Кіріспе

Израиль-американдық технологиялық құқық сарапшысы, саяси экономист және жазушы Йохай Бенклер (/j/oʊ/x/aɪ/; 1964 жылы туған) – ізраиль-американдық автор және Гарвард құқық мектебінің кәсіпкерлік құқықтық зерттеулер Беркман профессоры. Ол сонымен қатар Гарвард университетінің Беркман Клейн интернет және қоғам орталығының ғылыми жетекшісі. Академияда ол «ортақ негіздегі өзара өндіріс» терминін енгізгенімен және оның 2006 жылғы «Желінің байлығы» атты кеңінен сілтеме жасалған кітабымен танымал.

Өмірбаян

1984 жылдан 1987 жылға дейін Бенклер Шизафон кибуцының мүшесі және қазынашысы болды. Ол 1991 жылы Тель-Авив университетінен заңгерлік бакалавр (LL. B.) және 1994 жылы Гарвард заң мектебінен заң докторы (J. D.) дәрежелерін алды. 1994 жылдан 1995 жылға дейін "Ropes & Gray" заң фирмасында жұмыс істеді. 1995 жылдан 1996 жылға дейін АҚШ Жоғарғы сотының судьясы Стивен Г. Брейердің кеңсесінде стажерлік өтті. Ол 1996 жылдан 2003 жылға дейін Нью-Йорк университетінің заң мектебінде профессор болды, ал 2002–2003 жылдары Йель және Гарвард заң мектептерінде қонақ лекция оқыды. 2003 жылы Йель заң мектебінің профессорлық құрамына қосылды. 2007 жылы Бенклер Гарвард заң мектебіне қосылып, онда сабақ береді және Беркман Клейн Интернет және қоғам орталығының әрі-тең директоры болып табылады. Бенклер "Күн сәулесі" қорының кеңесшілер кеңесінің мүшесі. 2011 жылы оның зерттеулерінің нәтижесінде 100 000 долларлық Ford Foundation Social Change Visionaries Award сыйлығына ие болды. Ол сонымен қатар "Шекарасыз репортерлер" ұйымы құрған Ақпарат және демократия комиссиясының 25 жетекші тұлғасының бірі.

Шығармалары

Бенклердің зерттеулері желілік ортада ресурстарды басқаруға қатысты ортақ пайдалануға негізделген тәсілдерге бағытталған. Ол ақпаратты бөлісуге негізделген, мысалы, ашық кодты бағдарламалық қамтамасыз ету және «Википедия» сияқты бірлескен күш-жігерді сипаттау үшін «ортақ негіздегі әріптестік өндіріс» терминін енгізді. Сондай-ақ ол «желілік ақпараттық экономика» терминін «нарықтық стратегияларға тәуелді емес, кеңінен таралған нарықтан тыс құралдар арқылы жүзеге асырылатын, децентрализацияланған жеке іс-қимылмен сипатталатын ақпараттық тауарларды өндіру, тарату және тұтыну жүйесі» деп сипаттайды.

Желілердің байлығы

Бенклердің 2006 жылғы "Желінің байлығы" кітабы ақпараттық технологияның экономика мен қоғамға елеулі өзгерістер әкелуге мүмкіндік беретін, кең ауқымды ынтымақтастық формаларын зерттейді. Бенклер өз тұжырымдамаларын дәлелдеу үшін Википедия, Creative Commons, ашық кодты бағдарламалық жасақтама және блогтар сияқты мысалдар келтіреді. ("Желінің байлығы" кітабының өзі Creative Commons лицензиясымен жарияланған.) Мысалы, Бенклер блогтар мен басқа да қатысушылық коммуникация түрлері "күрделі ой-пікірді қалыптастыруға және өзін-өзі талдауға бейімделген мәдениетті" дамытуға ықпал етуі мүмкін деп санайды. Мұнда азаматтар өз пікірлерін еркін білдіру арқылы мүмкіндік алады, бұл оларды "қалыптасқан көзқарастарды" пассивті түрде қабылдаудан шығып, белсенді қатысушыларға айналуға септігін тигізеді. "Желінің байлығы" кітабының көп бөлігі экономикалық тұрғыдан қарастырылған, және Бенклер ақпараттың еркін таратылатын мәдениеті, инновациялар патенттік немесе авторлық құқық заңдарымен шектелгенге қарағанда экономикалық тұрғыдан тиімді болуы мүмкін екенін айтады, себебі көптеген ақпаратты қайта өндірудің айнымалы құны дерлік жоқ.

Желілік пропаганда

Гарвард университетінің Интернет және қоғам саласындағы Беркман Клейн орталығының ғылыми директоры Роберт Фарис және аталған орталықтың ғылыми қызметкері Хал Робертспен бірлесіп, Бенклер 2018 жылғы қазан айында «Желілік үгіт-насихат: Америка саясатындағы манипуляция, дезинформация және радикализация» атты еңбекті жазды. 2011 жылы Бенклер «Пингвин мен Левиафан: Өзара көмек жеке мүддеден қалай басым түседі» деген кітабын жариялады.