Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Элиот Валенс Эллиотт, сондай-ақ Вик Эллиотт деп белгілі, 1941 жылдан 1978 жылға дейін Австралия теңізшілер одағының (АТО) кәсіподақ басшысы болды.
Eliot Valens Elliott, also known as Vic Elliott, was a trade union leader of the Seamen's Union of Australia (SUA) from 1941 to 1978.
Өмірбаян
Жаңа Зеландияның Хантли қаласында туған Эллиот 15 жасында мектепті тастап, қысқа мерзімге Жаңа Зеландия теміржолында жұмыс істеді, содан кейін саудагер теңізшісі болып әлемді аралады. 1920 жылдары Эллиот Австралияға көшіп, теңізші болып жұмыс істеді. 1925 жылғы теңізшілер ереуілінде ол кемедегі делегат болды, бұл Ұлыбритания, Оңтүстік Африка және Австралия арасындағы сауданы күрт бұзды. 1935 жылға қарай Эллиот австралиялық теңізшілердің жетекшісі ретінде танылды және 1935 жылдың желтоқсанынан 1936 жылдың ақпанына дейін жалғасқан, қанағаттандырмайтын сыйлықтар мен нашар жұмыс жағдайларына қарсы өткен қаһарлы ереуілде белсенділік танытты. Ереуіл сәтсіз аяқталып, кәсіподақ бөлініп, әлсіреп қалды. Әріптестерінің пікірінше, ол білікті және белсенді кәсіподақ жетекшісі болғандықтан, 1936 жылы Австралия теңізшілер одағының (SUA) Квинсленд бөлімшесінің басшысы болып сайланды және сол жылы Австралия Коммунистік партиясына қосылды. 1941 жылы ол одақтың Федералды хатшысы болып сайланды және 1978 жылы зейнетке шыққанға дейін осы лауазымды үздіксіз атқарды. Эллиоттың басшылығымен SUA Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде соғысқа елеулі үлес қосты, ал жылдар бойы австралиялық теңізшілердің ауыр және қауіпті жұмыс жағдайлары жақсарып, өзгерді. Эллиот қарапайым теңізшілермен мүмкіндігінше тікелей байланыс жасау саясатын ұстанды және "The Seamen's Voice" журналын құрды, ол мүшелердің маңызды пікірталастары мен үлестерін қамтамасыз етті, сондай-ақ теңізшілер мен теңіз саласының қызметкерлері арасындағы бірлік, ынтымақ және халықаралық ынтымақтастықтың маңыздылығын атап өтті.
Born in Huntly, New Zealand, Elliott left school at the age of 15, briefly worked on the New Zealand railways, before becoming a merchant seaman and travelling the world. During the 1920s, Elliott moved to Australia to live and work as a seafarer. He was a shipboard delegate during the Seamen's Strike of 1925, which severely disrupted trade between Britain, South Africa and Australasia. By 1935 Elliott had become recognised as a leader of Australian seamen and was prominent in a bitter strike against an unsatisfactory Award and poor working conditions that lasted from December 1935 to February 1936. The strike failed with the union left divided and crippled. Recognised by his peers as a skilled and militant trade unionist, he was elected leader of the Queensland Branch of the Seamen's Union of Australia (SUA) in 1936 and also joined the Communist Party of Australia that year. In 1941, he was elected Federal Secretary of the union, a position he was to hold continually until his retirement in 1978. Under Elliot's leadership, the SUA contributed significantly to the war effort during World War II, and over the years, the harsh and dangerous working conditions of rank and file Australian seamen greatly improved. Elliott adopted a policy of as much face to face contact with the rank and file as possible and established a journal, The Seamen's Voice, which allowed for significant debate and contributions from members and emphasised the importance of unity, solidarity and internationalism among seamen and maritime workers.
Соғыстан кейінгі
Өзінің ұйымдастырушылық қабілеттерін мойындау үшін 1949 жылы ол Дүниежүзілік кәсіподақтар федерациясының теңізшілер мен докшылар сауда департаментінің вице-президенті болып сайланды, ал австралиялық америкалық портшы Гарри Бриджес президент болып сайланды. Эллиотт 1968 жылы Чехословакияға кеңестік әскерлердің кіргенін қолдады және 1971 жылы Австралия Социалистік партиясының негізін қалаушы мүшесі болды. Көптеген адамдар оны сталинист деп атағанмен, ол теңізшілер одағының серге жол бермейтін басшысы болды, ол мүшелерінің мүдделерін ілгерілету үшін барлық мүмкіндікті пайдаланды, соның ішінде Австралияның сауда флотын қорғауды күшейтті. 1960-шы жылдарда кеме жасаудың және контейнерлендірудің дамуымен Эллиотт пен одақтың саясатты қалыптастыру органы – Ұлттық басқару комитеті (ҰБК) 1968 жылдың маусымында төрт күн бойы жиналып, одақтың технологиялық өзгерістерге қатысты әлеуметтік прогресс негізіндегі тұрымын қалыптастыратын тарихи құжатты жасады, ол кейіннен Австралиядағы теңізшілердің басқосуларында бірауыздан қабылданды. Келесі 20 жылдың ішінде еңбек жағдайларын түбегейлі жақсарту саясатының маңызды бөлігі іске асырылды. Эллиотт 1968 жылы теңізшілердің «технологиялық жетістіктерден пайдалануы керек» екенін және «біз оны қалай пайдалануды және ұстап тұруды білсек, болашақ біздікі» деді. Ол: «Біз адамдардың машиналар мен жаңа кемелерден маңыздырақ екеніне сенеміз», - деп түсіндірді. 1993 жылы Австралияның теңізшілер одағы Waterside Workers Federation одағымен бірігіп, Австралияның теңізшілер одағын құрды. Австралияның еңбек қозғалысы ұлттық және халықаралық деңгейде Оңтүстік Африкадағы апартеидке қарсы күрес және Вьетнам соғысына қарсы наразылықтар сияқты саяси мәселелерге қатысқаны үшін белгілі болды, бұл жұмыста және қоғамдағы әлеуметтік прогрестің қажеттілігімен шақырылды. Эллиоттың бір бөлігінің күлі 1985 жылдың 12 сәуірінде таңертең өткен теңізшілердің қоштасу рәсімінде Сиднейдің оңтүстік-шығысында теңізге шашылды.
In recognition of his organisational capabilities, in 1949, he was elected vice president of the Seamen's and Dockers Trade Department of the World Federation of Trade Unions, with Australian born American longshoreman Harry Bridges elected president. Elliott supported the Soviet invasion of Czechoslovakia in 1968 and he was a founding member of the Socialist Party of Australia in 1971. While many labelled him a Stalinist, he was a dynamic leader of the Seamen's Union, who used every opportunity to advance the interests of his members including strong advocacy for the Australian merchant fleet. With the advancement of shipbuilding in the 1960s and containerisation, Elliott and the union's policy making body, the National Committee of Management (COM), met over four days in June 1968 and hammered out a historic document formulating the union's attitude to technological change on the basis of social progress that was subsequently unanimously adopted at meetings of seamen around Australia. Over the next 20 years, a substantial amount of this policy of fundamental improvement of working conditions was achieved. Elliott said in 1968 that seamen had "to take advantage of technological developments" and that "the future belongs to us if we learn how to grasp and hold it". He explained, "We believe men are more important than machines and new ships." The Seamens' Union of Australia, which amalgamated with the Waterside Workers Federation in 1993 to form the Maritime Union of Australia, was also renowned in the Australian labour movement for its involvement nationally and internationally in political issues like the anti apartheid struggle in South Africa and in protests against the Vietnam War, motivated by the necessity of social progress in work and society on a national and international scale. Some of the ashes of Elliott were scattered on the sea south east of Sydney Heads at a mariner's funeral service held on the morning of 12 April 1985.