Кіріспе

1927 жылы "Жақсы жаңалықтар" мюзиклі - Лоуренс Шваб пен Б. Г. ДеСилваның кітабы, ДеСилва мен Лью Браунның сөздері және Рей Хендерсонның музыкасы бар мюзикл. Тарих 20-жылдардың биік кезінде Тайт колледжінде өтеді, онда футбол жұлдызы Том Марлоу астрономиядан өтіп, үлкен ойынға қатысуға құқылы болуы үшін оны оқытатын Конни Лейнге ғашық болады. Шоу-бродвейде 1927 жылы, Show Boat-пен бірдей жылы ашылды, бірақ оның сюжеті Show Boat-пен салыстырғанда ескірген болса да, ол сондай-ақ хит болды. "Жақсы жаңалықтар" екі фильмге әкелді, біреуі 1930 жылы, Бесси Лавтың және бірі 1947 жылы, Джун Эллисонның қатысуымен; 1974 жылы Бродвейдің қайта жандандырылуы сәтсіз болды және 1993 жылы Уичитаның Музыкалық театры жаңартылған қойылым жасады, ол негізінен жаңа либретто жасады және сазға өзгерістер енгізді. Бұл ДеСилва, Браун және Хендерсонның тақырыптық мюзиклдер тізбегінің ішіндегі ең үлкен хиті болып шықты.

1927 жылғы Бродвей

Эдгар Макгрегордың режиссерлігі мен Бобби Конноллидің хореографиясы бойынша Бродвейдің алғашқы қойылымы 1927 жылы 6 қыркүйекте 46-ші көше театрында ашылды, онда 557 спектакль ойнатылды, бұл өте сәтті болды, өйткені Бродвейдің бірнеше қойылымы 1919 жылы Айриннен бері 500 спектакльге жетті. Орындаушылар құрамына Джон Прайс Джонс Том Марлоу роліне, Мэри Лоулор Кони Лейн роліне, Гас Скай Бобби Рэндалл, Инес Кортни Бейб О'Дэй және Зелма О'Нил Фло роліне кірді. Дональд Оенслагер қойылымның сахналық сценарийлерін жасады. Колледждік атмосфераны баса көрсету үшін, шерушілер футболка киіп, Джордж Олсеннің оркестрі ( "Колледж тобы" ретінде танымал) колледждің құттықтауларын айқайлап, өткелдермен жүгіріп, оркестр орнына жетті. Нотр-Дам университетінің футбол жаттықтырушысы Кнут Рокне "Футбол техникасы бойынша кеңестер" үшін несие алды. Музыкалық 20-жылдардағы қазіргі заманға, Музыкалық театр тарихшысы Джеральд Бордманның айтуынша, бұл сол дәуірдің көрінісі болды: "Отызжылдықтың джаз дыбыстары, оның сенімді, жарылғыш ырғағы, оның екінші сыныптағы жоғары джинкілері қуанышты түрде айналдырылды". Джон Пейн футбол жаттықтырушысы ретінде таңдалды, ал Элис Фэй астрономия профессоры (қазір әйел) ретінде таңдалды, ол профессор Шарлотта Кенион деп аталды. Кітап кейіпкерлері арасындағы романс жасау үшін қайта жазылды, бұл 1927 жылғы нұсқаны танымал еткен колледж студенттері кейіпкерлерінің әсерін азайтты. Ригби 1920-жылдардағы "Жоқ, жоқ, Нанетт" қайта жандануын шығарғандықтан, ол "Жақсы жаңалықтар" сериалын Депрессия дәуіріне, 30-жылдарға көшірді. Бостондағы сынақтан кейін, бүкіл ел бойынша бір жылға жуық турне және 51 алдын ала қараудан кейін, 1974 жылы 23 желтоқсанда Бродвейде Сент-Джеймс театрында ашылған сәнді қойылым, ол сыншыларды таңғалдыра алмады, өйткені оның алдыңғысы болған, ол тек 16 тұрақты қойылымда болды. Сэдллер "Драма Деск" сыйлығына үздік хореография үшін ұсынылды.

1993 жылғы өндіріс

1993 жылы Марк Мадама мен Уэйн Брайан (ол 1974 жылы шыққан фильмде Бобби Рэндалл рөлін сомдаған) Уичита музыка театры үшін кітап пен музыканы қайта қарады. Олар 1974 жылғы өндірістен сюжет элементтерін және сальдолық қосымшаларды сақтады, соның ішінде (астраномия профессоры мен футбол жаттықтырушысы арасындағы романс, бірақ олар әңгімені 1920-шы жылдарға қайтарып, 1927 жылғы сальдоны көбірек қосып, кітапты қайта қарастырды, сондықтан оның басты назары колледж студенттеріне аударылды. Бұл бейімделудің студиялық түсірілімі 1995 жылы 1993 жылғы актерлердің көптеген мүшелері орындаған, бірақ Уэйн Брайан Бобби рөлін қайтарып алған.

Киноға бейімделу

MGM екі фильм нұсқасын шығарды, біріншісі 1930 жылы Бесси Лав пен Клифф Эдвардспен, ал екіншісі 1947 жылы Джун Эллисон мен Питер Лоуфордпен. Темір жол сағаты 1948 жылы 4 қазанда 45 минуттық қысқартылған нұсқасын алғашқы эпизоды ретінде таратты.

Қабылдау

1927 жылғы Бродвейдің алғашқы қойылымы оң пікірлерге ие болды. Брукс Аткинсон Нью-Йорк Таймс газетінде оны "жақсы шоу" деп атап, шынайы колледждік атмосферамен, "Бір рет студенттік өмір мен футбол ойынына негізделген музыкалық ойын американдық оқу орындарындағы тәртіпсіз, рифмасыз нәрселерге ұқсайды" деп мәлімдеді. Ол оны "қатыгез би, естуге болатын әуендер, керемет әндер және шынайы көңіл көтерумен үнемі жылдам көңіл көтеру" деп бағалады. 1974 жылғы өндіріс негізінен жағымсыз пікірлерге ие болды. Кейбір сыншылар Ригбидің қайта жаңғыруларын формулалық деп санай бастады; The New York Times басылымының Клайв Барнс "Жақсы жаңалықтар" және оған ұқсас шоуларды "алдын ала жасалған ностальгия" деп атап, ал New York Post басылымының Мартин Готтфрид оны "бақытсыз, механикалық қайта жаңғыру" деп санайды. Бұл кітап қатты сынға түсті; Барнс оны "бананның терісіне жаман ат қоюға жеткілікті әзіл-сықақтары бар" "қасірет кітап" деп атады, ал Time оны "жасалған сюжеттің ежелгі флапудлдесі" деп атады. Сондай-ақ, сыншылар басқа шоулардың әндерін енгізуді күмәнмен қарады. Уолтер Керр бастапқы ұпайларды сақтау қайта жаңғырудың сипаты үшін маңызды деп есептеді, "жартылай жоғалған көліктерді қайта монтаждаудың жалғыз себебі - бұл даталанғанның бәрінен асып, ұпайлардың нақты текстураларына кіру. Егер сіз тек қана кездейсоқ үйді ашатын болсаңыз, онда кітаптағы қарапайымдыққа төзудің қажеті жоқ. Тәнтігерлер сериалдың қандай жақсы жақтары бар екендігіне қатысты пікірлері әртүрлі болды. Daily News газетінде Дуглас Уотт "билеу шоудың ең жақсы бөлігі" деп мәлімдеді, бірақ вокалды аранжировкаларды "өте бос" деп тапты. Алайда Готфрид шоуды "көктемгі аранжировщик ұрлады" деді, ол "жақсы үйлесімділік пен стильді" сыйлады. Марти Рольф Кони Лейн рөлінде сыншылардың ерекше мақтауына ие болды. Уатт: "Бұл топтың басты әншілерінің ішіндегі ең жақсы әнші Марти Ролф" деп мәлімдеді.