Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық армия офицері, фельдмаршал Роберт Корнелис Нейпир, Магдаланың 1-ші бароны Нейпир (6 желтоқсан 1810 – 14 қаңтар 1890) – британдық Үндістан армиясының офицері. Ол Бірінші ағылшын-сик соғысы мен Екінші ағылшын-сик соғысында шайқасты, ал 1857 жылғы Үндістан көтерілісі кезінде 1858 жылғы наурызда Лакхнауға жасалған екінші көмек шарасында бас инженер болып қызмет етті. Ол сондай-ақ Екінші опиум соғысында Таку бекінісі шайқасына, Пекиннің Антинг қақпасының тапсырылуына және 1860 жылы Пекинге кіруге қатысқан экспедициялық күштердің 2-ші дивизиясының командирі болды. Кейіннен ол 1867 жылдың шілдесінде Абиссинияға жазалау экспедициясын жетектеді, Эфиопия императоры Тевдорос II-ні жеңіп, өз әскерінен аз шығынмен тұтқындарды босатып алды.
British army officer
Field Marshal Robert Cornelis Napier, 1st Baron Napier of Magdala (6 December 1810 – 14 January 1890) was a British Indian Army officer. He fought in the First Anglo Sikh War and the Second Anglo Sikh War before seeing action as chief engineer during the second relief of Lucknow in March 1858 during the Indian Rebellion of 1857. He also served in the Second Opium War as commander of the 2nd division of the expeditionary force which took part in the Battle of Taku Forts, the surrender of Peking's Anting Gate and the entry to Peking in 1860. He subsequently led the punitive expedition to Abyssinia in July 1867, defeating the Emperor Tewodros II of Ethiopia with minimal loss of life among his own forces and rescuing the hostages of Tewodros.
Ерте мансап
Майор Чарльз Фредерик Нейпирдің ұлы болып туған, ол 26 тамыз 1810 жылы Явадағы Мейстер Корнелис (қазіргі Джатинегара) шабуылында жарақат алған және бірнеше айдан кейін қайтыс болды. Кэтрин Нейпирдің (туған тегі – Каррингтон) баласы Нейпир 1826 жылғы 15 желтоқсанда Бенгалия инженерлеріне кіргенге дейін Аддискомб әскери семинариясында білім алды. Ол 1827 жылғы 7 маусымда Чатхэмдегі Корольдік инженерлік мекемесіне енді, ал 1827 жылғы 28 қыркүйекте лейтенант болып тағайындалды және 1828 жылдың қарашасында Үндістанға жіберілді. Делиде бір ротаға қолбасшылық еткеннен кейін, ол 1836 жылға дейін Мемлекеттік жұмыстар департаментінің суару жұмыстарында жұмыс істеді, содан кейін денсаулығының нашарлауына байланысты Англияға демалысқа кетті. 1846 жылғы мамыр айында ол бригада генералы Уилердің Пнджабтағы Коте Кангра бекінісін қоршауында бас инженер болды. Соғыс аяқталғаннан кейін Пнджаб провинциясының әкімшілік кеңесінің бас инженері болды және 1861 жылғы 18 ақпанда полковник шеніне көтерілді. Нейпир 1861 жылы Үндістанның генерал-губернаторының кеңесінде әскери мүше болды, Лорд Элгиннің кенеттен қайтыс болуынан кейін қысқа мерзімге генерал-губернатор міндетін атқарды. 1867 жылғы 1 наурызда генерал-лейтенант шеніне көтеріліп, 1867 жылғы шілдеде Әбіссинияға жасалған жазалау экспедициясына қолбасшылық етті.
Born the son of Major Charles Frederick Napier, who was wounded at the storming of Meester Cornelis (now Jatinegara) in Java on (26 August 1810) and died some months later, and Catherine Napier (née Carrington), Napier was educated at Addiscombe Military Seminary before being commissioned into the Bengal Engineers on 15 December 1826. He attended the Royal Engineer Establishment at Chatham with the rank of ensign from 7 June 1827 before being promoted to lieutenant on 28 September 1827 and being sent to India in November 1828. After commanding a company at Delhi, he was employed in the irrigation works of the Public Works Department until 1836 when he returned to England for leave on account of his poor health. he was chief engineer at the siege of the fortress of Kote Kangra in the Punjab by Brigadier General Wheeler in May 1846. and became chief engineer to the Board of Administration of Punjab Province at the end of the War. and to the substantive rank of colonel on 18 February 1861. Napier became the military member of the Council of the Governor General of India in 1861, acting for a short while as Governor General after the sudden death of Lord Elgin. and received promotion to the substantive rank of lieutenant general on 1 March 1867 before taking command of the punitive expedition to Abyssinia July 1867.
Абиссиния
Нейпер 1868 жылы Эфиопия императоры Теодор II-ге қарсы экспедицияны басқарғанда әскер офицері ретінде ең үлкен даңққа ие болды. Эфиопия билеушісі таулы астанасы Магдалада бірнеше протестант миссионерлерін және олардың бостандығы үшін келіссөздер жүргізуге тырысқан екі британдық дипломатты кепілге алды (Теодор оларды да ақылсыздықпен кепілге алған еді). Айлар бойы жоспарлау және басқа дайындықтардан кейін инженерлердің алғы шебі 1867 жылғы 30 қазанда Қызыл теңіздегі Зулаға порт салу үшін түсті; Нейпердің өзі 1868 жылғы 2 қаңтарда Зулаға келді, ал 1868 жылғы 25 қаңтарда әскерін оңтүстікке қарай Эфиопияның таулы аймағына жетекшілік етті. Эфиопия науқанынан кейін Нейпер Корольдік қоғамның мүшесі және Лондон қаласының құрметті азаматы атанды, сондай-ақ өмір бойына зейнетақы тағайындалды.
Napier achieved his greatest fame as an army officer when he led the expedition of 1868 against Emperor Tewodros II of Ethiopia. The Ethiopian ruler was holding a number of Protestant missionaries hostage, in his mountain capital of Magdala, as well as two British diplomats who had attempted to negotiate their freedom (Tewodros had unwisely taken them hostage as well). After months of planning and other preparations, the advance guard of engineers landed at Zula on the Red Sea to construct a port on 30 October 1867; Napier himself arrived in Zula on 2 January 1868, and on 25 January 1868 led his troops south into the Ethiopian Highlands. After the Ethiopian campaign, Napier was made a Fellow of the Royal Society and a Freeman of the City of London. and granted an annuity for life.
Кейінгі мансап
Нейпир 1870 жылы сәуір айында толық генералдың жергілікті шенімен Үндістанның Бас қолбасшысы болды. 1874 жылы 1 сәуірде толық генералдың толық шеніне көтерілгеннен кейін, 1876 жылы маусымда Гибралтар губернаторы болды. Алайда, 1878 жылдың ақпан айында ол Лондонға қайта шақырылып, Ресеймен соғысқа дайындық жүргізіліп жатқан экспедициялық әскерге қолбасшылық етуге тағайындалды. 1883 жылдың 1 қаңтарында фельдмаршал шеніне көтерілді. Нейпир сонымен қатар 3-ші Лондондық мылтық көмекші корпусының құрметті полковнигі және Корольдік инженерлердің полковнигі болды. 1887 жылдың қаңтарында Лондон мұнарасының констеблі болып тағайындалды. Нейпир 1890 жылдың 14 қаңтарында Лондондағы үйінде тұмаудан қайтыс болды. Оған 1890 жылдың 21 қаңтарында мемлекеттік жерлеу рәсімі өткізіліп, Санкт-Пол соборында жерленді.
Napier became Commander in Chief, India, with the local rank of full general in April 1870, and having been promoted to the substantive rank of full general on 1 April 1874, he became Governor of Gibraltar in June 1876. In February 1878, however, he was recalled to London and appointed to command an expeditionary force which was being prepared in anticipation of a war with Russia. he was promoted to field marshal on 1 January 1883. Napier was also honorary colonel of the 3rd London Rifle Volunteer Corps and colonel commandant of the Royal Engineers. In January 1887 he was appointed Constable of the Tower of London. Napier died of influenza at his residence in London on 14 January 1890. He was given a state funeral and buried in St Paul's Cathedral on 21 January 1890.
Мұра
1883 жылы британ үкіметі Гибралтарда 100 тонналық Армстронг зеңбірегін орнатты, оны Магдала батареясының Нейпиері деп атады. 1891 жылы сэр Джозеф Боем жасаған атқа отырған Нейпиердің мүсіні Лондондағы Карлтон Хаус Гарденс алдында ашылды: ол 1920 жылы Квинс Гейтке, Кенсингтонға көшірілді. Лондонның үшінші қалалық атқыштар еріктілер корпусының ұрпақтары Нейпир Хаус армия резерв орталығында, Гроув Парк, Лондон қаласында орналасқан; ғимарат оның құрметіне аталған.
In 1883 the British government installed one Armstrong 100 ton gun in a battery in Gibraltar that they named the Napier of Magdala Battery and in 1891 a statue of Napier on horseback by Sir Joseph Boehm was unveiled in front of Carlton House Gardens in London: it was moved to Queen's Gate, Kensington in 1920. The descendants of the Third City of London Rifle Volunteer Corps are located within Napier House Army Reserve Centre, Grove Park, London; the building is named in his honour.
Отбасы
1840 жылдың маусымында Нейпир Энн Пирске үйленді; олардың үш ұлы мен үш қызы болды, бірақ 1849 жылы әйелі босанғанда қайтыс болды. 1861 жылдың сәуірінде ол Мария Сесилия Смайт Скоттқа үйленді: олардың алты ұлы мен үш қызы болды.
In June 1840 Napier married Anne Pearse; they had three sons and three daughters before his wife died in childbirth in 1849. In April 1861 he married Maria Cecilia Smythe Scott: they had six sons and three daughters.