Жозе Хоакин де Арредондо: Испан үкіметінің әскери қолбасшысы Техас және Солтүстік Мексикада
José Joaquín de Arredondo
Хосе Хоакин де Арредондо: испандық әскери шенеунік, Жаңа Испаниядағы соңғы жылдары Техас провинциясының командирі болған. Биографиясы мен қызметі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Испания отарлық лауазым иесі Хосе Хоакин де Арредондо и Мионо (José Arredondo y Miono Pelegrin y Oceja) (1768–1837) – 19 ғасырдағы испан және мексикалық әскери қызметкер. Жаңа Испанияда испан билігінің соңғы екі онжылдығында қызмет етті. Испан билігіне қарсы Техас төңкерісінің алғашқы кезеңінде Техас провинциясының әскери комиссары болды.
Spanish colonial official
José Joaquín de Arredondo y Mioño (also known as Jose Arredondo y Miono Pelegrin y Oceja) (1768–1837) was a 19th century Spanish and Mexican soldier who served during the last two decades of Spanish rule in New Spain. He was military commandant of the Texas province during the first Texas revolutions against Spanish rule.
Ерте өмір
Хосе Хоакин де Арредондо 1768 жылы Испанияның Барселона қаласында Николас Антонио де Арредондо и Пелегрин мен Жозефа Роза де Мионо отбасында туған. Оның әкесі Куба губернаторы және Буэнос-Айрес вице-королі қызметін атқарған.
Jose Joaquin de Arredondo was born in Barcelona, Spain, in 1768 to Nicolás Antonio de Arredondo y Pelegrín and Josefa Rosa de Mioño. His father served as Governor of Cuba and as Viceroy of Buenos Aires.
Әскери мансап
Арредондо 1787 жылы Корольдік испан гвардиясына кадет ретінде қабылданды және Жаңа Испанияға қызметке жіберілді. 1810 жылы ол полковник шеніне көтеріліп, Вера-Круз жаяу әскер полкіне қолбасшылық етті. 1811 жылы ол Уастеканың әскери коменданты және Нуэво Сантандер губернаторы болып тағайындалды. Арредондо партизандар, жасақтар және бүлікшілерге қатысты соғыс заңдарын қатаң сақтады. Ол өзінің соғыс ережелерін Мигель Идальго и Костильяның 1811 жылғы көтерілісіне және 1813 жылғы креолдардың көтерілісіне қарсы шабуылдық науқандарда қолданды, сондай-ақ Мигель Идальгоны ұстау үшін Игнасио Элизондоның қастандығына қатысты. Арредондо революционерлерді басудағы іс-әрекеттері үшін Ішкі провинциялардың (Коауила, Техас, Нуэво Сантандер және Жаңа Леон Корольдігі провинцияларын қамтитын) шығыс бөлімінің командирі болып тағайындалды; бұл аймақта басымдықпен роялисттер тұрды (төменде қараңыз), және тәуелсіздік қозғалысы 1810-шы жылдардың соңына дейін, Сервандо Тереза де Миердің мексикалық тәуелсіздік үшін күресінен кейін ғана сол провинциялардағы халықтың көпшілігінен қолдау таппады.
Arredondo entered the Royal Spanish Guards as a cadet in 1787 and was detached for service in New Spain. In 1810 he was promoted to the rank of colonel and given the command of the infantry regiment of Vera Cruz. In 1811 he was made military commandant of Huasteca and governor of Nuevo Santander. Arredondo enforced a rigid interpretation of the Laws of War regarding guerrillas, partisans and insurgents. He applied his rules of warfare in proactive campaigns against Miguel Hidalgo y Costilla's revolt of 1811 and the criollos revolts of 1813, taking part in Ignacio Elizondo's plot to capture Miguel Hidalgo. Arredondo was rewarded for his actions in suppressing the revolutionaries with an appointment as commandant of the eastern division of the Provincias Internas (comprising the provinces of Coahuila, Texas, Nuevo Santander and the New Kingdom of León); the region had a predominantly royalist population (see below), and the independence movement would not be supported by a majority of the population in those provinces until the late 1810s, after Servando Teresa de Mier's fight for Mexican independence.
Техас
Жаңа Леон патшалығының бір бөлігі ретінде Техас аймағы, сол кезде Техас деп аталған, апачилер мен команчилер сияқты жауымкер индей тайпаларының кең ауқымды шабуылдарына қарсы бекініс болды. Аймақтағы индейлер мен еуропалықтар арасындағы ұзақ жылға созылған қарым-қатынастың нәтижесінде, Жаңа Леон және Техас патшалығының көп бөлігі, Жаңа Испанияның басқа аймақтарынан өзгеше, негізінен еуропалықтардан тұрды. Испан билігі Техасқа қоныс аударуды қолдады, ол индей территориясы мен өсіп келе жатқан американдық мемлекет арасындағы патшалықтың шекарасы болды. Осылайша, Жаңа Леон патшалығының оңтүстік аймақтары роялистер болып қалса, солтүстік аймақтары революцияны немесе роялистік мақсатты қолдау туралы күмәнданды. Бұл бейтараптық, испан отаршылдық билігінің қатыгездікпен басуы мен провинцияда одан да абсолюттік үкімет орнатылу қаупінен кейін, халық арасында тәуелсіздікке құштарлық пайда болғанда жойылды.
As part of the New Kingdom of León, the area of Texas then called Tejas was a bulwark against the large scale marauding attacks of hostile Indian nations such as the Apaches and the Comanches. Because of long term hostility between the Indians and the Europeans in the area, much of the New Kingdom of León and Tejas had a population almost wholly European in origin, unlike other parts of New Spain. Spanish authorities supported the settlement of Tejas, the frontier of the Kingdom between Indian territory and the growing American nation. Thus, while the southern areas of the New Kingdom of León remained royalist, the northern areas were mostly ambivalent about supporting either the revolution or the royalist cause. This neutrality disappeared when independence fervor spread among the population following brutal suppression tactics by the Spanish colonial authorities and the threat of an even more absolutist government in the province.
Бірінші Техас көтерілісі
1811 жылы Нуэво Сантандердегі идеалистік метиз темірші Хосе Бернардо Максимилиано Гутьеррес де Лара өзін Идальгоның тәуелсіздік қозғалысына арнады. Аймақтағы кең байланыстары мен жеке белсенділігінің арқасында ол Хидальгоның Америка армиясында лейтенант полковник болып тағайындалды және Техастағы тәуелсіздік қозғалысы үшін қолдау алу мақсатымен Вашингтонға, Балтиморға және Филадельфияға сапар шекті. Вашингтон мен Филадельфияда ол Техаста испан билігінен іздеп отырған Кариб авантюрисі Хосе Альварес де Толедо и Дубуамен кездесті. Техас және Луизиана шекарасындағы Бейтарап аймақ арқылы сапарға шыққанда да, қайтып келгенде де Гутьеррес революциялық іске қолдау көрсеткен көптеген жақтастардан күш алды. Ұзақ жылдардан бері американдықтар қоныстанған Натчиточесте ол Техастың қалған бөлігін шығыстан басып алуды жоспарлады. Ол тағы бір авантюрист және бұрынғы АҚШ армиясының лейтенанты, полковник Август Уильям Магиге осы міссияны жүзеге асыруды тапсырды. Кейін Гавана, Еуропа және Алжирдегі американдық консул болған, сондай-ақ жазушы Уильям Шалер АҚШ үкіметінің тапсырмасымен Гутьеррес экспедициясына қосылды, революционерлердің испандық Техасқа басып кіруін қадағалау үшін. Шейлер, Мемлекеттік хатшы Роберт Смиттың досы, президент Джеймс Мэдисон оны құпия агент етіп тағайындады; ол Гутьеррес пен Магиге Мемлекеттік хатшы Джеймс Монро деңгейіндегі американдық үкіметтің тікелей қатысуымен кеңес берді; алайда, ресми түрде АҚШ басып алуды мақұлдамайтынын мәлімдеді. Сан-Антониода Техас губернаторы Мануэль Мария де Сальседо барлау желісі арқылы жағдайдың өршуін қадағалады және Рио-Гранденің оңтүстігіндегі басшылары мен әріптестерінен басқыншылыққа дайындық және бүлікшілердің үгіттерін таратуды шектеу үшін көбірек көмек сұрап белсенді лоббилік жұмыс жүргізді. Сальседо губернаторының протоколға бағытталған және бюрократиялық ағасы, генерал-командир Немесио Сальседо оған үлкен құрмет көрсетпеді. 1812 жылдың 12 тамызында 150 шамасындағы адамнан тұратын Солтүстік Республика армиясы Сабина өзенін кесіп өтіп, аз қарсылықпен Накогдочесті алды. Капитан Бернардино Монтеро, Накогдочестің қолбасшысы, провинцияның көп бөлігі тәуелсіздік қозғалысын қолдағандықтан, роялистік мақсат үшін бірде-бір азаматтық милицияны жалдауға мүмкіндік таппады. Ол Сан-Антониоға қарай шегінгенде, он сарбазынан басқа барлығы қашып, революциялық армияға қосылды. Күздің соңында Солтүстік Республика армиясы Сабина мен Гваделупа өзендері арасындағы аумақты бақылады. Көмек алып, келіссөздер жүргізгеннен кейін Сальседо мен Лт. Губернатор Муньос де Эшаваррия Гваделупа өзенінің бойында Сан-Антонионың шығысында басып кірген Республика армиясымен кездесу үшін орналасты. Мұны білген Гутьеррес пен Маги Гваделупа өзенінің аңғарына оңтүстікке қарай бұрылып, Ла-Баияға жетті, онда олар көп қарсылықсыз билікті алды. Сальседо көтерілісшілер жиналған Ла-Баия президиосын ұзақ уақыт қоршауға алды. Екі тараптың да әлсіз күштері бір-бірін ұстап тұруға мәжбүр болды. Бірнеше апталық соғыс, тұрақсыздық және келіссөздерден кейін полковник Маги белгісіз жағдайда қайтыс болды, бұл Гутьеррестің оған сенбегендігіне байланысты болуы мүмкін. Осы уақытта губернатор Сальседо мен полковник Симон де Эррера қоршауды алып тастап, Сан-Антониоға оралды, бұл роялистердің сенімін одан әрі жоғалтып, көптеген дезертирлерге әкелді. Бүгінде Вирджиниялық полковник Сэмюэл Кемпердің басшылығындағы негізгі республикалық армия, Магидің өлімінен кейін билікті өз қолына алған, Нейтральді жерлерден және жақтасқан жағалаудағы Липан және Тонкава үндістерінен келген жаңа күштермен Сан-Антонио өзенінің бойымен Сан-Антонио астанасына қарай жылжыды, онда олар Розильо сағасы шайқасында (Розалис шайқасы немесе Саладо сағасы шайқасы деп те аталады) полковник Эррераның роялистік күштерін жеңді. Республика армиясы Сан-Антониоға қарай қозғалғанда, губернатор Сальседо 12 тармақты жоспарды жасап, Миссия Консепсьонда орналасқан полковник Гутьерреске тапсырды. Гутьеррес бас тартуға қарсылық білдірді және Геррера мен басқа да бірнеше офицерлерді, тіпті олар англо-теханолық және американдық офицерлермен бірге тамақтанып отырғанда, өлтіруге бұйрық берді. Содан кейін Гутьеррес барлық басқа көтерілісші тұтқындарды босатып, өзі губернатор болып уақытша үкімет құрды және Сальседо мен Эррераға Хидальго қозғалысына қарсы жасаған қылмыстары үшін өлім жазасын берді. Ағылшын тілді офицерлер осы шешімге наразылық білдіріп, өзін тағайындаған генерал және губернатор оларды кешіруге және Оңтүстік Мексикада түрмеге немесе Луизианадағы жер аударына жіберуге көндіруге тырысты. Оның орнына тұтқындарды мексикалық көтерілісші капитан Антонио Дельгадоның күзетіне берді, ол оларды және тағы 12 адамды қырқып, денелерін жерлеусіз жатқызды, тіпті олардың мүліктерін ұрлады. Дельгадо Сан-Антониоға оралды, онда ол жасаған қырқыны туралы әскери плацта жариялады. Осы оқиғаның қатыгездігі көптеген ағылшын тілді теханолық және американдық күштерді тәуелсіздік қозғалысын қолдаудан айырды; барлық ағылшын тілді офицерлер мен жалдамалы әскерлер қорқып, олардың көпшілігі Шығыс Техасқа, Луизианаға және одан әрі шығысқа қайтып кетті. Сэмюэл Кемпер, Джеймс Гейнс, Уоррен Д.К. Холл және басқалар осы оқиғаға осылай шок болғандықтан, мерзімалық демалыс алып, Накогдоческе оралды. Дегенмен, полковник Мигель Менчака мен басқа мексикалық көшбасшылардың шақырулары кейбіреулерін қозғалыстың мүддесі үшін күресуге көндірді. 1813 жылдың 6 сәуірінде Гутьеррес Техас провинциясын Испаниядан тәуелсіз деп жариялады және 18 сәуірде Техастың бірінші Конституциясын қабылдады, ол республикалық емес, орталықтандырылған сипатта болды. Бұл қалған ағылшын тілді теханолық және американдық еріктілердің рухын одан әрі түсірді, олар армияның тірегі болды. Солтүстік Республика армиясы, енді тәуелсіз Техас мемлекетінің ықпалымен, толық тәуелсіздік жоспарларын бастады және оңтүстіктен болатын қарсы шабуылға дайындық жасады, онда Сальседо мен Эррераның өліміне байланысты наразылық тудырып, бұрын бейтарап болған криолло күштері лоялистік әскерлеріне қосылды.
In 1811, José Bernardo Maximiliano Gutiérrez de Lara, an idealistic mestizo blacksmith from Nuevo Santander, dedicated himself to the Hidalgo Independence movement. With his substantial contacts in the region and his personal militancy he received a commission as a Lt. Colonel in Hidalgo's Army of the Americas and traveled to Washington, Baltimore and Philadelphia to enlist aid supporting his own goals for the independence movement in Texas. In Washington and Philadelphia he met Caribbean adventurer José Álvarez de Toledo y Dubois who was wanted by Spanish authorities in Texas. Upon both his departure and then his return trip through the Neutral Ground on the Texas Louisiana border, Gutiérrez was encouraged by numerous sympathetic factions who supported the revolutionary cause. In Natchitoches, which had a long standing predominantly American settlement, he made plans to invade the rest of Texas from the east. He enjoined another adventurer and former US Army Lieutenant, Colonel Augustus William Magee, to carry out the mission in the field. William Shaler, later an American consul to Havana, Europe and Algiers, as well as a writer, was attached to Gutiérrez's expedition by the United States government to oversee the revolutionaries' invasion of Spanish Texas. Shaler, a friend of Secretary of State Robert Smith, had been appointed by President James Madison as a confidential agent; he advised Gutiérrez and Magee with the direct involvement of upper levels of the American government as high as Secretary of State James Monroe; officially, however, the United States maintained a stance of disapproving the invasion. From San Antonio the Texas governor, Manuel María de Salcedo, followed developments through his intelligence network and lobbied intensively for more aid from his superiors and comrades in arms south of the Rio Grande to prepare for the invasion and limit distribution of rebel propaganda. Governor Salcedo was treated condescendingly by his protocol oriented and bureaucratic uncle, Commandant General Nemesio Salcedo. On 12 August 1812, the Republican Army of the North, consisting of about 150 men, crossed the Sabine River and took Nacogdoches with little opposition. Capt. Bernardino Montero, the commander of Nacogdoches, was unable to recruit a single civilian militiaman for the royalist cause, as the majority of the province erupted in support of the fledgling independence movement. When he retreated toward San Antonio, all but ten of his soldiers deserted and joined the revolutionary army. By late fall the Republican Army of the North controlled the area between the Sabine and Guadalupe Rivers. After receiving reinforcements and conducting negotiations, Salcedo and Lt. Governor Muñoz de Echavarria deployed along the Guadalupe River east of San Antonio to meet the invading Republican Army. Learning of this, Gutiérrez and Magee turned south down the Guadalupe River valley, proceeded to La Bahia where they took control without much resistance; soon after Gov. Salcedo began a prolonged siege of the Presidio La Bahia where the rebels were grouped. Neither side could budge the other, tying up the meager forces of both armies. Following several weeks of attrition warfare, stalemate, and negotiations, Col. Magee died under uncertain circumstances, probably related to actions by Gutierrez, who didn't trust him. Meanwhile, Gov. Salcedo and Col. Simon de Herrera had lifted the siege and returned to San Antonio, leading to a further loss of confidence among the royalists and more defections. The main Republican army, now commanded by Virginian Col. Samuel Kemper, who had taken over after Magee's death, and buttressed by more recruits from the Neutral Ground and allied coastal Lipan and Tonkawa Indians, had moved along the San Antonio River towards the capital city of San Antonio, where they defeated Col. Herrera's royalist forces at the Battle of Rosillo Creek (also known as the Battle of Rosalis or the Battle of Salado Creek). When the Republican Army moved toward San Antonio, Gov. Salcedo composed a twelve point plan of honorable surrender and delivered it to Col. Gutiérrez, who was encamped at Mission Concepcion. The terms of the surrender were refused by Guttierrez, who ordered the execution of Herrera and several other officers even as they dined with several of the Anglo Tejano and American officers. Gutierrez then released all the other rebel prisoners, formed a provisional government with himself as governor, and organized a tribunal which found Salcedo and Herrera guilty of treason against the Hidalgo movement, condemning them to death. The Anglo officers protested the decision and endeavored to convince the self appointed generalissimo and governor to spare them and send them either to prison in southern Mexico or to exile in Louisiana. Instead, the prisoners were placed under the escort of the Mexican rebel Capt. Antonio Delgado who summarily executed them along with 12 others and mutilated the corpses, leaving them lying at the site without burial; even going so far as to steal their belongings. Delgado returned to San Antonio, where he boasted of the butchery, which was announced publicly on the military parade grounds. The brutal atrocity of these events sickened most of the Anglo Tejano and American forces supporting the independence movement; all the Anglo officers and recruits were horrified, and a party of them rushed to the execution site and gave the victims a Christian burial. Subsequently, most of the Anglo Tejano and American officers immediately abandoned the cause and returned to eastern Texas, Louisiana and further points east. Samuel Kemper, James Gaines, Warren D. C. Hall and others were so shocked they took furloughs and returned to Nacogdoches. Nonetheless, the appeals of Col. Miguel Menchaca and other Mexican leaders persuaded some to stay and continue fighting for the cause of Mexican independence. On 6 April 1813, Gutiérrez declared the province of Texas independent of Spain and on 18 April proclaimed the first Constitution of Texas, which was more Centralist than Republican. This only further demoralized the remaining Anglo Tejano and American volunteers, who provided the backbone of the army. The Republican Army of the North, through influence of the putatively independent state of Texas, now initiated its plans for full scale independence and prepared to meet a counter offensive from the south, where outrage over the execution of Salcedo and Herrera caused previously neutral criollo forces to join the loyalist troops.
Арредондоның кек алуы
Жақында бөлінген провинция тудырған қауіпке қарсы тұру үшін испан тәжі әскер генерал Хосе Хоакин де Арредондоны Provincias Internas-тың шығыс және батыс бөлімдеріне басшы етіп тағайындады. Ол дереу патшалық әскерін қайта ұйымдастырып, жаңа офицерлер тағайындады, әскерін жаттықтырды және қарсы көтеріліс тактикасын кеңінен қолдануды жоспарлап, қосымша жабдықтау күтті. Бірақ, патшалық креолдарының Гутьеррес үкіметіне деген ашуы соншалық, олардың көпшілігі "Техас штатының президент-қорғаушысын" тұтқындап, жазалау үшін Сан-Антониоға қарай жылдам және қатаң шабуыл жасауды қалады. Осының салдарынан, бұрынғы көтерілісші, бірақ революционерлердің адалсыздығына көңілі толмағандықтан, қазір патшалық жақтасы болып кеткен лейтенант-полковник Игнасио Элизондо маусым айында креолдардан ерікті полк құрды. Бұйрыққа бағынбай, ол әскерін Сан-Антониоға республикалық армиямен шайқасу үшін жіберді. 16 маусымда республикалық армия, Генри Перри деген аңгло-техано басшылығымен, Элизондо әскерімен кездесіп, жеңіске жетті. Сан-Антонионың сыртындағы Алазан сарысуы шайқасында Элизондо 400 сарбаз жоғалтып, көптеген әскерін тұтқынға алды. Ол Рио-Грандеге шегінді, онда генерал Арредондо оны сөккенімен, оның әскеріне қосылды. Сонымен қатар, Гутьеррес өкілдігінің билігін асыра пайдалануы, испандық адалдарға жасалған зұлымдықтар және Гутьеррес үкіметінің республикаға қарсы саясаты аңгло-техано және американдық қауымдастықта президент Гутьерреске деген сенімді толығымен жойды. 1813 жылдың 4 тамызында осы топтар Гутьерресті қызметтен шеттетуге мәжбүр етті, оның орнына өздерінің басты пропагандисін, бұрынғы теңіз офицері және Санто-Домингодан испан Кортесінің мүшесі Хосе Альварес де Толедо и Дубуасты қойды. Техас үкіметі осы оқиғалардың салдарынан парализге ұшырағанда, Арредондо өзінің науқанын бастады. Арредондоның әскерінде қазір 1800 сарбаз болды, Сальседо мен оның серіктерінің бекер қазасынан ашуланған креолдармен күшейтілді. Ол дереу Сан-Антонио-де-Бексарга аттанды, өзінің қарсы көтеріліс соғысы тұжырымдамаларын барлық техано халқына қолдануға ниеттенді. Ұзақ науқанға толықтай дайындалған әскері жорыққа шықты.
To meet the threat represented by the recently separated province, the Spanish crown appointed General José Joaquín de Arredondo to command the Eastern and Western Divisions of the Provincias Internas. He quickly re organized the royalist forces, appointed new officers, drilled his troops, and awaited for additional supplies while planning for a vast implementation of his counter insurgency tactics. The anger of the royalist criollos toward the Gutierrez regime, however, was such that many wanted quick and violent retribution by marching toward San Antonio to capture and execute the first "President Protector of the State of Texas." Consequently, Lt. Col. Ignacio Elizondo, a one time rebel who had been repelled by the revolutionaries' dishonorable behavior and now fought for the royalists, organized a volunteer regiment of criollos in June. Against orders, he marched his force toward San Antonio to engage the Republican Army. On 16 June, the Republican Army, under an Anglo Tejano called Henry Perry, met and routed Elizondo's forces, which suffered 400 men killed and many prisoners taken at the Battle of Alazan Creek outside San Antonio. He retreated to the Rio Grande, where he was reprimanded by Gen. Arredondo, who nevertheless joined forces with him. Meanwhile, the high handed methods of Gutierrez, the mistreatment of the Spanish loyalists, and the anti Republican policies of the Gutierrez regime had resulted in a total loss of confidence in President Gutierrez amongst the Anglo Tejano and American community. On 4 Aug 1813, Gutiérrez was deposed by these elements, who installed their chief propagandist, a formal naval officer and member of the Spanish Cortes from Santo Domingo, José Álvarez de Toledo y Dubois. With the Texas government paralyzed by these events, Arredondo launched his campaign. Arredondo now had about 1,800 troops in his army, buttressed with criollos who were provoked by the senseless slayings of Salcedo and his company. He immediately left for San Antonio de Bexar, resolved to apply his concepts of counter insurgency warfare on the entire Tejano population. Heavily supplied for a long campaign, his army marched forth.
Медина шайқасы
1813 жылғы 18 тамызда Жозе Альварес де Толедо и Дюбуа басшылығымен Солтүстік армиясы мен Арредондоның басшылығымен Корольдік испан әскерлері төрт сағатқа созылған Медина шайқасында кездесті. Испан әскері Солтүстік армиясының 1400 сарбазын толығымен жойды. Арредондо жаудың қаза тапқандарын 600 адам деп көрсетті, ал бірнеше жүз адам тұтқынға алынды. Арредондо тұтқынға алынғандардың тізімін жасады, қатардағы жауынгерлерді дереу өлімге кесті, ал офицерлерді қосымша ақпарат алу үшін азаптап, содан кейін оларды өлімге кесті және олардың мәйіттерін немесе дене мүшелерін ағаштарға ілді. Республикалық армияның қаза тапқандарының қалдықтарын жерлеуге ешқандай әрекет жасалмады, олар майданда тоғыз жыл бойы жатты. Кейін ол бұл санды 1000-ға түзетті. Сан-Антониода ол техас сарбаздарының отбасыларын жылдам жинап, олардың бір бөлігін Сан-Антонио алаңында көпшілік алдында өлімге кесті және олардың басын алаң периметріне орналастырды. Келесі жыл бойы ол Техас Республикасының азаматтық басшылығы сияқты қалған бүлікшілердің басшыларын қуды, көбіне кешірім жасамады және Сан-Антониодағы және Голиад маңындағы жаңадан салынған бекіністерден басқа провинцияның барлық шаруашылықтарын, ғимараттарын және диірмендерін қиратты. Республикалық армияның науқанында қаза тапқан шамамен 2500 адамның саны 23 жылдан кейін, 1836 жылғы Техас революциясында қаза тапқан техастардың жалпы санынан асып түсті. Кем дегенде 3000 аңгло-техано және американдық қоныс аударушылардың өлімі немесе қууы провинцияның толық этникалық тазалануына әкелді. Жеңіске жеткеннен кейін Арредондо Кристобаль Домингесті уақытша губернатор етіп тағайындады және Техастағы міндеттемесін орындағаннан кейін Монтеррейге оңтүстікке қайтты. Ол кейіннен 1817 жылғы қазан айында Сото-ла-Марина ауылындағы оның қорғанысын басып алып, Франсиско Хавьер Минаның филибюстерлік экспедициясын талқандады. Ол келесі бірнеше жыл бойы Коахуила және Техас аймағының басты әскери қолбасшысы болып қалды.
On August 18, 1813, under José Álvarez de Toledo y Dubois the Army of the North and the Royal Spanish forces under Arredondo met in the four hour long Battle of Medina. The Spanish Army completely destroyed the 1,400 man Army of the North. Arredondo listed enemy casualties as 600 killed, and several hundred were captured. Arredondo summarily gathered the names of the captured men, executed the rank and file, and tortured the officers for further information and then executed them, and ordered their corpses or parts of their bodies hung in trees. No effort was made to bury the remains of the Republican Army's dead, which lay on the battlefield for nine years. He later revised the number to 1,000 killed. In San Antonio, he quickly rounded up the families of the Texian soldiers, and had some of them publicly executed in the plaza of San Antonio and their heads posted on the plaza's perimeter. He spent the next year pursuing the remaining rebel leaders, including the civilian leadership of the Texas Republic, sparing few, and destroying all of the farms, buildings, and mills of the province except for a few located in San Antonio and newly built citadels such as that near Goliad. The approximately 2,500 men killed in the Republican Army's campaign exceeded the total number of Texians killed during the entire Texas Revolution twenty three years later in 1836, and the death or expulsion of at least 3,000 other Anglo Tejano and American settlers resulted effectively in an ethnic cleansing of the entire province. After his victories, Arredondo appointed Cristóbal Domínguez as interim governor, and having completing his assignment in Texas, returned south to Monterrey. He subsequently crushed the filibustering expedition of Francisco Javier Mina by overrunning his defenses at the village of Soto la Marina in October 1817. He remained the primary military commander of the Coahuila and Texas area for the next several years.
Техастың қоныс аударуы
Техас провинциясының толыққанды түрде талқандалуы солтүстіктегі шапқыншы үнді тайпаларына басты кедергі болды. 1817 және 1821 жылдар аралығында, бірнеше мыңға жететін команчи және апачи тайпалары Техастың оңтүстігіндегі провинцияларға терең еніп кірді. Тәуелсіздік соғысы мен одан кейінгі үнді шабуылдарынан қираған Леон Корольдігі байлық және халық саны бойынша кері кетіп, Мексиканың қалған бөлігімен бірге ауыр депрессия мен анархия кезеңіне түсті. Осының салдарынан, 1821 жылдың 17 қаңтарында генерал Арредондо Мозес Остиннен Техас аймағына үш жүз қоныс аударушы әкелу туралы петицияны мақұлдады. Олар ресми түрде католик дініне өтуге және Мексикаға қарайтын жолдарды қорғау үшін қару-жарақ пен адамдармен қамтамасыз етуге міндетті болды, бірақ қоныс аударушылардың тек онда бірі ғана дін аударды. Кейіннен бұл қоныс Америка Құрама Штаттарынан Мексиканың солтүстігіне көші-қонды ынталандыру үшін кеңейтілді.
The utter crushing of the Texas province had removed the primary obstacle to the marauding Indian nations further north. Between 1817 and 1821, expeditions of Comanche and Apache Indians numbering several thousand penetrated deep into the provinces further south of Texas. Ravaged by the war of Independence and the subsequent Indian raids, the Kingdom of León fell backward in wealth and population, and along with the rest of Mexico essentially entered into a period of intense depression and anarchy. Consequently, on January 17, 1821, General Arredondo approved the petition of Moses Austin to bring three hundred settlers into an area of in Texas. They were required officially to convert to Catholicism and provide arms and men for defending the routes into Mexico further south, although only one tenth of the settlers ever converted. Later, this settlement was expanded to encourage more emigration by Americans from the United States into northern Mexico.
Мексикаға адалдық
Мексика Испаниядан тәуелсіздік алғаннан кейін, Арредондо 1821 жылдың 3 шілдесінде генерал-командир лауазымын сақтап қалса, жаңа үкіметке адал болуға уәде берді; алайда, оның ұсынысын Салтильо тұрғындары қабылдамады, ал Агустин де Итурбиденің Мексика тәуелсіздігі үшін жасаған Игуала жоспары оны биліктен шеттетуге әкелді. Арредондо Техас тарихында республикашыларды өлім жазасына кесуі үшін "қатыгез" деп еске алынады. Мексика Испаниядан тәуелсіздік алғаннан кейін Арредондо Игуала жоспарын мақұлдап, 1821 жылдың 3 шілдесінде Мексика Республикасына адал болуға ант берді. Ол өзінің басқаруын тапсырып, Кубаның Гавана қаласында зейнетке шықты және Техас тәуелсіздік алғаннан кейін көп ұзамай 1837 жылы қайтыс болды.
When Mexico achieved independence from Spain, Arredondo offered on July 3, 1821, to swear fealty to the new government if he could retain his office as commandant general; his offer was rejected by the citizens of Saltillo, and Agustín de Iturbide's Plan de Iguala for Mexican independence led to his removal from power. Arredondo is remembered in Texas history as a "butcher" because of his executions of republicans. When Mexico achieved independence from Spain, Arredondo endorsed the Plan of Iguala and swore allegiance to the Republic of Mexico on July 3, 1821. He surrendered his command, went into retirement in Havana, Cuba, and died in 1837 shortly after Texas had gained its independence.