласымен Висконсин штатының Мэдисон қаласына көшіп, тегін Джефферсон деп өзгертіп, ақ нәсілді қауымға қосылды. Оның ұлдары екеуі де Одақ армиясында қызмет етті, үлкені Джон Уэйлс Джефферсон полковник шеніне жетті. Ол Теннесси штатының Мемфис қаласына көшіп, бай мақта брокері болды және үйленбеді. Эстонның басқа балалары, Беверли мен Анна Джефферсон ақ нәсілді қауымға үйленді, ал олардың ұрпақтары ақ нәсілді деп танылды. Беверли Джефферсонның бес ұлы білім алып, үшеуі дәрігер, адвокат және теміржол менеджері болып кәсіби салаға енді. Эстон құлдықта, Салли Хемингстің кіші ұлы ретінде дүниеге келді. Ол Салли Хемингстің және Джон Уэйлстің (Джефферсонның қайнағасы) аралас нәсілді алты баласының бірі болғандықтан, ол және оның бауырлары Джефферсонның әйелі Марта Уэйлстің жартылай бауырлары еді және олардың үштен төрт бөлігі еуропалық текті болды, өйткені анасының ақ әкесі болған. Тарихшылар Филипп Морган мен Джошуа Д. Ротман Уэйлс Хемингс Джефферсон отбасылары мен аймақтағы көптеген нәсілдер арасындағы қарым-қатынастар туралы, көбінесе бірнеше буын бойы қайталанатын үлгі туралы жазды. Бетти Хемингс басшылық еткен үлкен Хемингс отбасы Монтичеллодағы құлдар иерархиясының ең жоғары сатысында болды, оның мүшелері үй шаруашылығы қызметкерлері, аспазшылар, шеберлер мен қолөнершілер болып жұмыс істеді. Салли Хемингс жеңіл жұмыстармен айналысты, ал Эстон мен оның бауырлары бала кезінде "үлкен үйдің" маңында жүруге рұқсат етілді және тек жеңіл жұмыстар, мысалы, тапсырмалар орындау қажет болды". 1873 жылғы естеліктерінде Мэдисон Джефферсонның Салли Хемингске берген уәдесінің нәтижесінде олардың балалары босатылғанын айтты. Джефферсонның қайтысынан кейін Салли Хемингске оның қызы "өз уақытын" берді. Ол екі ұлымен бірге Шарлоттсвиллде еркін өмір сүрді. 1830 жылғы халық санағында Шарлоттсвиллдегі санақшы үш Хемингсті де ақ нәсілді деп санады, бұл олардың сыртқы түріне байланысты оларды басқалар қалай қабылдағанын көрсетті, себебі олардың еуропалық тегі басым болды. Саллидің үштен төрт бөлігі ақ нәсілді болды. Оның балалары жеті сегізден ақ нәсілді болды, сондықтан сол кездегі Вирджиния заңына сәйкес заңды түрде ақ нәсілді деп есептелді. Тек 1924 жылы Вирджинияда "бір тамшы ережесіне" сәйкес, белгілі африкалық тегі бар кез келген адамды қара деп жіктеуге мүмкіндік беретін нәсілдік тазалық заңы қабылданды.
Eston Hemings Jefferson (May 21, 1808 – January 3, 1856) was born into slavery at Monticello, the youngest son of Sally Hemings, a mixed race enslaved woman. Most historians who have considered the question believe that his father was Thomas Jefferson, the third President of the United States. Evidence from a 1998 DNA test showed that a descendant of Eston matched the Jefferson male line, and historical evidence also supports the conclusion that Thomas Jefferson was probably Eston's father. Many historians believe that Jefferson and Sally Hemings had six children together, four of whom survived to adulthood. Other historians disagree. Jefferson freed Eston and his older brother Madison Hemings in his will, as they had not yet come of age at his death. They each married and lived with their families and mother Sally in Charlottesville, Virginia, until her death in 1835. Both brothers and their young families moved to Chillicothe, Ohio, to live in a free state, where Eston Hemings earned a living as a musician and entertainer. In 1852 Eston moved with his wife and three children to Madison, Wisconsin, where they changed their surname to Jefferson and entered the white community. Their sons both served in the Union Army, and the older one, John Wayles Jefferson, achieved the rank of colonel. He moved to Memphis, Tennessee, becoming a wealthy cotton broker and never married. Eston's other children, Beverly and Anna Jefferson, married into the white community, and their descendants have identified as white. Beverly Jefferson's five sons were educated and three entered the professional class as a physician, attorney, and manager at the railroad. Eston was born into slavery as the youngest son of the enslaved Sally Hemings. As she was one of the six mixed race children of Betty Hemings and John Wayles (Jefferson's father in law), she and her siblings were half siblings to Jefferson's wife Martha Wayles and were three quarters European in ancestry, as their mother had a white father. The historians Philip D. Morgan and Joshua D. Rothman have written about the numerous interracial relationships in the Wayles Hemings Jefferson families and the region, often with multiple generations repeating the pattern. The large Hemings family, with Betty Hemings as matriarch, was at the top of the slave hierarchy at Monticello; its members working as domestic servants, chefs, craftsmen and artisans. Sally Hemings had light duties, and as children, Eston and his siblings "were permitted to stay about the 'great house', and only required to do such light work as going on errands." In his 1873 memoir, Madison said the Hemings children were freed as a result of a promise Jefferson made to Sally Hemings. After Jefferson's death, Sally Hemings was "given her time" by his daughter. The older woman lived freely with her two sons in Charlottesville. In the 1830 census, the census taker in Charlottesville classified all three Hemings as white, showing how others perceived them by appearance because of their overwhelming European ancestry. Sally was of three quarters white ancestry. Her children were seven eighths white and thus legally white under the Virginia law of the time. It was not until 1924 that Virginia passed the Racial Integrity Act, which classified anyone as black who had any known African ancestry, under the "one drop rule".
Құлдықтан кейінгі өмір
Бостандыққа қол жеткізгеннен кейін Хемингс бастапқыда Вирджиния штатының Шарлоттсвилл қаласында ағаш өңдеу және жоғары сапалы ағаштан жасаумен айналысты. 1830 жылы Эстон Хемингс мүлік сатып алып, Мэйн-стритте үй салды, онда оның анасы 1835 жылы қайтыс болғанға дейін оның қасында тұрды.
Неке және отбасы
1832 жылы Эстон бос түсті әйелге үйленді, Джулия Энн Исаакс (1814–1889). Ол Германиядан келген сәтті еврей саудагері Дэвид Айзекстің және аралас нәсілді бос әйел Нэнси Уэсттің қызы еді. Нэнси Уэст – бұрынғы құл болған Присцилла мен оның ақ қожайыны Томас Уэсттің қызы. Томас Уэст өсиетімен балалары Нэнси мен Джеймс Уэстке мүлік қалдырды. Эстон мен Джулия Энн Хемингстің үш баласы болды: Джон Уэйлс Джефферсон (1835–1892), Анна Уэйлс Джефферсон (1837–1866) және Беверли Фредерик Джефферсон (1839–1908) (1850 жылдан кейін отбасы Висконсинге көшкен соң олардың тегі Хемингстен Джефферсонға өзгертілді). Бірінші екеуі Шарлоттсвиллде дүниеге келді. Ал Беверли Огайоға келгеннен кейін көп ұзамай дүниеге келді. 1837 жылдары Хемингс отбасымен Огайо штатының оңтүстік-батысындағы Чилликоте қаласына көшіп келді (бұл штат құлдықтан бос болған және дамыған қауымға ие болған). Көптеген бос қаралар мен ақ бостандық жақтастары құлдарды қашып кетуге көмектесу үшін Жер асты теміржолымен байланысты қолдау орталықтарына ие болды. Ол жерде Хемингс кәсіби музыкант болды, скрипкада ойнап, сәтті би тобын басқарды. Балалар біріктірілген мектептерде білім алды. Анна бір кезде Огайо штатының Олбэни қаласындағы жұмыс мектебінде оқыды. Кейінірек бір сыныптасы оны «Томас Джефферсонның немере қызы Анна (немесе Энн) Хемингс» деп таныстырғанын айтты. 1902 жылғы Scioto Gazette газетіндегі мақалада Хемингс 1840 жылдары Огайода тұрғанда, оның және оның бауыры Мэдисонның Томас Джефферсонның ұлдары екені туралы көп айтылғаны жазылған. Сонымен қатар, Эстонның бірнеше көршілері Вашингтонға бірге саяхаттап, Джефферсонның мүсінін көрді; олар Хемингстің оған қаншалықты ұқсайтынын айтты. Мақала авторы сондай-ақ еске алды: Эстон Хемингс, скрипкада шебер болған және билердің шебері ретінде, әрқашан Чиликоттедегі сәнді кештеріне қатысты. 1850 жылы қашқан құлдар туралы заңның қабылдануы Огайодағы және құлдық штаттарымен шектес басқа да бос штаттардағы қара қауымдарға қысымды күшейтті. Жер асты теміржолының бойындағы қалаларда құл аулаушылар қауымдарға басып кірді, кейде бос адамдарды және қашқан құлдарды ұрлап, құлдыққа сатты. 1852 жылы Эстон отбасының қауіпсіздігі үшін солтүстікке көшуге шешім қабылдады және Висконсин штатының Мэдисон қаласына көшіп келді. Олар Джефферсон тегін алды және еуропалық америкалық (ақ) қауымға енді. Беверли Джефферсон да Азамат соғысының қатысушысы болды. Мэдисонға оралғаннан кейін ол Америка үйінен Капитолий үйінің қонақүйлерін басқаруға көшті. Ол Висконсин астанасында алғашқы омнибус желісін құрды және қаладағы саясаткерлер арасында танымал болды. Пенсильваниядан келген Анна Смитқа үйленді. Олардың бес ұлы білім алып, үшеуі кәсіби салаға енді: біреуі Чикагода дәрігер, тағы біреуі адвокат, тағы біреуі теміржол басқармасында жұмыс істеді. Эстон Хемингс Джефферсон отбасы Мэдисон қаласындағы Форст Хилл зиратына жерленген.
Eston Hemings, being a master of the violin, and an accomplished "caller" of dances, always officiated at the "swell" entertainments of Chillicothe. Passage of the Fugitive Slave Act in 1850 increased pressure on the black communities in Ohio and other free states bordering slave states. In towns along the Underground Railroad, slave catchers invaded the communities, sometimes kidnapping and selling into slavery free people as well as fugitive slaves. In 1852, Eston decided to move the family further north for security, and migrated to Madison, Wisconsin. There they took the surname Jefferson, and they passed into the European American (white) community. Beverley Jefferson was also a Civil War veteran of the Union Army. Returning to Madison, he moved from the American House to run the Capitol House hotels. He founded the first omnibus line in the Wisconsin capital, and was a popular figure among politicians in the city. He married Anna Smith from Pennsylvania. Their five sons gained educations and three entered the professions: one became a doctor in Chicago, another an attorney, another worked in railroad management. The Eston Hemings Jefferson family is buried in Forest Hill Cemetery, Madison.
Ұрпақтар
1970 жылдары Жан Джефферсон Хемингс отбасымен байланысын білмей, Фэун Бродидің "Джефферсон: Интимді портрет" атты өмірбаянын оқыды. Ол кітаптағы Эстон Хемингс Джефферсонның атын отбасылық әңгімелерден танып, Бродимен байланысқа шықты. Тарихшы Джефферсонға отбасы тарихының бөліктерін қайта құрауға көмектесті. Карр әулетінің еркек желісі сәйкес келмеді, бұл Томас Джефферсон Рэндольфтың Питер Карр Салли Хемингстің балаларының әкесі болғандығы туралы ауызша хабарламаны күмәнді етеді. Карр әулетінің еркек желісі Хемингстің басқа балаларымен сәйкес келе ме, әлде жоқ па, белгісіз, себебі ДНК-тестілеу оның балаларының бірі – Эстон Хемингстің ұрпағына ғана жасалды.
Джефферсон мен Хемингстің арасындағы дау
Тарихшылар Томас Джефферсонның аралас нәсілді құлы Салли Хемингспен қарым-қатынаста болғаны және оның балаларының әкесі болғаны туралы мәселеде ұзақ жылдар бойы дауласып келді. 20 ғасырдың соңында тарихшылар дәлелдерді қайта талдауға кірісті. 1997 жылы Аннет Гордон Рид тарихнаманы талдап, 19 ғасырдан бері тарихшылардың Джефферсон ұрпақтарының айтқандарын қабылдап, Салли Хемингстің ұлы Мэдисон Хемингс пен Монтичеллодағы бұрынғы құл Израиль Джефферсонның сөздерін қабылдамағанын атап көрсеткен кітап жариялады. Екеуі де Томас Джефферсонның Хемингстің балаларының әкесі екенін айтқан. Оның пікірінше, тарихшылар белгілі фактілерге сәйкес келетін нұсқаны дұрыс бағалай алмады. 1998 жылы жасалған Y-ДНК талдауы, 150 жылдан астам уақыт бойы Хемингс балаларының әкесі деп есептелген Карр әулеті мен Эстон Джефферсонның әулеті арасында сәйкессіздік көрсетті. Бірақ, Джефферсон әулеті мен Эстон Хемингстің әулеті арасында сәйкестік болды. Томас Джефферсон мұра қоғамы (TJHS) ғалымдар комиссиясы (2001) сияқты сыншылар TJF есебіне қарсылық білдірді. Олар Джефферсонның Хемингстің балаларының әкесі екенін анықтауға жеткіліксіз дәлел бар деген қорытындыға келді. TJHS есебінде Джефферсонның кіші інісі Рэндолф Джефферсон баланың әкесі болуы мүмкін екені, ал Хемингстің бірнеше серігі болған болуы мүмкін екені айтылды. Бұрын мұндай мәліметтер болған емес. Дегенмен, Исаак Джефферсон, Монтичеллодағы құл, өзінің естеліктерінде Джефферсонның інісі плантациядағы құлдармен қарым-қатынаста болғанын сипаттады. Ол: «Ескі шебердің інісі, Масс Рэндалл өте қарапайым адам болды: ол құлдардың арасына шығып, скрипка тартып, түннің жартысын билейтін» деп еске алды. 2012 жылы Смитсон институты мен Томас Джефферсон қоры Америка тарихының ұлттық мұражайында ірі көрме ұйымдастырды: «Джефферсонның Монтичеллосындағы құлдық: Бостандықтың парадоксы». Көрмеде «Қазіргі тарихшылардың көпшілігі Джефферсонның Салли Хемингстің балаларының әкесі деген тұжырымды қолдайтын мықты дәлелдер бар екеніне сенеді» делінген. Көрме Вашингтонда көрсетілгеннен кейін 2014 жылға дейін Атланта мен Сент-Луис қалаларында гастрольдік сапарда болды.