Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз ақыны, дадаист және боксшы
French poet, Dadaist and boxer
Артур Кравэн (шын аты Фабиан Авенариус Ллойд; 22 мамыр 1887 – 1918 жылы жоғалып кеткен) – швейцариялық жазушы, ақын, суретші және боксшы. Ол Ото Холланд Ллойд пен Хелен Клара Сент-Клердің екінші ұлы болды. Оның інісі Ото Ллойд – суретші және фотограф, орыс эмигрант суретшісі Ольга Сахаровқа үйленген. Оның әкесінің қарындасы Констанс Мэри Ллойд ирланд ақыны Оскар Уайльдқа үйленген. 1912 жылы ол өз атын Кравэн деп өзгертті, бұл оның сүйіктісі Рене Бушеге деген құрметінің белгісі болды. Рене Буше шағын Краванс ауылында, Францияның батысындағы Шарант-Маритим департаментінде дүниеге келген. Кравэн 1918 жылы Мексиканың Салина-Круз қаласында соңғы рет көрінді және 1918 жылдың қараша айында Мексика жағалауындағы Тынық мұхитында суға батып кеткен болуы мүмкін.
Arthur Cravan (born Fabian Avenarius Lloyd; 22 May 1887 – disappeared 1918) was a Swiss writer, poet, artist and boxer. He was the second son of Otho Holland Lloyd and Hélène Clara St. Clair. His brother Otho Lloyd was a painter and photographer married to the Russian émigré artist Olga Sacharoff. His father's sister, Constance Mary Lloyd, was married to Irish poet Oscar Wilde. He changed his name to Cravan in 1912 in honour of his fiancée Renée Bouchet, who was born in the small village of Cravans in the department of Charente Maritime in western France. Cravan was last seen at Salina Cruz, Mexico in 1918 and most likely drowned in the Pacific Ocean off the coast of Mexico in November 1918.
Ерте өмір
Крейван Швейцарияның Лозанна қаласында туып, білім алған, содан кейін ағылшын әскери академиясында оқыған; ол түсініксіз жағдайларда академиядан қуылған, бірақ кейбір дереккөздер мұғалімді сабақта жазалауы үшін деп есептейді. Оқуын аяқтағаннан кейін, Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Еуропа мен Американы түрлі паспорттар мен құжаттарды қолданып аралаған, олардың көпшілігі жалған болған. Ол өзінің нақты ұлтын жарияламады, оның орнына "20 елдің азаматымын" деп мәлімдеді.
Cravan was born and educated in Lausanne, Switzerland, then at an English military academy; he was expelled under mysterious circumstances, but some sources suggest that it was for spanking a teacher. After his schooling, during World War I, he travelled throughout Europe and America using a variety of passports and documents, most of them forged. He declared no single nationality and claimed instead to be "a citizen of 20 countries".
Мансап
Крейван өзін эксцентрикалық ақын және өнер сыншысы ретінде танытуға тырысты, бірақ өнер мен әдебиетке деген қызығушылығы провокаторлық болды. Ол «Maintenant» (март-сәуір, 1914) журналында өнердің «мидан гөрі ішекте орналасқанын» және қазіргі заманғы өнер қозғалысының «бетін сындырғысы» келетінін мәлімдеді. Журнал сенсация туғызу мақсатымен жарыққа шықты. 1914 жылғы өнер салоны туралы жазғанда Крейван Мари Лоренсеннің автопортретін сынға алып, оған «жақсы демалыс керек сияқты» деді. Бұл сөздер Лоренсеннің сүйіктісі, ықпалды модернист сыншы және ақын Гийом Аполлинерді ашуға итерді, нәтижесінде олар дуэльге келісім берді. Дуэль өткені белгісіз, бірақ сол кезде Аполлинердің қолындағы сынық суреті бірнеше рет кездеседі. Крейванның өткір, жанды поэзиясы, провокациялық, анархистік лекциялары мен қоғамдық өнер көрсетулері (көбінесе мас күйде ұрыс-керіске ұласатын) Марсель Дюшан, Франсис Пикабия, Андре Бретон және басқа да жас суретшілер мен зиялылардың құрметіне бөленді. Кэролин Берк 1914 жылы «The Dial» журналында жазған Амелия фон Энде Крейванның «плюрализм идеясын поэтикалық формаға ғана емес, сонымен қатар өміріміздің механикалық және өндірістік жағын орынды сипаттайтын «машинашылдық» терминін ойлап тапқанын» айтты. [ ] [фон Энде] Крейванның «машинашылдығы» «динамикадан» гөрі аз еуфониялық болғандықтан танылмағанын атап өтті, ал «динамика» сол кездегі танымал сындық термин еді. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін Крейван әскерге шақырылмас үшін Парижден кетіп қалды. Крейван ешқашан келгені де, қайтып келгені де белгілі емес. Ол бірнеше күннен кейін теңізде болған дауылда кемесімен бірге суға батып, қаза тапқан деп есептеледі. Каталондық испан режиссері Исаки Лакуэстаның «Краван vs. Краван» (2002) деректі фильмі француз боксшысы және режиссері Франк Никотраның ойнауымен Крейванның өмірін көрсетеді. Майк Ричардсон жазған және Рик Гирри сурет салған «Cravan» (2005) Артур Крейванның өміріне арналған графикалық роман. Dark Horse Comics баспасынан шыққан бұл өмірбаян Артур Крейван мен романист Б. Травеннің бір адам болуы мүмкін деген ойды ұсынады. Дэвид Лалленің «Салина Круздың соңғы аялдамасы» (2007) романы Франция, Испания, АҚШ, Мексика және ақырында Салина Круз арқылы Крейванның ізімен кеткен жас жігіттің оқиғасын баяндайды. «Tonight Sandy Grierson Will Lecture Dance and Box» 2011 жылы Эдинбург Фриндж фестиваліндегі театрлық қойылым, оны Крейван рөлін ойнаған актер Сэнди Гриерсон және режиссер Лорн Кэмпбелл бірлесіп қойды. «Артур Крейван ескерткіш қоғамы» 2013 жылы BBC Radio 4 радиосында комедиант Артур Смит жасаған Крейванның портреті болды. Росс Сазерлендтің ақын-боксшы Артур Крейван туралы 10 бөлімді құрайтын «Құтылу суретшісі» деректі фильмі 2020 жылдың қаңтар айында BBC Radio 3 арнасында көрсетілді.
Cravan set out to promote himself as an eccentric poet and art critic, but his interest in art and literature was that of the provocateur which is typified by his claim in Maintenant (March – April 1914) that art is "situated more in the guts than in the brain" and that he wanted to "break the face" of the modern art movement. The magazine was designed to cause sensation; in a piece about the 1914 arts salon, Cravan viciously criticised a self portrait by Marie Laurencin, stating that it looked like she "needed a good shag". His remarks drove Laurencin's lover and influential modernist critic and poet Guillaume Apollinaire into a fury that resulted in a bid for a duel. It is not known whether the duel ever happened, though Apollinaire was depicted more than once with a sling on his arm around that time. Cravan's rough vibrant poetry and provocative, anarchistic lectures and public appearances (often degenerating into drunken brawls) earned him the admiration of Marcel Duchamp, Francis Picabia, André Breton, and other young artists and intellectuals. Carolyn Burke notes that Amelia von Ende, writing in The Dial in 1914, argued that Cravan "had not only put the idea of pluralisme into poetic form but also invented the term 'machinisme', which very appropriately characterises the mechanical and industrial side of our life. [ ] [von Ende] observed that Cravan's 'machinisme' had not found favour because it was less euphonious than 'dynamism', the critical term in vogue." After the First World War began, Cravan left Paris to avoid being drafted into military service. Cravan never arrived or returned and it is presumed that he capsized and drowned in a storm raging at sea in the following days. Cravan vs. Cravan (2002), a documentary film by Catalan Spanish director Isaki Lacuesta, traces Cravan's history through re enactments featuring French boxer and filmmaker Frank Nicotra. Cravan (2005), a biographical graphic novel on the life of Arthur Cravan, was written by Mike Richardson and illustrated by Rick Geary. Published by Dark Horse Comics, this biography puts forth the idea that Arthur Cravan and novelist B. Traven might be one and the same. Last Stop Salina Cruz (2007), a novel by British author David Lalé, tells the story of a young man following in the footsteps of Cravan across France, Spain, USA, Mexico and finally Salina Cruz. Tonight Sandy Grierson Will Lecture Dance and Box was a 2011 theatre show at the Edinburgh Fringe, co created by the actor Sandy Grierson, who played Cravan, and the director Lorne Campbell. The Arthur Cravan Memorial Society was a 2013 BBC Radio 4 portrait of Cravan by the comedian Arthur Smith. The Escape Artist, a 10 part documentary on the poet boxer Arthur Cravan by Ross Sutherland, was broadcast on BBC Radio 3 in January 2020.