Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Вирджиниядағы тарихи мүлік АҚШ Ұлттық парк қызметімен басқарылады.
Historic estate in Virginia operated by the U. S. National Park Service
the home of Robert E. Lee
Арлингтон үйі – Америка Азамат соғысы кезінде Конфедерация армиясының бас қолбасшысы болған Роберт Э. Лидің тарихи отбасылық резиденциясы. Вирджиния штатының Арлингтон округінде орналасқан бұл үйдің мұражайы және Лиге арналған ескерткіш қазір Арлингтон ұлттық зиратының орталық бөлігін құрайды. Одан Потомак өзені мен Вашингтондағы Ұлттық алаң көрініс табады.
Arlington House is the historic family residence of Robert E. Lee, commanding general of the Confederate Army during the American Civil War in Arlington County, Virginia. The estate of the historic home along with a memorial to Lee are now the center of Arlington National Cemetery in Arlington County, where they overlook the Potomac River and the National Mall in Washington, D. C.
Арлингтон үйі 1803–1818 жылдары Лидің қайын атасы Г. В. П. Кастис салған. Бұл үйді ағылшын сәулетшісі Джордж Хэдфилд грек тіршілігі стилінде жобалаған. Үйдің саябағы мен іргелес құрылыстары да сақталған. АҚШ Азамат соғысы кезінде үй АҚШ армиясының штабы ретінде пайдаланылған, ал кейіннен Лидің ешқашан осы жерде тұруына мүмкіндік болмауы үшін, оның жері Арлингтон ұлттық зиратының орны ретінде таңдалды. Арлингтон үйі Арлингтон ұлттық зиратының тарихи аймағының құрамына кіреді. Арлингтон ұлттық зиратын АҚШ Армиясы басқаратын болса, Арлингтон үйін Ұлттық парк қызметі басқарады. Қорғанға қатысты рәсімдер кезінде АҚШ туы жартылай түсіріледі.
Built by Lee's father in law G. W. P. Custis in 1803–1818, Arlington House is a Greek Revival style mansion designed by the English architect George Hadfield. Its garden and adjoined structures are also preserved. During the U. S. Civil War, the mansion was used as a U. S. Army headquarters and its grounds were later selected as the site of Arlington National Cemetery, in part to ensure that Lee would never again be able to reside there. Arlington House is part of the Arlington National Cemetery Historical Region on the National Register of Historic Places. Although the United States Department of the Army maintains Arlington National Cemetery, the National Park Service administers Arlington House. There, the U. S. flag flies at half staff during funerals.
Құрылыс және ерте тарихы
Дворец Джордж Вашингтонның шөбересі және Марта Дендридж Кастис Вашингтонның шөбересі Джордж Вашингтон Парк Кастистің бұйрығымен салынды. Кастис сол кезде Александрия округінің, сол кезде Колумбия округінің бір бөлігі болған аймақтың көрнекті тұрғыны болды. Арлингтон үйі Кастистің әкесі Джон Парк Кастис 1778 жылы сатып алған және «Вашингтон тауы» деп атаған 1100 акрлік (445 га) меншіктегі биік нүктеде салынды. «Жэки» Кастис 1781 жылы британдықтар капитуляциялағаннан кейін Йорктаунда қайтыс болды. Кіші Кастис 1802 жылы Марта Вашингтонның қайтысынан кейін және Джордж Вашингтонның қайтысынан үш жыл өткен соң үйін салуға шешім қабылдады. Мүлікті сатып алғаннан кейін Кастис оны Вирджинияның шығыс жағалауындағы Кастис отбасының эскерінен кейін «Арлингтон» деп атады. Кастис өз жерінде Арлингтон үйін салуды бастады, Джордж Хэдфилдті сәулетші ретінде жалдады, ол Америкада грек тіршілігінің алғашқы үлгісін көрсететін сарай салды. Кастис сарайды Джордж Вашингтонның естелігі ретінде және Джордж Вашингтонның артефактілерін жинау үшін пайдалануға ниеттенді. Оның дизайнында Джордж Вашингтонның Вернон тауындағы үйіне ұқсас элементтер бар. Құрылыс 1803 жылы басталды, бұл «Вашингтон қаласы» деп аталған болашақ федералды қала үшін Л’Энфан жоспарынан он бір жыл өткен соң болды, кейін Вашингтон, округ Колумбия, Потомак өзенінің арғы жағында «Президенттік үй» орналасатын ауданды белгіледі, кейін «Атқарушылық резиденциясы» және қазір Ақ үй, және «Конгресс үйі», қазір АҚШ Капитолийі. Кастис ғимаратты Джорджтаун-Александрия жолынан көрінетін биік төбеде орналастырды, қазіргі Айзенхауэр драйвінің Арлингтон ұлттық зиратында, Потомак өзенінде және Вашингтон, округ Колумбияның қарқынды дамып келе жатқан ұлттық астанасының қарсы бетінде. Солтүстік және оңтүстік қанаттары 1804 жылы аяқталды. Үлкен орталық бөлігі мен портигі, 43 метрлік (140 фут) әсерлі алдыңғы жағын құрайтын, 13 жылдан кейін аяқталды. Үйде екі асүй бар, жазғы және қысқы. Үйдің ең көрнекті ерекшелігі – портиктің 8 массивті бағанасы, әрқайсысының диаметрі 1,5 метр (5 фут). 1824 жылы үйге келген Маркиз де Лафайетт сияқты атақты қонақтар болды. Арлингтонда Кастис мал шаруашылығы және басқа да ауыл шаруашылығының жаңа әдістерін тәжірибеледі. Мүлікке сонымен қатар Арлингтон бұлағы да кірді, ол бастапқыда жеке пайдалану үшін салынған, бірақ кейіннен жұртшылыққа ашылды және ақырында коммерциялық кәсіпорын ретінде жұмыс істеді. Кастис Мэри Ли Фитцхугқа үйленді. Олардың ересек шаққа жеткен жалғыз баласы Мэри Анна Рэндолф Кастис болды. Роберт Ли, оның анасы миссис Кастистің туысы болған, Арлингтонда жиі қонақтап, Мэри Аннамен өсті. Вест-Пойнтті бітіргеннен кейін екі жыл өткен соң, лейтенант Ли 1831 жылдың 30 маусымында Арлингтонда Мэри Анна Кастиске үйленді. 30 жыл бойы Арлингтон үйі Лилердің үйі болды. Олар некеде болған өмірінің көп бөлігін АҚШ армиясының қызметтік станциялары мен Арлингтон арасында саяхаттады, онда олардың жеті баласының алтауы дүниеге келді. Олар бұл үйді Мэридің ата-анасымен бөлісті. Олардың қайтысынан кейін Мэридің ата-анасы үйден алыс емес жерде, қазір Арлингтон ұлттық зиратының бөлігінде жерленді. Кастис отбасы Арлингтон елімін кеңінен дамытты. Үйдің шығысындағы тік беткейдің көп бөлігі ағылшын ландшафт паркіне айналды, ал үйдің оңтүстігінде ағаш бақшасы бар үлкен гүл бақшасы салынды. Арлингтон үйінің батысында биік шөптер мен төменгі жергілікті өсімдіктер құламадан төмен қарай «Грув» деп атаған жақын өсетін ағаштардың табиғи аймағына алып келеді. Гүл бағының батысына қарай 18 метр жерде «Гроув» биік шұбар және емен ағаштарынан тұрды, олардың арасында шатыр құрылды. 1853 жылға дейін Кастис қыздары ағаштардың астына бейресми гүл бақшасын отырғызып, күтім жасады. Джордж Вашингтон Парк Кастис 1857 жылы қайтыс болғаннан кейін, ол Арлингтон елімін Мэри Анна Рэндолф Кастис Лиге өмір бойына қалдырды, содан кейін ол оның үлкен ұлы Джордж Вашингтон Кастис Лиге өтетін болды. Елім көп жөндеу мен қайта ұйымдастыруды қажет етті, ал Роберт Ли, Кастистің өсиетін орындаушы ретінде, қажетті ауыл шаруашылығы және қаржылық жақсартуларды бастау үшін үш жылдық демалыс алды.
The mansion was built on the orders of George Washington Parke Custis, the step grandson of George Washington and grandson of Martha Dandridge Custis Washington. Custis became a prominent resident of an area that was then known as Alexandria County, at the time a part of the District of Columbia. Arlington House was built at a high point on a 1,100 acre (445 ha) estate that Custis's father, John Parke Custis, had purchased in 1778 and named "Mount Washington". "Jacky" Custis died at Yorktown in 1781 after the British surrender. The younger Custis decided to build his home on the property in 1802 following the death of Martha Washington and three years after the death of George Washington. After acquiring the property, Custis renamed it "Arlington" after the Custis family's homestead on the Eastern Shore of Virginia. Custis began constructing Arlington House on his land, hiring George Hadfield as architect, who constructed a mansion exhibiting the first example of Greek Revival architecture in America. Custis intended the mansion to serve as a living memorial to George Washington and a place for his collection of George Washington artifacts. Its design included elements similar to those of George Washington's house at Mount Vernon. Construction began in 1803, eleven years after L'Enfant's Plan for the future federal city later called "Washington City" and then Washington, D. C., had designated an area directly across the Potomac River to be the site of the "President's House", later called the "Executive Mansion" and now the White House, and the "Congress House", now the United States Capitol. Custis located the building on a prominent hill overlooking Georgetown Alexandria Turnpike at the approximate location of the present Eisenhower Drive in Arlington National Cemetery, the Potomac River and growing national capital of Washington, D. C., on the opposite side of the river. The north and south wings were completed in 1804. The large center section and the portico, presenting an imposing front 140 ft (43 m) long, were finished 13 years later. The house has two kitchens, a summer and a winter. The most prominent features of the house are the 8 massive columns of the portico, each 5 feet (1.5 m) in diameter. Notable guests at the house included Marquis de Lafayette, who visited in 1824. At Arlington, Custis experimented with new methods of animal husbandry and other agriculture. The property also included Arlington Spring, a picnic ground on the banks of the Potomac that Custis originally built for private use but later opened to the public, eventually operating it as a commercial enterprise. Custis married Mary Lee Fitzhugh. Their only child to survive to adulthood was Mary Anna Randolph Custis. Robert E. Lee, whose mother was a cousin of Mrs. Custis, frequently visited Arlington and knew Mary Anna as they grew up. Two years after graduating from West Point, Lieutenant Lee married Mary Anna Custis at Arlington on June 30, 1831. For 30 years, Arlington House was home to the Lees. They spent much of their married life traveling between United States Army duty stations and Arlington, where six of their seven children were born. They shared this home with Mary's parents. After their deaths, Mary's parents were buried not far from the house on land that is now part of Arlington National Cemetery. The Custis family extensively developed the Arlington estate. Much of the steep slope to the east of the house became a cultivated English landscape park, while a large flower garden with an arbor was constructed and planted south of the house. To the west of Arlington House, tall grass and low native plants led down a slope into a natural area of close growing trees the Custises called "the Grove." About 60 feet (18 m) west of the flower garden, "the Grove" contained tall elm and oak trees which formed a canopy. An informal flower garden was planted beneath the trees and maintained by the Custis daughters before 1853. Upon George Washington Parke Custis's death in 1857, he left Arlington Estate to Mary Anna Randolph Custis Lee for her lifetime when it would then go to her eldest son, George Washington Custis Lee. The estate needed much repair and reorganization, and Robert E. Lee, as executor of Custis's will, took a three year leave of absence from the Army to begin the necessary agricultural and financial improvements.
Азаматтық соғыс
1861 жылдың сәуір айында Вирджиния АҚШ-тан бөлініп шықты. Роберт Лиге АҚШ армиясының бас қолбасшылығы ұсынылғанымен, ол 1861 жылдың 20 сәуірінде лауазымынан кетіп, Конфедерация армиясына қосылды. Арлингтон үйі елордаға қарайтын биік жерде орналасқандықтан, АҚШ федералды үкіметі осы сарайды басып алудың немесе әскери тұрғысынан осал қалдырудың қажеттігін түсінді. Арлингтон үйінен кетуге ниеті болмаса да, Мэри Кустис Ли өзінің мүлкіне Одақ әскерінің жақын арада еніп, оны тастап кетуге тура келетініне сенді. Генерал Винфилд Скотттың көмекшісі қызметін атқаратын жас туысы Уильям Ортон Уильямстың ескертуінен кейін 14 мамырда ол туыстарының үйіне көшті. 1861 жылдың 24 мамырында Одақ әскері Арлингтонды қарсылықсыз басып алды. 1862 жылдың маусым айында АҚШ-тың 37-ші Конгресі АҚШ-тың "қозғалыс" аймақтарындағы барлық жерге мүлік салығын салу туралы заң қабылдады. 1863 жылғы заңға енгізілген түзетулер бойынша осы салықтарды жеке төлеу міндетті болды. Ауыр ревматоидты артритпен ауырған және Конфедерация шебінде болған Мэри Ли салықты жеке төлей алмады, нәтижесінде Арлингтон мүлкі салық төлемегендіктен тәркіленді. Ол 1864 жылдың 11 қаңтарында аукционға сатылды, ал АҚШ үкіметі мүлікті 26 800 долларға сатып алды (1865 жылғы 26 800 доллар бүгінгі күнгі шамамен <есептелген сомаға> тең). Азамат соғысы кезінде Одақ әскері Арлингтон мүлкіндегі көптеген ағаштарды, әсіресе Арлингтон үйінің солтүстігінде және шығысында, Форт Уипплде және үйдің солтүстігіндегі Арлингтон бұлақтарының және Потомак өзенінің жанындағы ағаштарды кесіп тастады. Дегенмен, үлкен ағаштардың көп бөлігі, әсіресе үйдің батысында орналасқан, қазір Арлингтон орманы деп аталатын орманды аймақта сақталды. 1864 жылдың басында Вашингтон және Александриядағы әскери зираттар соғыста қаза тапқандармен толып жатты. АҚШ армиясының бас квартирмейстері Монтгомери С. Мейгс Арлингтон мүлкін зират ретінде пайдалануды ұсынды. АҚШ-тың соғыс министрі Эдвин М. Стентон 1864 жылдың 15 маусымында әскери зират құруға келісім берді және Арлингтон ұлттық зиратын құрды. Мейгс Арлингтон үйіне жақын жерде көптеген жерлеулер жасау қажет деп шешті, осылайша оны тұруға жарамсыз етуді көздеді. Офицерлер үйдің оңтүстігіндегі басты гүл бағының жанына жерленетін болды, ал алғашқы жерлеу 17 мамырда жасалды. Мейгс маусымның ортасында Арлингтон үйінің аумағында қосымша жерлеулерді дереу бастауға бұйрық берді. Отанда орналасқан Одақ офицерлері наразылық білдіріп, жерлеуді уақытша тоқтатқанда, Мейгс олардың бұйрықтарын күштен шығарды және бір ай ішінде негізгі гүл бағының оңтүстік және шығыс жағына тағы 44 қаза тапқан офицерді жерледі. 1866 жылдың қыркүйегінде Бюлл-Ранның бірінші және екінші шайқастарында және Раппаханнок өзені бойында қаза тапқан 2111 Одақ және Конфедерация сарбаздарының сүйектері Граждандық соғыс белгісіздері ескерткішінің астындағы сарайдың оңтүстік-шығысында орналасқан Гроувтың бұрынғы орнында жерленді.
In April 1861, Virginia seceded from the United States. Though offered command of the U. S. Army, Robert E. Lee resigned his commission on April 20, 1861 and joined the Confederate States Army. With Arlington House on high ground overlooking the capital, the federal government of the United States knew it needed to occupy the mansion or be left in an untenable military position. Although unwilling to leave Arlington House, Mary Custis Lee believed her estate would soon be occupied by Union Army soldiers and left to stay with relatives on May 14, after being warned by her young cousin William Orton Williams, who was then serving as aide to General Winfield Scott. On May 24, 1861, Union Army troops seized and occupied Arlington without opposition. In June 1862, the 37th United States Congress enacted legislation that imposed a property tax on all land in "insurrectionary" areas of the United States. The 1863 amendments to the statute required that these taxes be paid in person. Mary Lee, afflicted with severe rheumatoid arthritis and behind Confederate lines, could not pay the tax in person, resulting in the Arlington estate being seized for nonpayment of taxes. It was auctioned off on January 11, 1864, and the U. S. government acquired the property for $26,800 ($26800.0 in 1865 is equivalent to about <calculated amount> in recent years today). During the Civil War, Union Army troops cut down many of the trees on the Arlington estate, especially those to the north and east of Arlington House in and near Fort Whipple, which was north of the house and Arlington Springs near the Potomac River. However, a number of large trees remained, particularly those in a forested area now known as Arlington Woods, located west of the house. By early 1864, the military cemeteries of Washington, D. C., and Alexandria, Virginia, were rapidly filling with war dead. Quartermaster General of the U. S. Army Montgomery C. Meigs proposed using of the Arlington Estate as a cemetery. United States Secretary of War Edwin M. Stanton approved the establishment of a military cemetery on June 15, 1864 and created Arlington National Cemetery. Meigs decided that a large number of burials should occur close to Arlington House to render it unlivable. Officers were to be buried next to the main flower garden south of the house, and the first burial occurred here on May 17. Meigs ordered that additional burials commence immediately on the grounds of Arlington House in mid June. When Union officers bivouacked in the mansion complained and had the burials temporarily stopped, Meigs countermanded their orders and had another 44 dead officers buried along the southern and eastern sides of the main flower garden within a month. In September 1866, the remains of 2,111 Union and Confederate soldiers killed in the First Battle of Bull Run, Second Battle of Bull Run, and along the Rappahannock River were buried on the former site of the Grove, southeast of the mansion beneath the Civil War Unknowns Monument.
Азамат соғысынан кейінгі кезең
Роберт Ли соғыстан кейін Арлингтонға бармады. 1870 жылы Вашингтон колледжінің президенті болып қайтыс болды. Мэри Ли 1873 жылы қайтыс болды, өлімінен бірнеше ай бұрын үйге бір рет келді. Ол үйге кіруге бармады, бірнеше минуттан кейін шығып кетті. 1874 жылдың сәуір айында Роберт Е. Ли мен Мэри Кустис Лидің үлкен ұлы Джордж Вашингтон Кустис Ли, мүлікті қайтару үшін Вирджиния штатының аудандық сотында АҚШ үкіметіне талап арыз берді. Кустис Ли Азамат соғысында генерал-майор болған және 1865 жылдың 6 сәуірінде Сейлорс-Крик шайқасында Одақ әскерлеріне тұтқынға түскен (Дэвид Даннелс Уайтқа қараңыз). Төрешілер алқасы Кустис Лидің пайдасына шешім шығарды, бұл екі тараптың да кең ауқымды шағымдануына әкелді. 1882 жылы АҚШ Жоғарғы Соты Лидің пайдасына шешім шығарды. Сот 5:4 көпшілік дауыспен 1864 жылы мүлік "заңсыз тартылып алынғанын" анықтады және оны қайтаруға бұйырды. Бірақ Ли мүлкіне ие болуға қызығушылық танытпады, оның құнына тең ақшалай өтемақы алғысы келді. Бірнеше ай бойы қиын келіссөздерден кейін Ли мен федералды үкімет сату бағасын 150 000 долларға (150 000 доллар) келісті. Конгресс сатып алуды қаржыландыру туралы заңды 1883 жылдың 3 наурызында қабылдады; Ли 31 наурызда құжатқа қол қойды; ал құжат тіркеуі 1883 жылдың 14 мамырында жасалды. 1920 жылы Вирджиния штатының Бас Ассамблеясы Александрия округі мен Александрия қаласы арасындағы шатасуды жою үшін Александрия округінің атын Арлингтон округіне өзгертті. Арлингтон атауы Арлингтон үйінің бар екенін көрсету үшін таңдалды. 1925 жылдың 4 наурызында 68-ші АҚШ Конгресі 74-ші қоғамдық қаулыны қабылдады, ол Вирджиния штатының Арлингтон ұлттық зиратында Ли сарайын қалпына келтіруге рұқсат берді. Содан кейін Соғыс министрлігі Арлингтон үйін қалпына келтіруге кірісті, ал Армия министрлігі Арлингтон ұлттық зираты ретінде бастапқы плантацияның жартысынан астамын басқаруды жалғастыруда. Алайда, Конгресс заң шығарғаннан кейін бірнеше жыл бойы үй мен жерді басқаруға жауапты болған Соғыс министрлігі заңға көп мән бермеді. Заңнамаға қайшы келетіндей, министрлік, негізінен АҚШ Көркемөнерлер комиссиясының директоры Чарльз Мурдың талабымен, сарайды «республиканың бірінші жартысына» сәйкес жабдықтады және түсіндірді. Бұл шешім 1925 жылы әлі де танымал болған отаршылдық қайта жандану қозғалысының танымалдылығына негізделген. Сарай Джордж Вашингтон Парк Кустис кезеңіне сәйкес қалпына келтірілді және 1830 жылдан кейін жасалған жиһаз қабылданбады. Бұл тәсіл Лидің Арлингтондағы рөлін және қатысуын жоққа шығарды. 1955 жылы 84-ші АҚШ Конгресі 84-107 мемлекеттік заңын қабылдады, ол сарайды Роберт Лиге арналған тұрақты ескерткіш ретінде «Кустис Ли сарайы» деп атады. Қаулы АҚШ Ішкі істер министріне ғимараттың аумағында мемориалдық тақта орнатуды және оларды атауға сәйкес келтіру үшін үкіметтік жазбаларды түзетуді тапсырды, «осылайша оның тарихының дұрыс түсіндірілуін қамтамасыз етеді». Бірте-бірте үй Роберт Лидің кезеңіне сәйкес жабдықталып, түсіндірілді, бұл түпнұсқа заңда көрсетілген. Ұлттық саябақтар қызметі 1933 жылдың 10 маусымынан бастап ғимарат пен оған іргелес жатқан кейбір бақтарды (мұражайдан бөлек) басқару құқығын алды. 1972 жылы 92-ші АҚШ Конгресі 92-333 мемлекеттік заңын қабылдады, бұл заң 84-107 мемлекеттік заңын өзгертіп, сарайды «Арлингтон үйі, Роберт Е. Ли мемориалы» деп атады. 2020 жылы конгресс мүшелері атауын қайтадан «Арлингтон үйі ұлттық тарихи орны» деп өзгерту туралы заң жобаларын енгізе бастады. 2022 жылға қарай олар бұрынғы тұрғындардың, соның ішінде Лилердің түрлі ұрпақтарының қолдауын алды.
Robert E. Lee did not visit Arlington after the war. He died as president of Washington College in 1870. Mary Lee died in 1873, having visited the house only one more time, a few months before her death. Too upset at its condition, she refused to enter and left after just a few moments. In April 1874, Robert E. Lee and Mary Custis Lee's eldest son, George Washington Custis Lee, filed suit against the United States government in a Virginia circuit court to regain the property. Custis Lee was a major general in the Civil War and was captured by Union forces at the Battle of Sailor's Creek on April 6, 1865 (see David Dunnels White). A jury found in favor of Custis Lee, leading to extensive appeals by both parties. In 1882, the Supreme Court of the United States ruled in favor of Lee in United States v. Lee, 106 U. S. 196. The court, by a 5–4 majority, found that the estate had been "illegally confiscated" in 1864 and ordered it returned. But Lee was less interested in obtaining the estate then he was a cash compensation for its value. After several months of difficult negotiations, Lee and the federal government settled on a sale price of $150,000 ($ in dollars). Congress enacted legislation funding the purchase on March 3, 1883; Lee signed over the title on March 31; and the title transfer was recorded on May 14, 1883. In 1920, the Virginia General Assembly changed the name of Alexandria County to Arlington County to end ongoing confusion between Alexandria County and the independent city of Alexandria. The name Arlington was chosen to reflect the presence of the Arlington House. On March 4, 1925, the 68th United States Congress enacted Public Resolution 74, which authorized the restoration of the Lee Mansion in the Arlington National Cemetery, Virginia. The War Department then began to restore Arlington House, and the Department of the Army continues to manage over half of the original plantation's , as Arlington National Cemetery. However, for several years after Congress enacted the authorizing legislation, the War Department, which was responsible for managing the house and grounds, largely ignored the legislation. Contradicting the authorizing legislation, the department, largely at the insistence of Charles Moore, the director of the United States Commission of Fine Arts, furnished and interpreted the Mansion to “the first half of the republic.” This decision was based, in part, on the popularity of the Colonial Revival movement which was still popular in 1925. The Mansion was restored to the period of George Washington Parke Custis, and no furniture manufactured after 1830 was accepted. This approach negated Lee's role and presence at Arlington. In 1955, the 84th United States Congress enacted Public Law 84–107, a joint resolution that designated the manor as the "Custis Lee Mansion" as a permanent memorial to Robert E. Lee. The resolution directed the United States Secretary of the Interior to erect on the premises a memorial plaque and to correct governmental records to bring them into compliance with the designation, "thus ensuring that the correct interpretation of its history would be applied". Gradually the house was furnished and interpreted to the period of Robert E. Lee as specified in the original legislation. The National Park Service received jurisdiction over the building and some of adjacent gardens (distinguished from the cemetery) beginning June 10, 1933. In 1972, the 92nd United States Congress enacted Public Law 92 333, an Act that amended Public Law 84–107 to designate the manor as "Arlington House, The Robert E. Lee Memorial". In 2020, members of congress began to introduce bills to change the name again, to "The Arlington House National Historic Site". By 2022 they won the support of a variety of descendants of former residents, including the Lees.
Грей отбасы
Арлингтон үйінің аз белгілі тарихтарының бірі Джордж Вашингтон Парк Кастистің және Ли отбасының мұрасын сақтауға көмектескен Грей отбасына қатысты. Селина Норрис Грей, Леонард пен Салли Норристің қызы, Арлингтонның екінші буын құлы болған. 1831 жылы Селина Арлингтонның құлы Торнтон Грейге үйленді және ақырында сегіз балаға ие болды, олар Арлингтонда өсті. Азамат соғысы басталғанда Ли отбасы, одақтың әскерлері келіп, мүлікті басып алудан бұрын, үйлерін эвакуациялауға мәжбүр болды. Селина Ли ханымның жеке қызметшісі болғанымен, ол отбасымен бірге қалды; алайда, кетер алдында Ли ханым үйдің кілттерін Селинаға және үйдің құндылықтарын қорғау жауапкершілігін тапсырды. Осы құндылықтардың ішінде Ли ханымның әжесі Марта Кастис Вашингтон мен президент Джордж Вашингтонқа тиесілі болған қымбат мұралық заттар да бар еді. Селина Арлингтон үйінің мұралық заттары мен құндылықтарын сақтап қалғаны үшін, ал оның балалары кейіннен үйді қалпына келтіруге, үйдің жоспары, Ли отбасының жеке баяндары туралы нақты мәліметтер беруге және ХХ ғасырдың басында сақтау жұмысына көмектескені үшін мақталады. 1929-1930 жылдар аралығында Арлингтон үйін қайта жаңарту жұмыстары кезінде Грей отбасы Арлингтон округі мен елдің тарихына тағы бір маңызды үлес қосты. Селина мен Торнтонның төрт қызы үй мен оның жиһаздары туралы маңызды мәліметтер ұсынды, олардың пікірлері жобаның нақтылығы үшін өте маңызды болды.
One of the lesser known histories about Arlington House concerns the Gray family, who helped to preserve the legacy of George Washington Parke Custis as well as the Lee family. Selina Norris Gray, the daughter of Leonard and Sally Norris, was a second generation Arlington slave. In 1831, Selina married Thornton Gray, a fellow Arlington slave, and eventually had eight children who grew up at Arlington. With the onset of the Civil War, the Lee family had to evacuate their home before the Union troops came and occupied the property. Even though Selina was a personal maid to Mrs. Lee, she and her family were left behind; however, before leaving, Mrs. Lee left the house keys to Selina and the responsibility to protect the treasures of the home. Several of these treasures included cherished family heirlooms that had once belonged to Mrs. Lee's great grandmother, Martha Custis Washington, and President George Washington. While Selina is credited with saving the heirlooms and treasures of Arlington House, her children later on are credited with helping to restore the home as well as provide accurate details about the layout of the home, personal stories of the Lee family, and help preservationists in the early twentieth century. During major restorative efforts to Arlington House from 1929 to 1930, the Gray family made another important contribution to the history of Arlington County and the nation. Four of Selina and Thornton's daughters provided crucial details about the house and its furnishings, and their input proved vital to the authenticity of the project.
Арлингтон ұлттық зираты кеңейтілді
1995 жылы АҚШ Ішкі істер министрлігінің және Армия департаментінің өкілдері Арлингтон үйі, Роберт Ли ескерткіші мен Форт-Майер арасындағы Арлингтон ұлттық зиратындағы NPS-тің 29-бөлімінде орналасқан Арлингтон орманының бір бөлігін Арлингтон үйінен Армияға беру туралы келісімге қол қойды. Бұл мүлік беру, NPS жерін қамтиды, зираттың жерлеу үшін арналған аумағын ұлғайту мақсатында жасалды. Экологтар бұл келісімнің салдарынан тарихи маңызы бар жергілікті ағаштардың қалдықтарының ішінара жойылуы мүмкін деген алаңдаушылық білдірді. Бірақ, 1996 жылдың қыркүйегінде Конгресс заң қабылдап, мүлікті беруге рұқсат берді. 2013 жылдың 5 маусымында, зиратты кеңейту жобасының экологиялық бағалау (ЭА) жобасы бойынша алынған 100 қоғамдық пікірді қарастырғаннан кейін, АҚШ Әскери инженерлік корпусы жобаның соңғы ЭА-сын және маңызды әсері жоқ екенін көрсететін (FONSI) қол қойылған қорытындысын жариялады. Соңғы ЭА-да алынып тасталатын 905 ағаштың 771-інің диаметрі 6 мен 41 дюйм аралығында болатын, сау жергілікті ағаштар екені көрсетілген. Жоба аясында шамамен 211 ағаш алынып тасталады, бұл аудан 145 жылдық орманның бір бөлігін қамтиды. Бұл аудан 1966 жылы Арлингтон үйі үшін Ұлттық тарихи орындар тізіміне ұсынылған нысанда сипатталған тарихи ауданның шекарасында орналасқан. Тағы шамамен 491 ағаш 105 жылға жуық өскен ағаштардың аумағынан алынып тасталады.
In 1995, officials of the United States Department of the Interior and the United States Department of the Army signed an agreement to transfer from Arlington House, The Robert E. Lee Memorial, to the Army a part of Arlington Woods, which was located in Section 29 of the NPS at Arlington National Cemetery between Arlington House and Fort Myer. The property transfer, which involved of NPS land, was intended to enable the Cemetery to increase its space for burials. Environmentalists expressed concerns that the agreement would result in the partial destruction of the remnant of a historically important stand of native trees. Nevertheless, Congress enacted legislation in September 1996 authorizing the transfer. On June 5, 2013, after reviewing 100 public comments that it had received on a draft environmental assessment (EA) for the Cemetery expansion project, the United States Army Corps of Engineers released a final EA and a signed Finding of No Significant Impact (FONSI) for the project. The final EA stated that, of the 905 trees to be removed, 771 trees were healthy native trees that had diameters between 6 and 41 inches. The project would remove approximately 211 trees from a less than area containing a portion of a 145 year old forest that stood within the property boundaries of a historic district that a National Register of Historic Places nomination form for Arlington House had described in 1966. About 491 trees would be removed from an area of trees that was approximately 105 years old.
Зерттеулер, зақымданулар және қалпына келтірулер
2003 жылдан 2007 жылға дейін Ұлттық саябақтар қызметі Арлингтон үйінің құлдар тұрған екі шаруашылық ғимаратын археологиялық зерттеуден өткізді. 2009 жылы Саябақтар қызметі құлдар тұрған үйлердің тарихы мен зерттеулердің нәтижелерін, сондай-ақ оларды қалпына келтіру жөніндегі ұсыныстарды сипаттаған есептерді жариялады. 2007 жылдан 2013 жылға дейін Арлингтон үйі 1925 жылдан бергі алғашқы масштабты жөндеуден өтті. Осы кезеңде Ұлттық саябақтар қызметі үйдің жиһаздарын Пенсильвания штатындағы Пойнт-Марион қаласының жанындағы «Достық төбесі» ұлттық тарихи ескерткішіне уақытша орналастырды. Саябақтар қызметі жөндеу жұмыстарын аяқтағаннан кейін және жиһаздарды үйге қайтарғаннан кейін қайта ашылу салтанатын өткізді. Арлингтон үйі 2011 жылғы Вирджиния жер сілкінісінен елеулі зардап шекті, архитектуралық бағалау күтілгенге дейін артқы дәліздер мен жоғарғы қабат жабылуы керек болды. 2014 жылдың 17 шілдесінде қайырымдастық корларының иесі Дэвид Рубенштейн Арлингтон үйін, оның шаруашылық ғимараттарын және аумағын жаңғырту үшін Ұлттық саябақтар қорына (жекелеген сыйлықтар арқылы қаражат жинайтын Ұлттық саябақтар қызметінің бөлімшесі) 12,5 миллион доллар (~ $ in) сыйлады. 30 айлық жобаның мақсаты – сарайды, ғимараттарды және аумақты 1860 жылғы түріне келтіру. Жоба жер сілкінісінен зардап шеккен негізді жөндеуді, сондай-ақ жаңа ішкі жарықтандыруды және заманауи климаттық бақылау жүйесін орнатуды қамтиды. Ұлттық саябақтар қызметінің өкілдері Арлингтон үйі мен құлдар тұрған үйді 2016 жылы бірнеше айға жабуға мүмкіндік бар екенін, осы уақыт ішінде көп бөлігі жұмыс аяқталады деді.
From 2003 to 2007, the National Park Service conducted an archeological excavation of two outbuildings that once held Arlington House's slave quarters. In 2009, the Park Service published reports that described the history of the slave quarters and the findings of the excavations, as well as proposals for the restoration of the quarters. From 2007 through 2013, Arlington House underwent its first renovation since 1925. During that period, the National Park Services placed the House's furnishings on display at the Friendship Hill National Historic Site near Point Marion, Pennsylvania. The Park Service held a rededication ceremony after it had completed the renovation and returned the furnishings to the House. Arlington House suffered significant damage in the 2011 Virginia earthquake, requiring the closure of the back halls and upper floor pending an architectural assessment. On July 17, 2014, philanthropist David Rubenstein donated $12.5 million (~$ in ) to the National Park Foundation (the arm of the National Park Service which raises funds through private contributions) to rehabilitate Arlington House, its outbuildings, and grounds. The 30 month project is intended to restore the mansion, buildings, and grounds to the way they looked in 1860. The project will repair the earthquake damaged foundation, and add new interior lighting and a modern climate control system. National Park Service officials said they are likely to close Arlington House and the slave quarters for several months in 2016, during which most of the work will be done.
Көшірмелері
1919 жылы Атланта қаласындағы аз ғана өмір сүрген Ланьер университеті үшін архитектор А. Тен Эйк Браун жобалаған көшірмесі салынды. Ол әлі күнге дейін 1140 University Drive NE мекенжайында тұр және Бен Х. Циммерман діни мектебі мен Кентербери мектебіне үй иесі болып табылады. Арлингтон залы, Арлингтон үйінің екі бөлігінен тұратын көшірмесі, 1939 жылы Роберт Э. Ли паркінде, қазіргі Түртік Крик паркінде (Далас, Техас штаты) салынды. Арлингтон ұлттық зиратындағы Ескі әкімшілік ғимаратының фасады Арлингтон үйінің фасадымен ұқсас. Ғимарат Арлингтон үйінен батысқа қарай 500 фут (152 метр) қашықтықта орналасқан.
In 1919, a replica was built for the short lived Lanier University in Atlanta, designed by architect A. Ten Eyck Brown. It is still standing at 1140 University Drive NE, and houses the Ben H. Zimmerman Religious School and the Canterbury School. Arlington Hall, a two thirds scale replica of Arlington House, was built in 1939 in Robert E. Lee Park, now Turtle Creek Park, in Dallas, Texas. The façade of the Old Administration Building in Arlington National Cemetery resembles that of Arlington House. The building is 500 feet (152 m) west of Arlington House.