Кіріспе
1992 жылғы роман Колм Тойбин "Хезер жалындауы" - 1992 жылы ирланд жазушысы Колм Тойбиннің романы. Бұл жазушының екінші романы болды және оған толық уақытты көркем әдебиет жазушысы болуға мүмкіндік берді. Прозаның қарқындылығы мен оқиғаларға қараған суық көзбен қараған эмоционалдық шиеленісі оған отандық және шетелдік оқырмандарды адал оқырманға айналдырды. Ол 1993 жылы екінші роман үшін Encore сыйлығын жеңіп алды. Романның атауы "Boolavogue" әнінен алынған, атап айтқанда "қасқыр қолы шөпті жалындатты".
The Heather Blazing is the 1992 novel by Irish writer Colm Tóibín. It was the writer's second novel and allowed him to become a full time fiction writer. The intensity of the prose and the emotional tension under the colder eye with which the events are seen, provided him with a faithful readership both at home and abroad. It won the 1993 Encore Award for a second novel. The novel takes its title from a line from the song "Boolavogue", specifically "a rebel hand set the heather blazing".
Сюжеттің қысқаша мазмұны
Роман ХХ ғасырдың аяғындағы Ирландияның жоғары сотының судьясы Эмон Редмондтың оқиғасын баяндайды. Ол өзінің өмірі мен әкесі қайтыс болған балалық шақтағы естеліктері арқылы әйелі мен балаларымен қарым-қатынасын қалпына келтіреді. Уэксфорд округінің пейзажы және әкесі қайтыс болған оқиғалар - бұл баяндау материалы, оны Колм Тойбин "Қара судағы жарық кемесі" романында қайтадан қарастыратын болады. Роман сонымен қатар Фианна Файлдың үстем республикашылдық пен Эмон де Валера стилінен бастап Чарльз Хоги дәуірінің сыбайлас жемқорлығына дейінгі дамуын сипаттайды.
Пікірлер
Никола Апсон Continuum Encyclopedia of British Literature-да Емон Редмондтың оқиғасы "көпті қамтиды" және ол "күнделікті өмірдің кішкентай сәттерін әдемі суреттейді, өйткені ол жыныстық ояну, жоғалту және қайғы туралы үлкен сұрақтарға жауап береді" деп жазды. Ол романды Джеймс Джойс Дублиндіктерімен "балалық шақ, жасөспірімдік және жетілу кезеңін қарастыруда" салыстырды. Марк МакКлоски Magill's Book Reviews журналына жазған сын-пикірінде Тойбиннің "минималистік стилі Эмон Редмондтың минималистік мінезін толықтырады" деп санайды. Оның пікірінше, бұл жазу стилі "романдағы әрбір ым мен оқиғаны теңестіреді, яғни біршама тегіс". Марк Харман Los Angeles Times газетінде автордың "осы әсерлі оқиғаны өте қарапайым етіп айтып бергені туралы жазды. Бұл романды жақсы оқу деп қате түсіну оңай, бірақ бұл туралы неғұрлым көп ойланса, соғұрлым күшті әсер қалдырады". The Village Voice журналына берген шолуында Лори Мучник "жақсы жазылған кітап, прозасы сұйық, ешқашан жарқын емес, құрылымы оқиғаға өте сәйкес келеді" дейді және ол "көпшілікке танымал әзіл-сықақаны және кішкентай иронияларды түсінуіне таң қалды". The Guardian газетінің Джон Ланчестер бұл романның Джон МакГаерннің "Аялдар арасында" кітабына "көп ұқсастығы" бар екенін айтты.