Форт-Бельведер, Суррей, Англия: историческая усадьба II* категории. Изначально – башня-романтика, расширенная в 1828 г. Виды на 7 графств, Вирджиния Вотер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
II* санаттағы ауыл үйі, Суррей, Англия
Grade II* listed country house in Surrey, England
Форт Белведер (алғашқыда Шрубс Хилл мұнарасы) – Англияның Суррей графтығындағы Виндзор Ұлы саябағындағы Шрубс Хиллде орналасқан II* санаттағы ауыл үйі. Бастапқыда бұл тек әдемі нысан болған. Ол жазғы үй ретінде пайдаланылды, және флагшток мұнарасының үстінен, қазіргідей, жеті графтықты көруге болады. Үшбұрышты мұнаралы құрылыс тығыз ағаштардың арасына орналасқан және Вирджиния суына қарап тұрды – бұл герцогтың тапсырысымен Томас және Пол Сэндби салған жасалма су қоймасы. Джордж IV тұсында Виндзор қамалын қайта жаңартуға жауапты болған сэр Джеффри Уайатвилл 1828 жылы үйді 4000 фунт стерлинг сомасына кеңейтті. Қосымша жұмыстарға солтүстік-шығыс жағында орналасқан, патшаның үнемі кешкі асын өткізгені сегізбұрышты асхана кірді. Бомбардиерге арналған үш қабатты қосымша салынды, ол жаңа қабырға арқылы биік мұнараға қосылды, сондай-ақ үлкен флагшток орнатылды. 1829 жылы форттың ішкі және сыртқы пішініне готикалық элементтер қосылып, одан әрі әсемделді. Форт кірпіштен салынған, сырты тасқа ұқсас жабынмен қапталған. Виктория патшайымы Форт Белведерді шай ішу үйі ретінде пайдаланды, ал 1860 жылдары форт жұртшылыққа ашылды. 1910 жылы фортты Коннот және Стратхерн герцогы, Принц Артурдың басқарушысы сэр Малкольм Мюррей тұрғын үй ретінде иеленді. Герцог жақын жердегі Багшот паркіне ие болған. 1911–12 жылдары фортқа жаңа қызметтік қанат пен кіреберіс галереясы қосылды, бірақ кейін бұл бөлмелер бұзылыпты. Асхана мен қонақ бөлмелері де кеңейтіліп, жаңа кіреберіс үйлері салынды. Мюррей кеткеннен кейін 1929 жылы форттың "бір дюймнан астам тозаң, сынған есіктер мен иілген едендерге" толы екені айтылды. Вирджиния суының жағалауынан ауладағы қираған ғимараттарды көруге болады, олар Триполи маңындағы Лептис Магнадан әкелінген ежелгі храмның бөлігі. Қираған ғимараттар оңтүстік жағалау мен Блэкнест тас жолының арасында, A30 Лондон тас жолы мен Вентворт драйвінің қиылысына жақын орналасқан.
Fort Belvedere (originally Shrubs Hill Tower) is a Grade II* listed country house on Shrubs Hill in Windsor Great Park, in Surrey, England. It was, at first, merely a folly. It was used as a summer house, and seven counties could be seen, as now, from the top of the flagstaff tower. The triangular turreted structure was set amid a dense plantation of trees and overlooked Virginia Water, a man made body of water constructed by Thomas and Paul Sandby at the behest of the Duke. Sir Jeffrey Wyatville, who was responsible, under George IV, for the rebuilding of Windsor Castle, enlarged the house in 1828 at a proposed cost of £4000. Additions included an octagonal dining room in the north east side, in which the King regularly had dinner. A three storey annex was added for the accommodation of the Bombardier, with a new wall linking a heightened turret to which a large flagpole was added. The addition of further Gothic details enhanced the interior and exterior of the fort in 1829. The fort is built of brick with an applied wash that imitated the appearance of stone. Queen Victoria used Fort Belvedere as a tea house, and the fort was opened to the public in the 1860s. By 1910 the fort was occupied as a grace and favour residence by Sir Malcolm Murray, the Comptroller to Prince Arthur, Duke of Connaught and Strathearn. The Duke was the owner of nearby Bagshot Park. The fort was extended with a new service wing and entrance porch in 1911–12, which was subsequently demolished. The dining and drawing rooms were also extended and new entrance lodges were built. After the departure of Murray, the fort was described as suffering from "dust inches deep, splintered doors and sagging floors" in 1929. The ruins in the grounds can be seen from the shore of Virginia Water and are part of an ancient temple brought from Leptis Magna near Tripoli. The ruins are located between the south shore and Blacknest Road close to the junction with the A30 London Road and Wentworth Drive.
Эдуард VIII
1929 жылы ғимарат бос қалды, және оны әкесі, Георг V, Уэльс ханзадасы Эдуардқа сыйлады. Король Эдуардтың сұранысына таңғалып, одан: «Осы ескі орын саған не үшін керек? Әлде соңғы демалыс күндерің үшін бе?» деп сұрады, бірақ сосын күлімсіреп рұқсат берді. Эдуардтың бұрынғы резиденциясы Лондондағы Сент-Джеймс сарайының бөлігі болған Йорк Хаусы еді, ол оны «көбінесе кеңсе, үй емес» деп ойлаған. 1959 жылға қарай Эдуард жасаған жөндеулерден тек бір бөлме – қонақ бөлмесі ғана сақталды. Қонақ бөлмесінің боялған қабырғалары шотландтық аң аулау үйінің қарағай жабыншасына ұқсас етіп жасалған. Жаңадан жасалған интерьердің, соның ішінде сантехника және жөндеу жұмыстарының жалпы құны 21 000 фунт стерлингті құрады (£). Эдуард пен Уоллис Симпсонның қарым-қатынасы Белведер фортында дамыды; жұбайлар 1932 жылдың қаңтар айының соңында фортта алғашқы демалыс күндерін өткізді, ал 1935 жылдың басында оның пайдалануы үшін фортта екі бөлме біріктірілді. Эдуардтың басшылығымен фортта жұмыс істеген белгілі интерьер дизайнерлерінің қатарында Сибил Колефакс, Леди Мендл, Maison Jansen және Герман Шрайвер болды. Эдуард пен Уоллис үйде көптеген демалыс күндерін өткізді; қонақтардың арасында «сарай шенеуніктері мен дипломаттар, американдық кәсіпкерлер мен ағылшын қоғамы, сондай-ақ мемлекет қайраткерлері, әскерилер мен теңізшілер» болды. 1936 жылы Эдуард патша тағына отырғаннан кейін, Гилберт Скотт фортқа қосымша қонақ үйін салған. Эдуардтың форттағы ресми «қызыл жәшіктерін» қараусыз қалдыруы үкімет шенеуніктерін одан әрі алаңдатты. Эдуардтың Уоллис Симпсонға үйленуіне британ үкіметі мен Британ империясының доминиондарының қарсылығынан кейін форт Эдуардтың тақтан бас тартуының соңғы орны болды. Ол дағдарыс кезінде Белведер фортында премьер-министр Стэнли Болдуинмен бірнеше кездесулер өткізді және 1936 жылдың 10 желтоқсанында үш інісінің куәлігінде фортта тақтан бас тарту туралы қағаздарға қол қойды: Йорк герцогы Альберт (Эдуардты VI Георг ретінде алмастырған); Глостер герцогы Генри және Кент герцогы Георг. Келесі күні Парламенттің арнайы заңымен оған заңдық күш берілді: 1936 жылғы Оның Мажестісінің Тақтан Бас Тарту Декларациясы. Форттағы орнынан бас тартқаннан кейін Эдуард өзін «үлкен тереңдіктен суға көтерілген жүзушідей сезінгенін» айтты. Ол форттан алынған қонақтар кітабын сақтап, оны Уоллис Симпсонмен бірге бөлісетін барлық үйлерінде пайдаланды. Форт Корольдік жерлер комиссарларының кеңсесімен пайдаланылды, олар Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Лондонның орталық кеңсесінен эвакуацияланған еді. Соғыстан кейін үй бос тұрды.
In 1929, the building became vacant, and was given to Prince Edward, Prince of Wales, by his father, George V. The King had originally expressed surprise at Edward's request asking him "What could you possibly want that queer old place for? Those damn weekends I suppose", but then smiled and gave his permission. Edward's previous residence had been York House, part of St. James's Palace in London, which he had thought "more an office than a home." By 1959 only one room, the drawing room, had survived from Edward's renovations. The drawing room's painted walls were designed to resemble the pinewood panelling of a Scottish shooting lodge. The total cost of the redecoration including plumbing and repairs came to £21,000 (£ as of ). The relationship between Edward and Wallis Simpson blossomed at Fort Belvedere; the couple spent their first weekend at the fort at the end of January 1932, and by early 1935 two rooms had been combined at the fort for her use. Notable interior decorators to work on the fort under Edward included Sybil Colefax, Lady Mendl, Maison Jansen, and Herman Schrijver. Edward and Wallis entertained most weekends at the house; guests present included 'courtiers and diplomats, American men of affairs and English Society, garnished with a sprinkling of statesmen, soldiers and sailors'. Giles Gilbert Scott added a guest wing to the fort after Edward's accession as king in 1936. Government officials were caused further alarm by Edward's habit of leaving his official "red boxes" unguarded around the fort. Following opposition to the potential of Edward's marriage to Wallis Simpson from the British government and autonomous Dominions of the British Commonwealth, the fort became the final setting of Edward's abdication as king. He held several meetings with Prime Minister Stanley Baldwin at Fort Belvedere during the crisis, and on 10 December 1936 signed his written abdication notices at the fort, witnessed by his three younger brothers: Prince Albert, Duke of York (who succeeded Edward as George VI); Prince Henry, Duke of Gloucester; and Prince George, Duke of Kent. The following day, it was given legislative form by special Act of Parliament: His Majesty's Declaration of Abdication Act 1936. Following his abdication at the fort, Edward described himself as feeling "like a swimmer surfacing from a great depth I left the room and stepped outside, inhaling the fresh morning air." He retained the visitor's book from the fort, and it would be used at all the subsequent homes he and Wallis Simpson would share. The fort was used by the Office of the Commissioners of Crown Lands, who had been evacuated from their central London offices during World War II. After the war, the house remained empty.
Джеральд пен Анжела Ласселс
1953 жылы форттың ұзақ мерзімге жалға берілетіні туралы хабарланды, ал форттың 99 жылдық жалға алу келісімін 1955 жылы Құрметті Джеральд Ласселл сатып алды. Ласселлз Генри Ласселлздің, 6-шы Харвуд графының және Мэри, корольдік ханшайымның жалғыз қызының ұлы болды. Ласселлз Елизавета II-нің бірінші туысы еді. Ол фортта әйелі Анжела және ұлы Генримен бірге тұрды. Ласселлз фортта қоныстанған кезде үйдің «құлап бара жатқанын» айтты және фортты қайта жаңартып, Эдуардтың жасаған жаңартуларының көптеген іздерін жойды, тек бассейн мен қоршау бойындағы жолдан басқа. Питерстің тұрғын бөлмесіне қосып, Оливер Карсон салған қабырға суретінде Питерс 18 ғасырлық киіммен көбелектерді қуған күйде бейнеленген. 200 000 фунт стерлингтен аспайтын жалға алу шарттарына ұсыныстар қабылданды. Бассейн мен теннис кортымен бірге үш коттедж де жалға берілді. Ол әлі күнге дейін оның отбасының иелігінде. Вестондар фортта кең ауқымды жұмыстар жүргізіп, поло алаңы салып, аумақтағы көлдің көлемін екі есеге ұлғайтты. Вестондардың британдық патша отбасымен жақын қарым-қатынасы бар; олар жақын жердегі Корольдік резиденцияда Елизавета Королева Ананың қонақтары болды және фортта Елизавета II-ні қабылдады. Король Карл III Галлен Уэстонмен поло ойнады және Форт-Белведереде өз поло жылқыларын орналастырды. Вестондар Форт-Белведереде танымал кештер өткізді: Хилари Уэстонның форттағы 60 жылдық мерейтойына Елизавета мен Филипп ханзада, Иордания королевасы Нур және Монако принцессасы Каролина қатысты. 2014 жылғы маусымда фортта өткен кеш Taki Theodoracopulos тарапынан «The Spectator» журналында жақсы жарияланды. Жердің меншікті құқығы Корольдік мүлікке тиесілі, себебі мүлік әлі де Ұлы саябақтың бір бөлігі болып табылады.
In 1953 it was announced that the fort was to be available on a long lease, and a 99 year lease on the fort was bought by The Honourable Gerald Lascelles in 1955. Lascelles was the son of Henry Lascelles, 6th Earl of Harewood and Mary, Princess Royal, the only daughter of George V and Mary of Teck. Lascelles was a first cousin of Queen Elizabeth II. He lived at the fort with his wife, Angela, and their son, Henry. Lascelles described the house as 'falling to pieces' at the beginning of his occupancy, and refurbished the fort, removing most traces of Edward's renovations in the process, except for the swimming pool and the battlements walk. A mural added by Peters in the drawing room, and painted by Oliver Carson, depicted Peters in an incidental role, portrayed in 18th century clothes chasing butterflies. Offers for the lease above £200,000 were invited. Three cottages were also included in the lease with the swimming pool and tennis court. It continues to be occupied by his family. The Westons have carried out extensive works on the fort, constructing a polo stud and doubling the size of the lake in the grounds. The Westons have a close relationship with the British royal family; they were often guests of Queen Elizabeth The Queen Mother at the nearby Royal Lodge, and have hosted Queen Elizabeth II at the fort. King Charles III played polo with Galen Weston and stables his polo ponies at Fort Belvedere, The Westons have held notable parties at Fort Belvedere: Hilary Weston's 60th birthday party at the fort was attended by Queen Elizabeth and Prince Philip, Queen Noor of Jordan and Princess Caroline of Monaco, and a June 2014 ball at the fort was enthusiastically covered in The Spectator magazine by Taki Theodoracopulos. The Crown Estate retains ownership of the freehold, as the property is still part of the Great Park.
Бау-бақшалар
Белведер фортының аумағы шамамен жүз акрға жуық, оның ішінде орман мен көл бар. Белведер форты, Вирджиния-Вотер және жақын орналасқан Сағат корпусының бақтары тарихи парктері мен бақтар тізілімінде бірінші дәрежелі деп тіркелген. Эдуард форт туралы: «Мен оған келген кезде ол псевдо-готикалық жинақы нәрсеге айналған еді. Қалың ырыс ағаштары үйдің бір жағын үнемі көлеңкеде ұстап, қабырғаны жасыл, қышқыл ұрықпен бояп тұрды. Бірақ, сол жердің жартылай көмілген сұлулығы бірден көзге түсті» деді. Эдуард қорған қабырғалары бойында гүлдер мен жұпар гүлдерін отырғызды. Верейдің гүлбақша дизайны және қамал бойындағы 120 футтық ұзын жапсырмалар сақталған, және бағбан-дизайнер Том Стюарт Смит оларды қайта жаңартып, күтіммен ұстап келген.
The grounds of Fort Belvedere are about a hundred acres in size and include forests and a lake. The gardens of Fort Belvedere, Virginia Water and the nearby Clockcase are Grade I listed on the Register of Historic Parks and Gardens. Edward said of the fort that "By the time I came upon it, it had become a pseudo Gothic hodge podge. A profusion of yew trees kept one side of the house in perpetual shadow, staining the wall with green acidulous mould. But the half buried beauty of the place leaped to my eye." Edward planted roses and irises along the walls of the battlement. Verey's designs for the rose garden and the 120 foot long borders along the battlement remain, and have been reworked and maintained by garden designer Tom Stuart Smith.
Қаңтар
Отыз бір мыс қару 19-ғасырдың басында жақын орналасқан Камберленд Лоджасынан форттың тік тік қоршаулы террасасына, солтүстікке қарай көшірілді. Бұл қаруларды 1729–1749 жылдары Эндрю Шальх Вулвичтегі Корольдік мыс құю зауытында жасаған. Қарулар Джордж IV-тің және басқа да патшалардың туған күндері үшін 1907 жылға дейін оқ атып, ал олардың қызмет етуінің алғашқы жылдарында Вирджиния Уотердегі шағын фрегат оқ атуға жауап берді. Форттағы соңғы бомбардиер Корольдік артиллерияның басты қару шебері Тернер болды. Бомбардиерге қаруларды күтіп ұстау міндеті жүктелді және ол Bombardier's Cottage-те тұрды, ол басты үйге аркамен жалғастырылған. 1943 жылы соғыс қажеттіліктері үшін қарулар балқытылмақ еді, егер Тауэр қару-жарақ қоймасының басшысы Дж. Г. Манн араласпағанда. 1930 жылы террасадан төрт қару алынып, форттың кіреберісіне екі жұптап орналастырылды.
Thirty one brass cannon were moved to the north facing crenelated terrace of the fort from nearby Cumberland Lodge in the early 19th century. The cannon were made by Andrew Schalch at the Royal Brass Foundry in Woolwich in 1729–1749. The cannon were fired for George IV's birthdays and other royal birthdays until 1907, with the cannon fire being answered by a miniature frigate situated on Virginia Water in the early years of their operation. The last Bombardier situated at the fort was Master Gunner Turner of the Royal Artillery. The Bombardier was entrusted with the care of the guns and lived in Bombardier's Cottage, connected to the main house by an archway. The cannon would have been melted down as part of the war effort in 1943 had it not been for the intervention of the head of the Tower Armoury, J. G. Mann. Four guns were removed from the terrace in 1930 and placed in two pairs at the entrances to the fort.