Уильям IV: Голландтың үшінші статхолдері және Оранж әулетінің тарихы

Кіріспе

Оранж ханзадасы 1711 жылдан 1751 жылға дейін. Вильгельм IV (Вильгельм Карел Хендрик Фризо; 1 қыркүйек 1711 – 22 қазан 1751) туғаннан бастап Оранж ханзадасы болды және 1747 жылдан 1751 жылы қайтыс болғанға дейін Нидерландының біріккен провинцияларының тұңғыш мұрагерлік штатгалдері болды. Өмір бойы ол Киелі Рим империясының құрамындағы Оранж-Нассау княздығын да басқарды.

Ерте өмір

Вильгельм Голландияның Лиуварден қаласында, Оранж үйінің фриздік тармағының басшысы, Оранж князі Джон Вильгельм Фризоның және оның әйелі Гессе-Кассель Ландгравины Мари Луизаның ұлы болып дүниеге келді. Ол әкесінің қайтысынан алты апта кейін дүниеге келді. Вильгельм әкесінен кейін Фризеланд штадхольдері, ал 1731 жылға дейін анасының регенттігі кезінде Гронинген штадхольдері болды. 1722 жылы ол Гюльдерс штадхольдері болып сайланды. Голландия Республикасының қалған төрт провинциясы – Голландия, Зеландия, Утрехт және Оверайссель 1702 жылы штадхольдер Вильгельм III қайтыс болғаннан кейін штадхольдер тағайындамауға шешім қабылдады, осылайша Республика екінші штадхольдерсіз кезеңге кірді. 1747 жылы осы төрт провинция да Вильгельмді өздерінің штадхольдері ретінде қабылдады.

Кейінгі өмірі

1739 жылы Уильямға бұрын Нассау-Диленбург тармағына тиесілі болған иеліктер мұрагерлікке өтті, ал 1743 жылы ол Нассау-Сиген тармағына тиесілі болған иеліктерді мұрагерлікке алды. 1740 жылы Австрия мұрагерлік соғысы басталды. Бұл қақтығыс Австрия мен Франция арасында Мария Терезияның әкесі, император Карл VI-ның тәжін мұраға алу құқығы бар ма деген мәселе бойынша болды. Голландия Республикасы 1747 жылы Франциядан қорғаныш аймағын сақтау үшін Австрия тарапына қосылды, содан кейін француз әскерлері Австрия Нидерландысына басып кірді. Бірнеше апта ішінде Людовик XV-нің әскері Австрия Нидерландындағы голландтардың кедергі шарты бойынша әскер орналастырған көптеген қалаларды, сондай-ақ Зеландия Фландриясындағы ең маңызды қалаларды жаулап алды. Ол кезде Нидерланд Республикасы ішкі дағдарыстардан әлсіреген еді. Голландтар елдеріне күшті басшылық қажет деп шешті және Оранж үйіне жүгінді. Уильям отбасымен Лиуварденнен Гаағаға көшті. 1747 жылдың 4 мамырында Нидерланд штаты Вильгельмді Нидерландтың жеті біріккен провинциясының штадхолдері етіп тағайындады және бұл лауазымды алғаш рет мұрагерлік етіп белгіледі. Вильгельм 1747 жылы Брауншвейг-Люнебург герцогы Луи Эрнестпен алғаш рет кездесті, ал екі жылдан кейін оны Голландия штатының армиясының фельдмаршалы етіп тағайындады, бұл кейіннен Луи Эрнесттің Вильгельмнің мұрагері үшін регенттік қызметін атқаруына әкелді. Вильгельм IV өзінің гүлденген кезінде әдемі, білімді және қабілетті ханзада саналды. Мемлекеттік істерде тәжірибесі аз болғанымен, Вильгельм бастапқыда халыққа ұнады. Ол тәуелсіз мердігерлердің өзіне үлкен пайда табуға мүмкіндік берген тікелей емес салық салу тәжірибесін тоқтатты. Дегенмен, ол Голландиялық Шығыс Индия компаниясының бас директоры болды және оның бизнес-класпен байланысы байлар мен кедейлер арасындағы теңсіздік күшейген сайын тереңдеді. Вильгельм 1751 жылы Гаагада инсульттан қайтыс болғанға дейін Нидерландтың генерал-штадхолдері қызметін атқарды. Оранж округі, Вирджиния және Оңтүстік Каролина штатындағы Орангебург қаласы оның құрметіне аталған.

In 1739 William inherited the estates formerly owned by the Nassau Dillenburg branch of his family, and in 1743 he inherited those formerly owned by the Nassau Siegen branch of his family. In 1740, the War of the Austrian Succession broke out. The conflict pitted Austria against France over the issue of whether Maria Theresa had the right to inherit her father Emperor Charles VI's crown. The Dutch Republic sided with Austria in 1747 in order to maintain a buffer zone between itself and France, whereupon French troops invaded the Austrian Netherlands. In a few weeks, Louis XV's troops conquered most of the towns in the Austrian Netherlands where the Dutch had stationed troops under the Barrier Treaty, as well as the most important towns in Zeelandic Flanders. The Dutch Republic was at the time weakened by internal division. The Dutch decided that their country needed a single strong executive, and turned to the House of Orange. William and his family moved from Leeuwarden to The Hague. On 4 May 1747, the States General of the Netherlands named William General Stadtholder of all seven of the United Provinces of the Netherlands, and made the position hereditary for the first time. William first met Duke Louis Ernest of Brunswick Lüneburg in 1747, and two years later appointed him field marshal of the Dutch States Army, which later led to Louis Ernest serving as one of the regents for William's heir. William IV was considered an attractive, educated, and accomplished prince in his prime. Although he had little experience in state affairs, William was at first popular with the people. He stopped the practice of indirect taxation by which independent contractors managed to make large sums for themselves. Nevertheless, he was also a Director General of the Dutch East India Company, and his alliance with the business class deepened while the disparity between rich and poor grew. William served as General Stadtholder of all the Netherlands until he died of a stroke in 1751 at The Hague. The county of Orange, Virginia, and the city of Orangeburg, South Carolina, are named after him.