Императорлық және Корольдік Ұлылық: Тарих және қолданылуы
Imperial and Royal Majesty
Императорлық және Корольдік салтанат – екі тақты билеген монархтар титулы. Австрия, Германия, Венгрия, Богемия тарихы, 1918-46 жылдардағы билік өзгерістері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Императорлық және патшалық мәртебе (қысқартылған HI&RM) – император патшалары мен олардың жұбайлары, бір уақытта патшалық болған императорлық династиялардың басшылары ретінде қолданған атау. Бұл атауды ең әйгілісі Австрия императоры (сонымен қатар Венгрия және Богемия королі болған) және Германия императоры (сонымен қатар Пруссия королі болған) қолданған. 1918 жылы Австрия, Германия және Богемия монархиялары таратылды, ал Венгрия тағы 1940 жылға дейін бос қалды.
Imperial and Royal Majesty (abbreviated as HI&RM) was the style used by Emperor Kings and their consorts as heads of imperial dynasties that were simultaneously royal. The style was notably used by the Emperor of Austria (who was also the King of Hungary and Bohemia) and by the German Emperor (who was also the King of Prussia). The Austrian, German, and Bohemian monarchies were abolished in 1918 while the vacant throne of Hungary continued to exist until the 1940s.
Мысалдар
Австро-Венгрия империясында Австрия императоры 1918 жылы монархия құлағанға дейін Венгрияның патшасы және Богемияның патшасы болды. Венгрия тажы қолда болды, бірақ бос тұрды, сондықтан 1946 жылға дейін регент Миклош Хорти билік етті. Германия императоры, Пруссия үстемдік еткен федералды монархиядағы ерекше таңдалған атақ, сонымен қатар 1871 жылдан 1918 жылы монархия құлағанға дейін Пруссия королі болды. Екеуі конституциялық жағынан байланысты болды, император Вильгельм II Пруссия тажын сақтап, императорлық тәжден бас тартуға тырысқанда оны анықтады. Наполеон I 1805 және 1814 жылдар аралығында Франция императоры және Италия королі ретінде «Императорлық және Корольдік Дәреже» деп аталды. Португалия, Бразилия және Алгарвес Біріккен Корольдігінің Иоанн VI 1825 жылдан бастап, Португалия мен Бразилия Рио-де-Жанейро шартына қол қойғаннан кейін, Бразилияның тәуелсіздігін мойындап, бірақ Иоанн VI-ге Бразилияның титулды императоры ретінде 1826 жылға дейін, оның қайтыс болғанға дейін «Императорлық және Корольдік Дәреже» деп аталды. Австро-Венгрия монархтары «Өзінің Императорлық және Корольдік Апостольдік Дәрежесі» (Seine Kaiserliche und Königliche Apostolische Majestät) деп аталып, оның жұбайы Елизавета императрицасы «Өзінің Императорлық және Корольдік Апостольдік Дәрежесі» (Ihre Kaiserliche und Königliche Apostolische Majestät) деп аталды. Екеуі үшін «Олардың Императорлық және Корольдік Апостольдік Дәрежелері» (Ihre Kaiserlichen und Königlichen Apostolischen Majestäten) деген көпше түрі де қолданылды. Ұлыбританияның Виктория патшайымы 1876-1901 жылдар аралығында Үндістанның Императрицасы ретінде билік етті. Оның мұрагерлері, король Эдуард VII, король Георг V, король Эдуард VIII және король Георг VI 1901-1947 жылдар аралығында король-императорлар ретінде билік етті. Алайда, бұл монархтар «Императорлық және Корольдік Дәреже» стилін қолданбады, оның орнына «Өзінің Дәрежесі» стилін ұнатты. Италияның Виктор Эммануэль III 1936-1941 жылдар аралығында Эфиопия императоры және 1939-1943 жылдар аралығында албандардың королі ретінде Эфиопия мен Албания тақтарына талапкер болды.
In the Austro Hungarian Empire, the Emperor of Austria also served as King of Hungary and King of Bohemia till the fall of the monarchy in 1918. The Hungarian crown remained in existence but vacant and therefore was ruled by Regent Miklós Horthy until 1946. The German Emperor, a specifically chosen title in the federal monarchy of Prussian dominated Germany, also held the title of King of Prussia from 1871 to the fall of the monarchy in 1918. The two were constitutionally linked, as Emperor Wilhelm II discovered when he attempted to abdicate the Imperial crown while retaining the Prussian crown. Napoleon I was also styled Imperial and Royal Majesty between 1805 and 1814 as Emperor of the French and King of Italy. John VI of the United Kingdom of Portugal, Brazil and Algarves was styled His Imperial and Royal Majesty, from 1825, when Portugal and Brazil signed the Treaty of Rio de Janeiro, recognizing the Brazilian independence but granting John VI as the titular Emperor of Brazil, until 1826, when he died. The monarchs of Austria Hungary titled "His Imperial and Royal Apostolic Majesty" (Seine Kaiserliche und Königliche Apostolische Majestät) along with his consort Empress Elisabeth, who was styled "Her Imperial and Royal Apostolic Majesty" (Ihre Kaiserliche und Königliche Apostolische Majestät). The plural for the couple was also used as "Their Imperial and Royal Apostolic Majesties" (Ihre Kaiserlichen und Königlichen Apostolischen Majestäten). Queen Victoria of the United Kingdom reigned as Queen Empress of India between 1876 and 1901. Her successors, King Edward VII, King George V, King Edward VIII and King George VI reigned as King Emperors (1901–47). However, these monarchs did not use the style Imperial and Royal Majesty, preferring the style His/Her Majesty instead. Victor Emmanuel III of Italy claimed the thrones of Ethiopia and Albania as Emperor of Ethiopia (1936–41) and King of the Albanians (1939–43).
Ескерту
Патша император ретінде танылғанымен, Бразилияның Петр I, 1826 жылы әкесі Жоау VI қайтыс болғанда, оған Императорлық және Корольдік Биіктігі, не Императорлық және Корольдік Дәрежесі берілген жоқ. Оның Бразилия императоры мәртебесі Португалия королі атағымен үйлесімсіз болды, Бразилияда да, Португалияда да. Ал ол 1834 жылы Португалия сотымен Португалияның Петр IV королі ретінде расталған кезде, Бразилия тағын ұлы Педро Алькантара, Бразилияның императорлық ханзадасы пайдасына бұрыннан-ақ тастап үлгерген еді.
Although being known as the King Emperor, Peter I of Brazil was not styled His Imperial and Royal Majesty, neither His Imperial and Royal Highness, when his father, John VI, died, in 1826. His condition as Emperor of Brazil was not compatible with his title as King of Portugal, neither in Brazil nor in Portugal, and when he was confirmed King by the Portuguese Courts, in 1834, being entitled Peter IV of Portugal, he had already abdicated the Brazilian throne in favor of his son, Pedro of Alcântara, Prince Imperial of Brazil.