Кіріспе
1968 жылғы Балтимор көтерілісі – 1968 жылдың 6 сәуірінен 14 сәуіріне дейін Балтимор қаласында болған азаматтық наразылықтар. Көтеріліс кезінде адамдар көшелерге жиналды, жергілікті кәсіпорындарды өртеп, тонады, полиция мен Ұлттық гвардияға қарсы тұрды. Көтерілістің тікелей себебі – 4 сәуірде Теннесси штатының Мемфис қаласында Мартин Лютер Кингтің қаза болуы болды, бұл АҚШ-тың 100-ден астам қаласында наразылықтарға алып келді. Бұл оқиғалар кейде «Қасиетті апта көтерілісі» деп аталады. 5 сәуірде Балтимор қаласы, жақын орналасқан Вашингтон қаласындағы оқиғаларға қарамастан, тыныш болды. UMBC студентінің бірі тыныш жағдайды байқады, бірақ зорлық-зомбылық немесе наразылықтар аз болды: 5 сәуір «көп жағдайда, қарапайым күн болды». Балтимор 6 сәуірге дейін тыныш күйінде болды. Сағат 12:00-де 300 адам бейбіт митингіге жиналды, ол сағат 14:00-ге дейін ешқандай оқиғасыз аяқталды. Көшелердегі қозғалыс көбейе бастады. Шығыс Балтимордағы Гей көшесінде адамдар жиналды, ал сағат 17:00-ге қарай 400-ші блоктан бірнеше терезелер сынып қалды. Полиция күштерін жақынға жіберді. Сағат 18:00-ден кейін өрттер туралы хабарлар келе бастады. Содан кейін қала сағат 22:00-де комендант сағатын жариялады және Ұлттық гвардиядан 6000 әскер шақырды. Алкоголь мен қару-жарақ сатуға дереу тыйым салынды. 7 сәуір таңында Ақ үйге жеткен хабарларда бес адамның қаза тапқаны, 300 өрт болғаны және 404 адамның ұсталғаны айтылды. Батыс Балтимордағы Пенсильвания даңғылында да наразылықтар болды. Ұлттық гвардия мен полиция күштері көтерілісті тоқтатуға күш жеткізбеді. 7 сәуірде федералды әскерлер сұралды, ал президент 1807 жылғы көтеріліс заңына жүгінді. Сол күні кешке Солтүстік Каролина штатындағы Форт-Брэггтегі XVIII әуе десанттық корпусының бөлімдері оқиға орнына келе бастады, ал Кэмп-Лежуннен бірнеше теңіз жаяу әскерлері дайындыққа келтірілді. Федералды күштердің араласуымен Мэриленд Ұлттық гвардиясы федералдық қызметке шақырылды, нәтижесінде басқару Мэриленд губернаторынан (штаттық бақылау) президентке (армияның басшылық тізбегі арқылы) ауысты. Федералдық күш, «Балтимор» жедел әскерлік тобы үш бригадаға және резервке бөлінді. Бұл (шамамен) XVIII әуе десанттық корпусының әскерлері, Мэриленд Ұлттық гвардиясы және Форт-Беннинг, Джорджиядан келген 197-ші жаяу әскерлер бригадасы (екі күннен кейін келді) болды. Мэриленд әуе Ұлттық гвардиясының 1300 әскері уақытша батальонға біріктірілді және қаланың маңызды инфрақұрылымын, сондай-ақ Балтимор азаматтық орталығындағы уақытша қамау орнын күзетуге пайдаланылды. «Балтимор» жедел әскерлік тобы 9 сәуірде 11 570 әскери және Ұлттық гвардия әскеріне жетті, олардың барлығы 500-ден басқасы көтеріліске қарсы міндеттерге тартылды. Бұл күштерге қару қолданудан аулақ болу туралы бұйрық берілді, бұл қаза болғандар санын азайту стратегиясының бір бөлігі болды. Жедел штаб Бригада штабы және штаб-пәтері, EOH 1-ші батальон, 175-ші жаяу әскер полкі 2-ші батальон, 115-ші жаяу әскер полкі (кейін TF Abcar-ға бөлінді) 729-шы техникалық қызмет көрсету батальоны (қазіргі 729-шы қолдау батальоны, MDANG) 2-ші батальон, 110-шы далалық артиллерия полкі C ротасы, 728-ші техникалық қызмет көрсету батальоны (қазіргі 728-ші қолдау батальоны, PAANG) 110-шы жинау, жіктеу және құтқару компаниясы B компаниясы, 19-шы арнайы күштер тобы C компаниясы, 103-ші медициналық батальон 1204-ші көлік компаниясы Үшінші бригадалық жедел штабы және штаб-пәтері, 3-ші бригада 2-ші батальон, 175-ші жаяу әскер полкі 1-ші батальон, 115-ші жаяу әскер полкі 121-ші инженерлік батальон және әскери бөлімше, 115-ші әскери полиция батальоны 200-ші әскери полиция компаниясы 1229-шы көлік компаниясы B взводы, 1-ші эскадрон, 223-ші кавалерия C компаниясы, 103-ші инженерлік батальон Әкімшілік бөлімі, 28-ші әкімшілік компаниясы Жедел әскерлік топтар 135-ші әуе коммандосы тобы 175-ші тактикалық истребитель тобы 136-шы эвакуациялық госпиталі D взводы, 1-ші эскадрон, 223-ші кавалерия 229-шы әскери оркестрі 29-шы әскери полиция компаниясы 2-ші взвод, 28-ші әскери полиция компаниясы 2-ші взвод, B компаниясы, 228-ші жабдықтау және көлік батальоны 2-ші алдыңғы жабдықтау бөлімі, A компаниясы, 228-ші жабдықтау және көлік батальоны Басқа қатысқан күштер: 50-ші сигнал батальоны.
The Baltimore riot of 1968 was a period of civil unrest that lasted from April 6 to April 14, 1968, in Baltimore. The uprising included crowds filling the streets, burning and looting local businesses, and confronting the police and national guard. The immediate cause of the riot was the April 4 assassination of Martin Luther King Jr. in Memphis, Tennessee, which triggered unrest in over 100 cities across the United States. These events are sometimes described as the Holy Week Uprising. Black Baltimore was quiet on April 5, despite riots in nearby Washington, D. C. One white student at UMBC reported a quiet scene, with noticeable sadness, but little violence or unrest: April 5, "in many cases, was just another day". Baltimore remained peaceful into the day on April 6. Three hundred people gathered peacefully around noon for a memorial service, which lasted until 2 p. m. without incident. Street traffic began to increase. A crowd formed on Gay St. in East Baltimore, and by 5 p. m. some windows on the 400 block had been smashed. Police began to move in. People began to report fires after 6 p. m. Soon after, the city declared a 10 p. m. curfew and called in 6,000 troops from the national guard. Sales of alcohol and firearms were immediately banned. By the morning of April 7, reports to the White House described five deaths, 300 fires, and 404 arrests. Unrest also broke out on Pennsylvania Ave in West Baltimore. The combined National Guard and police force proved unable to contain the uprising. On Sunday, April 7, federal troops were requested, and the President invoked the Insurrection Act of 1807. Late that evening, elements of the XVIII Airborne Corps at Fort Bragg, North Carolina, began arriving on the scene, while several Marine units from Camp Lejeune were put on standby status. With the intervention of federal forces, the Maryland National Guard was called into federal duty, resulting in a shift from state control (reporting to the Governor of Maryland) to federal control (reporting through the Army chain of command to the President). The federal force, Task Force Baltimore, was organized into three brigades and a reserve. These were (roughly), the XVIII Airborne Corps troops, the Maryland National Guard, and troops from the 197th Infantry Brigade from Fort Benning, Georgia (which arrived two days later). The 1,300 troops of the Maryland Air National Guard were organized in a provisional battalion and used to guard critical infrastructure throughout the city, as well as an ad hoc detention facility at the Baltimore Civic Center. Task Force Baltimore peaked at 11,570 Army and National Guard troops on April 9, of which all but about 500 were committed to riot control duties. These forces had received orders to avoid firing their weapons, as part of an intentional strategy to decrease fatalities. Task Force Emergency Headquarters Brigade
Headquarters and Headquarters Company, EOH
1st Battalion, 175th Infantry Regiment
2nd Battalion, 115th Infantry Regiment (later detached to TF Abcar)
729th Maintenance Battalion (Now 729th Support Battalion, MDANG)
2nd Battalion, 110th Field Artillery Regiment
C Company, 728th Maintenance Battalion (Now 728th Support Battalion, PAANG)
110th Collection, Classification and Salvage Company
B Company, 19th Special Forces Group
C Company, 103rd Medical Battalion
1204th Transportation Company
Task Force Third Brigade
Headquarters and Headquarters Company, 3rd Brigade
2nd Battalion, 175th Infantry Regiment
1st Battalion, 115th Infantry Regiment
121st Engineer Battalion
Headquarters and Headquarters Detachment, 115th Military Police Battalion
200th Military Police Company
1229th Transportation Company
B Troop, 1st Squadron, 223rd Cavalry
C Company, 103rd Engineer Battalion
Admin Section, 28th Admin Company
Task Force Troops
135th Air Commando Group
175th Tactical Fighter Group
136th Evacuation Hospital
D Troop, 1st Squadron, 223rd Cavalry
229th Army Band
29th Military Police Company
2nd Platoon, 28th Military Police Company
2nd Platoon, B Company, 228th Supply and Transportation Battalion
2nd Forward Supply Section, A Company, 228th Supply and Transportation Battalion
Other participating forces:
50th Signal Battalion
Зақым
Келесі бірнеше күн ішінде алты адам қаза тауып, 700-і жарақат алды, 5800-і тұтқындалды. Мың шағын кәсіпорын зақымдалды немесе тоналды. Мүліктік зиян, қаржылық тұрғыдан бағаланғанда, DC-де (15 миллион доллар), Балтиморда (12 миллион доллар) және Чикагода (10 миллион доллар) басқа қалаларға қарағанда ауыр болды. Сонымен қатар, қаладан қайта орналасқанда жол апатында әскердің белсенді қызметшісі қаза тапты. Қаңтарыс жасаушылар бүлік кезінде 1200-ден астам өрт шығарды. Зиян 12 миллион доллардан асып, бүгінгі күні 77,5 миллион долларға тең деп бағаланды. Тұтқындалғандардың арасында 3488-і комендант сағатын бұзғаны үшін, 955-і ұрлық жасағаны үшін, 665-і тонау, 391-і шабуыл жасағаны үшін, ал бесеуі өрт қоюға қатысқаны үшін ұсталды.
Мұра
Көтерілістің маңызды салдарының бірі – Агнюдің жергілікті афроамерикалық көшбасшыларды тәртіпсіздікті тоқтатуға жеткілікті үлес қоспағаны үшін сынауына назар аударылды. Бұл мәлімдемелер Ричард Никсонның назарына ілікті, ол өзінің сайлау тізіміне Джордж Уоллестің Америка Тәуелсіз партиясының үшінші партиялық үгіміне қарсы тұра алатын адамды іздеп жүрген еді. 1968 жылы Агню Никсонның вице-президенттікке үміткері болды. Көтеріліс негізінен Шығыс және Батыс Балтимордағы афроамерикалықтар тұратын аудандарда болды, онда көптеген мүліктер қиратылып, тонау орын алды. Көтерілісте қираған көптеген кәсіпорындар аудандардың негізгі сауда көшелерінде орналасқан және көбінесе еврей тегінен шыққан адамдарға тиесілі болған. Оқиғаға қатысты бұқаралық ақпарат құралдары мен ғылыми зерттеулердің жарияланымдары аз, өйткені бұл оқиғаға қатысқандар үшін әлі де сезімтал мәселе болып қала береді.