Уильям II (1227-1256) – Голландия және Зеланд графы, Германияның анти-королі (1248). Әкесінен кейін тәжді мұраға алған, тарихы мен билігі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
13 ғасырдағы Германия королі
13th century King of Germany
Вильгельм II (1227 жылдың ақпаны – 1256 жылдың 28 қаңтары) 1234 жылдан өмірінің соңына дейін Голландия және Зеландия графы болды. 1248 жылы Германияның қарсы королі сайланды және 1254 жылдан бастап жалғыз патша ретінде биледі.
William II (February 1227 – 28 January 1256) was the Count of Holland and Zeeland from 1234 until his death. He was elected anti king of Germany in 1248 and ruled as sole king from 1254 onwards.
Ерте өмір
Вильгельм Голландия графы Флорис IV пен Брабант герцогинясы Матильданың үлкен ұлы және мұрагері болды. Әкесі Корбидегі турнирде қаза тапқанда Вильгельм жеті жасқа толған еді. Оның әкесінің інілері Вильгельм мен Утрехт епископы Отто 1239 жылға дейін оның қамқорлары болды.
William was the eldest son and heir of Count Floris IV of Holland and Matilda of Brabant. When his father was killed at a tournament at Corbie, William was only seven years old. His paternal uncles William and Otto, bishop of Utrecht, were his guardians until 1239.
Патшалық
Ана жағынан ағасы Брабант герцогы Генрих II және Кельн архиепискобы Конрад фон Хохстаденнің көмегімен, император Фридрих II Рим папасы Иннокентий IV-тің құлшылықтан айырылғаннан кейін Вильгельм Германия патшасы болып сайланды. Ол 1246 жылы анти-патша болып сайланғаннан кейін бір жыл ішінде қайтыс болған Тюрингия ландграфы Генрих Распе орнына келді. Келесі жылы Вильгельм әкесінің аңшылық резиденциясын өз жаңа мәртебесіне сай келетін сарайға айналдыруға шешім қабылдады. Бұл кейін Биненхоф (Ішкі аула) деп аталып, Гаага қаласының негізін қалады. Осы уақытта, бес айлық қоршаудан кейін Вильгельм Аахенді алты ай қоршап, Фридрихтің ізбасарларынан басып алды. Тек содан кейін ғана ол Кельн архиепискобы Конрадтан тәж киді. 25 қаңтар 1252 жылы Вельф герцогы Оттоның қызы Елизаветаға үйленгеннен кейін ол кейбір неміс княздарынан белгілі бір теориялық қолдау алды. 1252 жылдың 25 наурызында Брансвик қаласында екінші рет Рим патшасы болып сайланды. Сайлауға Кельн, Майнц және Трир архиепископтары, Бранденбург маркграфы және Саксония герцогы қатысты. Бавария герцогы болған Пфальц графы Конрад IV-ті қолдағандықтан, құлшылықтан айырылғандықтан сайлауға қатысудан шеттетілді. Сайлаудан кейін Богемия патшасы оған келісімін білдіретін елшілерді жіберді. Алайда, «Вильгельмда батылдық пен рыцарлық қасиеттер жетіспесе, оның билігі Рейннен тысқары жерлерге ешқашан таралмады». Ол өз туған жерінде Фландрия графесі Маргарет II-мен Зеландияны бақылау үшін күресті. Германия патшасы ретінде ол Зеландия графы болды. 1253 жылдың шілде айында ол Весткапельде (қазіргі Бельгия) фламанд әскерін жеңіп, бір жылдан кейін соғыс тоқтады. Фламандтарға қарсы саясаты Франциямен қарым-қатынасын нашарлатты. 1254 жылдан өліміне дейін Батыс фриздерге қарсы бірнеше соғыс жүргізді. Ол Хеемскерк және Харлемде мықты қамалдар салып, фриздерге қарсы соғысқа арналған жолдар жасады. Вильгельм Харлем, Делфт, 'с-Грейвензанде және Алкмар қалаларына қала құқықтарын берді. Annales Wormatienses мәліметінше, 1255 жылдың 10 қарашасында Вильгельм «фаллбургерлер деп аталатын азаматтардың құқықтарын жойды, сондықтан басқа шектеулермен қатар, ешбір қала оларды қабылдауға немесе қабылдауға құқылы болмады»; кейінірек жазушы фаллбургерлердің «қалада тұрмайтын азаматтар» екенін түсіндіру үшін түсіндірме қосты.
With the help of his maternal uncle Duke Henry II of Brabant and the Cologne archbishop Konrad von Hochstaden, William was elected king of Germany after Emperor Frederick II was excommunicated by Pope Innocent IV. He succeeded Landgrave Henry Raspe of Thuringia who had died within a year after his election as anti king in 1246. The next year, William decided to extend his father's hunting residence to a palace which met his new status. This would later be called the Binnenhof (Inner Court) and was the beginning of the city of The Hague. Meanwhile, after a siege of five months, William besieged Aachen for six months before capturing it from Frederick's followers. Only then could he be crowned as king by Archbishop Konrad of Cologne. He gained a certain amount of theoretical support from some of the German princes after his marriage to Elizabeth, daughter of the Welf duke Otto of Brunswick Lüneburg, on 25 January 1252. He was elected as King of the Romans a second time on 25 March 1252 at Brunswick. The electors were the Archbishops of Cologne, Mainz and Trier, the Margrave of Brandenburg and the Duke of Saxony. The Count Palatine, who was also Duke of Bavaria, was excluded from taking part in the election on the ground that, as a supporter of Conrad IV, he was under sentence of excommunication. After the election, the King of Bohemia sent ambassadors conveying his consent to it. However, although "William lacked neither courage nor chivalrous qualities his power never extended beyond the Rhineland." In his home county, William fought with Countess Margaret II of Flanders for control of Zeeland. As king of Germany, he made himself count of Zeeland. In July 1253, he defeated the Flemish army at Westkapelle (in modern day Belgium) and a year later a pause in hostilities followed. His anti Flemish policy worsened his relationship with France. From 1254 to his death he fought a number of wars against the West Frisians. He built some strong castles in Heemskerk and Haarlem and created roads for the war against the Frisians. William gave city rights to Haarlem, Delft, 's Gravenzande and Alkmaar. According to the Annales Wormatienses, on 10 November 1255 William "eliminated the rights of citizens who are called Pfahlbürger so that among other restrictions, none of the cities were permitted to have them or receive them"; a later scribe added a gloss to clarify that the Pfahlburgers "were citizens who were not resident in the city".
Неке және балалылық
Вильгельм 1252 жылы Брансвик-Люнебург герцогы Отон Баланың қызы Елизаветаға үйленді. Олардың Флорис V (1254 – 1296) деген ұлы болды. Замандас дереккөздер, оның ішінде Мелис Стоуктың жылнамасы, Вильгельмді Артур дәуірінің батыры ретінде бейнелейді. Гаагадағы Биненхофта, Нидерланд парламенттік кешенінің ішкі ауласында Вильгельмнің алтын мүсіні орналасқан.
William married Elisabeth of Brunswick Lüneburg, daughter of Otto the Child, Duke of Brunswick Lüneburg, in 1252. They had a son, Floris V (1254 – 1296). Contemporary sources, including the chronicle of Melis Stoke, portray William as an Arthurian hero. A golden statue of William can be found on the Binnenhof in The Hague, the inner court of the parliamentary complex of the Netherlands.