Кіріспе

Испан армиясының офицері Эстебан Родригес Миро и Сабатер, KOS (1744 – 4 маусым 1795), сондай-ақ Эстебан Миро және Эстеван Миро деп те аталады, испан армиясының офицері және испандық Америка провинциялары Луизиана мен Флориданың губернаторы болды. Миро испан губернаторларының ең танымалдарының бірі болды, көбінесе 1788 жылғы Нью-Орлеандағы үлкен өртке (қаланың көбісін жойған) жылдам жауап бергені үшін.

Ерте өмір

Эстебан Миро Испанияның Реус қаласында (қазіргі Тарагона провинциясында, Каталония) Франсиско Миро мен Мариан де Миро и Сабатер отбасында дүниеге келген. 1760 жылы Жеті жылдық соғыс кезінде әскерге қабылданды. Шамамен 1765 жылы Мексикаға ауыстырылып, лейтенант шеніне жетті. 1770-ші жылдары Испанияға қайтып оралып, әскери оқудан өтті, содан кейін 1778 жылы Луизианаға жіберілді.

Луизиананың губернаторы

1779 жылы Америка Тәуелсіздік соғысы мен ағылшын-испан соғысы (1779–83) кезінде Миро Бернардо де Гальвес басқаратын әскер құрамында болды. Гальвес 1782 жылдың 20 қаңтарында Мироны Луизиананың (Жаңа Испания) әкімшісі қызметіне тағайындады. 1785 жылдың 16 желтоқсанында ол жекеменшік әкімші болып тағайындалды. Испания бұл аумақты Франциядан 1763 жылы Жеті жылдық соғыста Ұлыбританиядан жеңілгеннен кейін алған болатын. Тәуелсіздік соғысынан кейін Миро Испанияның АҚШ-пен Батыс Флориданың солтүстік шекарасы туралы дауға қатысты. Испания билігінде шекара солтүстік ендіктің 31-і болды. 1763 жылы Жеті жылдық соғыс аяқталғаннан кейін ол британдықтардың бақылауына өтті. 1767 жылы солтүстік шекара 32°28' солтүстік ендікке (қазіргі Виксбург, Миссисипиден шығысқа қарай Чаттахучи өзеніне дейін) жылжытылды. 1783 жылы Ұлыбритания Испанияның Батыс Флориданы бағындыруын мойындады, бірақ солтүстік шекарасын нақтыламады. АҚШ-пен жеке келісімде Ұлыбритания оңтүстік шекараны солтүстік ендіктің 31 градусы деп көрсетті. Испания Батыс Флориданың британдық кеңеюін талап етті, ал АҚШ ескі шекарада тұрды. Ұлыбритания Перл өзеніндегі тегін жүзуге рұқсат берді, тіпті Испания өзеннің екі жағына да иелік ететін аймақтарда да. 1784 жылы испан үкіметі Миссисипи өзенінің төменгі ағысын американдықтар үшін жапты, бұл Кентукки мен Теннессидің батыс шекарасындағы қоныс аударушылардың арасында үлкен қорқыныш пен наразылық тудырды, олар өзен саудасына және Нью-Орлеанның маңызды портына тәуелді болды. 1790 жылы Миро Ногалесті (қазіргі Виксбург) бекітті.

1788 жылдың наурыз айында Ұлы жұма күні болған өрт Нью-Орлеан қаласының көп бөлігін жойғаннан кейін, Миро тұрғындарға шатырлар ұйымдастырды, қоймалардан азық-түлік әкелді, көмек үшін Филадельфияға кемелер жіберді және қалаға сауданы шектеуші испандық ережелерді алып тастады. Нью-Орлеан қаласы (қазіргі Француз кварталы) кірпіштен, гипстен, салмақты тас қалаудан, керамикалық плиткалы шатырлармен және аулалармен қайта салынды. Оның басшылығымен салынған жаңа ғимараттардың бірі - Сент-Луи соборы. 1786 жылы Миро Тиньон заңын қабылдады, ол түсті терілі, қара және үнді әйелдерінің шапан немесе басқа да бас киім киюін талап етті. Бұл саясат осы әйелдерді шектеуге және олардың киім таңдауын бақылауға бағытталған, бірақ сәнді тиньон кию дәстүріне әкелді.

Испанияға оралу

1791 жылдың соңында Миро Испанияға оралып, Соғыс министрлігінде қызмет ету үшін губернаторлық қызметінен бас тартты. 1793-1795 жылдары Франция Республикасымен соғыста фельдмаршал дәрежесінде қызмет етті. 1795 жылдың маусым айында Пиреней соғысы кезінде майдан даласында табиғи себептерден көз жұмды.

Мұра

1788 жылы Солтүстік Каролина өзінің батыс аумағында (қазіргі уақытта Нэшвилл, Теннесси аймағындағы жерлер) Меро ауданы деп аталатын сот округін құрды; ол Мироның есімімен аталды, бірақ заң шығарушы орган оны қате жазған. Бұл Мадридтегі орталық үкімет ішіндегі және оның колониялық губернаторлар арасындағы қайшылықтың бір көрінісі болды: Мироның саясаты, Король бекіткендей, Луизиананы АҚШ және басқа елдерден қорғау үшін нығайтуға бағытталған, оның ішінде елді мекендеуді ынталандыру да болды. Бұл католицизмді ашық түрде ұстануды талап етуді қамтыды, бірақ жеке құдайға табынуға көз жұмды. Патшалық министрлер Француз революциясына жауап ретінде Инквизицияны кеңейтуге бұйрық берген.

Жеке өмір

Миро Мари Селесте Элеонора де Макартиге үйленді, ол оның замандасы, Нью-Орлеан қаласының мэрі Августин де Макартидің туысы еді. Оның немере қызы Дельфин ЛаЛаури оның қайтыс болғанда 8 жаста болды, кейіннен ол сериялық кісі өлтіруші деп есептелді.

Мұра мен құрмет

Нью-Орлеандағы Миро көшесі оның құрметіне аталған. Бұрын Сент-Бернард округіндегі ("қала орталығы") Төменгі 9-шы ауданнан басталып, Фонтенбло ауданындағы ("Аптаунда") Клейборн даңғылына дейін созылған бұл көше, кейінірек болған құрылыстар, мысалы Индустриалдық канал салдарынан бірнеше бөлікке бөлінді. Генерал Джеймс Уилкинсон Кентукки штатының Франкфурт қаласындағы қазіргі Меро (sic) көшесіне губернатор Мироның есімін берді. 1796 жылы құрылған жаңа Теннесси штатының жартысына Мироның аты берілді: Меро округі. Бұл атау кем дегенде 1807 жылға дейін қолданыста болды.