Кіріспе

Еске алу аккламациясы – бұл Евхаристияның негізі туралы айтылғаннан кейін жұртшылық жасайтын немесе айтатын мадақтау. Олар ежелгі шығыс литургияларында кеңінен таралған. Византиялық үлгідегі Әулие Яков литургиясында дін қызметкері былай дейді: «Мені еске алу үшін осылай істеңдер, себебі осы нанды жеп, осы тостағаннан ішетін сайын, Мен келгенше, Құдайдың өлімін жариялайсыңдар және Оның қайта тірілуін мойындайсыңдар». Сонда халық: «Біз Сенің өліміңді, Раббым, жариялаймыз және Сенің қайта тірілуіңді мойындаймыз», – деп жауап береді.

Александриялық ырым

Александриялық ырым – Копт Православ шіркеуінің литургиялық ырымы. Еске алу аккламациясы осы ырымның үш литургиясының – Әйетті Кирилл литургиясының, Әйетті Василий литургиясының және Әйетті Григорий литургиясының – Институттық баяндамасының соңында кездеседі. Еске алу аккламациясы діни қызметкердің айтқан қысқа дұғасынан және қауымның жауабынан тұрады. Бұл екі бөлімді, Эпиклезистен және Институттық баяндаманың басқа бөлімдерінен ажырату үшін, әдетте Анамнез деп атайды. Александриялық көптеген дұғалар сияқты, діни қызметкер копт тілінде дұға етеді, ал қауым грек тілінде жауап береді.

Римдік діни рәсім

Еске алу аккламациясы 1969 жылы Рим Папасы Пауыл VI Рим Миссалын қайта қарау кезінде Римдік Жиналысқа енгізілді. Бұрын ғибадат дұғасында халықтан тек "Sanctus" және соңғы мадақтауға "Амин" жауабы естілетін.

Mysterium fidei - сенімнің құпиясы

Еске алуға кіріспе ретінде діни қызметкер: "Сенімнің құпиясы" деп айтады немесе әндейді. Бұл кіріспе сөз тіркесі, латын тіліндегі түпнұсқада mysterium fidei, бұрын ағылшын тіліне "сенімнің құпиясын жариялайық" деп еркін аударылған еді, және кейбір жерлерде діни қызметкердің орнына диякон әндейтін немесе айтатын, тіпті Миссалдағы және Папа Пауыл VI Рим Миссалын қайта қарауды жариялаған апостолдық конституция Missale Romanum-дағы нақты нұсқауларға қарамастан. 2011 жылы ағылшын тіліндегі аударма түзетіліп, енді қарапайым түрде: "Сенімнің құпиясы" деп аударылады.

Mysterium fidei сөз тіркесінің мағынасы

«Mysterium fidei» деген сөз тіркесі 6 ғасырға дейін, шамамен Папа Леон I (440-461) тұсында, және мүмкін, манихейшіліктің материалдық нәрселердің жақсылығын жоққа шығаруына жауап ретінде, қасиеттілік сөздеріне қосылған. Бұл, католик шіркеуінің құтқарылу Мәсіхтің қанды жаратылысы арқылы және осы құтқарылуға қатысу арқылы келеді деген сенімін білдіретін өрнек, ал құтқарылуға қатысу үшін материалдық элементтер қолданылады.