Иттердің жыныс мүшелерінің гистиоциттік ісігі және басқа да итті тұқымдастардың ісігі
Canine transmissible venereal tumor
Иттерде кездесетін жұқпалы жыныс мүшесі ісігі (CTVT) – жыныстық қатынас арқылы берілетін, генетикалық байланысы жоқ қатерлі ісік. 6000 жыл бұрын пайда болған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Иттің және басқа да иттәрінің сыртқы жыныс мүшелерінің гистиоциттік ісігі
Histiocytic tumor of the external genitalia of the dog and other canines
Иттің жұқпалы жыныстық ісігі (ИЖЖИ), сондай-ақ жұқпалы жыныстық саркома (ЖЖС), «жапсырмалы» ісік және жұқпалы саркома деп те аталады, – иттің және басқа да иттәрінің сыртқы жыныс мүшелерінің гистиоциттік ісігі және ол көбейтілу кезінде жануардан жануарға жұғады. Сүтқоректілердегі үш белгілі жұқпалы қатерлі ісіктің бірі; қалғандары – тасманиялық шайтандарда кездесетін бет қатерлі ісігі және сириялық хомяқтың жұқпалы торлы клеткалық саркомасы. Ісік жасушаларының өзі жұқпалы агенттер болып табылады, ал пайда болған ісіктер генетикалық тұрғыдан қабылдаушы иттің туыс емес. Қазір ол бір жасушалы, жыныссыз көбейетін (бірақ жыныстық жолмен жұғатын) патоген ретінде тіршілік етеді. Геномдық талдау нәтижесінде ол 6000 жыл бұрын, мүмкін одан да ертерек, иттәрінен бөлініп шыққандығы анықталды. Дегенмен, қазіргі ісіктердің ең соңғы ортақ ата-бабасы жақында пайда болған: ол шамамен 200-2500 жыл бұрын пайда болған. Иттердегі ИЖЖИ-ді алғаш рет 1876 жылы орыс ветеринариялық дәрігері М.А. Новинский (1841–1914) сипаттаған, ол ісік жасушаларымен жұқтыру арқылы ісікті бір иттің екіншісіне трансплантациялауға болатынын көрсеткен.
A canine transmissible venereal tumor (CTVT), also known as a transmissible venereal tumor (TVT), canine transmissible venereal sarcoma (CTVS), sticker tumor and infectious sarcoma, is a histiocytic tumor of the external genitalia of the dog and other canines, and is transmitted from animal to animal during mating. It is one of only three known transmissible cancers in mammals; the others are devil facial tumor disease, a cancer which occurs in Tasmanian devils, and contagious reticulum cell sarcoma of the Syrian hamster. The tumor cells are themselves the infectious agents, and the tumors that form are not genetically related to the host dog. it is now essentially living as a unicellular, asexually reproducing (but sexually transmitted) pathogen. Sequence analysis of the genome suggests it diverged from canids over 6,000 years ago; possibly much earlier. However, the most recent common ancestor of extant tumors is more recent: it probably originated 200 to 2,500 years ago. Canine TVTs were initially described by Russian veterinarian M. A. Novinsky (1841–1914) in 1876, when he demonstrated that the tumor could be transplanted from one dog to another by infecting them with tumor cells.
Белгілері мен симптомдары
Еркек иттерде ісік қапақша мен етеккірге әсер етеді. Мешік иттерде ісік кілегейге әсер етеді. Сирек жағдайларда ауыз немесе мұрын зақымдалады. Ісік көбінесе гүлді капуста сияқты көрінеді. Жыныс мүшесінің ТТ белгілері: қапақшадан шыққан сөл, кейбір жағдайларда зәр жолының бітелуінен несептің тоқтауы.
In male dogs, the tumor affects the penis and foreskin. In female dogs, it affects the vulva. Rarely, the mouth or nose are affected. The tumor often has a cauliflower like appearance. Signs of genital TVT include a discharge from the prepuce and in some cases urinary retention caused by blockage of the urethra.
Патология
Иттердегі жұқпалы венериялық ісіктер – гистиоциттік ісіктер, олар жыныстық қатынас, тістеу, жалау және ісік зақымдалған жерлерді иіскеу арқылы иттер арасында таралуы мүмкін. Оғрықтың табиғи түрде аллограф ретінде жұғатыны туралы түсінік үш маңызды байқауға негізделген. Біріншіден, CTVT-ны тек тірі ісік жасушаларын трансплантациялау арқылы ғана эксперименттік түрде шақыруға болады, өлтірілген жасушалар немесе жасуша сүзгілері арқылы емес. Екіншіден, ісіктің кариотипі анеуплоидты, бірақ әртүрлі географиялық аймақтардан алынған барлық ісіктерде ерекше маркерлік хромосомалар бар. Үшіншіден, барлық зерттелген ісіктерде c-myc геніне жақын ұзын аралас ядролық элемент (LINE 1) енуі анықталды және бұл ісіктің CTVT екенін растау үшін диагностикалық маркер ретінде қолданылуы мүмкін. Иттердегі жұқпалы венериялық ісіктер көбінесе тропикалық, субтропикалық және қоңыржай климатта жыныстық белсенді иттерде кездеседі, мұнда көптеген қаңғыбас иттер болады, бірақ жұқтырудың толық мәліметтері белгісіз. Ауру көбейген кезде таралады және тіпті түлкілер мен койоттар сияқты басқа да иттің түрлеріне жұғуы мүмкін. Ісіктің өздігінен регрессиясы иммундық жүйенің реакциясы нәтижесінде болуы мүмкін. CTVT болжамды циклден өтеді: төрттен алты айға дейін созылатын бастапқы өсу фазасы (P фазасы), тұрақты фаза және регрессия фазасы (R фазасы), бірақ барлық CTVT регрессияға ұшырамайды. Ісік көбінесе метастазданбайды (жағдайдың 5 пайызынан кемде), тек күшіктерде және иммундық тапшылығы бар иттерде ғана. Метастаздар аймақтық лимфа түйіндеріне, сондай-ақ теріге, миға, көзге, бауырға, селезенке, ұрыққа, тік ішекке және бұлшық етке таралуы мүмкін. Диагнозды растау үшін биопсия қажет. Әлемдегі үздіксіз көбейтілген ең ұзақ жасушалық тізбек деп саналатын бұл бір жасушалық тізбектің табысы, ісіктің белгілі бір жануарлар тобында таралу тәсілімен байланысты. Тікелей контакті әдетте тиімді емес болғанымен, CTVT үй итінің танымал аталық әсерін пайдаланады. Бір аталық иті өмірі бойы ондаған бала туғыза алады, бұл ісіктің моногамды түрдегі жануарларға қарағанда көптеген аналық итке таралуына мүмкіндік береді. CTVT эпидемиологиясын түсіну, CTVT-қа ұшырауы мүмкін популяциялар туралы және аурудың таралуы туралы ақпарат беруге көмектеседі.
Canine transmissible venereal tumors are histiocytic tumors that may be transmitted among dogs through coitus, licking, biting and sniffing tumor affected areas. The concept that the tumor is naturally transmissible as an allograft came from three important observations. First, CTVTs can only be experimentally induced by transplanting living tumor cells, and not by killed cells or cell filtrates. Second, the tumor karyotype is aneuploid but has characteristic marker chromosomes in all tumors collected in different geographic regions. Third, a long interspersed nuclear element (LINE 1) insertion near c myc has been found in all tumors examined so far and can be used as a diagnostic marker to confirm that a tumor is a CTVT. Canine transmissible venereal tumors are most commonly seen in sexually active dogs in tropical, subtropical and temperate climates where there are large populations of stray dogs, but little is known about the details of transmission. The disease is spread when dogs mate, and can even be transmitted to other canine species, such as foxes and coyotes. Spontaneous regression of the tumor can occur, probably due to a response from the immune system. CTVT undergoes a predictable cycle: an initial growth phase of four to six months (P phase), a stable phase, and a regression phase (R phase), although not all CTVTs will regress. The tumor does not often metastasize (occurring in about less than 5 percent of cases), except in puppies and immunocompromised dogs. Metastasis occurs to regional lymph nodes, but can also be seen in the skin, brain, eye, liver, spleen, testicle, rectum and muscle. A biopsy is necessary for diagnosis. The success of this single cell lineage, believed to be the longest continually propagated cell lineage in the world, can be attributed to the tumor's mode of transmission in a specific host system. Although direct contact is generally not a highly efficient mode of transfer, CTVTs take advantage of the popular sire effect of domestic dogs. A single male can produce dozens of litters over his lifetime, allowing the tumor to affect many more females than it could if a monogamous species were the host. Understanding the epidemiology of CTVTs could provide insights for populations that may experience CTVT exposure and information about disease prevalence.
Генетика
CTVT жасушаларында қалыпты ит жасушаларына қарағанда хромосомалар саны аз. Ит жасушаларында әдетте 78 хромосома болады, ал қатерлі ісік жасушаларында 57–64 хромосома кездеседі.
The CTVT cells have fewer chromosomes than normal dog cells. Dog cells normally have 78 chromosomes, while the cancer cells contain 57–64 chromosomes
Осы типтегі қатерлі ісіктің барлық жасушалары өте ұқсас генетикалық кодты бөліседі, көбінесе, тіпті әрқашан да олардың иесінің ДНК-сымен байланысты емес.
All tumor cells of this type of cancer share extremely similar genetic code, often if not always unrelated to the DNA of their host.
Емдеу әдісі
Химиотерапиялық препарат винкристинмен емделген кезде ісік кері дамиды, себебі жауап беруші организмнің иммундық жүйесі қозғалады. CCL5 иммундық жауапта маңызды рөл атқаруы мүмкін.
The tumor, when treated with the chemotherapy drug vincristine, regresses as the host immune system is activated. CCL5 may play an important role in the immune response.
Емдеу
Бұл ісіктердің орналасуына байланысты операция қиын болуы мүмкін. Операция ғана көбінесе қайталануға алып келеді. Химиотерапия TVT үшін өте тиімді. Химиотерапиямен толық ремиссияға қол жеткізудің болжамы өте жақсы. Химиотерапияда ең көп қолданылатын препараттар – винкристин, винбластин және доксорубицин. Химиотерапия тиімсіз болса, сәулелік терапия қажет болуы мүмкін.
Surgery may be difficult due to the location of these tumors. Surgery alone often leads to recurrence. Chemotherapy is very effective for TVTs. The prognosis for complete remission with chemotherapy is excellent. The most common chemotherapy agents used are vincristine, vinblastine, and doxorubicin Radiotherapy may be required if chemotherapy does not work.