Кіріспе
Hellfighters) – 1968 жылы түсірілген, Эндрю В. МакЛаглен режиссерлік еткен, Джон Уэйн, Кэтрин Росс, Джим Хаттон және Вера Майлз бас рөлдерде ойнаған американдық оқиғалы фильм. Фильм мұнай ұңғымаларындағы өрт сөндірушілер тобының жұмысын көрсетеді және Ред Адайрдың өмірінен шабыттандырылған. Адайр, "Бутс" Хансен және "Кутс" Мэтьюс фильмге техникалық кеңесшілер ретінде тартылды. Hellfighters көбінесе жағымсыз пікірлер алды, сын-есімдердің басым бөлігі тым созылған сюжеті мен кейіпкерлердің әсерсіз бейнеленуіне қатысты болды.
Hellfighters is a 1968 American adventure film directed by Andrew V. McLaglen and starring John Wayne, Katharine Ross, Jim Hutton and Vera Miles. The movie depicts a group of oil well firefighters and is based loosely on the life of Red Adair. Adair, "Boots" Hansen, and "Coots" Matthews served as technical advisers on the film. Hellfighters was for the most part negatively received, with criticism aimed at the overlong plot and dull characterization.
Сюжет
Ченс Бакман - Хьюстондағы мұнай кен орнының өрт сөндірушілерінің басшысы. Джо Хорн, Грег Паркер және Джордж Харрис бар командамен Шанс бүкіл әлемді аралап, өндірістік апат, жарылыс немесе террорлық шабуылдан шыққан ұңғымаларда өрт сөндіреді. Шанс қызықты сезімге бөленіп, бірақ бұрынғы әйелі Медлинді сағынады. Ол 20 жыл бұрын онымен ажырасып, қызы Летициямен бірге кетеді, өйткені Мэделин күйеуінің өмірін қауіпке тігуін көруге шыдамады. Олар бір-бірін жақсы көрсе де, Мадлен Шанс ауыр жарақаттанып, өртеліп қалуы мүмкін деген қорқынышымен күресе алмады. Жанып жатқан құдық басына шабу кезінде Шанс бульдозердің табанынан қаза табады. Оның қалауына қарсы, қызы Летиция (Тиш) ауруханада оның қасында болады, оны ескі досы және бұрынғы өрт сөндіруші серіктесі Джек Ломакс шақырады және Грег Паркер Бакман компаниясының корпоративтік ұшағымен әкеледі. Сондай-ақ, ол Грег Паркерді Луизианадағы құдықтағы өртке дейін қуып барады. (Грег әйелдерді қыздыру үшін отты қолданумен танымал. Жалпы, ол отқа алып баратын кез келген әйел онымен төсекте аяқталады.) Бакманның қызын ұзатуы кезінде Грег пен Тиш алғашқы сүріністен кейін ғашық болып, алғашқы кездесуден бес күн өткен соң үйленеді. Грегтің беделіне қарамастан, Бакман қызының таңдауына сенеді және Грегті отбасына қабылдайды. Мадлен өзінің қорқынышын қызының бойына шашып, мейірімді болса да, Грегті жақсы көретініне қарамастан, оны қабылдамайды. Грег жаңа күйеуінің күйеуіне зиян келтіріліп, өлтірілсе, қызының жүрегі жараланбасын деп, жаңа қайын атасы некеден кейін оны қорғауға тырысады деп күдіктенді. Тиш күйеуі мен әкесімен күресетін отты көргісі келеді, бұл екеуі де еркек көтермелейді. Әкесі қызына Грегпен бірге қызметке шығуға рұқсат береді. Бұрынғы әйелімен қайта қосылуға тырысқан Ченс Бакман компаниясынан кетіп, өзінің ескі досы Джек Ломакспен бірге оны қайтарып алу үшін Ломакс Ойлдың директорлар кеңесінде атқарушы лауазымына орналасады. Шанс өзінің компаниясын күйеуінің баласына "түйелену тойының" сыйлығы ретінде береді, бірақ Грегтің мақтанышы оны Бакманға "бұл сыйлықтарды қаламайтынын" және "ол үшін екі есе төлейтінін" айтуға мәжбүр етеді. Грег пен Тиш мұнай өрттерін сөндіру үшін әлемді аралай бастайды. Көп ұзамай қарт жұбайлар қайтадан үйленетіндерін айтады. Мадлен күйеуінің қауіпсіз жұмыста болғанына қуанады, бірақ көп ұзамай Шанс корпоративтік өмірден шаршап, қайтадан далаға шығуға асығады. Жақсы, бірақ ол үшін ең маңыздысы - ол жақсы адам. Ешкім де бұдан бас тарта алмайды". Грег Венесуэладағы өртпен байланысты қиындықтарға тап болады: бір мезгілде жанған тығыз желідегі бес мұнай ұңғымасы, операцияны бұзатын партизандар одан әрі қиындатады. Ол Шанстан өрт сөндіруге көмектесуін сұрайды. Шын мәнінде, ол бұған еш күмәнсіз келіседі. Бакман Техас әуе ұлттық гвардиясының өрт сөндіру құралдарымен толы көлігімен Венесуэлаға барады, Мадлен мен Тиштің оны Каракасқа ертіп келгенін білмеді. Мадлен Джек Ломакс пен Венесуэла президенті арасындағы ықпалды пайдаланып, Тишпен бірге мұнай кен орнына барады. Мадлен "Бұл мен үшін" деп мәлімдейді, бұл оның өрттермен біржола күресу қабілетін жасайды немесе бұзады, оның Шанспен қарым-қатынасы желіде екенін толық біледі. "Атқындар" көтерілісі кезінде отын кен орнын бомбалаушы шабуылға ұшыраған Венесуэла армиясының көмегімен өрт сөндірілді. Мадлен Венесуэланың команданы күтпеген әуе шабуылынан қорғай алмауына ашуланып, Венесуэла армиясы мен азаматтық қызметкерлеріне партизандарға шабуыл жасауға жеткілікті жақындауға мүмкіндік бергені үшін наразылық білдіреді. Шақыр оны өз сөзінен тартып алады. Ол: "Сенің мінезіңді түсінсем, түк те түсінбеймін! "Бұл өте қарапайым, сіз жасайсыз" деп жауап береді. Грег Тиштен бұл туралы өз ойын сұрағанда, ол жай ғана күлімсіреп, "Менің ойымша, оған қалайы шапқышты алуымыз керек" дейді, бұл Hellfighters киетін The Buckman Company логотипі бар жарқын қызыл қалпақтарға сілтеме жасайды.
Өндіріс
Қызыл Адайр 1946 жылдан бері өрттермен күресіп келеді. Ол бұл саланың маманы ретінде танымал болған, бірақ 1962 жылы Сахара шөліндегі "Шайтанның темекі тұтандырғышы" газ ұңғымасындағы өртті сөндіргеннен кейін оның аты әйгілеңкең болды. Клэр Хаффэйкер 1967 жылдың ақпанында Universal компаниясы сатып алған түпнұсқа сценарийді жазды. Роберт Артур продюсер болып тағайындалды. Джон Уэйн 1967 жылдың қарашасында басты рөлге келісті. Вера Майлз Кэтрин Росстің анасын сомдады, бірақ Майлз Росстан он жасқа ғана үлкен. Уэйн бұл фильмді "Жасыл береттер" фильмінен кейін түсірді. Ол Эндрю МакЛагленмен қайта жұмыс істеді, онымен Уэйн "Маклинток!" (1963) фильмін жасаған, сондай-ақ "Жасыл береттер" фильмінде болған Джим Хаттон да қатысты. Бұл Уэйнге 1 миллион доллар төленген алғашқы фильм болды. Оның көптеген фильмдерінен өзгеше, бұл фильм оның жеке компаниясы үшін түсірілмеді. Фильмнің көп бөлігі Вайоминг штатының Каспер қаласының жанындағы Снодграсс ранчосында түсірілді. Түсірілім кезінде аспаздық көлік Уэйннің трейлеріне соқтығысып, актер оның ішінде болған. Бірақ ол жарақат алмады.
Сыни қабылдау
Hellfighters көбінесе жағымсыз пікірлер алды, Rotten Tomatoes сайтында 13% рейтингке ие болды. Chicago Sun Times газетінен Роджер Эберт фильмді "баяу дамып, көп сөйлейтін, нашар сюжетті жалықтыратын туынды" деп сипаттады. The New York Times газетінен А. Х. Вейлер Джон Уэйн "экзотикалық апаттарды қозғалысқа толы, бірақ аса мағыналы емес балалар ойынына айналдырды" деп жазды және "еркін актерлік шеберлік пен режиссердің көңіл көтеру сезімін сақтап қалғанын" атап өтті.