Кіріспе

Ағылшын дәрігері және геологы (1792–1881)

Джон Джеремая Бигсби (1792 жылдың 14 тамызы – 1881 жылдың 10 ақпаны) – ағылшын дәрігері, геология саласындағы еңбектерімен танымал. Бұл қызығушылығы 1818-1826 жылдары Төменгі және Жоғарғы Канададағы әскери қызметінде қалыптасқан. Ол 1825 жылы сайланған Америка философиялық қоғамының мүшесі болды. Лондонға көшер алдында 1827-1830 жылдары Ньюарк-на-Трент қаласының әкімі және мэрі қызметін атқарды. 1850 жылы ол Британдық Солтүстік Америкадағы өмірі мен саяхаттарын баяндайтын "Аяқ киім және каноэ" атты қызықты кітап жариялады. 1868 жылы ол өзінің ең маңызды ғылыми еңбегін – "Thesaurus Siluricus" жариялады, ол әлемдік силурлік қалыптанудағы барлық қазбалардың тізімі болды. Ол Лондонның түрлі ғылыми қоғамдарына жиырма жетідей мақала жазды. "Thesaurus Devonico Carboniferus" сөздігін шығарды, бірақ "Thesaurus Permianus" еңбегін аяқтауға үлкермей қайтыс болды. 1874 жылы ол Мерчисон медалімен марапатталды. 1876 жылы Бигсби медалін тағайындады.

Ерте мансап

1792 жылы Ноттингем қаласында туған, ол Джон Бигсбидің (1760–1844) М.Д., Ф.Р.К.П., Клэрбороу Коттедж, Ист-Ретфорд, Ноттингемшир және Мэридің (1821 ж. қайтыс болған), Джон Чемберлиннің (1815 ж. қайтыс болған), Дж.П., Ред-Хиллдің, Ноттингемширдің жоғары шерифінің жалғыз қызы, үлкен ұлы болды. Оның ағасы Томас Ретфордта тұрып, полковник Джон Кирктің (1777–1826) қызына үйленді, ол Дж.П. еді. Оның екінші ағасы Чарльз Кембридждегі Тринити колледжін бітіріп, дін қызметкері болды. Ретфордтағы Бигсби көшесі оның отбасының құрметіне аталған. Әкесі сияқты Джон Еремия Бигсби де Эдинбург университетінде білім алып, 1814 жылы медицина докторы ғылымын қорғады. Сол жылы ол диссертациясын жариялап, Эдинбургтағы Корольдік ауруханасында дәрігер болып жұмыс істеді. 1816 жылы ол британдық армияға көмекші хирург ретінде қабылданып, 1817 жылы Жақсы үміт мүйісіне жіберілді. Келесі жылы ол ағылшын қызметіндегі неміс жеңіл атқыштар полкіне дәрігер болып тағайындалды және олармен бірге Британдық Солтүстік Америкаға жіберілді. Ол Квебек қаласында орналасты, бірақ ирландиялық иммигранттар арасындағы тиф эпидемиясын емдеу үшін Жоғарғы Канададағы Хоксбериге жіберілді.

Геология

Ол геологияға зор қызығушылық танытып, 1819 жылы Жоғарғы Канаданың геологиясы туралы есеп беру үшін тағайындалды. Ол Оук-Риджс моренасын зерттеп сипаттаған алғашқы адам болды. 1822 жылы ол Британдық хатшы және Шекара комиссиясының медициналық қызметкері болып тағайындалды. Бірнеше жыл бойы ол ауқымды және маңызды геологиялық зерттеулер жүргізіп, American Journal of Science және басқа да ғылыми журналдарға мақалалар жариялады, ал кейіннен өзінің саяхаттары туралы "Шоу және каноэ" (1850) атты кітабында баяндады. 1827 жылы Англияға оралғаннан кейін ол 1846 жылға дейін Неварк-он-Трентте медициналық тәжірибемен айналысты, содан кейін Лондонға көшіп, өмірінің соңына дейін сол жерде тұрды. Ол енді Лондон геологиялық қоғамының жұмысына белсенді қатысты, ол 1823 жылы оның мүшесі болып сайланған еді. 1869 жылы ол Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды, ал 1874 жылы Лондон геологиялық қоғамының кеңесі оған Мерчисон медалін табыс етті. Өмірінің соңғы жиырма жылында ол Палеозой тау жыныстарының қазбаларын ең мұқият зерттеп, жүйеленген тізімдерін жасаумен шұғылданды. Оның "Thesaurus Siluricus" еңбегі 1868 жылы Корольдік қоғамның көмегімен жарық көрді, ал "Thesaurus Devonico Carboniferus" 1878 жылы жарық көрді. 1877 жылы ол Лондон геологиялық қоғамының Бигсби медалін құрды, оны 45 жасқа дейінгі ғалымдарға беру шарты қойылды. Ол 1881 жылдың 10 ақпанында Лондонда қайтыс болды.