Кіріспе
Жүк тасымалдағыш пойыз
CargoSprinter – жүк немесе жабдық тасымалдауға арналған жүк тасымалдағыш құрылғы. CargoSprinter 1990-шы жылдардың ортасында Windhoff GmbH (Германия) компаниясымен жобаланған. Алғашқыда Deutsche Bahn үшін жеті бірлік салынды. Төртеуі Windhoff компаниясымен салынды және DB 690 классы ретінде тіркелді. Waggonfabrik Talbot ("Talbot Talion") компаниясы DB 691 классы ретінде тіркелген тағы үш ұқсас бірлікті құрастырды. Бұл жоба жүк тасымалы саласында жаңа жұмыстарға әкелмеді, кейінірек бірнеше пойыз басқа мақсаттарға, соның ішінде туннельдегі құтқару пойыздарына түрлендірілді. Инфрақұрылымдық және қызмет көрсету пойыздары үшін арналған, Multi Purpose Vehicle деп аталатын нұсқасы көптеген елдерге сатылды, негізінен теміржол инфрақұрылымы компаниялары пайдалану үшін, оның ішінде Ұлыбритания (Railtrack; жол күтіп ұстау және арнайы электрлендіру пойызы), Швейцария (арнайы туннельдегі құтқару және өрт сөндіру нұсқасы), Нидерланды және Тайвань (жоғары жылдамдықты желілерді күтіп ұстау).
Тарих және дизайн
CargoSprinter 1996 жылы Windhoff компаниясы DB Cargo және Fraport жүк тасымалдаушыларымен бірлесіп әзірлеген. Пойыз бес вагондан тұратын, тұрақты байланысқан контейнер тасымалдайтын құрал (сыйымдылығы ~10 TEU), екі басында жүргізуші кабинасы (жер астындағы қозғалтқыштармен жабдықталған) және басқа CargoSprinter пойыздарымен оңай қосылып, бірнеше пойыз ретінде жұмыс істей алатын. Алғашқыда 7 бірлік (1997) Deutsche Bahn жүйесінде сынақтар үшін жасалды. Бұрын жүк тасымалдауға қолданылған сынақ бірліктері кейіннен туннельді құтқару сияқты арнайы мақсаттар үшін қайта жабдықталды. CargoSprinter пойыздары Франкфурт әуежайындағы Rail AirCargo станциясы, Гамбург, Оснабрюк және Ганновер қалалары арасында 1997 және 1999 жылдар аралығында, күніне екі пойызбен, жылына 5000 жүк көлігінің жүгіне тең жүкті тасымалдады. Қызмет жоғары сенімділікпен және толық жүктемемен бастапқыда сәтті болды; екінші жылғы байланыс жолындағы жұмыс қызметтің тоқтауына әкелді. 2000 жылдан бастап бірліктер қолданыстан шығарылды, біреуі 2002 жылы Innotrans көрмесінде көрсетілген Siemens CargoMover экспериментальді жүк вагоны үшін пайдаланылды. Қалған бірліктер 2004 жылы сатылымға шығарылып, Австрияда туннельді құтқару пойыздары ретінде пайдалануға сатып алынды. Австралиялық CargoSprinterлер Deutsche Bahn үшін салынған бастапқы үлгілермен ұқсас техникалық сипаттамаларға ие: итеру-тарту жүйесі, әр қуатты бірлікте 5 жылдамдықты беріліс қорабы бар 2 Volvo EU Tier II қозғалтқышы; бір вагонға 2 TEU жүк сыйымдылығы; барлық доңғалақтар дискілі тежегіштермен жабдықталған; ауа кондиционері бар ауа серіппелі кабина; бірнеше пойыз бірліктерімен жұмыс істеу мүмкіндігі; және ең жоғары жылдамдық. CRT компаниясы Queensland Rail компаниясына қосылған кезде, CargoSprinter CRT директоры Колин Риске тиесілі жеке компанияның бір бөлігі ретінде сақталды. 2004 жылы Колин Рис жобаның екі есе сыйымдылығы бар, жақсартылған нұсқасы әзірленуде екенін хабарлады.
The CargoSprinter trains operated between the intermodal rail terminal Rail AirCargo Station at Frankfurt Airport, Hamburg, Osnabrück, and Hanover and between 1997 and 1999, carrying two trains per day: the equivalent of 5,000 lorry loads per year. The service was initially successful with high reliability and full utilisation; work on the connecting railway line in the second year of operation disrupted the service, causing loss of custom leading to the termination of the service. From 2000 the units were out of service, one was used for the Siemens' CargoMover experimental freight vehicle which was displayed at Innotrans in 2002. The remaining vehicles were offered for sale in 2004, and acquired for use in Austria as tunnel rescue trains. The Australian CargoSprinters have similar technical characteristics as the original versions built for Deutsche Bahn: Push pull operation, with 2 Volvo EU Tier II engines with 5 speed transmissions per powered end unit; a cargo capacity of 2 TEU per vehicle; all wheels disc braked; air suspended cabin with air conditioning; and the ability to work in multiple train units; and a top speed of
Whilst CRT was acquired by Queensland Rail the CargoSprinter was retained as part of a private company by CRT director Colin Rees. In 2004 Colin Rees announced that a more powerful version of the design was being developed, with double the capacity.
Нидерланды
2000 жылы тәуелсіз голландтық Shortlines теміржол компаниясы Eindhoven мен Rotterdam арасындағы Philips үшін жүк пойызын іске қосу мақсатымен Windoff компаниясына CargoSprinter пойыздарына 5 миллион DM сомасында тапсырыс бергенін хабарлады. Пойыздарға ATB қауіпсіздік жүйесін орнатумен байланысты уақыт және шығын мәселелеріне байланысты CargoSprinter пайдаланудан бас тартты. 2007 жылы Windhoff компаниясы Infraspeed компаниясына Нидерландыдағы HSL Zuid желісіндегі инфрақұрылымдық жұмыстар үшін екі MPV көлігін жеткізу келісімшартын алды. Көліктің дизайны қозғалтқыштармен жабдықталған және ең жоғары жылдамдығы .
Норвегия
2014 жылы Jernbaneverket 2016 жылдан бастап жеткізілуге тиіс 11 рельс және жоғары кернеу желісін күтуге арналған көлікке тапсырыс берді.
Швейцария
Өрт сөндіру пойызы LRZ NT (Lösch und Rettungszug Neue Technologie) 2003 жылы Windhoff және серіктестері компаниясымен Швейцарияның теміржол операторлары Bern Lötschberg Simplon (BLS) және Швейцария Федералды теміржолдары (SBB CFF FFS) үшін Lötschberg базалық туннелінде алғашқы пайдалану үшін әзірленді. Windhoff өздерінің MPV жобасынан алынған негізгі пойыз технологиясын ұсынды. SBB үш вагонды, екі қозғалтқышты, ал BLS төрт вагонды, үш қозғалтқышты пойыз (екеуі де бір қозғалтқышсыз) сатып алды. SBB пойызы бір өрт сөндіру вагонынан, су/көбік және таза ауамен жабдықталған бір қозғалтқышсыз вагоннан және 60 адамға арналған құтқару вагонынан тұрады. BLS пойызында қосымша құтқару вагоны бар. Екі нұсқа да MTU 6H1800 R80 типіндегі қозғалтқыштармен жабдықталған. 2009 жылы бұрынғы DB CargoSprinter (DB 691 502) машинасы RailXpress деп аталған жаңа пойыз дизайнының бөлігі ретінде пайдаланылды. Бұл дизайнның бір жағында электрленбеген желілерде маневр жасау және басқару үшін қашықтан басқарылатын, өңделген CargoSprinter басқару вагоны қолданылды. Пойыздың екінші жағында магистральдық жұмыстар үшін электр локомотиві (мысалы, SBB Re 420) пайдаланылды. 2009 жылы құрылыс материалдарын (шағыл) тасымалдауға арналған Marti Express Shuttle атты ұқсас жоба да іске қосылды; пойыздар бұрынғы DB (Talbot) басқару вагонынан, 8 аралық төрт осьті вагоннан және электр локомотивінен тұрады. Пойыздың жүк көтергіш қабілеті 2012 жылы SBB Windhoff / Dräger консорциумынан Готтард базалық туннелі үшін 2 қосымша LRZ тапсырыс берді. 2015 жылы SBB 2017-2021 жылдар аралығында жеткізілуге тиіс 35 теміржол күтім көліктеріне тапсырыс берді. 2016 жылы SBB Windhoff / Dräger консорциумынан CEVA желісі, Ceneri базалық туннелі және Lötschberg және Simplon туннельдері үшін 3 қосымша LRZ тапсырыс берді.
In 2012 SBB ordered 2 additional LRZs for the Gotthard Base Tunnel from a Windhoff / Dräger consortium. In 2015 SBB ordered 35 track maintenance vehicles for delivery from 2017 to 2021. In 2016 SBB ordered 3 additional LRZs from a Windhoff / Dräger consortium, for the CEVA line, Ceneri Base Tunnel, and the Lötschberg and Simplon Tunnels.
Тайвань
2007-2008 жылдары Windhoff Тайвань жоғары жылдамдықты темір жолының инфрақұрылымын күту жұмыстары үшін 6 MPV негізіндегі пойыз жасап, жеткізді.
Ұлыбритания
1998 жылы Ұлыбританияда инфрақұрылым операторы Railtrack 25 екі вагонды құрамға тапсырыс берді. Алғашқы 25 пойыз құрамының тек бір ғана вагоны жетегімен жабдықталған. 2000 жылы тағы 7 пойыз құрамына қосымша тапсырыс берілді – бұл құрамдардың екі шеткі вагоны да жетегімен жабдықталған, бұл ең жоғары жылдамдыққа мүмкіндік берді. Көліктер өсімдіктерді жою, мұзды кетіру, сумен жуу және рельс басын саздық ерітіндімен өңдеу үшін қолданылады. MPV көліктері кіріс әкелетін жүк пойыздарында пайдалану үшін де ұсынылды; 2000 жылы MPV жетегі бар вагондар мен стандартты контейнерлік вагондарды пайдалана отырып, ISO контейнерлерін тасымалдау бойынша тәжірибелік сынақтар жүргізілді; контейнерлер Саутгемптон портынан Бирмингем және Баркинг терминалдарына тасымалданды. 2005 жылы екі MPV және 7 OTA екі осьті ағаш вагондарымен техникалық тұрғыдан сәтті сынақтар өтті. Батыс жағалау магистральдық желісіндегі жоғары кернеулі сымдарды жаңартуға арналған екі зауыттық пойыз 1999 жылы тапсырыс берілді және 2000 жылы жеткізілді. Әрбір пойыз құрамы бес бөлек автономды бөлімнен тұрады (олардың төртеуі бір жақты MPV-лар); бүкіл пойыз бірнеше жұмыс режимінде жұмыс істеуге бейімделген, бұл оның өз күшімен жұмыс орнына жеткізілуін қамтамасыз етеді. Жұмыс істеу кезінде пойыз құрамы бес кіші пойыздан бөлінеді: бірінші бөлім бұрын орнатылған сымды демонтаждау және қалпына келтіру үшін қолданылады; екінші бөлім катенерлік тіреу сымдарын ("сауытқыштарды") ауыстырады; үшінші және төртінші бөлімдер жаңа сымдар мен сауытқыштарды орнатады; ал бесінші бөлім жаңа орнатылған жүйенің сапасын бақылау үшін – өлшеу және тіркеу үшін қолданылады. Баяу жылдамдықпен басқаруды қамтамасыз ету үшін MPV-лар гидростатикалық жетегімен жабдықталған. Windhoff MPV катенерлік тіреулерді орнатуға арналған үймелеу пойызының негізі ретінде де пайдаланылды. Үймелеу пойызы MPV-ға орнатылған үймелеу балғаларын (Fambo AB) және монтаждау крандарын (Hap, Palfinger) қамтиды. 2011 жылы жоғары кернеулі сымдарды орнатуға арналған арнайы зауыттық пойыз тапсырылды – пойыздың алғашқы қолданылуы Ұлы Батыс магистралін электрлендіру болып күтілді (шамамен 2013 жылы). "Жоғары өнімділіктегі зауыт жүйесі" деп аталған пойыз 2013 жылдың соңында аяқталды. Пойыздың барлық құрамы 23 вагондан тұрады, олар бес бөлек жұмыс секциясына бөлінеді: екі үймелеу жиынтығы, біреуі дірілдеу үймелеуімен, екіншісі соққылы үймелеуімен; бетон араластыру жиынтығы; құрылымды орнату жиынтығы; және катенерлік орнату жиынтығы. 2016 жылы NI Railways компаниясына саздық ерітіндімен жұмыс істеу үшін MPV жеткізілді.