Битлз тобының «Мен Саған Айтамын» Әні — Мақалалармен ағылшынша

Кіріспе

1966 жылғы The Beatles әні

"I Want to Tell You" – ағылшын рок-тобы The Beatles-тың 1966 жылғы "Revolver" альбомынан шыққан ән. Оны Джордж Харрисон жазған және орындаған, ол топтың жетекші гитарисі болған. "Taxman" және "Love You To" әндерінен кейін, бұл Харрисонның "Revolver" альбомы үшін жазған үшінші композициясы еді. Оның LP-ге енгізілуі, Харрисонның Beatles альбомында екі әннен артық әнге ие болуының алғашқы жағдайы болды, бұл Джон Леннон мен Пол Маккартнимен қатар ән жазушы ретінде оның өсуін көрсетті. "I Want to Tell You" әнін жазу кезінде Харрисон галлюциногенді ЛСД есірткісімен тәжірибесінен шабыттанды. Әннің мәтіні, ол кейінірек "жазуға, айтуға немесе жеткізуге өте қиын болатын ойлардың күйреуі" деп атаған нәрсеге жауап береді. Әннің философиялық мазмұнымен қатар, Харрисонның дірілдеген гитара рифтері мен мелодиядағы диссонанс мағыналы байланысқа қол жеткізудің қиындықтарын көрсетеді. Жазу кезінде Пол Маккартни әннің ырғақты трегі аяқталғаннан кейін бас-гитараның өзінің бөлігін орындады, бұл Beatles-тың келесі жазбаларында кең таралған тәсілге айналды. Музыка сыншылары мен Beatles туралы жазғандардың арасында көптеген авторлар топтың орындауын, әсіресе Маккартнидің үнді стиліндегі вокалды мелизматты қолдануын жоғары бағалады. Харрисон 1991 жылы Эрик Клэптонмен Жапонияда гастрольдік сапарда "I Want to Tell You" әнін ашылу әні ретінде орындады. Бұл сапар кезінде жазылған нұсқасы "Live in Japan" альбомына енді. 2002 жылдың қараша айында Джорджқа арналған концертте, Харрисонның қайтыс болғаннан кейін бір жыл өткен соң, ән шараның батыс бөлігін ашу үшін пайдаланылды, оны Джефф Линн орындады. Тед Нюгент, The Smithereens, Thea Gilmore және The Melvins – бұл тректі орындаған тағы бірнеше артистер.

Негізгі деректер мен ойлар

Джордж Харрисон "I Want to Tell You" әнін 1966 жылдың басында жазды, осы жылы оның ән жазуы мазмұны мен өнімділігі жағынан жетілді. Джон Леннон мен Пол Маккартнидің "The Beatles" тобындағы екінші композиторы ретінде Харрисон өзінің музыкалық ерекшелігін үнді мәдениетін сіңіру арқылы, сондай-ақ галлюциногенді препарат – лизергиндік қышқыл диэтиламид (ЛСД) тәжірибесінен алған көзқарас арқылы қалыптастыра бастады. Автор Гэри Тиллеридің айтуынша, ән Харрисонның 1966 жылдың басындағы "шығармашылық күшеюінен" туындаған. Сол кезеңде "The Beatles" тобы "United Artists" компаниясының үшінші фильміне түсуден бас тартқандықтан, кәсіби міндеттерден қатарғанда едәуір уақытқа ие болды. Харрисон бұл уақытты үнді ситарын зерттеуге және Леннон сияқты, ән жазуда философиялық мәселелерді қарастыруға пайдаланды, сонымен қатар келесі альбом – "Revolver" альбомын жазуға дайындалды. "I, Me, Mine" автобиографиясында Харрисон "I Want to Tell You" әні "жазу, айту немесе жеткізу қиын ойлардың күшеуін" көрсетеді дейді. Авторлар Рассел Рейзинг пен Джим ЛеБланк "Rain" және "Within You Without You" әндерімен бірге бұл әнді "The Beatles" тобының лирикасындағы "көркемдік" мәлімдемелерден бас тартып, тыңдаушыларға "маңызды білімді, ЛСД тәжірибесінің психологиялық және/немесе философиялық түсініктерін" жеткізуге ниеттенген шұғыл үнді қабылдауының алғашқы мысалы ретінде келтіреді. "The Beatles Anthology" кітабында Харрисон есірткінің әсерінен туған көзқарасын "айдағы немесе ғарыш кемесінде отырып, Жерге қараған астронавттың көзқарасына" теңейді. "Мен аңымды жоғалтып, Жерге көз жүгірттім". Автор Роберт Родригес бұл әнді Харрисонның сананы арттыру іздеуінің нәтижесі ретінде қарастырады, себебі "оның ойлары неғұрлым жылдам және кеңірек болса, оларды білдіру үшін сөз табу күресі де соғұрлым күшейе түсетін". "I, Me, Mine" кітабында жарияланған Харрисонның бастапқы лирикасы толыққанды әннің философиялық бағытына қарағанда тікелей және жеке болған. және "Circles". 1965 жылы жазған "Think for Yourself" композициясындағы сияқты, Харрисонның аккордтарды таңдауы оның гармониялық экспрессивтілікке деген қызығушылығын көрсетеді. Куплет А аккордының үстіне E A B C# E дыбыстық прогрессиясымен басталады, содан кейін II7 (B7) аккордына өту арқылы әуеннің күрт өрлеуі басталады. Музыктанушы Алан Поллак бұл аккордтың өзгеруін куплеттердің бұрмаланған сипаттамасының бір бөлігі ретінде анықтайды, себебі бұл өзгеріс тактың басында емес, төртінші тактың ортасында орын алады. және "пианинода ойналған, үстінде F бар E7". Харрисонның композицияларына атау бермеу әдетіне наразы болған Леннон оны әжуалай "Granny Smith Part Friggin' Two" деп атады – бұл "Love You To" әнінің жұмыс атауынан, "Granny Smith" алмасынан алынған. Леннонның сөзінен кейін, "The Beatles" тобының жазба инженері Джефф Эмерик жаңа әнге тағы бір алма сортының атынан – "Laxton's Superb" деп атау берді. [[Файл:Steinway Vertegrand, Abbey Road студиясы.jpg|thumb|right|The Beatles тобы жазбада EMI-нің 1905 жылғы "Mrs Mills" Steinway Vertegrand пианиносын пайдаланды.]] Жазба әннің мазмұнын одан әрі дамытты. "Eight Days a Week" сияқты, аяқталған трек "Fade in" эффектісімен басталады, бұл эффект, Родригестің сөзіне сәйкес, "әннің аяқталмауына сәйкес келетін дөңгелек эффектісін қамтамасыз етеді". Эверетт Маккартнидің E79 аккордымен пианинодағы "алаңсыз саусақ соғуының шыдамсыздығын" сөзді білдіруге жасалған күрестің дұрыс бейнесі ретінде мойындайды. Соңғы дауыстау 3 маусымда Маккартни қосып, бас гитараның бөлігін жазды. Басты ырғақ трекінен бөлек жаздыру процесі әнді араластырған кезде үлкен икемділікті қамтамасыз етті және Маккартниге аккордтарды анықтау арқылы музыканың гармониялық құрылымын басқаруға мүмкіндік берді. Топтың жазба тарихшысы Марк Льюисон растағандай, "I Want to Tell You" әні бас гитараның жазба трегіне қосылған алғашқы "The Beatles" әні болды. Бұл техника "The Beatles" тобының кейінгі жұмыстарында кеңінен қолданылды. 3 маусымдағы сессия кезінде ән уақытша "I Don't Know" деп аталды, бұл Харрисонның продюсер Джордж Мартинге әнге қандай атау беру керектігін сұрағандағы жауабы болды. Әннің соңғы атауы 6 маусымда альбомды ремикстеу және таспаға көшіру кезінде шешілді.

George Harrison wrote "I Want to Tell You" in the early part of 1966, the year in which his songwriting matured in terms of subject matter and productivity. As a secondary composer to John Lennon and Paul McCartney in the Beatles, Harrison began to establish his own musical identity through his absorption in Indian culture, as well as the perspective he gained through his experiences with the hallucinogenic drug lysergic acid diethylamide (LSD). According to author Gary Tillery, the song resulted from a "creative surge" that Harrison experienced at the start of 1966. During the same period, the Beatles had been afforded an unusually long time free of professional commitments due to their decision to turn down A Talent for Loving as their third film for United Artists. Harrison used this time to study the Indian sitar and, like Lennon, to explore philosophical issues in his songwriting while preparing to record the band's next album, Revolver. In his autobiography, I, Me, Mine, Harrison says that "I Want to Tell You" addresses "the avalanche of thoughts that are so hard to write down or say or transmit". Authors Russell Reising and Jim LeBlanc cite the song, along with "Rain" and "Within You Without You", as an early example of the Beatles abandoning "coy" statements in their lyrics and instead "adopt[ing] an urgent tone, intent on channeling some essential knowledge, the psychological and/or philosophical epiphanies of LSD experience" to their listeners. Writing in The Beatles Anthology, Harrison likened the outlook inspired by his taking the drug to that of "an astronaut on the moon, or in his spaceship, looking back at the Earth. I was looking back to the Earth from my awareness." Author Robert Rodriguez views the song as reflecting the effects of Harrison's search for increased awareness, in that "the faster and more wide reaching his thoughts came, the greater the struggle to find the words to express them". As reproduced in I, Me, Mine, Harrison's original lyrics were more direct and personal, compared with the philosophical focus of the completed song. and "Circles". As in his 1965 composition "Think for Yourself", Harrison's choice of chords reflects his interest in harmonic expressivity. The verse opens with a harmonious E A B C# E melody note progression over an A major chord, after which the melody begins a harsh ascent with a move to the II7 (B7) chord. Further to the off kilter quality of the opening riff, musicologist Alan Pollack identifies this chord change as part of the disorientating characteristics of the verses, due to the change occurring midway through the fourth bar, rather than at the start of the measure. and "an E7th with an F on top, played on the piano". Exasperated by Harrison's habit of not titling his compositions, Lennon jokingly named it "Granny Smith Part Friggin' Two" – referring to the working title, derived from the Granny Smith apple, for "Love You To". Following Lennon's remark, Geoff Emerick, the Beatles' recording engineer, named the new song "Laxton's Superb" after another variety of apple. [[File:Steinway Vertegrand, Abbey Road Studios. jpg|thumb|right|The Beatles used EMI's 1905 "Mrs Mills" Steinway Vertegrand on the track. the recording added further to the message behind the song. Like "Eight Days a Week", the completed track begins with a fade in, a device that in combination with the fadeout, according to Rodriguez, "provided a circular effect, perfectly matching the song's lack of resolution". Everett similarly recognises McCartney's "clumsy finger tapping impatience" on the piano over the E79 chord as an apt expression of the struggle to articulate. The final overdub was McCartney's bass guitar part, which he added on 3 June. The process of recording the bass separately from a rhythm track provided greater flexibility when mixing a song, and allowed McCartney to control the harmonic structure of the music by defining chords. As confirmed by the band's recording historian, Mark Lewisohn, "I Want to Tell You" was the first Beatles song to have the bass superimposed onto a dedicated track on the recording. This technique became commonplace in the Beatles' subsequent work. During the 3 June session, the song was temporarily renamed "I Don't Know", which had been Harrison's reply to a question from producer George Martin as to what he wanted to call the track. The eventual title was decided on by 6 June, during a remixing and tape copying session for the album.

Шығару және қабылдау

EMI Parlophone лейблі Revolver альбомын 1966 жылдың 5 тамызында, Beatles тобының Солтүстік Америкадағы соңғы гастрольдері басталар алдында бір апта бұрын шығарды. "I Want to Tell You" әні LP-нің екінші жағында, Леннонның бай клиенттеріне амфетамин дозасын тағайындаған Нью-Йорк дәрігері туралы "Doctor Robert" әні мен Маккартнидің «марихуанаға арналған гимн» деп атаған "Got to Get You into My Life" әні арасында орналастырылған. Бірақ Revolver альбомының Солтүстік Америкалық нұсқасында Capitol Records "Doctor Robert" әнін және Леннон жазған тағы екі әнді алып тастады; нәтижесінде, АҚШ-та шыққан он бір әндік альбом Маккартни мен Харрисонның үлесін арттырды. Beatles туралы өмірбаян жазған Николас Шаффнердің сөзіне сүйенсек, Харрисонның "Taxman", "Love You To" және "I Want to Tell You" атты Revolver альбомына енген әндері оны топтың авторы ретінде бекітті. 2004 жылғы The Rolling Stone Album Guide басылымында Роб Шеффилд Revolver альбомында Beatles-тың «ең әдемі музыкасынан» бастап «ең қорқыныштысына» дейін әртүрлі эмоциялар мен стильдер көрсетілгенін айтты, ал "I Want to Tell You" әні тобының «ең жақсы мінезді» жағын көрсетеді. Beatles альбомына өзінің үш әнінің енгізілуіне қатысты пікір білдірген Харрисон 1966 жылы Melody Maker журналына Леннон мен Маккартнидей серігі болмағандықтан өзін кемсінетінін айтты. Ол былай деді: «Джон мен Полға қарсы бәсекелесу үшін, тіпті бір лигада болу үшін де өте жақсы болу керек». Melody Maker журналының альбомаға жазған рецензиясында «Beatles-тың жеке тұлғалары енді анық көрініп тұр» делінген, сондай-ақ әннің гитара мен фортепиано мотивтерінің және вокалдық үйлесімнің үйлесіміне жоғары баға берілді. Record Mirror журналында Ричард Грин әнді «жақсы жазылған, өндірілген және орындалған» деп бағалап, гармониялық ән айтуды мақтады, ал Питер Джонс әннің кіріспесінің тиімділігін атап өтіп, «қосымша дыбыстардың қасақана бұрмаланған дыбысы тағы да ерекше. Романтикалық туындыға ерекшелік қосады» деген қорытынды жасады. The Evening Standard газетінің тілшісі Маурин Клив Харрисонның альбомның ең жақсы екі әнін – "Taxman" және "I Want to Tell You" – жазғанына таңырқады, соңғысын «тамаша махаббат әні» деп сипаттады. Америкада Леннонның Beatles христиан дінінен гөрі танымал болды деген мәлімдемесіне байланысты туған дау-дамайға байланысты Revolver альбомының алғашқы рецензиялары тым жылы болған жоқ. 1966 жылдың қыркүйегінде осы құбылысқа қатысты пікір білдірген KRLA Beats рецензенты "I Want to Tell You" әнін «әдеттен тыс, жаңадан моңды және қызықты» деп сипаттады және «She Said She Said» және «Yellow Submarine» сияқты әндер сияқты, оған лайықты құрмет көрсетілмегеніне өкінді.

EMI's Parlophone label released Revolver on 5 August 1966, one week before the Beatles began their final North American tour. "I Want to Tell You" was sequenced on side two of the LP between Lennon's song about a New York doctor who administered amphetamine doses to his wealthy patients, "Doctor Robert", and "Got to Get You into My Life", which McCartney said he wrote as "an ode to pot". For the North American version of Revolver, however, Capitol Records omitted "Doctor Robert", together with two other Lennon written tracks; as a result, the eleven song US release reinforced the level of contribution from McCartney and from Harrison. According to Beatles biographer Nicholas Schaffner, Harrison's Revolver compositions – "Taxman", which opened the album, the Indian music styled "Love You To", and "I Want to Tell You" – established him as a songwriter within the band. Recalling the release in the 2004 edition of The Rolling Stone Album Guide, Rob Sheffield said that Revolver displayed a diversity of emotions and styles ranging from the Beatles' "prettiest music" to "their scariest", among which "I Want to Tell You" represented the band at "their friendliest". Commenting on the unprecedented inclusion of three of his songs on a Beatles album, Harrison told Melody Maker in 1966 that he felt disadvantaged in not having a collaborator, as Lennon and McCartney were to one another. He added: "when you're competing against John and Paul, you have to be very good to even get in the same league." Melody Makers album reviewer wrote that "The Beatles' individual personalities are now showing through loud and clear" and he admired the song's combination of guitar and piano motifs and vocal harmonies. In their joint review in Record Mirror, Richard Green found the track "Well written, produced and sung" and praised the harmony singing, while Peter Jones commented on the effectiveness of the introduction and concluded: "The deliberately off key sounds in the backing are again very distinctive. Adds something to a toughly romantic number." Maureen Cleave of The Evening Standard expressed surprise that Harrison had written two of the album's best tracks, in "Taxman" and "I Want to Tell You", and described the latter as a "fine love song". In America, due to the controversy there surrounding Lennon's remark that the Beatles had become more popular than Christianity, the initial reviews of Revolver were relatively lukewarm. While commenting on this phenomenon in September 1966, KRLA Beats reviewer described "I Want to Tell You" as "unusual, newly melodic, and interesting" and lamented that, as with songs such as "She Said She Said" and "Yellow Submarine", it was being denied the recognition it deserved.

Ретроспективті бағалау және мұра

2002 жылдың қаңтар айында Rolling Stones журналының Харрисонға арналған еске алу нөмірінде жазған Микал Гилмор «I Want to Tell You» әніндегі диссонанстың қолданылуын 1966 жылы «популярлы музыкада революциялық» болған деп бағалады. Гилмор осы жаңалықты «әлдебір дәрежеде Леннон мен Маккартни Карлхайнц Стокхаузеннен, Лучано Бериодан, Эдгар Варезден және Игорь Стравинскийден алған авангардтық стильге қарағанда, шығармашылық жаңалық» деп санады. Музыка зерттеушісі Доминик Педлердің сөзіне сәйкес, Харрисон әнге енгізген E79 аккорды «Битлздің барлық туындыларындағы ең аңызға толы аккордтардың бірі» атанды. 2001 жылы Харрисон: «Мен осыған өте мақтан тұтамын, себебі Джон кейіннен «I Want You (She's So Heavy)» әнінде дәл осы аккордты қарызға алды: [жол бойынша] «Мені қатты мазалайды»». Алан Поллак «I Want to Tell You» әнін талдағанда Харрисонның төмендейтін гитара рифін «әннің тонын бастапқы минуттардан-ақ анықтайтын, барлық уақыттардағы ұлы остинато үлгілерінің бірі» деп сипаттады. Бонзо Дог Ду Дах тобының (кейін Ратлз) Нил Иннес Битлз «I Want to Tell You» әнін жазатын кезде Эбби Роуд студиясында болғанын еске алады, ал олардың тобы 1920 жылдарға тән «My Brother Makes the Noises for the Talkies» атты водевиль әнімен айналысып жатқан. Иннес Битлздің «I Want to Tell You» әнін толық дыбыспен ойнағанын естіп, музыка журналисі Роберт Фонтеноттың сөздерімен айтқанда, «олардың шығармашылық деңгейінен қаншалықты алшақтағанын» түсінді. Битлз туралы өмірбаян жазған Иан Макдональд бұл әнді Харрисонның «ең талантты болмаса, ән жазушы Битлздің ең ойлысы» екенін көрсететін мысал ретінде келтіреді. Ол әннің мәтініндегі индуистік көзқарасқа сәйкес, Харрисонның үнді философиясын қабылдауы «топтың әлеуметтік өміріне үлкен әсер еткенін» атап өтеді. Джонатан Гулд бұл туындының «Revolver» альбомынан бұрынғы кез келген Битлз альбомының басты нүктесі болатынын санайды, бірақ 1966 жылғы альбомның ән жазу деңгейі соншалықты жоғары болғандықтан, ол «екінші жағында Леннон мен Маккартни әндерінің арасында жоғалып кетеді». Саймон Ленгтің пікірінше, «I Want to Tell You» әніндегі «жемісті гармониялық қиял» арқасында «Revolver» Джордж Харрисонның музыкалық бейнесін «мүлдем өзгертіп, оны көптеген рөлдерде көрсетті: гитарашы, әнші, әлемдік музыканың инноваторы [және] ән жазушы». AllMusic үшін жазған рецензиясында Ричи Унтербергер әннің «қызықты, ерекше ерекшеліктеріне» және топтың вокальдық өнімдеріне жоғары баға берді, сондай-ақ Маккартнидің ән айту шеберлігі оны «рок музыкасындағы жоғары регистрдегі ұлы еркек гармониялық әншілердің бірі» деп тануға лайық екенін қосты. 2009 жылы «Revolver» альбомын қарап шыққан Consequence of Sound сайтынан Крис Коплан Харрисонның үшінші вокалист ретіндегі қатысуы «альбомның психоделикалық дыбыстарымен керемет үйлеседі» деп мәлімдеді. Ол былай деді: «I Want To Tell You» сияқты әнде, зұлым пианино мен тұрақты, жартылай тайпалық барабан ритмі оның дауысымен үйлесіп, әнді эмоционалдық тұрғыдан әсерлі және алаңдатарлық етеді».

Writing in Rolling Stones Harrison commemorative issue, in January 2002, Mikal Gilmore recognised his incorporation of dissonance on "I Want to Tell You" as having been "revolutionary in popular music" in 1966. Gilmore considered this innovation to be "perhaps more originally creative" than the avant garde styling that Lennon and McCartney took from Karlheinz Stockhausen, Luciano Berio, Edgar Varese and Igor Stravinsky and incorporated into the Beatles' work over the same period. According to musicologist Dominic Pedler, the E79 chord that Harrison introduced in the song became "one of the most legendary in the entire Beatles catalogue". Speaking in 2001, Harrison said: "I'm really proud of that as I literally invented that chord John later borrowed it on I Want You (She's So Heavy): [over the line] 'It's driving me mad.'" In his overview of "I Want to Tell You", Alan Pollack highlights Harrison's descending guitar riff as "one of those all time great ostinato patterns that sets the tone of the whole song right from the start". Neil Innes of the Bonzo Dog Doo Dah Band (and later the Rutles) recalls being at Abbey Road Studios while the Beatles were recording "I Want to Tell You" and his band were working on a 1920s vaudeville song titled "My Brother Makes the Noises for the Talkies". Innes said he heard the Beatles playing back "I Want to Tell You" at full volume and appreciated then, in the words of music journalist Robert Fontenot, "just how far out of their league he was, creatively". Among Beatles biographers, Ian MacDonald cites the song as an example of Harrison's standing as "[if] not the most talented then certainly the most thoughtful of the songwriting Beatles". He comments that, in keeping with the lyrics' subtle Hindu aligned perspective, Harrison's embrace of Indian philosophy "was dominating the social life of the group" a year after its release. Jonathan Gould considers that the track would have been a highlight of any Beatles album before Revolver but, such was the standard of songwriting on their 1966 album, it "gets lost in the shuffle of Lennon and McCartney tunes on side two". Simon Leng writes that, aided by the "fertile harmonic imagination" evident in "I Want to Tell You", Revolver "changed George Harrison's musical identity for good", presenting him in a multitude of roles: "a guitarist, a singer, a world music innovator [and] a songwriter". In his review of the song for AllMusic, Richie Unterberger admires its "interesting, idiosyncratic qualities" and the group vocals on the recording, adding that McCartney's singing merits him recognition as "one of the great upper register male harmony singers in rock". In a 2009 review of Revolver, Chris Coplan of Consequence of Sound said that Harrison's presence as a third vocalist "fits perfectly in contrast with some of the bigger aspects of the [album's] psychedelic sounds", and added: "In a song like 'I Want To Tell You', the sinister piano and the steady, near tribal drum line combine effortlessly with his voice to make for a song that is as beautiful as it is emotionally impacting and disturbing."

Басқа нұсқалар

Тед Нюгент "I Want to Tell You" әнін 1979 жылғы "State of Shock" альбомында орындады, ал Billboard журналының рецензенты бұл нұсқаны "албомды сатуға жететініне сендім" деді. Нюгенттің жазбасы сол жылы жеке ән ретінде жарық көрді, кейін 1998 жылғы "Super Hits" жинағына енді. "The Lambrettas" және Майк Мелвоин осы әнді орындаған тағы бірнеше әртістердің қатарында. Одан бұрын Джерри Гарсия оны ұзақ жылдар бойы жеке жобасымен, "Jerry Garcia Band" тобымен концерттерде жиі орындаған. "I Want to Tell You" Харрисонның "Revolver" альбомындағы үш әнінің ең нашары болғанымен, 1991 жылы Эрик Клэптонмен Жапонияда өткізген турнесінен концерттік нұсқасы 1992 жылы шыққан "Live in Japan" альбомын ашты. Харрисонның айтуынша, ол репетицияларға дейін "I Want to Tell You" әнін турне ашу әні ретінде таңдаған, бұл 1974 жылдан бергі алғашқы концерттік сериясы және "The Beatles" 1966 жылғы әлемдік турнесінен бергі Жапонияға алғашқы сапары болды. Бұл концерттік нұсқада ол және Клэптон әрқайсысы гитарамен жеке ойнап, әнді ұзартты. "I Want to Tell You" 1992 жылғы сәуір айында Лондондағы "Royal Albert Hall" залында өткен "Natural Law Party" концертінде де Харрисонның ашылу әні болды, бұл оның Ұлыбританиядағы жеке әртіс ретіндегі толыққанды концерті болды. 2002 жылдың қарашасында, Харрисонның қайтыс болғаннан кейін бір жыл өткен соң, Джефф Линн "Concert for George" арнаулы концертінде "I Want to Tell You" әнін орындады, ол шараның батыс музыкалық бөлігінің бірінші әні болды. Линнге Клэптон және 1991 жылғы турнеде және "Natural Law Party" концертінде Харрисонды қолдаған басқа да музыканттардан құралған үлкен топ көмектесті. "Blue Cartoon" әнді Харрисонға арналған "He Was Fab" құрмет альбомы үшін 2002 жылы поп-рок стилінде жазды. Келесі жылы "The Smithereens" Харрисонға арналған тағы бір құрмет альбомына, "Songs from the Material World" әнін қосты. Топ бұл әнді 2005 жылғы "God Save the Smithereens" альбомының кеңейтілген нұсқасына да енгізді. Теа Гилмор әнді 2006 жылғы "Harpo's Ghost" альбомы үшін жазды, бұл нұсқа "Mojo" журналының "Revolver Reloaded" CD-сінде "The Beatles" альбомының 40 жылдығына арналған материалдардың бірі болды. "The Melvins" әнді 2016 жылғы "Basses Loaded" альбомында орындады. "Pitchfork Media" журналының рецензенты "The Melvins" орындауын "Beatles" классикасының әдеттегі нұсқасы деп есептесе, "PopMatters" журналының Джаред Скиннер оны "күлкілі, қуанышты рок-н-ролл жасау қабілетінің нақты дәлелі" деп сипаттады.

Ted Nugent covered "I Want to Tell You" on his 1979 album State of Shock, a version that Billboards reviewer said was "probably enough to sell the album". Nugent's recording was also released as a single that year, and later appeared on his 1998 compilation Super Hits. The Lambrettas and Mike Melvoin are among the other artists who have recorded the song. before which Jerry Garcia had occasionally performed it live with his long running solo project, the Jerry Garcia Band. Although "I Want to Tell You" had been the least well known of Harrison's three tracks on Revolver, A live version from his 1991 Japanese tour with Eric Clapton opens Harrison's Live in Japan album, released in 1992. Harrison said that, even before rehearsals, he had chosen "I Want to Tell You" as the opening song for the tour, which marked his first series of concerts since 1974, and his first visit to Japan since the Beatles had played there during their 1966 world tour. On this live version, he and Clapton extend the song by each playing a guitar solo. "I Want to Tell You" was also Harrison's opener at the Natural Law Party Concert, held at London's Royal Albert Hall in April 1992, which was his only full length concert as a solo artist in Britain. In November 2002, a year after Harrison's death, Jeff Lynne performed "I Want to Tell You" at the Concert for George tribute, where it served as the first song of the main, Western music portion of the event. Lynne was backed by a large band, including Clapton and other musicians who had supported Harrison on the 1991 tour and at the Natural Law Party Concert. Blue Cartoon covered the song in the power pop style for the Harrison tribute album He Was Fab, released in 2002. The following year, the Smithereens contributed a recording to another Harrison tribute album, Songs from the Material World. The band also included the track on the 2005 deluxe edition of God Save the Smithereens. Thea Gilmore recorded the song during the sessions for her 2006 album Harpo's Ghost, a version that appeared on Mojo magazine's Revolver Reloaded CD celebrating the fortieth anniversary of the Beatles' album. The Melvins covered "I Want to Tell You" on their 2016 album Basses Loaded. While Pitchfork Media's reviewer dismisses the Melvins' performance as a throwaway version of a "Beatles classic", Jared Skinner of PopMatters describes it as "solid proof of their ability to make loud, gleeful rock 'n' roll".