Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Квойт брошкасы – 5 ғасырдан бастап және одан кейін Британиядағы англосаксон қоныстану кезінде табылған англосаксон брошкасының бір түрі. Бұл брошка түрінен алынған «Квойт брошкасы стилі» атауы, ең әдемі брошкаларға тән декоративтік стильде жасалған барлық англосаксон металл бұйымдарын қамтиды. Брошкалар қазіргі атауын квоит ойынында тасталатын сақиналардан алған, олар кең сақина немесе ортасы бос шеңбер пішіндес, көбінесе қола немесе күмістен (кейде күміс немесе алтынмен әшекейленген) жасалады және көбінесе әсем безендіріледі. Бұл пішіндер өте төменгі рельефте болады, сондықтан басқа ерте англосаксон стильдерінен ерекшеленеді, ал негізгі пішіндерге беткей ою немесе ұрып жасау арқылы қосымша бөлшектер енгізіледі. Жануарлардың бейнесіндегі жүнді көрсету үшін, сондай-ақ дене мүшелерін ерекшелеу үшін нүктелер немесе сызықтар жиі қолданылады. Брошкалар басқа англосаксон сақиналы немесе кельт брошкалары сияқты бір түзу, иілмелі жіпшемен бекітіледі және сақинадағы ойық пен жіпше тоқтағыштарының болуымен де ерекшеленеді.
The quoit brooch is a type of Anglo Saxon brooch found from the 5th century and later during the Anglo Saxon settlement of Britain that has given its name to the Quoit Brooch Style to embrace all types of Anglo Saxon metalwork in the decorative style typical of the finest brooches. The brooches take their modern name from the rings thrown in the game of quoits, and have the form of a broad ring, or circle with an empty centre, usually in bronze or silver (sometimes inlaid with silver or gold respectively), and often highly decorated. The forms are in a very low relief, so contrasting with other early Anglo Saxon styles, with detail added by shallow engraving or punching within the main shapes. Dots or dashes are often used to represent fur on the animal forms, as well as lines emphasizing parts of the body. They are fixed with a single, straight hinged pin like those of other Anglo Saxon ring or Celtic brooches and are further defined by the presence of a slot and pin stops on the ring.
Шығуы және контекст
Қазіргі таңда көптеген ғалымдар стиль негізінен провинциялық римдік металл өнімдерінен дамыған деп санайды, көрінеу солтүстік Галлия мен Англиядағы әскери қабірлерде табылған салыстырмалы түрде төмен мәртебелі зергерлік бұйымдар, мысалы белбеулердің қапсырмалары мен бейнелері, сондай-ақ Римнің соңғы кезеңдеріндегі сәнді өнімдер, мысалы, өте соңғы римдік Хоксн қорындағы бір білезік стилі сияқты элементтерді қабылдаған. Quoit Brooch Style-де өте әртүрлі мотивтер көбінесе геометриялық, бірақ адам беттерінің маскалары және процессиялар немесе схемалық жануарлардың жұптары да кездеседі. Көптеген туындыларда мотивтер классикалық үйлесімділіксіз, бірақ кейінгі англосаксондық өнімдерге ұқсас тығыз жиналған. Бұл стиль Тетфорд қоры сияқты табылған жерлердегі римдік сақина стилімен де байланысты. Рим империясының соңғы кезеңдерінде Галлия мен Британияда цингула немесе металл бейнелермен безендірілген белбеулерді әскерилер де, азаматтық шенеуніктер де дәрежесінің белгісі ретінде тағуға болады. Бір теория бойынша, бұл стильді римдік провинциялық дәстүрлерде оқыған және германдық клиенттерге қызмет еткен алтын шеберлері жасаған, әрине, рим легиондарының кетуінен кейін және мүмкін, 410 жылға дейін Британияда рим билігінің аяқталуынан бұрын. Стиль мен формалар қазіргі континентальдық германдықтардан өзгеше, ал әртүрлі табылғандардың жағдайлары германдық иелерінің кейбір римдік-британдық мәдени әдеттерді қабылдағанын және римдік-британдық иелерінің Британияның англосаксондық қонысының алғашқы жылдарында ішінара англосаксондықтарды қабылдағанын көрсетеді. Алайда, Францияның солтүстігінде Quoit Brooch "мектебінің" маңызды өнімдерінің санының артуы стильдің де, зергерлік бұйымдардың формаларының да тек қана аралдық даму емес екенін және оларды нақты этникалық топпен байланыстыруға болмайтынын көрсетеді. Сондықтан, олардың 5-ші ғасырда оңтүстік Британия мен солтүстік Галлияны қорғауда жұмыс істеген кең ауқымды германдық, жалдамалы немесе федеративтік күштермен байланысты деген баламалы теория ұсынылды. Олар өздерін және өздерінің мәртебесін соңғы римдік дәстүрде жаңашылдық металл өнімдерін жасау арқылы көрсеткен.
Most scholars now agree that the style developed mainly from provincial late Roman metalwork styles, apparently drawing elements from both the relatively low status jewellery found in military graves in northern Gaul and England such as belt buckles and fittings, and also late Roman luxury work such as the style in one bracelet in the very late Roman Hoxne Hoard. In the Quoit Brooch Style the very varied motifs are largely geometrical but include human face masks and processions or confronted pairs of schematic animals. In most pieces the motifs are tightly packed together in a way lacking classical harmony, but comparable to later Anglo Saxon work. The style has also been related to late Roman ring styles in finds such as the Thetford Hoard. In late Roman Gaul and Britain cingula or belts decorated with metal fittings were worn as signs of rank by both soldiers and civilian officials. One theory is that the style was produced by goldsmiths trained in late Roman provincial traditions working for Germanic clients, certainly after and perhaps also before the departure of the Roman legions and the end of Roman rule in Britain in 410 or thereabouts. The style and forms are very different from contemporary continental Germanic ones, and the contexts of the various finds seem to allow for both the possibilities that Germanic owners were adopting some Romano British cultural habits, and that Romano British owners of objects were adopting partially Anglo Saxon ones in the first years of the Anglo Saxon settlement of Britain. The discovery of an increasing number of important products of the Quoit Brooch ″school″ in northern France, however, shows that neither the style, nor the forms of jewellery are purely insular developments and that they cannot be linked with any particular ethnic group. An alternative theory has therefore been advanced that they are associated with broadly Germanic, mercenary or federate forces employed in the defence of both southern Britain and northern Gaul in the 5th century, who identified themselves and their status by the creation of innovative metalwork in late Roman tradition.
Табылды
1863 жылы Кент қаласының Сары ауданындағы Сары англосаксон зиратында табылған, қазір Британ мұражайында сақталатын Сарр брошасы – өте жақсы сақталған, ең танымал мысал. Гейл Оуэн Кроккер оны «Квойт брошка стилінің» «ең тамаша үлгісі» деп сипаттады. Брошканың жалпақ шеңберіне екі үш өлшемді көгершін, ал шына басына тағы біреуі орналасқан. Күмістен жасалған, жануарлар өрнегінің екі аймағы алтынмен қапталған, ені 7,71 см. Бұл брошка 1893 жылы Британ мұражайына Генри Дёрденнің Бландфорд мұражайынан сатып алынған. Ол және Хаулетстің 13-ші қабірінен табылған брошка өте ұқсас, олардың бір шеберханадан шыққандығы, тіпті бір суретшінің туындылары болуы мүмкін деп есептеледі. Бірақ, бірнеше шеберханалар «Квойт брошка стилінде» жұмыс істегені де айтылады. Брошкалар, белбеу бекіткіштері және осы стиль негізінен Оңтүстік-Шығыс Англияда, Темзаның оңтүстігінде және Солтүстік Францияның барлық аймақтарындағы жоғары мәртебелі жерлеулерде кездеседі. Бұл заттар V ғасырдың орта шенінде жасалған. Британ мұражайында Хаулетс, Кенттен табылған Сарр брошасына ұқсас фрагмент, Эссекстегі Мукинг англосаксон зиратынан стильдегі бірнеше белбеу бекіткіштері, сондай-ақ Уайт аралындағы Чесселл Даун мен Кенттегі Хаулетстен қазба жұмыстарынан алынған фрагменттер сақталған. Брошка пішіні одан әрі сақталған, бірақ әлдеқайда қарапайым стильде. Уақыт және географиялық орналасым бойынша шектеулі болғандықтан, бұл стиль сирек кездеседі. 2000 жылы жасалған бір зерттеуде тек 5 дөңгелек брошка (формадан гөрі безендіру стилі ескерілді) және стильдегі ең көп дегенде 39 зат анықталды. Бірақ француздық деректерді ескере отырып, жалпы саны қайта қаралуы керек. Сол жылы Питер Инкер 7 дөңгелек брошканы сипаттап, суреттеді. 2013 жылы Винчестердің жанынан табылған және Портативті ескерткіштер схемасына тіркелген маңызды қосымша – «күміс инкрустациясы бар 5 ғасырға жататын мыс қорытпасынан жасалған кеуде тұғырының үлкен фрагменті». Онда отырған жануар мен оның қарсы тұрған серігінің бөлігі, геометриялық розеткалармен безендірілген аймақтан жоғары көтеріліп, кеуде тұғырының жоғарғы жиегін құрайды.
The Sarre Brooch, found in the Sarre Anglo Saxon cemetery at Sarre, Kent in 1863, and now in the British Museum is the best known example, in a very good state of preservation. It was described by Gale Owen Crocker as the "most magnificent example" of the Quoit brooch style. Two three dimensional doves sit on the flat circle of the brooch, and another on the head of the pin. In silver with the two zones of animal ornament gilded, it is 7.71 cm across. It was bought by the British Museum in 1893, having once been in the museum of Henry Durden of Blandford. This and a brooch from Howletts, Grave 13 are so similar that they are thought to be from the same workshop, if not the same artist, although several workshops are thought to have worked in the Quoit Brooch Style. The brooches, the belt fittings and the style, are mainly found in high status burials in southern eastern England, south of the Thames, and right across northern France, dating from the middle quarters of the 5th century. The British Museum also has a fragment of a brooch similar to the Sarre one from Howletts, Kent, and several belt fittings in the style from the Anglo Saxon cemetery at Mucking in Essex, as well as pieces excavated at Chessell Down on the Isle of Wight and Howletts in Kent. The brooch shape survived beyond that, but in a much plainer style. Given its limited range in time and place, the style is rare, and one survey in 2000 identified only 5 round brooches (counting style of decoration rather than shape) and a maximum of 39 objects in the style, though the total must be revised upwards in light of the French evidence and in the same year Peter Inker described and illustrated 7 round brooches. One significant addition to the corpus was found near Winchester in 2013 and registered by the Portable Antiquities Scheme. This was a "large fragment of a 5th century copper alloy scabbard mount with silver inlay" with a crouching animal, and part of its confronted partner, projecting above a zone with geometric rosettes to form the upper edge of the scabbard.
Талқылау
Бұл стиль 20 ғасырда анықталды және бастапқыда оның пайда болуына қатысты көптеген пікірталастар тудырды. Ол көбінесе табылған ескерткіштердің негізгі аймағына қоныстанған Юттармен байланыстырылады, сонымен қатар стильде герман және франк сияқты "жабайы" континенттік ықпалдар да байқалады. Соня Хоукс бұл стильді "Ют стилі А" деп атаған.
The style was identified in the 20th century and initially provoked much debate as to its origins. It is often connected with the Jutes, who Bede said settled in the core area of the finds, and "barbarian" continental influences, Germanic and Frankish are often also seen in the style, which has also been called "Jutish Style A" by Sonia Hawkes.