Львів ұлттық университеті: Украинаның ең көне жоғары оқу орны. 1661 жылдан бері білім беруде. Тарихы, орналасқан жері және қазіргі жағдайы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Украинаның Львов қаласындағы мемлекеттік университет
Public university in Lviv, Ukraine
Иван Франко атындағы Львов ұлттық университеті (Львівський національний університет імені Івана Франка) – Украинаның Львов қаласында орналасқан мемлекеттік университет. Бұл университет қазіргі Украина аумағында үздіксіз жұмыс істеп келе жатқан ең көне жоғары оқу орны, оның тарихы 1661 жылға дейін жетеді, сол жылы Польша королі Ян II Казимир оған алғашқы патшалық құқық қағазын берген. Ғасырлар бойында университет түрлі өзгерістерге, тоқтауларға және атаулардың алмасуына ұшырады, бұл Еуропаның осы аймағының геосаяси күрделілігін көрсетеді. Аталған мекеменің қазіргі түрі 1940 жылға дейін жетеді. Ол Украинаның батыс бөлігіндегі Львов облысындағы тарихи Львов қаласында орналасқан.
The Ivan Franko National University of Lviv (Львівський національний університет імені Івана Франка) is a public university in Lviv, Ukraine. The university is the oldest institution of higher learning in continuous operation in present day Ukraine, dating from 1661 when John II Casimir, King of Poland, granted it its first royal charter. Over the centuries, it has undergone various transformations, suspensions, and name changes that have reflected the geopolitical complexities of this part of Europe. The present institution can be dated to 1940. It is located in the historic city of Lviv in Lviv Oblast of Western Ukraine.
Польша-Литва одақтастығы
Университет 1661 жылғы 20 қаңтарда құрылды, ол кезде Польша королі Ян II Казимир Ваза 1608 жылы құрылған қалалық иезуит колледжіне «академияның құрметі мен университет атағын» берді. 1589 жылы иезуиттер бұрын университет құруға тырысқан, бірақ сәттілікке жетпеген. Польша Корольдігінде тағы бір оқу орнын құруды Краковтың Ягеллон университетінің билігі қауіп деп қарады, олар бәсекелес болған жоқ және иезуиттердің келесі жылдардағы жоспарларын тоқтатып тастады. Хадяш шарты (1658) бойынша Киевте православие руси академиясы және тағы бір академия белгісіз жерде құрылуы керек еді. Иезуиттер оның православие бауырластығының мектебі негізінде Львовта құрылатынын күдіктенді және осыны корольдік бұйрық алу үшін сылтау ретінде пайдаланды, бұл олардың колледжін академия деңгейіне көтерді (бір қалада екі академия болуы мүмкін емес). Ян II Казимир иезуиттерді қолдады және оның ұстанымы шешуші болды. Алғашқы патшалық жарлық кейіннен 1661 жылғы 5 ақпанда Ченстоховада шығарылған тағы бір жарлықпен расталды. 1758 жылы король Август III жарлық шығарды, онда Коллегия Ягеллон университетімен тең мәртебедегі академия ретінде сипатталды, оның құрамында теология және философия факультеттері болды.
The university was founded on 20 January 1661, when King John II Casimir in Polish Jan II Kazimierz Waza of Poland granted a charter to the city's Jesuit Collegium, founded in 1608, giving it "the honor of an academy and the title of a university". In 1589, the Jesuits had tried to found a university earlier, but did not succeed. Establishing another seat of learning in the Kingdom of Poland was seen as a threat by the authorities of Kraków's Jagiellonian University, which did not want a rival and stymied the Jesuits' plans for the following years. According to the Treaty of Hadiach (1658), an Orthodox Ruthenian academy was to be created in Kyiv and another one in an unspecified location. The Jesuits suspected that it would be established in Lwów/Lviv on the foundations of the Orthodox Brotherhood's school, and used this as a pretext for obtaining a royal mandate that elevated their college to the status of an academy (no city could have two academies). King John II Casimir was a supporter of the Jesuits and his stance was crucial. The original royal charter was subsequently confirmed by another decree issued in Częstochowa on 5 February 1661. In 1758, King Augustus III issued a decree, which described the Collegium as an academy, equal in fact status to the Jagiellonian University, with two faculties, those of Theology and Philosophy.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1939 жылдың қыркүйегінде Польшаға неміс әскерлерінің басып кіруіне және оған ілесіп Кеңес әскерлерінің шабуылына дейін, Кеңес әкімшілігі сабақтарды жалғастыруға рұқсат берді. Бастапқыда мектеп соғысқа дейінгі Польша жүйесі бойынша жұмыс істеді. Бірақ 18 қазанда Польша ректоры, профессор Роман Лонгшамп де Бериер қызметтен босатылып, оның орнына Киевтегі Украина тарихы институтынан ауыстырылған украин тарихшысы, украин журналисі және диссиденті Валерий Марченконың әкесі Марченко Михайло Иванович тағайындалды. Оның міндеті – университетті украиндандыру және кеңестік жүйеге көшіру болды. Польшалық профессорлар мен әкімшілік қызметкерлер көбінесе жұмыстан шығарылды. Құрбан болғандардың арасында Ян Казимир университетінің соңғы ректоры Роман Лонгшамп де Бериер, оның үш ұлы бар, ал университет қайта ашылды. Ян Казимир университетінің көптеген польшалық ғалымдары Вроцлавқа (бұрынғы Бреслау) көшіп, жаңа құрылған польша жоғары оқу орындарында қызметке орналасты. Университет ғимараты соғыстан зардап көрмеді, бірақ соғысқа дейінгі студенттер мен оқытушылардың 80 пайызы жоғалып кетті. Ян Казимир университетінің дәстүрлері Вроцлав университетінде жалғасты, ол неміс халқы қуылғаннан кейін, соғысқа дейінгі Бреслау университетінің орнын басты, бұл Сталиннің Германияның шығыс шегарасын батысқа жылжытуының нәтижесі болды.
After the German invasion of Poland and the accompanying Soviet invasion in September 1939, the Soviet administration permitted classes to continue. Initially, the school worked in the pre war Polish system. On 18 October, however, the Polish rector, Professor Roman Longchamps de Bérier, was dismissed and replaced by Марченко Михайло Іванович, a Ukrainian historian transferred from the Institute of Ukrainian History in Kyiv, grandfather of Ukrainian journalist and dissident Valeriy Marchenko. His role was to Ukrainize and Sovietize the university. Polish professors and administrative assistants were increasingly fired The victims included lecturers from the University of Lviv and other local academic institutions. Among the killed was the last rector of the University of Jan Kazimierz, Roman Longchamps de Berier, his three sons, and the university reopened. and most of Polish academics from the University of Jan Kazimierz relocated to Wrocław (former Breslau), where they filled positions in the newly established Polish institutions of higher learning. The buildings of the university had survived the war undestroyed, however, 80% of its pre war student and academic body was gone. The traditions of Jan Kazimierz University have been duplicated at the University of Wrocław, which replaced the pre war University of Breslau after the German inhabitants of that city had been expelled following Stalin's establishing Germany's eastern border farther to the west.
Украина КСР
1964 жылы университет алдында Иван Франкоға арналған ескерткіш салынды.
In 1964, a monument dedicated to Ivan Franko was built in front of the university.