Пекхем эксперименті: 1926-1950 ж. халық денсаулығын жақсартуға қатысты зерттеу. Өмір салты мен профилактикалық медицинаға бағытталған, нәтижелері туралы оқыңыз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қоғамдық денсаулық сақтаудағы әлеуметтік эксперимент
Social experiment in public health
Пекхэм эксперименті – адамдардың, мүмкіндік болған жағдайда, өз денсаулығы мен физикалық дамуына жеке қызығушылық танытып, оны сақтау үшін күш жұмсайтынын анықтау мақсатымен жасалған тәжірибе. Тәжірибе 1926-1950 жылдар аралығында жұмысшы табының денсаулығына қатысты қоғамдық алаңдаушылықтың күшеюімен және профилактикалық әлеуметтік медицинаға қызығушылықтың артуымен байланысты туындады.
The Peckham Experiment was an experiment designed to determine whether people as a whole would, given the opportunity, take a vested interest in their own health and fitness and expend effort to maintain it. The experiment took place between 1926 and 1950, initially generated by rising public concern over the health of the working class and an increasing interest in preventive social medicine.
Бастау
Джордж Скотт Уильямсон (1884–1953) және Иннес Хоуп Пирс (1889–1978) – кейіннен үйленген екі дәрігер 1926 жылы Куинс-роудтағы SE5 мекенжайындағы үйde Пионерлік денсаулық орталығын ашты, себебі «бұл тұрғындар елдің жалпы халқының шамамен қимасын көрсетеді, кез келген ірі қалада кездесетін ең алуан түрлі мәдени қоспаға ие» деп есептеді. Олардың мақсаты денсаулықты аурудың табиғи тарихын зерттеумен салыстырылатын медициналық жағдай ретінде зерттеу болды. Бірінші кезең 1929 жылы аяқталды. Зерттеу нәтижелері таратылды, содан кейін үлкен, мақсатқа бағытталған орталықты салу үшін қаржы іздестірілді. Бұл орталық 1935 жылы Сент-Мэри Роудтағы арнайы салынған заманауи ғимаратта қайта ашылды, ол жаңа сәулеттік техникалардың қалай инновациялық әлеуметтік тәжірибелерді ілгерілетуге көмектесетінінің ерте мысалы ретінде жиі айтылады. Жаңа ғимарат, сэр Оуэн Уильямс жобалаған, 1949 жылғы «Пионерлік денсаулық орталығының бюллетенінде» егжей-тегжейлі сипатталған. Ол дәстүрлі медициналық ғимараттарға тән стильден жаңарып, өзгешеленді. Уильямс соңғы құрылымдық технологияларды пайдаланып, орталықтың дәрігерлеріне мүшелерді тиімді бақылауға мүмкіндік беретін кең ашық кеңістік жасады. Орталықтың ортасындағы үлкен жүзу бассейні шыныдан жасалған шатырмен жабылған, ал үлкен терезелер ғимаратқа табиғи жарық түсуін қамтамасыз етті. Бұл терезелерді толық ашу арқылы ғимаратқа таза ауа кіретіндей етілді. Корк едендер адамдарға жалаң аяқ жүруге мүмкіндік берді.
George Scott Williamson (1884–1953) and Innes Hope Pearse (1889–1978), two doctors who later married, opened the Pioneer Health Centre in a house in Queen's Road SE5 in 1926, choosing Peckham, in south east London, because "this populace roughly represents a cross section of the total populace of the nation with as widely differing a cultural admixture as it is possible to find in any circumscribed metropolitan area" –. Their aim was to study health as a medical condition in a manner comparable to studies of the natural history of disease. The first phase closed in 1929. The findings were disseminated, and funding was then sought to build a larger, purpose designed, centre. This re opened in 1935 in a purpose built modern building in St Mary's Road, often quoted as an early example of how new architectural techniques could help further bold new social experiments. The new building, designed by Sir Owen Williams was described in detail in the Bulletin of the Pioneer Health Centre, 1949. It moved away from the traditional lines dominating medical buildings. Williams created a large open space using the latest structural techniques, allowing the Centre's doctors to properly observe the members. At the middle of the Centre a large swimming pool was covered by a glazed roof, which, along with large areas of windows, allowed natural light into the building. These windows could be fully opened to circulate fresh air into the building. The cork floors allowed people to move about barefoot.
Тақырыбы
Уильямсон мен Пирс 950 жергілікті отбасын "Пекхэм экспериментіне" қатысуға шақырды. Аптасына бір шиллингтік шағын мүшелік төлемақы төлеп, отбасылар дене шынықтыру, жүзу, ойындар және семинарлар сияқты түрлі іс-шараларға қатыса алды. Мүшелер жылына бір рет медициналық қарап тексеруден өтіп, Орталықтың іс-шараларына қатысқан кезде жыл бойы бақылауда болды. Скотт Уильямсонның философиясының негізгі қағидасы – адамдарға өздерінен бастама көруге мүмкіндік берілсе, олар өздігінен шығармашылықпен ұйымдаса бастайды деген сенім болды. Осылай да болды, мүшелер Орталық ұсынған мүмкіндіктерді пайдаланып, спорттық, әлеуметтік және мәдени іс-шаралардың кең спектрін ұйымдастырды.
Williamson and Pearse recruited 950 local families to be part of "The Peckham Experiment". By paying a nominal membership fee of one shilling a week, a family had access to a range of activities such as physical exercise, swimming, games and workshops. Members underwent a medical examination once a year, and they were monitored throughout the year as they participated in the Centre's events. Central to Scott Williamson's philosophy was the belief that left to themselves people would spontaneously begin to organise in a creative way, and this happened, the members initiating a wide range of sporting, social and cultural activities using the facilities offered by the Centre.
ХХІ ғасыр
Пионерлік денсаулық қоры, Пекхам экспериментіне жауапты қайырымдылық ұйымы, ағылшын заңдарына сәйкес тіркелген қайырымдылық ұйымы ретінде әлі де жұмыс істеп келеді. Қордың сенімділері зерттеулерді тарату қажеттігін мойындайды, сондай-ақ жаңа орталықтар ашу мүмкіндігін сақтап қалады. Пекхам экспериментінен бері қоғам мен медицинада көптеген өзгерістер болғанына қарамастан, қазір Пионерлік денсаулық қоры деп белгілі болған ұйым, доктор Джордж Скотт Уильямсон анықтаған қағидалар денсаулық үшін маңызды және қоғам үшін де маңызын жоймайды деп санайды. Бұл әлеуметтік және тұрмыстық ортаның, жеке мотивацияның және денсаулықтың арасындағы байланыс туралы құнды мәліметтерді қамтиды. Өзінің қызметінің бір бөлігі ретінде Қор «Мэри Лэнгман сыйлығын» жариялады – бұл «Пекхам экспериментінің 21-ғасырдағы маңызы» тақырыбындағы эссеге берілетін жылдық сыйлық. Ол Пионерлік денсаулық орталығында денсаулықтың әлеуметтік, эмоционалдық және қоршаған орта факторлары туралы алынған сабақтарды дамытуға бағытталған. Мэри Лэнгман Скотт Уильямсонның жеке көмекшісі болған және осындай жобаларды іске асыру үшін қаржылай көмек қалдырған.
The Pioneer Health Foundation, the charity responsible for the Peckham Experiment continues to exist as a registered charity under English law, the Trustees recognising a need to disseminate the findings and also to keep open the possibility of a further centre or centres opening. Notwithstanding the many changes to society and medicine since the Peckham Experiment, The Pioneer Health Foundation Ltd, as it is now known, believes that the principles identified by Dr George Scott Williamson are basic to health and are of continuing relevance to society. This includes the valuable evidence produced about the relationship between social and home environment and individual motivation and health. As part of its activities, the Foundation has launched the "Mary Langman Prize", an annual award for an essay on "The Relevance of the Peckham Experiment in the 21st Century" that furthers the lessons learnt at the Pioneer Health Centre about the social, emotional and environmental determinants of health. Mary Langman was personal assistant to Scott Williamson and made a bequest to enable such initiatives.
Әдебиеттегі сілтемелер
Пекхэм эксперименті Пирс Энтонидің классикалық «Макроскоп» ғылыми-фантастикалық романында еске алынады, онда Пекхэм эксперименті әдістерін кеңейту арқылы балалардың бір тобының орташа есімдік қабілетінен әлдеқайда жоғары деңгейге жетуіне қол жеткізіледі, нәтижесінде бірегей трансценденттік гений пайда болады. Бұл туралы Т. С. Элиоттың «Мәдениеттің анықтамасы туралы жазбалары» еңбегінде білім беру және отбасы тақырыбын талқылағанда айтылады. Франц Фанонның «Қара тері, ақ маскалар» кітабында француз тілінің беделі мен Францияда білім алғаннан кейін Мартиникаға оралған білімді Антиль аралдарының қара нәсілділерінің әлеуметтік статусы арасындағы байланыс туралы сөз кезінде экспериментке қысқаша сілтеме жасалады. Пионерлік денсаулық орталығының сақталған мұрағаттары, оның ішінде Скотт Уильямсон мен Иннес Пирстің жеке құжаттары, сондай-ақ экспериментті басқа жерде қайта жасай алуға жасалған келесі әрекеттер туралы материалдар қазір Велком кітапханасында сақтаулы. Орталықтың жұмыс істеген кезеңінде және одан кейін оның жұмысына қатысқан адамдар жазған көптеген кітаптар да бар.
The Peckham Experiment is referred to in the classic science fiction novel Macroscope by Piers Anthony, wherein an extension of the Peckham Experiment techniques are used to raise a group of children to far above average intelligence, resulting in one transcendental genius. It is also mentioned in "Notes Toward the Definition of Culture", by T. S. Eliot during his discussion on education and the family. The experiment is also briefly referenced in Franz Fanon's book Black Skin, White Masks when discussing the connection between of the prestige of the French language and the social status of educated Antillean blacks returning to Martinique after visiting and being educated in France. The surviving archives of the Pioneer Health Centre, which include personal papers of Scott Williamson and Innes Pearse, as well as material on subsequent attempts to recreate the experiment elsewhere, are now in the Wellcome Library. There are also numerous books published during and after the Centre's lifespan by individuals who were involved in its work.