Кіріспе

Британдық армияның генерал-майтары сэр Джордж Дигби Баркер (; 9 қазан 1833 - 15 сәуір 1914) - британдық сарбаз және колониялық әкімші.

Әскери мансап

Баркер 1853 жылы 78-ші жаяу полкке тағайындалды. Ол 1856 жылғы Англо-Персия соғысында және 1857 жылғы Үндістан көтерілісінде қызмет етті және Лакхнау қоршауында болды. 1859 жылы полкінің адъютанты болды. Содан кейін 1884 жылы генерал-квартирмейстердің көмекшісі және генерал-квартирмейстері болды. 1874 жылы штаб колледжінің профессоры, ал 1877 жылы штаб-пәтердегі әскери білім беру бөлімінің директорының көмекшісі болды. 1890 жылы Қытай мен Гонконгтағы британ әскерлерінің қолбасшысы болды. Оның қолбасшылығымен гарнизонның көлемі 50 пайызға өсті. Бұл губернатор Де Воудің колонияны қорғау туралы алаңдаушылығына жауап ретінде болды. Баркер қысқа уақытқа Гонконг әкімшісінің міндетін атқарушы болды. Сэр Уильям Робинсон 1891 жылдың желтоқсан айында губернатор болып тағайындалғаннан кейін, Баркер Гонконгтің солтүстік шекарасын кеңейтуді ұсынды. Ұсынылған жаңа шекара Гонконгтен үш миль қашықтықтағы теңіз аралдарын қамтитын Мирс шығанағына дейін созылады. 1902 жылы зейнеткерлікке шықты. Ол 1905 жылдан 1911 жылға дейін Солтүстік Стаффордшир полкінің және 1911 жылдан 1914 жылға дейін Сифорт Хайленджерс полкінің полковнигі болды. Ол зейнетке шыққаннан кейін Саффолктегі Клэр монастырында тұрды.

Жады

Баркер көшесінде Бас хатшының резиденциясы орналасқан (Виктория үйі 15 Баркер жолы), оның есімімен аталған.

Отбасы

Баркер екі рет үйленген. Генерал Баркер 1902 жылы 30 қыркүйекте Лондоннан Эдвард Голдинг Элвестің қызы Кэтрин Уэстон Элвеске қайта үйленді.