Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
HMCS Cape Breton - Канада Корольдік Әскери-теңіз Күштерінің Кейп класының техникалық қызмет көрсету кемесі. Ол 1944 жылы Корольдік Әскери-теңіз Күштері үшін HMS Flamborough Head ретінде салынған, ол 1952 жылы ауыстырылды. Кемеге тапсырылғаннан кейін ол Кейп-Бретон атауын алған екінші кеме болды. 1953-1964 жылдары әскери қызметте болған. Ол 1990 жылдардың аяғына дейін жүзетін машина жасау цехы ретінде пайдаланылды, кейін Британдық Колумбия жағалауында жасанды риф ретінде пайдалануға сатылды.
Royal Canadian Navy Cape class maintenance ship
HMCS Cape Breton was a Royal Canadian Navy Originally built for the Royal Navy as HMS Flamborough Head in 1944, she was transferred in 1952. Upon her commissioning she was the second ship to bear the name Cape Breton. She served operationally from 1953–1964, when she was laid up. She was used as a floating machine shop until the late 1990s, before being sold for use as an artificial reef off the coast of British Columbia.
Дизайн және сипаттама
Фламборо Хед - Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Корольдік флот үшін салынған 21 кеме. Бичи Хедс - Форт кемесінің модификацияланған нұсқасы, "Victory" деп аталды. Кемелердің стандартты көлемінде және толықтай жүктелген. Олардың ұзындығы 134 метр, ал тік бұрыштарының аралығы 130 метр, ал ені - 17 метр, су басу тереңдігі 6 метр болатын. Кемелер екі Фостер Уилер қазандығынан алынған бумен жұмыс істейтін үш есе кеңейтілген бу қозғалтқышымен қозғалатын бір білікпен қозғалады. Бұл кемелерге ең жоғары жылдамдықты берді. Кемелер 270 адамнан тұратын. Британдықтар кемені 16 Оерликон 20 мм-лік пушкамен қаруландырған. Мобильді жөндеу кемесіне айналғаннан кейін кемелердің артқы жағында орналасқан Sikorsky H04S тікұшақтары үшін қону алаңдары орнатылды. Кемеде декомпрессиялық камера орнатылды және инженерлік, дизельді қозғалтқыштарды жөндеу, металл табақтарды дәнекерлеу, мыс жасау және электрондық жөндеу сияқты көптеген кәсіптер үшін дүкендер құрылды. Сонымен қатар кемелерде сегіз орындық аурухана, аурухана, рентген бөлмесі, медициналық зертхана, стоматологиялық клиника және зертхана бар.
Flamborough Head was one of the 21 s, built for the Royal Navy during the Second World War. The Beachy Heads were modified versions of the Fort ship, called the "Victory" design. The ships of the class had a standard displacement of and fully loaded. They were 441 feet (134 m) long overall and 425 feet (130 m) between perpendiculars with a beam of 57 feet (17 m) and a draught of 20 feet (6 m). The vessels were propelled by one shaft driven by a reciprocating triple expansion steam engine powered by steam from two Foster Wheeler boilers, creating This gave the vessels a maximum speed of The vessels had a complement of 270. While in British service the vessel was armed with sixteen single mounted Oerlikon 20 mm cannons. Upon conversion to a mobile repair ship, the vessels were equipped with landing pads for Sikorsky H04S helicopters situated aft. A decompression chamber was installed and shops for multiple trades such as engineering, diesel engine repair, sheet metal welding, coppersmith and electronic repair among others were created within the ship. The vessels were also equipped with an eight berth hospital, sick bay, X ray room, medical lab, dental clinic and lab.
Құрылыс және мансап
Фламбороу Хед (F88 байрағы) 1944 жылы 5 шілдеде Ванкувердегі Буррард су кемелер док-ында салынды және 1944 жылы 7 қазанда іске қосылды. Теңіздегі сынақтар 1960 жылы ақпанда Мексиканың Магдалена шығанағында өткізілді, Сан-Диегоға барғаннан кейін наурыз айында Канадаға оралды. 1964 жылы 10 ақпанда Кейп-Бретон қорыққа төленді. Бұл шығынды қысқарту үшін жасалды. Сол кезден бастап кеме "Құрастыру тобы" (Тынық мұхит) атауымен Эскималтта сүйретілетін қолдау қондырғысы және баспана кемесі ретінде қызмет етті. 1993 жылы ол жағалаудағы ғимаратпен ауыстырылды. Ол Британдық Колумбияның Жасанды риф қоғамына (ARSBC) жасанды риф ретінде пайдалануға сатылды.
Flamborough Head (pennant F88) was laid down on 5 July 1944 by Burrard Dry Dock in Vancouver, British Columbia and launched on 7 October 1944. Sea trials were performed in Magdalena Bay, Mexico in February 1960, returning to Canada in March after visiting San Diego. On 10 February 1964, Cape Breton was paid off into the reserve. This was due to efforts to cut costs. From there on, the vessel served as a towed support facility and accommodation vessel at Esquimalt under the designation Maintenance Group (Pacific). In 1993, she was replaced by a shore building. She was sold to the Artificial Reef Society of British Columbia (ARSBC) for use as an artificial reef.
Тағдыр
Кеме соңы мен оның қозғалтқыштарының қысқа бөлігін қоспағанда, 2001 жылы 20 қазанда ARSBC компаниясы Канаданың Экология талаптарына сәйкес кеңінен тазартудан кейін Британдық Колумбия суларында батты. Қазір кеме Нанаймо портындағы Жылан аралы маңында орналасқан. Кейп-Бретон 44 метр тереңдікке дейін құлдырады. Оның құйрығының ұясы жер бетінен 12 метрге дейін жетеді, негізгі палуба 30 метрге дейін жатыр. Кеме артқы жағын Британдық Колумбияның Солтүстік Ванкувер қаласына Жасанды риф қоғамы сыйға тартты. Олар 2001 жылы оны су жағасында теңіз мұражайына айналдыру жоспарында орналастырды. Алайда бұл жоспарлар қолдаудың жоқтығынан 2007 жылы жүзеге аспады. 2013 жылдың 9 қыркүйегінде қалалық кеңес кеменің құйрығын жоюға дауыс берді, өйткені оның тіршілігінің соңы жақындап келе жатқан еді. Канадалық әскери базаның Эскимальт (CFB Esquimalt) әскери және әскери мұражайындағы Крестительные колокольнялар жобасы HMCS Cape Breton кемесі колокольнясынан алынған ақпаратты қамтиды, ол 1959-1971 жылдар аралығында кемедегі нәрестелерді шомылдыру рәсімінде қолданылған. Қазіргі уақытта қоңырау Британдық Колумбияның Эскималт қаласындағы CFB Esquimalt Naval & Military Museum-де сақталады. Кеме флотын күтіп ұстау қондырғысы Кейп-Бретон 1996 жылы CFB Esquimalt-та құрылды. Бұл жерде үш жағалаудағы бөлімшелер біріктірілді: Кеме жөндеу бөлімі (Тынық мұхиты), Теңіз инженерлік бөлімі (Тынық мұхиты) және Кеме флотын күтіп ұстау тобы (Тынық мұхиты). Кеме флотын күтіп ұстау қондырғысы Кейп-Бретон өзінің атын HMCS Кейп-Бретоннан алды.
Except for a short section of the stern and her engines, the ship was sunk in the waters of British Columbia on 20 October 2001 by the ARSBC after extensive cleaning to meet Environment Canada requirements. The ship now lies near Snake Island in Nanaimo harbour for use as a scuba diving site. Cape Breton sank upright to a depth of 145 feet (44 m). Her crow's nest reaches up to 40 feet (12 m) below the surface, the main deck lies at 100 feet (30 m). The stern was donated to the city of North Vancouver, British Columbia by the Artificial Reef Society. They placed it on display on the waterfront in 2001 with the plan to eventually develop the area into a maritime museum. However, those plans fell through in 2007 from lack of support. On 9 September 2013, the city council voted to dispose of the stern as the cradle upon which it was resting began to near the end of its life, and it was dismantled. The Christening Bells Project at Canadian Forces Base Esquimalt (CFB Esquimalt) Naval and Military Museum includes information from the ship's bell of HMCS Cape Breton, which was used for baptism of babies on board ship from 1959–1971. The bell is currently held by the CFB Esquimalt Naval & Military Museum, Esquimalt, British Columbia. Fleet Maintenance Facility Cape Breton was formed in 1996 at CFB Esquimalt from the amalgamation of three shore based units: Ship Repair Unit (Pacific), Naval Engineering Unit (Pacific), and Fleet Maintenance Group (Pacific). Fleet Maintenance Facility Cape Breton took its name from HMCS Cape Breton.