Гессен-Ротенбург: Тарихы мен тарауы

Кіріспе

Бұрынғы неміс жері - Гессен-Ротенбург – 1627 жылы Гессен-Кассель жерінен құрылған бұрынғы неміс жері. Оның тәуелсіздігі 1834 жылы, ханзадалар Виктор мен Хлодвигке мұра қалмаған иеліктері Хохенлохе-Вальденбург-Шиллингсфюрст арқылы Гессен-Кассельмен қайта біріктірілген кезде аяқталды.

Тарих

Гессе-Кассель (немесе Гессе-Кассель) әулетін Филипп Магнанимнің үлкен ұлы, «Ақылды» лақап атымен белгілі Вильгельм IV құрды. 1567 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін ол Кассельді астана етіп Гессенің жартысын алды, осылайша Гессен-Кассель ландграфтығы құрылды. Оған ағасының мүлкінен де мұралық үлес қосылды. Оның ұлы Морис (1572–1632) 1592 жылдан 1627 жылға дейін Гессен-Кассель ландграфы болды. 1605 жылы Морис кальвинизмге көшті, кейіннен Отыз жылдық соғысқа қатысты және аумақтарының бір бөлігін Дармштадт әулетіне беруге мәжбүр болғаннан кейін 1627 жылы тақтан бас тартып, ұлы Вильгельм V (1602–1637) пайдасына орнын қалдырды. Оның кіші ұлдарына апанаж берілді, осы арқылы әулеттің бірнеше тармақтары құрылды (Гессен-Ротенбург, Гессен-Эшвеге және Гессен-Райнфельс), олардың бірігуі нәтижесінде Гессен-Райнфельс-Ротенбург 1834 жылға дейін сақталды. 1627 жылы Мористің кіші ұлы Эрнест (1623–1693) Рейнфельс және Төменгі Каценленбогенді мұра етіп алды. Бірнеше жылдан кейін, екі бауыры, Гессен-Эшвеге ландграфы Фридрих (1617–1655) және Гессен-Ротенбург ландграфы Герман IV (1607–1658) қайтыс болғаннан кейін, ол Эшвеге, Ротенбург, Ванфрид және басқа да аудандарды өз иелігіне қосты. Эрнест, католик дініне кірген, көп саяхаттаған және көптеген еңбектердің авторы болды. Шамамен 1700 жылы оның екі ұлы, Вильгельм (1725 жылы қайтыс болған) және Карл (1711 жылы қайтыс болған) өздерінің иеліктерін бөлісіп, Гессен-Ротенбург және Гессен-Ванфрид әулеттерін құрды. Соңғы әулет 1755 жылы Вильгельмнің немересі Константин (1778 жылы қайтыс болған) 1735 жылы Гессен-Кассель сатып алған Рейнфельссіз қалған жерлерді біріктіріп, оларды Гессен-Ротенбург ландграфы ретінде басқарды. 1801 жылы Луневиль бейбіт шартында Рейн өзенінің сол жағындағы ландграфтықтың бөлігі Францияға берілді, ал 1815 жылы басқа бөліктері Пруссияға өткізілді, ландграф Виктор Амадей Корвей аббаттығымен және Ратибор Силезия герцогтығымен өтемақы алды. Виктор әулетінің соңғы еркек мүшесі болды, сондықтан Пруссияның келісімімен ол барлық иеліктерін немерелері, Хоэнлохе-Вальденбург-Шиллингсфюрст князьдері Виктор мен Хлодвигке қалдырды. 1834 жылдың 12 қарашасында ландграф қайтыс болғаннан кейін Гессен-Ротенбургтің қалған бөліктері 1627 жылғы келісімге сәйкес Гессен-Кассельмен біріктірілді. Гессен-Ротенбург ешқашан Гессен-Кассельден толық тәуелсіз болған емес. Бұл әулеттің ең танымал өкілі, Гессен-Кассель ландграфы Константиннің кіші ұлы Карл Константин (1752–1821) болуы мүмкін, ол «Гражданин Гессе» деген атпен Франция революциясына қатысқан.

The line of Hesse Kassel (or Hesse Cassel) was founded by William IV, surnamed the Wise, eldest son of Philip the Magnanimous. On his father's death in 1567, he received one half of Hesse, with Cassel as his capital; this formed the Landgraviate of Hesse Kassel. Additions were made to it by inheritance from his brother's possessions. His son, Maurice the Learned (1572–1632) was Landgrave of Hesse Kassel from 1592 until 1627. Maurice converted to Calvinism in 1605, became involved later in the Thirty Years' War, and, after being forced to cede some of his territories to the Darmstadt line, abdicated in 1627 in favour of his son William V (1602–1637). His younger sons received apanages, which created several cadet lines of the house (Hesse Rotenburg, Hesse Eschwege and Hesse Rheinfels), of which, with amalgamation, that of Hesse Rheinfels Rotenburg survived till 1834. In 1627, Ernest (1623–1693), a younger son of Maurice, received Rheinfels and lower Katzenelnbogen as his inheritance. Some years later, on the deaths of two of his brothers, Frederick, Landgrave of Hesse Eschwege (1617–1655) and Herman IV, Landgrave of Hesse Rotenburg (1607–1658), he added Eschwege, Rotenburg, Wanfried and other districts to his possessions. Ernest, who was a convert to the Roman Catholic Church, was a great traveller and a voluminous writer. About 1700 his two sons, William (d. 1725) and Charles (or Karl) (d. 1711), divided their territories, and founded the families of Hesse Rotenburg and Hesse Wanfried. The latter family died out in 1755, when William's grandson, Constantine (d. 1778), reunited the lands except Rheinfels, which had been acquired by Hesse Kassel in 1735, and ruled them as Landgrave of Hesse Rotenburg. At the peace of Lunéville in 1801, the part of the landgraviate on the left bank of the Rhine was surrendered to France and, in 1815, other parts were ceded to Prussia, the landgrave Victor Amadeus being compensated by the abbey of Corvey and the Silesian Duchy of Ratibor. Victor was the last male member of his family, so, with the consent of Prussia, he bequeathed his allodial estates to his nephews the princes Victor and Chlodwig of Hohenlohe Waldenburg Schillingsfürst. When the landgrave died on 12 November 1834 the remaining parts of Hesse Rotenburg were united with Hesse Kassel according to the arrangement of 1627. Hesse Rotenburg was never completely independent of Hesse Kassel. Perhaps the most famous member of this family was Charles Constantine (1752–1821), a younger son of Landgrave Constantine, who took part in the French Revolution under the name Citoyen Hesse.