Кіріспе
Италиялық мүсінші Пьетро Консагра (6 қазан 1920 – 16 шілде 2005) – итальян мүсінші. 1947 жылы ол марксизм мен құрылымдық абстракцияны қолдаған Forma 1 суретшілер тобының негіс қалаушыларының бірі болды.
Pietro Consagra (6 October 1920 – 16 July 2005) was an Italian sculptor. In 1947 he was among the founding members of the Forma 1 group of artists, who advocated both Marxism and structured abstraction.
Өмір
Консагра 1920 жылғы 6 қазанда Сицилияның оңтүстік-батысындағы Трапани провинциясындағы Мазара-дель-Валло қаласында Луиджи Консагра мен Мария Лентини отбасында дүниеге келді. 1931 жылдан бастап ол теңізшілерге арналған кәсіптік училищеге оқуға түсті, алдымен механик, кейін капитан болу үшін оқыды. 1938 жылы Палермоға көшіп, онда liceo artistico-ға түсті; туберкулезге шалдыққандықтан, 1941 жылы бітірді, сондай-ақ сол жылы Accademia di Belle Arti-ге тіркелді, онда мүсін өнерін оқыды. 1943 жылы Сицилияға жасалған шабуылдан және одақтас әскерлердің Палермоны басып алуынан кейін Консагра қаланың американдық Қызыл Крест клубында карикатурист болып жұмыс істеді; ол сонымен қатар Италия Коммунистік партиясына қосылды. 1944 жылдың басында американдық офицерден ұсыныс хат алып, Римге сапар шекті. Мұнда ол сицилиялық суретшімен, ал оның арқылы сонымен қатар сицилиялық Ренато Гуттузомен танысты, ол оны қаланың зияткерлік өмірімен және Леончилло Леонарди, Марио Мафаи және Джулио Туркато сияқты басқа суретшілермен таныстырды. Консагра 1944 жылдың қыркүйегінде Accademia di Belle Arti di Roma академиясына түсіп, Микеле Герризидің басшылығымен мүсін өнерін оқыды, бірақ дипломды аяқтамай қалды.
Жұмыс
1947 жылы Карла Аккарди, Уго Атарди, Пьеро Дорацио, Мино Геррини, Ахилл Перилли және Юлио Туркатомен бірге Консагра марксизмді де, құрылымдық абстракцияны да қолдаған Forma 1 суретшілер тобын құрды. Консаграның туындылары бірте-бірте көрермендердің назарына іліге бастады. Ол негізінен металлдан, кейін мәрмәр мен ағаштан жұқа, дөңгелек ойылған рельефтер жасады, олар Пегги Гуггенхайм және өнердің басқа да маңызды меценаттарының коллекцияларына енді. 1950 жылдан 1993 жылға дейін он бір рет Венеция биенналесіне қатысып, 1960 жылы көрмеде мүсін жасау бойынша жүлде алды. 1960 жылдары ол Forma I тобының тармағы – Continuità тобымен байланыста болды, ал 1967 жылы Миннеаполис Өнер мектебінде оқытушылық етті. Ірі тапсырыстар оған монументалды масштабта жұмыс істеуге мүмкіндік берді, ал оның туындылары Римдегі Сыртқы істер министрлігінің ауласына және Страсбургтегі Еуропалық парламентке орнатылды. Оның жұмыстары Лондонның Тейт галереясы, Луганоның Музео Кантонель д'Арте, Париждегі Заманауи өнер мұражайы және Вашингтондағы Ұлттық өнер галереясы коллекцияларында сақталған. Консагра 1980 жылдары бірнеше маңызды туындылар жасап, Сицилияға оралды. Сенатор Людовико Корраомен бірге ол 1968 жылғы жер сілкінісінен қираған ескі қаланың орнына Гибеллинаның жаңа қаласында ашық аспан астындағы мұражай құруға көмектесті. Консагра қала қақпаларына есіктерді, "Кездесу" деп аталған ғимаратты және кейіннен өзінің де сонда жерленген зираттың қақпаларын жобалады.
Consagra returned to Sicily where he sculpted a number of significant works during the 1980s. With Senator Ludovico Corrao, he helped created an open air museum in the new town of Gibellina, after the older town had been destroyed in the earthquake of 1968. Consagra designed the gates to the town's entrance, the building named "Meeting" and the gates to the cemetery, where he was later buried.
Жазбалар
1952 жылы Консагра Артуро Мартинидің 1945 жылы жариялаған "La scultura lingua morta" ("Скульптура, өлі тіл") эссесіне жауап ретінде "La necessità della scultura" ("Скульптураның қажеттілігі") атты еңбегін жариялады. Басқа шығармаларының ішінде "L'agguato c'è" ("Тұрақ бар", 1960) және "La città frontale" ("Алдыңғы қала", 1969) бар. Оның автобиографиясы "Vita Mia" 1980 жылы Feltrinelli баспасында жарық көрді.
Қабылдау
1989 жылы Римдегі Galleria Nazionale d'Arte Moderna-да Консаграның жұмыстарының маңызды ретроспективті көрмесі өтті; 1993 жылы оның туындыларының тұрақты көрмесі ашылды. 1991 жылы оның жұмыстары Санкт-Петербургтегі Эрмитаж мұражайында қойылды. 2002 жылы Штутгарт қалалық галереясында оның туындыларының тұрақты көрмесі ұйымдастырылды.